गिरिराजस्य शिवनिमन्त्रणम् / The Mountain-King Invites Śiva (Hospitality to Śiva and the Devas)
အဓ್ಯಾಯ ၅၃ တွင် အပြောင်းအလဲမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ဗိဿနုတို့ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရဟန်းများသည် မိမိတို့၏ တာဝန်ပူဇော်ပွဲများကို ပြီးစီးကာ တောင်တန်းသို့ ခရီးဆက်ကြသည်။ တောင်မင်း (ဟိမဝန္တ/ဂိရိရာဇ) သည် ရေချိုးသန့်စင်၍ မိမိရွေးချယ်ပူဇော်သော ဒေဝတော်ကို ပူဇော်ကာ မြို့သူမြို့သားနှင့် ဆွေမျိုးများကို စုစည်းပြီး ဘုရားသခင်တို့ကို ကြိုဆိုရန် နေရာချထားသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် သမ္ဘု/မဟေရှာနကို ဂါရဝပြုပြီး ဒေဝတော်များနှင့်အတူ မိမိအိမ်၌ ရက်အနည်းငယ် တည်းခိုပေးပါရန် ရှိဝကို တောင်းပန်သည်။ ရှိဝ၏ ဒർശနအာနုဘော်သည် ပြောင်းလဲစေတတ်ကြောင်း ချီးမွမ်းကာ ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ရှိဝရောက်လာခြင်းကြောင့် အိမ်ရှင်သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရရှိကြောင်း ကြေညာသည်။ ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရဟန်းများကလည်း တောင်မင်း၏ ကုသိုလ်ဂုဏ်နှင့် ကျော်ကြားမှုကို ချီးမွမ်းကာ သုံးလောက၌ မည်သူမျှ မတူနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ မဟေရှာနသည် ပရဗြဟ္မနှင့် သာဓုတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်ပြီး ဘက္တများကို ကရုဏာဖြင့် တံခါးတိုင်အောင် ရောက်လာသည်ဟု ပြောကြသည်။ ထို့ပြင် နေထိုင်ရာအိမ်၏ သာယာမှု၊ အမျိုးမျိုးသော ဂါရဝပူဇော်မှုများနှင့် ထူးကဲသော အစားအစာများကို ချီးမွမ်းကာ ဒေဝီ ရှိဝအမ္ဗိကာ ရှိရာတွင် ချို့တဲ့မှုမရှိဘဲ ပူဇော်သမျှ အားလုံး ပြည့်စုံကြွယ်ဝလာသည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖော်ကြသည်။ ဤအခန်းသည် ဧည့်ခံမှုကို ပူဇော်သက္ကာရဖြစ်သော ဘက္တိအဖြစ် တင်မြှောက်ကာ ရှိဝ-ရှက္တိ၏ ရှိနေမှုကြောင့် အိမ်ကို သန့်ရှင်းသက္ကာရနေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । अथ विष्ण्वादयो देवा मुनयश्च तपोधनाः । कृत्वावश्यककर्माणि यात्रां सन्तेनिरे गिरेः
ဗြဟ္မာက ပြော၏—ထို့နောက် ဗိဿနုနှင့် အခြားဒေဝတို့၊ တပဓန မုနိတို့နှင့်အတူ၊ လိုအပ်သော ကိစ္စများကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် တောင်သို့ ခရီးထွက်ကြ၏။
Verse 2
ततो गिरिवरः स्नात्वा स्वेष्टं सम्पूज्य यत्नतः । पौरबन्धून्समाहूय जनवासं ययौ मुदा
ထို့နောက် တောင်၏ အထူးမြတ်သော အရှင်သည် ရေချိုးပြီး၊ မိမိအလိုတော်ရှိသော ဒေဝတাকে သေချာစွာ ပူဇော်ကာ၊ မြို့သူမြို့သားနှင့် ဆွေမျိုးတို့ကို ခေါ်စု၍ ဝမ်းမြောက်စွာ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ သွားလေ၏။
Verse 3
तत्र प्रभुम्प्रपूज्याथ चक्रे सम्प्रार्थनां मुदा । कियद्दिनानि सन्तिष्ठ मद्गेहे सकलैस्सह
ထိုနေရာ၌ အရှင်ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်စွာ တောင်းပန်လျက်—“အားလုံးနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်အိမ်၌ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ပါ” ဟု ဆို၏။
