देवस्तुतिः (Deva-stuti) — “Hymn of the Devas / Divine Praise”

Verse 1

नारद उवाच । विधे प्राज्ञ महाधीमन्वद मे वदतां वर । ततः परं किमभवच्चरितं विष्णुसद्गुरो

နာရဒက ဆိုသည်– «အို ဗိဓေ (ဗြဟ္မာ)၊ ပညာရှိ၍ ဉာဏ်ကြီးမားသောသူ၊ ပြောသူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ ထို့နောက် ဗိဿနု သဒ္ဂုရု၏ မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဤသန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်း၌ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ»။

Verse 2

अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता मेना पूर्वगतिः शुभा । विवाहश्च श्रुतस्सम्यक्परमं चरितं वद

ဤအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပုံပြင်ကို ပြောကြားပြီးဖြစ်၍ မေနာ၏ အတိတ်က ကုသိုလ်ကံကောင်းသော လမ်းစဉ်ကိုလည်း သိမြင်ရပြီ။ မင်္ဂလာပွဲအကြောင်းကိုလည်း မှန်ကန်စွာ ကြားနာပြီးဖြစ်သဖြင့် ယခု အမြင့်မြတ်သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကို အပြည့်အစုံ မိန့်ကြားပါ။

Verse 3

इति श्रीशिवमहापुराणे दितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे देवस्तुतिर्नाम तृतीयोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယစာအုပ်ဖြစ်သော ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း၊ တတိယပိုင်း ပါဝတီခဏ္ဍ၌ “ဒေဝစတုတိ” (ဒေဝတားတို့၏ ချီးမွမ်းသီချင်း) ဟူသော တတိယအခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 4

तपस्सुदुस्सहं कृत्वा कथं प्राप पतिं हरम् । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराच्छांकरं यशः

ဤမျှ မခံနိုင်လောက်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ သူမသည် ဟရ (ရှီဝ) ကို မည်သို့ ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိခဲ့သနည်း။ ထိုအကြောင်းအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ၊ ထို့ပြင် သင်္ကရနှင့် ဆက်နွယ်သော ရှိုင်ဝ ဂုဏ်ရည်တော်ကိုလည်း ဖော်ပြပါ။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । मुने त्वं शृणु सुप्रीत्या शांकरं सुयशः शुभम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा शुद्ध्येत्सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– မုနိရေ၊ သင်သည် ပျော်ရွှင်သော ဘက္တိဖြင့် သင်္ကရ၏ မင်္ဂလာနှင့် သန့်ရှင်းသော ဂုဏ်ရည်တော်ကို နားထောင်လော့။ ထိုကို ကြားနာလျှင် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတောင် သန့်စင်ကာ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 6

यदा मेनाविवाहन्तु कृत्वागच्छद्गिरिर्गृहम् । तदा समुत्सवो जातस्त्रिषु लोकेषु नारद

နာရဒာရေ၊ ဂိရိရာဇ (ဟိမဝန္တ) သည် မေနာ၏ မင်္ဂလာကို အခမ်းအနားဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ၊ လောကသုံးပါးလုံးတွင် မဟာပွဲတော်အပျော်အပါး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 7

हिमाचलोऽपि सुप्रीतश्चकार परमोत्सवम् । भूसुरान्बंधुवर्गांश्च परानानर्च सद्धिया

ဟိမာချလသည်လည်း အလွန်ပျော်ရွှင်၍ အထွတ်အထိပ် ပွဲတော်ကြီးကို စီစဉ်ကျင်းပ하였다။ သန့်ရှင်း၍ ခွဲခြားသိမြင်သော စိတ်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏများ၊ ဆွေမျိုးအုပ်စုနှင့် ထူးချွန်သော ဧည့်သည်များကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။

Verse 8

सर्वे द्विजाश्च सन्तुष्टा दत्त्वाशीर्वचनं वरम् । ययुस्तस्मै स्वस्वधाम बंधुवर्गास्तथापरे

