पूर्वगतिवर्णनम् (Pūrvagati-varṇana) — “Description of the Prior Course / Earlier Lineage Account”
အဓ್ಯಾಯ ၂ သည် သံသယဖျောက်ရှင်းရန် ဆွေးနွေးပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒသည် မေနာ၏ မူလဇာတိ (menotpatti) နှင့် ဆက်စပ်သော ကျိန်စာ (śāpa) ရှိပါက ထုတ်ဖော်ရှင်းပြရန် ဘြဟ္မာကို တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာက ဒက္ခ၊ သူ၏ မျိုးဆက်များနှင့် ကာရှျပ စသည့် ရှင်သန်သူတော်စင်များနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်နွယ်မှုများကို အစပြု၍ ရှေးက ဖန်ဆင်းမျိုးရိုးအတွင်းတွင် အကြောင်းကို တည်နေရာချပြသည်။ ထိုမျိုးရိုးကွန်ယက်တွင် စွဝဓာကို ပိတೃများထံ ပေးအပ်ထားပြီး စွဝဓာမှ သမီးသုံးဦး—မေနာ (အကြီးဆုံး)၊ ဓနျာ (အလယ်)၊ ကလာဝတီ (အငယ်ဆုံး)—ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် စိတ်မှ ပေါက်ဖွားသူ (mānasa-udbhava) ဖြစ်၍ ရိုးရာအရ မိခင်ဝမ်းမှ မမွေးဖွားသူ (ayonijāḥ) ဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် ဤမင်္ဂလာနာမများကို နားထောင်ခြင်း၊ ရွတ်ဆိုခြင်းသည် အတားအဆီးဖယ်ရှားကာ မဟာမင်္ဂလာ ပေးစွမ်းသည်ဟု အလေးပေးသည်။ ထို့ပြင် သမီးများကို လောကက ဂုဏ်ပြုသူများ၊ လောကများ၏ မိခင်များ၊ ယောဂင်နီများ၊ သုံးလောကလုံး လှည့်လည်သည့် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာ၏ သိုလှောင်ရာများဟု ဖော်ပြကာ မျိုးရိုးဇာတ်ကြောင်းကို ဘာဝနာနှင့် မေတ္တာဓမ္မဆန်သော အဓိပ္ပါယ်သို့ မြှင့်တင်ထားသည်။
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । विधे प्राज्ञ वदेदानीं मेनोत्पत्तिं समादरात् । अपि शापं समाचक्ष्व कुरु संदेहभंजनम्
နာရဒက ပြောသည်။ «ပညာရှိ ဗိဓာတೃ (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ ယခု မေနာ၏ မူလဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ဂရုတစိုက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် ကျိန်စာအကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းပြောကြား၍ ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ချိုးဖျက်ပေးပါ»။
Verse 2
ब्रह्मोवाच । शृणु नारद सुप्रीत्या मेनोत्पत्तिं विवेकतः । मुनिभिः सह वक्ष्येहं सुतवर्य्य महाबुध
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—အို နာရဒ၊ ငါ၏စကားကို ပျော်ရွှင်သဘောဖြင့် နားထောင်လော့။ မေနာ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သေချာသိမြင်၍ ငါရှင်းပြမည်။ မုနိတို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ ငါပြောကြားမည်၊ အို သားတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ အို မဟာပညာရှိ။
Verse 3
दक्षनामा मम सुतो यः पुरा कथितो मुने । तस्य जाताः सुताः षष्टिप्रमितास्सृष्टिकारणाः
အို မုနိရေ၊ ယခင်က ငါ၏သားဟု ဆိုခဲ့သော ဒက္ခသည် သားများ ခြောက်ဆယ် ရှိ၏။ ထိုသူတို့သည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းရာ၌ အကြောင်းရင်းအဖြစ် အရေးပါလာကြ၏။
Verse 4
तासां विवाहमकरोत्स वरैः कश्यपादिभिः । विदितं ते समस्तं तत्प्रस्तुतं शृणु नारद
သူသည် ကശ്യပတို့ကဲ့သို့ မြတ်သော ရှင်မုနိများနှင့် သူတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးကို စီစဉ်ပေးခဲ့၏။ ထိုအကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်သိပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု အို နာရဒ၊ လက်ရှိ ပြောဆိုမည့်အရာကို နားထောင်လော့။