Verse 4
विलोकनेन ते शम्भो कृतार्थोहं न संशयः । धन्यश्च यस्य मद्गेहे आयातोऽसि सुरैस्सह
အို သမ္ဘုရှင်၊ သင့်ကို မျက်မြင်တော်မူရုံဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ပြည့်စုံအောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိပြီး—သံသယမရှိပါ။ နတ်တို့နှင့်အတူ သင့်တော်မူ၍ မိမိအိမ်သို့ ကြွလာသောသူသည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။
Verse 5
ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा बहु शैलेशः करौ बद्ध्वा प्रणम्य च । प्रभुन्निमन्त्रयामास सह विष्णुसुरादिभिः
ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တောင်တော်၏အရှင်ကြီးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆက်ကပ်သကဲ့သို့ ပေါင်းစည်းကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ဗိဿနုနှင့် နတ်တို့အစရှိသူများနှင့်အတူ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်လေ၏။
Verse 6
अथ ते मनसा गत्वा शिव संयुतमादरात् । प्रत्यूचुर्मुनयो देवा हृष्टा विष्णुसुरादिभिः
ထို့နောက် သူတို့သည် စိတ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ ရိုသေစွာ သီဝနှင့် (ဒေဝတော်တရားနှင့်) ပေါင်းစည်းတော်မူသော အရှင်တော်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုအခါ မုနိများနှင့် နတ်များသည် ဗိဿနုနှင့် အခြားသော သုရများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။
Verse 7
देवा ऊचुः । धन्यस्त्वं गिरिशार्दूल तव कीर्तिर्महीयसी । त्वत्समो न त्रिलोकेषु कोपि पुण्यतमो जनः
ဒေဝများက ပြောကြသည်—«အို တောင်အရှင်တို့အနက် ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့ အထက်မြတ်သော ရှီဝာဘုရား၊ သင်သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိ၏။ သင်၏ကီရ్తိသည် အလွန်ကြီးမား၏။ သုံးလောက၌ သင်နှင့်တူသူ မည်သူမျှမရှိ၊ သင်ထက် ပုဏ္ဏမဟာသောသူလည်း မရှိ»။
Verse 8
यस्य द्वारि महेशानः परब्रह्म सतां गतिः । समागतस्सदासैश्च कृपया भक्तवत्सलः
မည်သူ၏ တံခါးဝ၌ မဟေရှာန—ရှီဝာဘုရားတော်ကိုယ်တိုင်၊ အမြင့်ဆုံး ပရဗြဟ္မနှင့် သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ အဆုံးစွန် ခိုလှုံရာ—သည် အဖော်အပါများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသနည်း။ ကရုဏာကြောင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကာ ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်တော်မူ၏။
Verse 9
जनावासोतिरम्यश्च सम्मानो विविधः कृतः । भोजनानि त्वपूर्वाणि न वर्ण्यानि गिरीश्वर
လူအများအတွက် စီစဉ်ထားသော နေရာတည်းခိုခန်းသည် အလွန်ပင် သာယာလှပ၍ ဂုဏ်ပြုခြင်း အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အစားအစာများသည် ရှားပါး၍ မကြုံဖူးသည့်အရာများဖြစ်သဖြင့်၊ အို တောင်ရှင်ဘုရား၊ စကားဖြင့် မပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြနိုင်ပါ။
Verse 10