နှစ်ကြိမ်မွေး (ဗြာဟ္မဏ) အားလုံး စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။ ထို့နောက် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကောင်းချီးစကားကို ပေးအပ်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အခြား ဆွေမျိုးအုပ်စုများလည်း မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 9

हिमाचलोऽपि सुप्रीतो मेनया सुखदे गृहे । रेमेऽन्यत्र च सुस्थाने नन्दनादिवनेष्वपि

ဟိမာချလလည်း မေနာနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၍ သုခပေးသော အိမ်တော်၌ စိတ်ကျေနပ်လျက် ရှိနေ하였다။ အခြားအချိန်များတွင်လည်း နန္ဒနာ စသည့် ဒေဝဝနများကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော နေရာများ၌ သာယာစွာ နေထိုင်하였다။

Verse 10

तस्मिन्नवसरे देवा मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः । मुनयश्च महात्मानः प्रजग्मुर्भूधरान्तिके

အို မုနိ၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဗိဿနုကို အစပြုသော ဒေဝတားအားလုံးနှင့် မဟာအာတ్మာ မုနိများတို့သည် တောင်တန်းအနီးသို့ ထွက်ခွာလာ၍ ရောက်ရှိကြ하였다။

Verse 11

दृष्ट्वा तानागतान्देवान्प्रणनाम मुदा गिरिः । संमानं कृतवान्भक्त्या प्रशंसन्स्व विधिं महान्

ဒေဝတားတို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် မဟာတောင်မင်း ဟိမာလယသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ ဘက္တိဖြင့် ထိုသူတို့အား သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံမှုကို ပြုလုပ်ကာ၊ မိမိ၏ ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ရိုသေစွာ ဆောင်ရွက်ခြင်းဟူသော သတ်မှတ်ထားသည့် တာဝန်၏ မြတ်မြတ်နိုးနိုးကို ချီးမွမ်း하였다။

Verse 12

साञ्जलिर्नतशीर्षो हि स तुष्टाव सुभक्तितः । रोमोद्गमो महानासीद्गिरेः प्रेमाश्रवोऽपतन्

လက်အုပ်ချီ၍ ခေါင်းငုံ့ကာ သူသည် သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် သီဝကို ချီးမွမ်း하였다။ ထို့နောက် တောင်မင်း ဟိမာလယ၌ အလွန်ကြီးမားသော ကြည်နူးတုန်လှုပ်မှုကြောင့် ကိုယ်အမွှေးထောင်လာပြီး၊ ချစ်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော မျက်ရည်များ စီးကျလာ하였다။

Verse 13

ततः प्रणम्य सुप्रीतो हिमशैलः प्रसन्नधीः । उवाच प्रणतो भूत्वा मुने विष्ण्वादिकान्सुरान्

ထို့နောက် ဟိမရှဲလ (ဟိမာလယတောင်မင်း) သည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ဉာဏ်ကြည်လင်ကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ အို မုနိ၊ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ပြီးနောက် ဗိဿနုကို အစပြုသော ဒေဝတားတို့အား စကားဆို하였다။

Verse 14

हिमाचल उवाच । अद्य मे सफलं जन्म सफलं सुमहत्तपः । अद्य मे सफलं ज्ञानमद्य मे सफलाः क्रियाः

ဟိမာချလက ပြောသည်။ «ယနေ့ ငါ့မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးဖြစ်ပြီ၊ ငါ့၏ မဟာတပဿာလည်း အကျိုးဖြစ်ပြီ။ ယနေ့ ငါ့၏ ဉာဏ်ပညာသည် အကျိုးပွားပြီ၊ ယနေ့ ငါ့၏ သန့်ရှင်းသော ကရိယာများလည်း အောင်မြင်ပြီ»။

Verse 15

धन्योऽहमद्य संजातो धन्या मे सकला क्षितिः । धन्यं कुलं तथा दारास्सर्वं धन्यं न संशयः

