भोजन-आह्वान-प्रकरणम् — The Episode of Invitation and the Divine Feast

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शैलवरस्तात हिमवान्भाग्यसत्तमः । प्राङ्गणं रचयामास भोजनार्थं विचक्षणः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထို့နောက် ချစ်သားရေ၊ တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဟိမဝန်၊ ကံကောင်းအလွန်ဆုံးသူသည် ပညာရှိ၍ သေချာစွာ စဉ်းစားကာ အစာစားရန်အတွက် အိမ်ရှေ့ဝင်းကို စီစဉ်ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 2

मार्जनं लेपनं सम्यक्कारयामास तस्य सः । स सुगन्धैरलञ्चक्रे नानावस्तुभिरादरात्

သူသည် ထိုအရာကို သေချာစွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်စေ၍ လိမ်းပွတ်အလှဆင်ခြင်းကိုလည်း မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်စေ၏။ ထို့နောက် လေးစားစိတ်ဖြင့် အနံ့သာများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်လေ၏။

Verse 3

अथ शैलस्सुरान्सर्वानन्यानपि च सेश्वरान् । भोजनायाह्वयामास पुत्रैश्शैलैः परैरपि

ထို့နောက် တောင်မင်း ဟိမဝန္တ (ဟိမလယ) သည် နတ်တို့အားလုံးနှင့် အခြားသော ဒိဗ္ဗသတ္တဝါများကိုလည်း သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်များနှင့်တကွ ပူဇော်ပွဲအစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်하였다။ ထို့ပြင် မိမိ၏ သားတောင်များ၊ အခြားတောင်များနှင့်လည်း အတူဖိတ်ခေါ်하였다။

Verse 4

शैलाह्वानमथाकर्ण्य स प्रभुस्साच्युतो मुने । सर्वैस्सुरादिभिस्तत्र भोजनाय ययौ मुदा

အို မုနိ၊ တောင်မင်း သိုင်လ (ဟိမဝန္တ) ၏ ဖိတ်ခေါ်သံကို ကြားသော် အင်အားကြီးသော အရှင် အချျုတ (ဗိဿဏု) သည် နတ်တို့နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်သတ္တဝါများအားလုံးနှင့်အတူ ပွဲအစာစားရန် ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုနေရာသို့ သွား하였다။

Verse 5

गिरिः प्रभुं च सर्वांस्तान्सुसत्कृत्य यथाविधि । मुदोपवेशयामास सत्पीठेषु गृहान्तरे

ထို့နောက် ဂိရိရာဇ (ဟိမဝန္တ) သည် အရှင်နှင့် ထိုအဖော်အပါများအားလုံးကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ကောင်းစွာ ဧည့်ခံဂုဏ်ပြု၍ ဝမ်းမြောက်စွာ အိမ်တော်အတွင်းရှိ မြတ်သော ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်စေ하였다။

Verse 6

नानासुभोज्यवस्तूनि परिविष्य च तत्पुनः । साञ्चलिर्भोजनायाज्ञां चक्रे विज्ञप्तिमानतः

အလွန်ကောင်းမြတ်သော အစားအစာအမျိုးမျိုးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆောင်ရွက်ကျွေးမွေးပြီးနောက်၊ စာဉ္စလီသည် ယဉ်ကျေးနိမ့်ချစွာဖြင့် ထမင်းစားရန် ဖိတ်ခေါ်၍ စတင်ခွင့်ပြုလေ၏။

Verse 7

अथ सम्मानितास्तत्र देवा विष्णुपुरोगमाः । सदाशिवं पुरस्कृत्य बुभुजुस्सकलाश्च ते

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ဗိဿနုဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုခံရပြီး၊ သဒာသီဝကို ရှေ့တန်းတင်ကာ သူတို့အားလုံးသည် ပူဇော်အနုဂ္ဂဟာကို အတူတကွ သုံးဆောင်လေ၏။