Verse 5
तासां मध्ये स्वधानाम्नीं पितृभ्यो दत्तवान्सुताम् । तिस्रोभवन्सुतास्तस्यास्सुभगा धर्ममूर्तयः
ထိုသမီးများအနက် စွဝဓာဟု အမည်ရသော ကညာကို ပိတೃများထံ ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထိုနားမှ သမီး သုံးယောက် မွေးဖွားလာပြီး ကံကောင်းမင်္ဂလာပြည့်စုံကာ ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 6
तासां नामानि शृणु मे पावनानि मुनीश्वर । सदा विघ्नहराण्येव महामंगलदानि च
အို မုနိရှင်မြတ်၊ ငါပြောမည့် သူတို့၏ အမည်များကို နားထောင်လော့။ ထိုအမည်များသည် သန့်ရှင်းစေပြီး အတားအဆီးများကို အမြဲဖယ်ရှားကာ မဟာမင်္ဂလာကို ပေးသနား၏။
Verse 7
मेनानाम्नी सुता ज्येष्ठा मध्या धन्या कलावती । अन्त्या एतास्सुतास्सर्वाः पितॄणाम्मानसोद्भवाः
သူတို့အနက် အကြီးဆုံးသမီး၏ အမည်မှာ မေနာ ဖြစ်၍၊ အလယ်သမီးမှာ ဓနျာ၊ အငယ်ဆုံးသမီးမှာ ကလာဝတီ ဖြစ်သည်။ ဤသမီးတို့အားလုံးသည် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဖခင်များ) ၏ စိတ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော မနောဇပွားများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 8
अयोनिजाः स्वधायाश्च लोकतस्तत्सुता मताः । आसाम्प्रोच्य सुनामानि सर्वान्कामाञ्जनो लभेत्
ဤကညာတို့သည် အယောနိဇာ (ဝမ်းမှမမွေး) ဟူ၍ ဆိုကြပြီး၊ လောကတို့၌ စွဓာ၏ သမီးများဟု မှတ်ယူကြသည်။ သူတို့၏ မင်္ဂလာနာမများကို ရိုသေစွာ ရွတ်ဆိုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး ပြည့်စုံရ၏။
Verse 9
जगद्वंद्याः सदा लोकमातरः परमोददाः । योगिन्यः परमा ज्ञाननिधानास्तास्त्रिलोकगाः
ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက် အမြဲတမ်း ချီးမြှောက်ဝတ်ပြုခံရသူများဖြစ်၍၊ လောကမိခင်များ၊ အလွန်အမင်း ပေးကမ်းကြင်နာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို ယောဂိနီတို့သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကာ ဉာဏ်ပညာ၏ خزာနာများဖြစ်၍ သုံးလောကလုံး၌ လှည့်လည်သွားလာကြသည်။
Verse 10
एकस्मिन्समये तिस्रो भगिन्यस्ता मुनीश्वर । श्वेतद्वीपं विष्णुलोकं जग्मुर्दर्शनहेतवे
မုနိရှင်တို့၏ အရှင်တော်၊ တစ်ခါတစ်ရံ၌ ထိုညီအစ်မ သုံးဦးသည် ဒർശန ရယူရန်အတွက် ဗိဿနုလောကဖြစ်သော ရှွေတဒွီပသို့ သွားရောက်ကြ၏။
Verse 11
कृत्वा प्रणामं विष्णोश्च संस्तुतिं भक्तिसंयुताः । तस्थुस्तदाज्ञया तत्र सुसमाजो महानभूत्
သူတို့သည် ဗိဿနုဘုရားအား ပဏာမပြု၍ ဘက္တိနှင့်တကွ ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့နောက် အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြရာ၊ ထိုအရပ်၌ ကြီးမား၍ ညီညွတ်သဟဇာတသော စည်းဝေးကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 12
तदैव सनकाद्यास्तु सिद्धा ब्रह्मसुता मुने । गतास्तत्र हरिं नत्वा स्तुत्वा तस्थुस्तदाज्ञया
ထို့နောက် မုနိရေ၊ စနကတို့အစရှိသော စိဒ္ဓများ၊ ဗြဟ္မာမွေးဖွားသူတို့သည် ချက်ချင်း ထိုနေရာသို့ သွားကြ၏။ ဟရိကို ဦးချကာ ချီးမွမ်းပြီး၊ သူ၏ အမိန့်အတိုင်း ရပ်တည်နေကြ၏။
Verse 13
सनकाद्यान्मुनीन्दृष्ट्वोत्तस्थुस्ते सकला द्रुतम् । तत्रस्थान्संस्थितान्नत्वा देवाद्यांल्लोकवन्दितान्