«ယနေ့ ငါသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ ဖြစ်လာပြီ၊ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ ငါ့၏ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးလည်း ကံကောင်း၏။ ငါ့၏ မျိုးရိုးကလည်း ကံကောင်း၏၊ ငါ့၏ မယားတို့လည်း ကံကောင်း၏။ အရာအားလုံး ကံကောင်းမြတ်နိုး—သံသယမရှိ»။

Verse 16

यतः समागता यूयं मिलित्वा सर्व एकदा । मां निदेशयत प्रीत्योचितं मत्त्वा स्वसेवकम्

သင်တို့အားလုံး တစ်ချိန်တည်း ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြသဖြင့်၊ ငါ့ကို သင်တို့၏ အမှုထမ်းဟု မှတ်ယူကာ၊ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် လုပ်သင့်သောအရာကို ငါ့အား ညွှန်ကြားပါ။

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा महीध्रस्य वचनं ते सुरास्तदा । ऊचुर्हर्यादयः प्रीताः सिद्धिं मत्वा स्वकार्यतः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ဟိမာလယတောင်၏စကားကို ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ထိုအခါ ဒေဝတားတို့—ဗိဿနုနှင့် အခြားတို့—မိမိတို့ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံအောင်မြင်ပြီဟု ယူဆကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြ하였다။

Verse 18

देवा ऊचुः । हिमाचल महाप्राज्ञ शृण्व स्मद्वचनं हितम् । यदर्थमागतास्सर्वे तद्ब्रूमः प्रीतितो वयम्

ဒေဝတားတို့မိန့်ကြသည်။ «ဟိမာချလ၊ ပညာကြီးမြတ်သူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးရှိသောစကားကို နားထောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လာရောက်သည့် အကြောင်းရင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ၊ စေတနာဖြင့် ပြောကြားမည်»။

Verse 19

या पुरा जगदम्बोमा दक्षकन्याऽभवद्गिरे । रुद्रपत्नी हि सा भूत्वा चिक्रीडे सुचिरं भुवि

ကမ္ဘာလောက၏ မိခင်တော် အူမာ (Jagadambā) သည် အို တောင်ရေ၊ ယခင်က ဒက္ခ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ရုဒြ၏ မဟာမယ်တော် ဖြစ်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ကာ လီလာပြုခဲ့သည်။

Verse 20

पितृतोऽनादरं प्राप्य संस्मृत्य स्वपणं सती । जगाम स्वपदं त्यक्त्वा तच्छरीरं तदाम्बिका

ဖခင်ထံမှ မလေးစားမှုကို ခံရပြီးနောက် စတီသည် မိမိ၏ သစ္စာကတိနှင့် အတွင်းရှိ သာသနာတော်ဆန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သတိရကာ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိမိ၏ အမြင့်မြတ်သော အနေအထားသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့ကြောင့် အမ္ဗိကာသည် ထိုခန္ဓာကို ချန်ထားခဲ့သည်။

Verse 21

सा कथा विदिता लोके तवापि हिमभूधर । एवं सति महालाभो भवेद्देवगणस्य हि

“ထိုအကြောင်းအရာသည် လောကတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်—သင်တောင်၊ ဟိမဘူဓရ (ဟိမလယ) အထိပင်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်လျှင် နတ်အစုအဝေးအတွက် အကျိုးကြီးမားစွာ ဖြစ်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 22

सर्वस्य भवतश्चापि स्युस्सर्वे ते वशास्सुराः

အရာအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်သော သင်အတွက်၊ ထိုနတ်များအားလုံးသည် သင်၏ အာဏာအောက်တွင်သာ တည်ရှိနေမည်။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां हर्यादीनां गिरीश्वरः । तथास्त्विति प्रसन्नात्मा प्रोवाच न च सादरम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဟရီ (ဗိဿနု) နှင့် အခြားသူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဂိရီဣရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြန်ဆိုသော်လည်း အထူးအလေးအနက်ဖြင့် မဟုတ်ခဲ့။