Verse 8

तदा सर्वे हि मिलिता ऐकपद्येन सर्वशः । पंक्तिभूताश्च बुभुजु र्विहसन्तः पृथक्पृथक्

ထို့နောက် အားလုံးသည် အရပ်အနှံ့မှ တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးလာကြ၍ စီတန်းထိုင်ကာ မိမိတို့နေရာအသီးသီးတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလျက် အစာပူဇော်ကို သုံးဆောင်ကြ၏။

Verse 9

नन्दिभृंगिवीरभद्रवीरभद्रगणाः पृथक् । बुभुजुस्ते महाभागाः कुतूहलसमन्विताः

နန္ဒီ၊ ဘೃင်ဂီ၊ ဝီရဘဒ္ဒရနှင့် ဝီရဘဒ္ဒရ၏ ဂဏာများသည် မိမိတို့နေရာအသီးသီးတွင် ခွဲခြား၍ ပူဇော်အစာကို သုံးဆောင်ကြ၏။ ထိုကံကောင်းသော အနုဂါမီတို့သည် စိတ်ဝင်စားအံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

Verse 10

देवास्सेन्द्रा लोकपाला नानाशोभासमन्विताः । बुभुजुस्ते महाभागा नानाहास्यरसैस्सह

အင်ဒြာနှင့် လောကပာလများအပါအဝင် နတ်တို့သည် အလှအပအရောင်အဝါ မျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လျက်၊ ကံကောင်းသောသူတို့သည် ရယ်မောပျော်ရွှင်မှု အရသာမျိုးစုံနှင့်အတူ ပွဲတော်အစာကို သုံးဆောင်ကြ၏။

Verse 11

सर्वे च मुनयो विप्रा भृग्वाद्या ऋषयस्तथा । बुभुजु प्रीतितस्सर्वे पृथक् पंक्तिगतास्तदा

ထို့နောက် မုနိများနှင့် ဗြာဟ္မဏ ရှင်မြင်သူများအားလုံး—ဘೃဂုနှင့် အခြား ရှိသီများပါ—တန်းစီခွဲ၍ ထိုင်ကာ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာ အစာကို အားရပါးရ သုံးဆောင်ကြသည်။

Verse 12

तथा चण्डीगणास्सर्वे बुभुजुः कृतभाजनाः । कुतूहलं प्रकुर्वन्तो नानाहास्यकरा मुदा

ထိုနည်းတူပင် ချန်ဒီ၏ အဖွဲ့အစည်းများအားလုံးလည်း မိမိတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အစာဝေစုများဖြင့် စားသောက်ကြသည်။ စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြကာ ဟာသစကားများစွာဖြင့် ပျော်ရွှင်မြူးတူးကြ၏။

Verse 13

एवन्ते भुक्तवन्तश्चाचम्य सर्वे मुदान्विताः । विश्रामार्थं गताः प्रीत्या विष्ण्वाद्यास्स्वस्वमाश्रमम्

ဤသို့ အားရပါးရ စားသောက်ပြီးနောက် သန့်စင်ရန် ရေကို စုပ်သောက်ကာ အားလုံးသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ ဗိဿနုတို့နှင့် အခြားသူများသည် အနားယူရန် မိမိတို့၏ အာရှရမ်အသီးသီးသို့ ချစ်ခင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 14

मेनाज्ञया स्त्रियस्साध्व्य श्शिवं सम्प्रार्थ्य भक्तितः । गेहे निवासयामासुर्वासाख्ये परमोत्सवे

အို သီလရှင်မိန်းမရေ၊ မေနာ၏ အမိန့်အတိုင်း ထိုမိန်းမတို့သည် သဒ္ဓါဖြင့် သီဝရှင်ကို ဆုတောင်းပန်ကြား၍ «ဝါသာ» ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ပွဲတော်၌ အိမ်တွင် ကိန်းဝပ်စေကြ၏။

Verse 15

रत्नसिंहासने शम्भुर्मेनादत्ते मनोहरे । सन्निधाय मुदा युक्तो ददृशे वासमन्दिरम्

မေနာပေးအပ်သော စိတ်ကိုဖမ်းစားသည့် ရတနာသရဖူထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်နေသော သမ္ဘုသည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် နီးကပ်လာကာ မိမိကိန်းဝပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော နေထိုင်ရာမဟာအိမ်တော်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 16