စနကတို့အစရှိသော မုနိများကို မြင်သော် သူတို့အားလုံး ချက်ချင်း ထရပ်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော လောကတို့က ဂုဏ်ပြုကြသည့် ဒေဝတို့နှင့် ဂုဏ်သရေရှိသူတို့အား ဦးချကာ၊ ယဉ်ကျေးစွာ ရပ်တည်ကြ၏။
Verse 14
तिस्रो भगिन्यस्तांस्तत्र नोत्तस्थुर्मोहिता मुने । मायया दैवविवशाश्शङ्करस्य परात्मनः
မုနိရေ၊ ထိုနေရာ၌ မောဟဖြစ်နေသော အစ်မ/ညီမ သုံးယောက်သည် မထရပ်ကြ။ ပရမာတ္မာဖြစ်သော ရှင်ကရ၏ မာယာကြောင့် ကံတရားက ဖိအားပေးသဖြင့် သူတို့သည် အကူအညီမဲ့ ဖြစ်သွားကြ၏။
Verse 15
मोहिनी सर्व लोकानां शिवमाया गरीयसी । तदधीनं जगत्सर्वं शिवेच्छा सा प्रकीर्त्यते
ရှင်ဗ္ဓ၏ မာယာသည် အလွန်အင်အားကြီး၍ လောကအားလုံးကို မောဟစေ၏။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထိုအောက်၌ မှီခိုနေသဖြင့်၊ ထိုအရာကို “ရှင်ဗ္ဓ၏ အလိုတော်” (Śivecchā) ဟု ကြေညာကြ၏။
Verse 16
प्रारब्धं प्रोच्यते सैव तन्नामानि ह्यनेकशः । शिवेच्छया भवत्येव नात्र कार्या विचारणा
ဤအရာတစ်ခုတည်းကိုပင် «ပရာရဗ္ဓ» (စတင်လှုပ်ရှားပြီးသောကံကြမ္မာ) ဟုခေါ်ကြပြီး အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့်လည်းဆိုကြ၏။ အရာအားလုံးသည် သီဝ၏ အလိုတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ထပ်မံအငြင်းပွားစရာ မလိုတော့။
Verse 17
भूत्वा तद्वशगास्ता वै न चक्रुरपि तन्नतिम् । विस्मितास्सम्प्रदृश्यैव संस्थितास्तत्र केवलम्
သူမ၏ မတားဆီးနိုင်သော အာဏာအောက်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၍ သူတို့သည် ထိုသခင်အား ဦးညွှတ်နမස්ကာရပင် မပြုနိုင်ကြ။ မြင်တွေ့သမျှကြောင့် အံ့ဩသွားကာ ထိုနေရာ၌သာ တိတ်ဆိတ်စွာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြ၏။
Verse 18
तादृशीं तद्गतिं दृष्ट्वा सनकाद्या मुनीश्वराः । ज्ञानिनोऽपि परं चक्रुः क्रोधं दुर्विषहं च ते
ထိုအံ့ဖွယ်ကောင်းသော လမ်းကြောင်းနှင့် အကျိုးဆက်ကို မြင်ကြသောအခါ စနကတို့အစ မုနိအရှင်ကြီးများသည် အမြင့်ဆုံးသစ္စာကို သိသူများဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ဖြစ်ပေါ်စေကြပြီး ထိုဒေါသသည် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။
Verse 19
शिवेच्छामोहितस्तत्र सक्रोधस्ता उवाच ह । सनत्कुमारो योगीशश्शापन्दण्डकरं ददन्
ထိုနေရာ၌ ရှိဝ၏ ကိုယ်တိုင်သော အလိုတော်ကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ဒေါသထန်လျက် သူက ပြောဆို၏။ ယောဂီတို့၏ အရှင် စနတ်ကူမာရသည် ကျိန်စာ၏ ဒဏ္ဍာကို မြှောက်ကာ ထိုကျိန်စာကို ထုတ်ပြန်ရန် စတင်လေ၏။
Verse 20
सनत्कुमार उवाच । यूयं तिस्रो भगिन्यश्च मूढाः सद्वयुनोज्झिताः । अज्ञातश्रुतितत्त्वा हि पितृकन्या अपि ध्रुवम्
သနတ်ကုမာရက မိန့်တော်မူ၏ — «သင်တို့ညီအစ်မ သုံးယောက်သည် မောဟဖြစ်၍ မှန်ကန်သော ခွဲခြားသိမြင်မှုမှ ကွာဟသွားကြ၏။ အမှန်တကယ် သင်တို့သည် ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်တရားကို မသိမမြင်သေးကြ၊ ဖခင်၏ သမီးများဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ပင်»။
Verse 21
अभ्युत्थानं कृतं नो यन्नमस्कारोपि गर्वतः । मोहिता नरभावत्वात्स्वर्गाद्दूरा भवन्तु हि
«ဂုဏ်ပြု၍ မထရပ်ကြသကဲ့သို့၊ မာနကြီး၍ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ မပြုကြသဖြင့်—လူသဘာဝ၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော သင်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဝေးကွာနေကြပါစေ»။
Verse 22
नरस्त्रियः सम्भवन्तु तिस्रोऽपि ज्ञानमोहिताः । स्वकर्मणः प्रभणावे लभध्वं फलमीदृशम्
ယောက်ျားမိန်းမတို့—ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ၏ အခြေအနေသုံးပါးလုံး—ဉာဏ်ကြောင့် မောဟဖြစ်ကြပါစေ။ သို့သော် မိမိကံ၏ ပေါ်ထွန်းလာမှုနှင့် အကျိုးဆက်အတွင်း၌ သင်တို့သည် ဤသို့သော အကျိုးကို ရရှိကြပါစေ။
Verse 23
ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य च साध्वस्तास्तिस्रोऽपि चकिता भृशम् । पतित्वा पादयोस्तस्य समूचूर्नतमस्तकाः
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုစကားကိုကြားသော် သီလရှိသော သုံးဦးလုံး အလွန်ကြောက်လန့်သွားကြ၏။ ထိုသူ၏ခြေတော်၌ လဲကျကန်တော့၍ ခေါင်းငုံ့ကာ အတူတကွ ပြောကြ၏။
Verse 24
पितृतनया ऊचुः । मुनिवर्य्य दयासिन्धो प्रसन्नो भव चाधुना । त्वत्प्रणामं वयं मूढाः कुर्महे स्म न भावतः
ပိတೃတို့၏သမီးများက ပြောကြသည်။ «အို မုနိအထွတ်အမြတ်၊ ကရုဏာပင်လယ်ကြီး၊ ယခု ကျွန်မတို့အပေါ် သနားကြင်နာ၍ ကြည်နူးတော်မူပါ။ ကျွန်မတို့ မောဟဖြစ်၍ သင့်အား ကန်တော့ခဲ့သော်လည်း အတွင်းစိတ်အမှန်နှင့် နားလည်မှုမပါခဲ့ပါ»။
Verse 25
प्राप्तं च तत्फलं विप्र न ते दोषो महामुने । अनुग्रहं कुरुष्वात्र लभेम स्वर्गतिम्पुनः
«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထိုအကျိုး फल ကို အမှန်တကယ် ရရှိပြီးပါပြီ။ အို မဟာမုနိ၊ သင်၌ အပြစ်မရှိပါ။ ဤနေရာ၌ ကျွန်မတို့အား ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးတော်မူပါ၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်မတို့သည် ထပ်မံ ကောင်းကင်လမ်းကို ရောက်နိုင်ပါစေ»။
Verse 26
ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा तद्वचनं तात प्रोवाच स मुनिस्तदा । शापोद्धारं प्रसन्नात्मा प्रेरितः शिवमायया
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ အို ချစ်သား၊ ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ထိုမုနိသည် ထိုအခါ စိတ်ငြိမ်သက်လျက် ကျိန်စာဖယ်ရှားရာနည်းကို ရှင်းပြ၍ ပြောလေ၏။ ထိုသည်မှာ ရှိဝ၏ ဒိဗ္ဗ မာယာက လှုံ့ဆော်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
Verse 27
सनत्कुमार उवाच । पितॄणां तनयास्तिस्रः शृणुत प्रीतमानसाः । वचनं मम शोकघ्नं सुखदं सर्वदैव वः
သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူ၏ — «ချစ်ခင်ရသူတို့၊ စိတ်ပျော်ရွှင်စွာ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ပိတೃများတွင် သမီး သုံးယောက်ရှိ၏။ ငါ၏ဤဝचनသည် သောကကို ဖျက်စီး၍ အမြဲတမ်း သုခကို ပေးလိမ့်မည်»။
Verse 28
विष्णोरंशस्य शैलस्य हिमाधारस्य कामिनी । ज्येष्ठा भवतु तत्कन्या भविष्यत्येव पार्वती
ဗိဿနု၏ အಂශဖြစ်သော ဟိမာဓာရ (ဟိမလယ) တောင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မဟာဒေဝီသည် သမီးအကြီးတစ်ယောက်ကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုသမီးပင် ပာရဝတီ အဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။
Verse 29
धन्या प्रिया द्वितीया तु योगिनी जनकस्य च । तस्याः कन्या महालक्ष्मीर्नाम्ना सीता भविष्यति