चित्रन्न खलु तत्रास्ति यत्र देवी शिवाम्बिका । परिपूर्णमशेषञ्च यवं धन्या यदागताः
အမှန်တကယ်ပင်၊ ဒေဝီ ရှိဝမ္ဗိကာ ရှိနေသည့် နေရာတိုင်း၌ အံ့ဖွယ် အစားအစာနှင့် စည်းစိမ်ပေါများမှု ရှိသည်။ အရာအားလုံး ပြည့်စုံ၍ မည်သည့်အရာမျှ မလစ်ဟာ၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 11
ब्रह्मोवाच । इत्थम्परस्परन्तत्र प्रशंसाभवदुत्तमा । उत्सवो विविधो जातो वेदसाधुजयध्वनिः
ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «ဤသို့ ထိုနေရာ၌ အပြန်အလှန် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ချီးမွမ်းခြင်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ အမျိုးမျိုးသော ပွဲတော်များ စတင်ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ဝေဒ၏ အောင်ပွဲသံနှင့် သာဓုတို့၏ အောင်မြင်သံ ဟုန်ဟုန်ညံသံ ထွက်ပေါ်လာ하였다»။
Verse 12
अभून्मङ्गलगानञ्च ननर्ताप्सरसांगणः । नुतिञ्चक्रुर्मागधाद्या द्रव्यदानमभूद्बहु
မင်္ဂလာသီချင်းများကို သီဆိုကြပြီး အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးက ကပြကြသည်။ မာဂဓာတို့နှင့် သီချင်းဆိုကဗျာဆရာများက ချီးမွမ်းဂါထာများကို ရွတ်ဆိုကာ ငွေကြေးလှူဒါန်းမှုများလည်း အလွန်များပြားခဲ့သည်။
Verse 13
तत आमन्त्रय देवेशं स्वगेहमगमद्गिरिः । भोजनोत्सवमारेभे नानाविधिविधानतः
ထို့နောက် ဂီရီ (ဟိမဝန္တ) သည် ဒေဝတို့၏ အရှင် (သီဝ) ထံမှ လေးစားစွာ ခွင့်တောင်းပြီး မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ထုံးတမ်းနည်းလမ်းများအတိုင်း အစားအသောက်ပွဲတော်ကို စတင်ကျင်းပ하였다။
Verse 14
भोजनार्थं प्रभुम्प्रीत्यानयामास यथोचितम् । परिवारसमेतं च सकुतूहलमीश्वरम्
အစားအစာပူဇော်ရန်အတွက် သူမသည် သင့်လျော်သည့်နည်းလမ်းအတိုင်း ဝမ်းမြောက်စွာ အရှင်ကို ခေါ်ဆောင်လာ하였다။ စိတ်ပျော်ရွှင်၍ စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဣශ්ဝရ (သီဝ) ကို သူ၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ ခေါ်လာခဲ့သည်။
Verse 15
प्रक्षाल्य चरणौ शम्भोर्विष्णोर्मम वरादरात् । सर्वेषाममराणाञ्च मुनीनाञ्च यथार्थतः
«ကျွန်ုပ်၏ အလွန်မြတ်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကြောင့်၊ သမ္ဘူ (ရှီဝ) နှင့် ဗိဿနုတို့၏ ခြေတော်ကို အမှန်တကယ် ဆေးကြောခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းတူ နတ်အားလုံးနှင့် မုနိတို့၏ ခြေကိုလည်း သစ္စာနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ ဆေးကြောခဲ့သည်»။
Verse 16
परेषाञ्च गतानाञ्च गिरीशो मण्डपान्तरे । आसयामास सुप्रीत्या तांस्तान्बन्धुभिरन्वितः
အခြားဧည့်သည်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မဏ္ဍပအတွင်း၌ ဂိရိရှ (ရှီဝ) သခင်သည် ကျန်ရှိသူတို့ကို မိသားစုဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စွာ ထိုင်စေတော်မူ၏။
Verse 17
सुरसैर्विविधान्नैश्च तर्पयामास तान्गिरिः । बुभुजुर्निखिलास्ते वै शम्भुना विष्णुना मया