रत्नप्रदीपशतकैर्ज्वलद्भिर्ज्वलितं श्रिया । रत्नपात्रघटाकीर्णं मुक्तामणिविराजितम्

ထိုနေရာသည် မင်္ဂလာသရဖူဖြင့် တောက်ပလျက် ရတနာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးအိမ်ရာချီ တောက်လောင်၍ လင်းလက်နေ၏။ ရတနာပန်းကန်များ၊ အိုးခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မုတ္တားနှင့် မဏိရတနာတို့ကြောင့် ထင်ရှားစွာ တောက်ပ၏။

Verse 17

रत्नदर्प्पणशोभाढ्यं मण्डितं श्वेतचामरैः । मुक्तामणिसुमालाभिर्वेष्टितं परमर्द्धिमत्

ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသော မှန်များ၏ အလှဖြင့် ပြည့်ဝကာ အဖြူရောင် ချာမရ (ယက်ပန်) များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ မုတ္တားနှင့် မဏိရတနာ ပန်းကုံးများဖြင့် ဝိုင်းရံလျက် အမြင့်မြတ်ဆုံး စည်းစိမ်နှင့် တင့်တယ်မှု ကြွယ်ဝ၏။

Verse 18

अनूपमम्महादिव्यं विचित्रं सुमनोहरम् । चित्ताह्लादकरं नानारचनारचितस्थलम्

နှိုင်းယှဉ်မရသော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် ဒိဗ္ဗသဘော၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အလွန်လှပစွာ ဆွဲဆောင်၏။ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး နေရာအနှံ့ကို အနုပညာပုံစံမျိုးစုံဖြင့် စီမံတည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 19

शिवदत्तवरस्यैव प्रभावमतुलम्परम् । दर्शयन्तं समुल्लासि शिवलोकाभिधानकम्

ထို့နောက် ရောင်ခြည်တောက်ပလင်းလက်ကာ၊ သီဝက ပေးသနားသော ကောင်းချီး၏ အလွန်အမင်း မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အာနုဘော်ကို ဖော်ပြလျက်၊ ‘သီဝလောက’ ဟု အမည်ကြီးသော နယ်မြေသည် အမြင့်မြတ်သော ပျော်ရွှင်တက်ကြွမှုဖြင့် ထွန်းလင်းပေါ်ထွက်လာသည်။

Verse 20

नानासुगन्धसद्द्रव्यैर्वासितं सुप्रकाशकम् । चन्दनागुरुसंयुक्तं पुष्पशय्यासमन्वितम्

အနံ့မွှေးသော အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် မွှေးကြိုင်လျက်၊ ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။ စန္ဒနနှင့် အဂရုတို့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ပန်းခင်းအိပ်ရာလည်း ပြင်ဆင်ထားသည်။

Verse 21

नानाचित्रविचित्राढ्यं निर्मितं विश्वकर्म्मणा । रत्नेन्द्रसाररचितैराचितं हारकैर्वरैः

ဗိသ္ဝကರ್ಮာက တည်ဆောက်ဖန်တီးထားသဖြင့် အံ့ဖွယ် အလှပုံစံ မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထို့ပြင် မဟာရတနာတို့၏ အနှစ်သာရဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အထူးကောင်းမွန်သည့် လည်ဆွဲများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 22

कुत्रचित्सुरनिर्माणं वैकुण्ठं सुमनोहरम् । कुत्रचिच्च ब्रह्मलोकं लोकपालपुरं क्वचित्

တချို့နေရာများတွင် နတ်တို့က တည်ဆောက်ထားသော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လှပသည့် ဝိုင်ကుంఠ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ တချို့နေရာများတွင် ဗြဟ္မလောက ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် တချို့နေရာများတွင် လောကပါလ နတ်အုပ်ချုပ်သူတို့၏ မြို့တော်များ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 23