ဇနက မင်း၏ ဒုတိယ ချစ်မြတ်နိုးရသော မဟာမိဖုရားမှာ ဓနျာ ဟူ၍ အမည်ရသော ယောဂိနီ ဖြစ်၏။ ထိုမိဖုရားမှ သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာမည်—မဟာလက္ခမီ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ‘စီတာ’ ဟူသော နာမဖြင့် သိကြလိမ့်မည်။
Verse 30
वृषभानस्य वैश्यस्य कनिष्ठा च कलावती । भविष्यति प्रिया राधा तत्सुता द्वापरान्ततः
ဝိဿယ (vaiśya) ဖြစ်သော ဝೃಷභာနု ၏ သမီးအငယ် ကလာဝတီ သည် ဒွာပရ ယုဂ အဆုံးတွင် သူ၏ သမီးဖြစ်သကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရသော ရာဓာ အဖြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
Verse 31
मेनका योगिनी पत्या पार्वत्याश्च वरेण च । तेन देहेन कैलासं गमिष्यति परम्पदम्
ခင်ပွန်း၏ ယောဂသုခမေတ္တာ (ယောဂပုဏ္ဏ) ကြောင့်လည်း၊ ပာရဝတီ၏ ကရုဏာဖြင့် ပေးအပ်သော အာशीर्वादကြောင့်လည်း မေနကာ သည် ပြည့်စုံသော ယောဂိနီ ဖြစ်လာ၍ ထိုကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော အရုပ်ဖြင့်ပင် ကైలាស—အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်—သို့ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။
Verse 32
धन्या च सीतया सीरध्वजो जनकवंशजः । जीवन्मुक्तो महायोगी वैकुण्ठं च गमिष्यति
စီတာသည် အလွန်ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏။ ထို့အတူ ဇနကဝంశမှ မွေးဖွားသော စီရဓွဇ ဇနကလည်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏။ မဟာယောဂီ၊ ကိုယ်ရှိစဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmukta) ဖြစ်သော သူသည်လည်း ဝိုင်ကුණ္ဌသို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 33
कलावती वृषभानस्य कौतुकात्कन्यया सह । जीवन्मुक्ता च गोलोकं गमिष्यति न संशयः
ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် ဝೃಷဘานุ၏ ကလာဝတီသည် ထိုကညာနှင့်အတူ သွားမည်။ သူမသည် ကိုယ်ရှိစဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmuktā) ဖြစ်လာပြီး သံသယမရှိဘဲ ဂိုလိုကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 34
विना विपत्तिं महिमा केषां कुत्र भविष्यति । सुकर्मिणां गते दुःखे प्रभवेद्दुर्लभं सुखम्
အခက်အခဲမရှိလျှင် မဟိမား (ဂုဏ်သိက္ခာ) သည် ဘယ်သူ့အတွက် ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်ပေါက်မည်နည်း။ သုကမ္မ၌ တည်သော သီလဝန်တို့၏ ဒုက္ခက လွန်သွားသောအခါ ရှားပါး၍ ခက်ခဲစွာ ရရှိသော သုခသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 35
यूयं पितॄणां तनयास्सर्वास्स्वर्गविलासिकाः । कर्मक्षयश्च युष्माकमभवद्विष्णुदर्शनात्
သင်တို့အားလုံးသည် ပိတೃ (Pitṛs) များ၏ သမီးများ၊ စွဝဂ္ဂ (Svarga) တွင် ပျော်မြူးနေသော ကောင်းကင်နတ်သမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် သင်တို့၏ စုဆောင်းကမ္မသည် ကုန်ခန်း၍ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။
Verse 36
इत्युक्त्वा पुनरप्याह गतक्रोधो मुनीश्वरः । शिवं संस्मृत्य मनसा ज्ञानदं भुक्तिमुक्तिदम्
ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ဒေါသပျောက်ကင်းသွားသော မုနိအရှင် (မုနိဣश्वर) သည် ထပ်မံ၍ ပြော하였다။ စိတ်ဖြင့် ရှိဝ (Śiva) ကို သတိရလျက်—အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကို ပေးသူ၊ ဘုဂ္ဂ (လောကီအပျော်အပါး) နှင့် မုတ္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးသူကို ရည်ညွှန်း하였다။