ထို့နောက် ဂိရိ (ဟိမဝန္တ) သည် နတ်သမားတို့နှင့် အစားအစာအမျိုးမျိုးဖြင့် သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုတော်မူ၏။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့အားလုံးသည် ရှမ္ဘု (ရှီဝ)၊ ဟရိ (ဗိဿနု) နှင့် ငါ (ပြောသူ) တို့နှင့်အတူ ထိုပွဲကို စားသုံးကြ၏။
Verse 18
तदानीम्पुरनार्यश्च गालीदानम्व्यधुर्मुदा । मृदुवाण्या हसन्त्यश्च पश्यन्त्यो यत्नतश्च तान्
ထိုအခါ မြို့သူမိန်းမတို့သည် ပျော်ရွှင်လျက် အလှူပေးသကဲ့သို့ အပြစ်ပြောစကား (တန့်တားစကား) များကို မျှော်လင့်ကာ ပက်ချကြ၏။ နူးညံ့သောအသံဖြင့် ပြောရင်း ရယ်မောကာ ထိုယောက်ျားတို့ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။
Verse 19
ते भुक्त्वाचम्य विधिवद्गिरिमामन्त्र्य नारद । स्वस्थानम्प्रययुस्सर्वे मुदितास्तृप्तिमागताः
စားသောက်ပြီးနောက် ဓမ္မနည်းအတိုင်း အာစမန (ācamanā) ပြုလုပ်ကာ ဂိရိ (ဟိမဝန္တ) ထံကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းကြ၏။ အို နာရဒ၊ သူတို့အားလုံးသည် ပျော်ရွှင်၍ ပြည့်ဝကျေနပ်စွာ ကိုယ်ပိုင်နေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
Verse 20
इत्थन्तृतीये घस्रेऽपि मानितास्तेऽभवन्मुने । गिरीश्वरेण विधिवद्दानमानादरादिभिः
ဤသို့ပင် မုနိရေ၊ တတိယနေ့၌ပင် သူတို့ကို ဂိရီဤශ්ဝရ (သီဝဘုရား) က ဓမ္မနည်းတကျ ဂုဏ်ပြုတော်မူ၍ ဒါနပေးကမ်းခြင်း၊ လေးစားစွာ ကြိုဆိုခြင်း၊ ရိုသေကန်တော့ခြင်း စသဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်တော်မူ하였다။
Verse 21
चतुर्थे दिवसे प्राप्ते चतुर्थीकर्म शुद्धितः । बभूव विधिवद्येन विना खण्डित एव सः
စတုတ္ထနေ့ ရောက်လာသောအခါ စတုတ္ထီကర్మကို သန့်စင်ခြင်းနှင့်အတူ ဓမ္မနည်းတကျ ပြီးစီးစေခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် သင့်တော်သော ပြည့်စုံမှုမှ ကင်းဝေးသကဲ့သို့ ပျက်စီးကွဲပြား၍ မပြည့်မစုံပဲ ရှိနေ하였다။
Verse 22
उत्सवो विविधश्चासीत्साधुवादजयध्वनिः । बहुदानं सुगानञ्च नर्त्तनम्विविधन्तथा
ပွဲတော်အမျိုးမျိုး ကျင်းပခဲ့ကြပြီး «ကောင်းလှ၏!» ဟူသော ချီးမွမ်းသံနှင့် အောင်ပွဲသံများ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ하였다။ ဒါနပေးကမ်းမှု များပြား၍ သာယာသော သီချင်းဆိုသံနှင့် အကအမျိုးမျိုးလည်း ရှိ하였다။
Verse 23
पञ्चमे दिवसे प्राप्ते सर्वे देवा मुदान्विताः । विज्ञप्तिञ्चक्रिरे शैलं यात्रार्थमतिप्रेमतः
ပဉ္စမနေ့ ရောက်လာသောအခါ နတ်ဒေဝအားလုံး ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းလျက် မဟာတောင် (ဟိမဝန္တ) ထံသို့ ချစ်ခင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ခရီးသွားရန် ခွင့်ပြုချက်နှင့် စီစဉ်ပေးရန် တောင်းလျှောက်ကြ하였다။
Verse 24
तदाकर्ण्य गिरीशश्चोवाच देवान् कृताञ्जलिः । कियद्दिनानि तिष्ठन्तु कृपाङ्कुर्वन्तु मां सुराः
ဤစကားကိုကြားသော် ဂိရိရှ (ရှီဝ) သည် လက်အုပ်ချီ၍ ဒေဝတော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏— «အချို့နေ့များ ဤနေရာ၌ နေစေကြပါ; အို ဒေဝတော်တို့၊ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြုကြပါ»။