कैलासं कुत्रचिद्रम्यं कुत्रचिच्छक्रमन्दिरम् । कुत्रचिच्छिवलोकं च सर्वोपरि विराजितम्

တချို့နေရာတွင် သာယာလှပသော ကိုင်လာသ ပေါ်လွင်တောက်ပ၏။ တချို့နေရာတွင် စက္က (အိန္ဒြ) ၏ မန္ဒိရ်တော် တည်ရှိ၏။ ထို့ပြင် တချို့နေရာတွင် ရှိဝလောက ပေါ်ထွန်း၍ အားလုံးထက် မြင့်မြတ်တောက်ပကာ အထွဋ်အမြတ်အဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 24

एतादृशगृहं सर्वदृष्टाश्चर्य्यं महेश्वरः । प्रशंसन् हिमशैलेशं परितुष्टो बभूव ह

ဤသို့သော အိမ်တော်ကို မြင်ရာတွင် မမြင်ဖူးသမျှ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သဖြင့် မဟာဒေဝသည် ဟိမာလယတောင်ရှင်ကို ချီးမွမ်းကာ အလွန်ပင် စိတ်တော်ကျေနပ်သွား၏။

Verse 25

तत्रातिरमणीये च रत्नपर्य्यंक उत्तमे । अशयिष्ट मुदा युक्तो लीलया परमेश्वरः

ထိုအလွန်ပင် သာယာလှပသော နေရာ၌ ရတနာဖြင့် အလှဆင်ထားသော အကောင်းဆုံး အိပ်ရာပေါ်တွင် ပရမေရှဝရသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက်၊ သာသနာတော်လီလာဖြင့် ပျော်ပွဲကစားသကဲ့သို့ လဲလျောင်းတော်မူ၏။

Verse 26

हिमाचलश्च स्वभ्रातॄन्भोजयामास कृत्स्नशः । सर्वानन्यांश्च सुप्रीत्या शेषकृत्यं चकार ह

ထို့နောက် ဟိမာချလ (Himācala) သည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများအားလုံးကို အပြည့်အဝ ဧည့်ခံကျွေးမွေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မေတ္တာကြီးစွာဖြင့် အခြားသူအားလုံးကိုလည်း ဂုဏ်ပြုကာ ကျန်ရှိသော ရိတုအခမ်းအနားများကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 27

एवं कुर्वति शैलेशे स्वपति प्रेष्ठ ईश्वरे । व्यतीता रजनी सर्वा प्रातःकालो बभूव ह

တောင်တော်၏ အရှင်မ (ပါရဝတီ) သည် ဤသို့ အကျင့်ဝတ်ကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ သူမ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော အီશ્વရ (Īśvara) သည် အိပ်ပျော်သွားတော်မူ၏။ ညတစ်ညလုံး ကုန်လွန်သွားပြီး မနက်အချိန် ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 28

अथ प्रभातकाले च धृत्युत्साहपरायणाः । नानाप्रकारवाद्यानि वादयाञ्चक्रिरे जनाः

ထို့နောက် မိုးလင်းချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာ၍ အားထုတ်စိတ်ပြင်းပြသော လူအများသည် တူရိယာအမျိုးမျိုးကို စတင်တီးခတ်ကြ၏။

Verse 29

सर्वे सुरास्समुत्तस्थुर्विष्ण्वाद्यास्सुमुदान्विताः । स्वेष्टं संस्मृत्य देवेशं सज्जिभूतास्ससंभ्रमाः

ထို့နောက် ဗိဿနုကို ဦးဆောင်သော နတ်တော်အပေါင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ထ၍ ရပ်ကြ၏။ မိမိတို့၏ အရွေးချယ်ထားသော အရှင်—ဒေဝတို့၏ အရှင် ရှိဝကို—အောက်မေ့သတိရကာ လေးမြတ်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ကြ၏။

Verse 30

स्ववाहनानि सज्जानि कैलासङ्गन्तुमुत्सुकाः । कृत्वा सम्प्रेषयामासुर्धर्मं शिवसमीपतः