Verse 24

अथ ते च समादिश्य तद्विधिम्परमादरात् । स्वयं जग्मुश्च शरणमुमायाश्शंकर स्त्रियः

ထို့နောက် အလွန်ဂရုတစိုက်ဖြင့် ထိုသင့်တော်သောနည်းလမ်းကို သူတို့အားညွှန်ကြားပြီးလျှင်၊ သင်္ကရာ၏ မယားတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် အုမာ၏ ခြေတော်၌ ခိုလှုံရာကို ရှာ၍ သွားကြ၏။

Verse 25

सुस्थले मनसा स्थित्वा सस्मरुर्जगदम्बिकाम् । प्रणम्य बहुशस्तत्र तुष्टुवुः श्रद्धया सुराः

မင်္ဂလာရှိသော ထိုနေရာ၌ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာထားပြီး၊ ဒေဝတို့သည် ကမ္ဘာမိခင် ဂဂဒမ္ဘိကာကို သတိရကြ၏။ ထိုနေရာ၌ အကြိမ်ကြိမ် ဦးချကန်တော့ကာ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိတရားဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 26

देवा ऊचुः । देव्युमे जगतामम्ब शिवलोकनिवासिनी । सदाशिवप्रिये दुर्गे त्वां नमामो महेश्वरि

ဒေဝတို့က ပြောကြသည်— «အို ဒေဝီ အုမာ၊ လောကတို့၏ မိခင်၊ ရှိဝလောက၌ နေထိုင်သူမ၊ စဒါရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒုရ္ဂါ၊ အို မဟေရှဝရီ၊ သင့်အား ငါတို့ ဦးချကန်တော့ပါ၏»။

Verse 27

श्रीशक्तिं पावनां शान्तां पुष्टिम्परमपावनीम् । वयन्नामामहे भक्त्या महदव्यक्तरूपिणीम्

ဘက္တိဖြင့် ငါတို့သည် သီရိ-ရှက္တိကို ဦးချကန်တော့ကြ၏—သန့်စင်စေသော၊ ငြိမ်းချမ်းသော အင်အား၊ အာဟာရနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးသနားသော၊ အထွတ်အထိပ် သန့်စင်သူ။ ထိုအရှင်မသည် မဟတ် (မဟာတတ္တဝါ) နှင့် အဗျက္တ (မထင်ရှား) ဟူသော ရုပ်သဘောဖြင့် တည်ရှိ၏။

Verse 28

शिवां शिवकरां शुद्धां स्थूलां सूक्ष्मां परायणाम् । अन्तर्विद्यासुविद्याभ्यां सुप्रीतां त्वां नमामहे

အို သီဝါမယ်တော်—သီဝ၏ မင်္ဂလာကို ပေးသနားသူ၊ အလွန်သန့်ရှင်းသူ၊ ထူထဲသည့်အရာနှင့် နူးညံ့သည့်အရာ နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဖြစ်တော်မူ၏။ အတွင်းပညာနှင့် လွတ်မြောက်စေသော သမ္မာပညာ၌ ပျော်ရွှင်တော်မူသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ နမസ്കာရပြုပါ၏။

Verse 29

त्वं श्रद्धा त्वं धृतिस्त्वं श्रीस्त्वमेव सर्वगोचरा । त्वन्दीधितिस्सूर्य्यगता स्वप्रपञ्चप्रकाशिनी

သင်သည် သဒ္ဓါ၊ သင်သည် သည်းခံတည်ကြည်မှု၊ သင်သည် သီရိမင်္ဂလာဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သင်တစ်ပါးတည်းသာ အားလုံးအတွက် လက်လှမ်းမီ၏။ သင်သည် နေရောင်ခြည်၏ တောက်ပမှု၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ပေါ်ထွန်းသော လောကကို ထွန်းလင်းစေသော အလင်းဖြစ်၏။

Verse 30

या च ब्रह्माण्डसंस्थाने जगज्जीवेषु या जगत् । आप्याययति ब्रह्मादितृणान्तं तां नमामहे