Verse 26
इत्थम्व्यतीयुर्दिवसा बहवो वसतां च तत् । सप्तर्षीन्प्रेषयामासुर्गिरीशान्ते ततस्सुराः
ဤသို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြစဉ် နေ့ရက်များစွာ ကုန်လွန်သွား하였다။ ထို့နောက် ဒေဝတော်များသည် ဂိရိရှ (သီဝ) ၏ ရှေ့တော်သို့ သပ္တရ္ဋိ—ရသီခုနစ်ပါးကို စေလွှတ်하였다။
Verse 27
ते तं सम्बोधयामासुर्मेनाञ्च समयोचितम् । शिवतत्त्वम्परम्प्रोचुः प्रशंसन्विधिवन्मुदा
ထို့နောက် သူတို့သည် အခါအလျော်အတင့်ဖြင့် ထိုသူအားလည်းကောင်း မေနာအားလည်းကောင်း သတိပေးနှိုးဆော်ကြ၏။ ဝမ်းမြောက်စွာနှင့် ဓမ္မနည်းတကျ ပူဇော်ချီးမွမ်းကာ ရှိဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သဘောတရား “ရှိဝတတ္တဝ” ကို ဟောပြကြ၏။
Verse 28
अङ्गीकृतं परेशेन तत्तद्बोधनतो मुने । यात्रार्थमगमच्छम्भुश्शैलेशं सामरादिकः
အို မုနိ၊ ထိုအကြောင်းအရာတို့ကို သဒ္ဓါရှင်တို့အား သင်ကြားပေးရန်အတွက် ပရမေရှဝရသည် ထိုတောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံတော်မူ၏။ ထို့နောက် သမ္ဘူသည် ဘုရားများနှင့် အခြားသူတို့အတူ သီလေရှသို့ ဘုရားဖူးခရီးထွက်သွားတော်မူ၏။
Verse 29
यात्राङ्कुर्वति देवेशे स्वशैलं सामरे शिवे । उच्चै रुरोद सा मेना तमुवाच कृपानिधिम्
ဒေဝတို့၏ အရှင် ရှိဝသည် မိမိတောင်သို့ စစ်ပွဲအတွက် ထွက်ခွာစဉ် မေနာသည် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကာ ကရုဏာ၏ خز خز خز (ကရုဏာနိဓိ) ဖြစ်တော်မူသော ထိုဘုရားအား စကားဆို၏။
Verse 30
मेनोवाच । कृपानिधे कृपाङ्कृत्वा शिवां सम्पालयिष्यसि । सहस्रदोषं पार्वत्या आशुतोषः क्षमिष्यसि
မေနာက ပြောသည်—“ကရုဏာ၏ خزانہတော်၊ ကရုဏာပြု၍ သီဝါ (ပါဝတီ) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။ အာရှုတိုးရှ၊ ပါဝတီ၏ အပြစ် တစ်ထောင်ပင် ရှိစေကာမူ ခွင့်လွှတ်ပေးပါလိမ့်မည်။”
Verse 31
त्वत्पादाम्बुजभक्ता च मद्वत्सा जन्मजन्मनि । स्वप्ने ज्ञाने स्मृतिर्नास्ति महादेवं प्रभुम्बिना
အကျွန်ုပ်၏ချစ်လှစွာသောသမီးသည် သင်၏ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို မွေးဘဝတိုင်းတွင်ပင် ဘက်တော်သားဖြစ်ပါစေ။ အိပ်မက်၌ဖြစ်စေ နိုးကြားသိမြင်မှု၌ဖြစ်စေ မဟာဒေဝ—အမြင့်မြတ်သောအရှင်တော်မှလွဲ၍ အခြားအရာကို မမှတ်မိပါစေ။
Verse 32
त्वद्भक्तिश्रुतिमात्रेण हर्षाश्रुपुलकान्विता । त्वन्निन्दया भवेन्मौना मृत्युंजय मृता इव
အို မృత్యုဉ္ဇယ၊ သင့်အား ဘက်တော်ပြုခြင်းကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် အကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ မျက်ရည်ဝဲကာ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ကြက်သီးထတတ်သည်။ သို့ရာတွင် သင့်ကို အပြစ်တင်စော်ကားသံ ကြားရသော် အကျွန်ုပ်သည် သေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
Verse 33
ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मेनका तस्मै समर्प्य स्वसुतान्तदा । अत्युच्चै रोदनङ्कृत्वा मूर्च्छामाप तयोः पुरः
ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မေနကာသည် ထိုအခါ မိမိသမီးကို သူ့ထံ အပ်နှံလေ၏။ အလွန်မြင့်စွာ ငိုကြွေးကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် မူးလဲသွား၏။
Verse 34
अथ मेनाम्बोधयित्वा तामामन्त्र्य गिरिस्तथा । चकार यात्रान्देवैश्च महोत्सवपुरस्सरम्
ထို့နောက် မေနာကို နိုးထစေပြီး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကာ တောင်ဘုရင် ဟိမဝန္တသည်လည်း ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ခရီးထွက်လေ၏။ မဟာပွဲတော်ကြီးက အရှေ့မှ ဦးဆောင်လျက်ရှိ၏။
Verse 35
अथ ते निर्जरास्सर्वे प्रभुणा स्वगणैस्सह । यात्राम्प्रचक्रिरे तूष्णीं गिरिम्प्रति शिवं दधुः
ထို့နောက် မသေမပျက်သော ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ အရှင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့အပါအဝင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခရီးထွက်ကြ၍ စိတ်ကို သီဝရှင်ပေါ်တွင် တည်စေကာ တောင်သို့ ဦးတည်သွားကြ၏။
Verse 36
हिमाचलपुरीबाह्योपवने हर्षितास्सुराः । सेश्वरास्सोत्सवास्तस्थुः पर्यैषन्त शिवागमम्
ဟိမာချလမြို့အပြင်ဘက် ဥယျာဉ်တော၌ ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် မိမိတို့၏ အုပ်စိုးရှင်များနှင့်အတူ ပွဲတော်စိတ်ဖြင့် ရပ်တည်စောင့်ဆိုင်းကာ သီဝရှင်၏ ကြွလာခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေကြ၏။
Verse 37
इत्युक्ता शिवसद्यात्रा देवैस्सह मुनीश्वर । आकर्णय शिवयात्रां विरहोत्सवसंयुताम्
အို မုနိအရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုသို့ သီဝရှင်၏ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာသော ယာတရာကို ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဖော်ပြခဲ့၏။ ယခု သီဝရှင်၏ ယာတရာကို နားထောင်လော့—ခွဲခွာခြင်း၏ ပွဲတော်နှင့် ပေါင်းစည်းလျက်၊ အရှင်ကို လွမ်းဆွတ်ခြင်းဖြင့် ဘက္တိသည် ရင့်ကျက်လာ၏။
Verse 53
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वती खण्डे शिवयात्रावर्णनं नाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးမြတ်သော သရီ-သီဝ မဟာပုရာဏ၌ ဒုတိယပိုင်း ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ တတိယအခန်း ပာရဝတီခဏ္ဍတွင် «သီဝယာတရာ ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) ငါးဆယ်သုံးမြောက်သည် အဆုံးသတ်၏။
Frequently Asked Questions
The mountain-king (Girirāja/Himālaya) ritually prepares, welcomes Śiva together with Viṣṇu, the devas, and sages, and formally invites the Lord to stay in his house for several days.
Śiva is identified as parabrahman yet bhaktavatsala; his voluntary arrival at a devotee’s door sacralizes the household and makes hospitality itself a mode of worship and merit.
Śiva as Śambhu/Maheśāna (parabrahman, refuge of the virtuous) and Devī Śivāmbikā, whose presence is linked to completeness and abundance in offerings and provisions.