Verse 37
अपरं शृणुत प्रीत्या मद्वचस्सुखदं सदा । धन्या यूयं शिवप्रीता मान्याः पूज्या ह्यभीक्ष्णशः
ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စွာ နောက်ထပ်နားထောင်ကြလော့—အမြဲကောင်းကျိုးပေးသော ငါ၏စကားကို။ သင်တို့သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများဖြစ်ကြ၏—သီဝရှင်၏ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကို ရရှိသူများ၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူများ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်အလေးပြုထိုက်သူများဖြစ်ကြ၏။
Verse 38
मेनायास्तनया देवी पार्वती जगदम्बिका । भविष्यति प्रिया शम्भोस्तपः कृत्वा सुदुस्सहम्
မေနာ၏သမီးတော်—လောကမိခင် ဒေဝီ ပါရဝတီ—သည် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သမ္ဘု၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်လာမည်။
Verse 39
धन्या सुता स्मृता सीता रामपत्नी भविष्यति । लौकिकाचारमाश्रित्य रामेण विहरिष्यति
ကံကောင်းမြတ်နိုးသော ထိုသမီးတော်ကို စီတာဟု မှတ်သားကြမည်၊ ရာမ၏ဇနီးဖြစ်လာမည်။ လောကဓမ္မအကျင့်အကြံကို အားထားကာ ရာမနှင့်အတူ နေထိုင်၍ ပျော်ရွှင်စွာ လက်တွဲလျှောက်လှမ်းမည်။
Verse 40
कलावतीसुता राधा साक्षाद्गोलोकवासिनी । गुप्तस्नेहनिबद्धा सा कृष्णपत्नी भविष्यति
ကလாவတီ၏သမီး ရာဓာသည် အမှန်တကယ် ဂိုလိုက၌ နေထိုင်သူဖြစ်၏။ လျှို့ဝှက်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသဖြင့် နောင်တွင် ကృష్ణ၏ ဇနီးဖြစ်လာမည်။
Verse 41
ब्रह्मोवाच इत्थमाभाष्य स मुनिर्भ्रातृभिस्सह संस्तुतः । सनत्कुमारो भगवांस्तत्रैवान्तर्हितोऽभवत्
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် မုနိ သနတ်ကူမာရသည် မိမိညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ချီးမွမ်းခံရ၏။ ထို့နောက် အရှင် သနတ်ကူမာရသည် ထိုနေရာတည်းကပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။
Verse 42
तिस्रो भगिन्यस्तास्तात पितॄणां मानसीः सुताः । गतपापास्सुखं प्राप्य स्वधाम प्रययुर्द्रुतम्
အို ချစ်သူရေ၊ ပိတೃတို့၏ စိတ်မှ ပေါက်ဖွားသော သမီးသုံးဦးဖြစ်သည့် အစ်မညီမသုံးယောက်သည် အပြစ်ကင်းစင်၍ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ရရှိကာ မိမိတို့၏ သာသနာတော်အိမ်ရာသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
Frequently Asked Questions
The chapter centers on the account of Menā’s origin within the Dakṣa–Svadhā–Pitṛ lineage, naming Menā, Dhanyā, and Kalāvatī as Svadhā’s daughters and describing their extraordinary (mānasa/ayonija) birth-status.
The text explicitly claims that stating and hearing these names is vighna-hara (removes obstacles) and mahā-maṅgala-dā (bestows great auspiciousness), presenting genealogy as a devotional practice with tangible spiritual efficacy.
They are portrayed as jagad-vandyā (world-venerated), lokamātaraḥ (mothers of the worlds), yoginyaḥ, and jñāna-nidhānāḥ (treasuries of knowledge), moving through the three worlds—linking lineage to cosmic function and spiritual authority.