ဗြဟ္မာဏ္ဍ၏ စနစ်အတွင်း တည်ရှိ၍၊ သတ္တဝါအသက်ရှိသမျှနှင့် လောကတစ်လောကလုံး၌လည်း ရှိနေကာ၊ ဗြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တစ်ရွက်အဆုံးတိုင်အောင် အရာအားလုံးကို ပျိုးထောင်ထိန်းသိမ်းပေးသော သူမအား ငါတို့ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 31

त्वं वार्ता सर्वजगतां त्वं त्रयी धर्मरूपिणी

သင်သည် လောကအားလုံး၏ ထိန်းသိမ်းတည်တံ့စေသော အမိန့်တရားနှင့် လမ်းညွှန်သော ဝါရ္တာဖြစ်၏။ သင်သည် ဓမ္မအဖြစ် ကိုယ်ထင်ရှားသော ဝေဒသုံးပါး (တြयी) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။

Verse 32

निद्रा त्वं सर्वभूतेषु क्षुधा तृप्तिस्त्वमेव हि । तृष्णा कान्तिश्छविस्तुष्टिस्सर्वानन्दकरी सदा

သတ္တဝါအပေါင်းတို့၌ အိပ်စက်ခြင်းသည် သင်ဖြစ်၏။ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ပြည့်ဝခြင်းလည်း သင်တည်း။ ရေငတ်ခြင်း၊ တောက်ပရောင်ခြည်၊ လင်းလက်မှု၊ စိတ်ကျေနပ်မှုတို့လည်း သင်ဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံးကို အမြဲ အာနန္ဒပေးတော်မူ၏။

Verse 33

त्वं लक्ष्मीः पुण्यकर्तॄणां त्वं ज्येष्ठा पापिनां सदा । त्वं शान्तिः सर्वजगतां त्वं धात्री प्राणपोषिणी

ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုသူတို့အတွက် သင်သည် လက္ခမီ—မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းဖြစ်၏။ အပြစ်ရှိသူတို့နောက်လိုက်သော မင်္ဂလာမဲ့အပိုင်းဖြစ်သည့် ဂျေဋ္ဌာလည်း သင်သည် အမြဲဖြစ်၏။ သင်သည် လောကအားလုံး၏ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ သင်သည် ဓာတရီ—ထောက်ပံ့မိခင်၊ အသက်ရှုသက်ကို ပျိုးထောင်သူဖြစ်၏။

Verse 34

त्वन्तस्वरूपा भूतानां पञ्चानामपि सारकृत् । त्वं हि नीतिभृतां नीतिर्व्यवसायस्वरूपिणी

အို ဒေဝီ၊ သင်သည် မဟာဓာတ်ငါးပါး၏ အတွင်းတည်သော အနှစ်သာရဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ အနှစ်ချုပ်ကို ထုတ်ဖော်ပေးသူဖြစ်သည်။ သီလကို ထိန်းသိမ်းသူတို့အတွက် သင်သည် နီတိတရား၏ လမ်းညွှန်မူလဖြစ်ပြီး မပြတ်မနား ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သည်။

Verse 35

गीतिस्त्वं सामवेदस्य ग्रन्थिस्त्वं यजुषां हुतिः । ऋग्वेदस्य तथा मात्राथर्वणस्य परा गतिः

သင်သည် စာမဝေဒ၏ သန့်ရှင်းသော သီချင်းတေးသံဖြစ်သည်။ သင်သည် ယဇုဝေဒ၏ စနစ်တကျ စုစည်းထားသော ဂရန္ထနှင့် ဟုတိ—မီးပူဇော်အလှူဖြစ်သည်။ သင်သည် ဠိဂ္ဝေဒ၏ မာတရာ—မီတာနှင့် အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး၊ အထರ್ವဝေဒအတွက် သင်သည် အမြင့်ဆုံး ပန်းတိုင်၊ အထွတ်အထိပ် အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာဖြစ်သည်။

Verse 36

समस्तगीर्वाणगणस्य शक्तिस्तमोमयी धातृगुणैकदृश्या । रजः प्रपंचात्तु भवैकरूपा या न श्रुता भव्यकरी स्तुतेह

သင်သည် ဒေဝဂဏအပေါင်း၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ သင်သည် တမောဂုဏ်သဘောရှိ၍ ထိန်းသိမ်းတည်တံ့စေသော ဓာတုဂုဏ်တစ်ပါးအဖြစ်သာ မြင်ရသည်။ ထို့ပြင် ရဇော၏ ပြန့်ပွားသော လောကထဲမှ သင်သည် ဘဝ (သီဝ) ၏ တစ်ပါးတည်းသော ချစ်မြတ်နိုးရာ ရုပ်သဘောအဖြစ် ပေါ်ထွန်းသည်။ ဤနေရာ၌ ကမ့်ကမ့်ကြားရသော မင်္ဂလာကောင်းကျိုးပေးသော သင်၏ စတုတိကို ထုတ်ဆိုခဲ့သည်။

Verse 37

संसारसागरकरालभवाङ्गदुःखनिस्तारकारितरणिश्च निवीतहीना । अष्टाङ्गयोगपरिपालनकेलिदक्षां विन्ध्यागवासनिरतां प्रणमाम तां वै

ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုဒေဝီ ပါర్వတီကို အမှန်တကယ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—လောကသံသရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သမုဒ္ဒရာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဘဝနှင့်ဆက်နွယ်သော ဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်စေသော ကယ်တင်သည့် နေရောင်ကဲ့သို့သောသူ။ သင်သည် ယဇ္ဈနိုးပဝီတ—သန့်ရှင်းကြိုးမရှိသူ၊ အဋ္ဌာင်္ဂယောဂ၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုကို ကစားသကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူ၊ နှင့် ဝိန္ဓျတောင်၌ နေထိုင်ရန် စိတ်အာရုံတည်ကြည်သူဖြစ်သည်။

Verse 38

नासाक्षि वक्त्रभुजवक्षसि मानसे च धृत्या सुखानि वितनोषि सदैव जन्तोः । निद्रेति याति सुभगा जगती भवा नः सा नः प्रसीदंतु भवस्थितिपालनाय

အို မင်္ဂလာဒေဝီ၊ သင်သည် သတ္တဝါတို့အတွက် နှာခေါင်း၊ မျက်စိ၊ မျက်နှာ၊ လက်မောင်း၊ ရင်ဘတ်၊ စိတ်နှင့် သည်းခံတည်ငြိမ်မှုအားဖြင့် အမြဲတမ်း သက်သာချမ်းသာမှုကို ဖြန့်ကျက်ပေးသည်။ သင်ကြောင့်ပင် ကံကောင်းသော လောကသည် အိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ပေါ်ထွန်းမှုဖြစ်သော “နိဒ္ရာ” အိပ်စက်ခြင်း၏ အင်အားသည် လောကတည်တံ့မှုကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာပြုပါစေ။

Verse 39

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वा महेशानीं जगदम्बामुमां सतीम् । सुप्रेयमनसः सर्वे तस्थुस्ते दर्शनेप्सवः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဤသို့ မဟေရှာနီ—ကမ္ဘာမိခင် ဥမာ၊ သုခမင်္ဂလာနှင့် သစ္စာတရားပြည့်စုံသော သတီ—ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အားလုံးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သော စိတ်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကာ သူမ၏ ဒർശနကို လိုလားတမ်းတနေကြ၏။

Verse 70

गायत्री त्वं वेदमाता त्वं सावित्री सरस्वती

သင်သည် ဂါယတြီ ဖြစ်၏; သင်သည် ဝေဒမိခင် ဖြစ်၏။ သင်သည် သာဝိတြီ ဖြစ်၏; သင်သည် စရသ္ဝတီ—သန့်ရှင်းသော ဝါစာနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ အင်အား—ဖြစ်၏။