ကೈလာသသို့ ထွက်ခွာလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ မိမိတို့၏ ယာဉ်တော်များကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရှိဝဘုရား၏ ရှေ့မှောက်တော်မှပင် ဓမ္မကို စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။

Verse 31

वासगेहमथागत्य धर्मो नारायणाज्ञया । उवाच शंकरं योगी योगीशं समयोचितम्

ထို့နောက် နာရာယဏ၏ အမိန့်တော်အရ ဓမ္မသည် နေအိမ်သို့ ရောက်လာပြီး ယောဂီတို့၏ အရှင် သင်္ကရ (ရှင်ကရာ) ကို အခါအလျော်ညီသော စကားဖြင့် လျှောက်ထားလေ၏။

Verse 32

धर्म उवाच । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रन्ते भव नः प्रमथाधिप । जनावासं समागच्छ कृतार्थं कुरु तत्र तान्

ဓမ္မက ပြောသည်— “ထပါ၊ ထပါ၊ မင်္ဂလာရှိတော်မူသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပရမထတို့၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူပါ။ လူတို့၏ နေအိမ်သို့ ကြွလာ၍ ထိုနေရာတွင် သူတို့ကို ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံစေတော်မူပါ။”

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इति धर्मवचः श्रुत्वा विजहास महेश्वरः । ददर्श कृपया दृष्ट्या तल्पमुज्झाञ्चकार ह

ဗြဟ္မာက ဆိုသည်— ဓမ္မ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် မဟေရှဝရသည် အပြုံးသေးသေးဖြင့် ရယ်မောတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာပြည့်သော မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုကာ အရှင်ကြီးသည် အိပ်ရာကို စွန့်၍ ထတော်မူလေ၏။

Verse 34

उवाच विहसन् धर्म त्वमग्रे गच्छ तत्र ह । अहमप्यागमिष्यामि द्रुतमेव न संशयः

ပြုံးလျက် မိန့်တော်မူသည်— «အို ဓမ္မ၊ သင် အရင်ဆုံး အဲဒီသို့ သွားပါ။ ငါလည်း မကြာခင် လျင်မြန်စွာ လိုက်လာမည်၊ သံသယ မရှိ»။

Verse 35

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तश्शंकरेणाथ जनावासं जगाम सः । स्वयङ्गन्तुमना आसीत्तत्र शम्भुरपि प्रभुः

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— ဤသို့ ရှင်ကရ မိန့်ကြားသဖြင့် သူသည် လူတို့၏ နေရာသို့ သွားလေ၏။ အရှင် သမ္ဘူ မဟာပရဘုလည်း ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။

Verse 37

अथ शंम्भुर्भवाचारी प्रातःकृत्यं विधाय च । मेनामान्त्र्य कुध्रं च जनावासं जगाम सः

ထို့နောက် သမ္ဘူသည် သန့်ရှင်းသော ဝရတအကျင့်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အကျင့်စည်းကမ်းကို လိုက်နာကာ နံနက်ခင်း ကိစ္စရပ်များကို ပြီးစီးစေပြီး၊ မေနာနှင့် ကုဓြာတို့အား လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကာ လူနေအိမ်ရာသို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။

Verse 38

महोत्सवस्तदा चासीद्वेदध्वनिरभून्मुने । वाद्यानि वादयामासुर्जनाश्चातुर्विधानि च

အို မုနိ၊ ထိုအချိန်၌ မဟာပွဲတော်ကြီး ဖြစ်ပွား၍ ဝေဒသံတော်ရွတ်ဆိုသံ မြင့်တက်လာ၏။ လူအတန်းအစား လေးမျိုးလုံးကလည်း တူရိယာများကို တီးခတ်ကြ၏။

Verse 39

शम्भुरागत्य स्वस्थानं ववन्दे च मुनींस्तदा । हरिं च मां भवाचारात् वन्दितोऽभूत्सुरादिभिः

ထို့နောက် သမ္ဘူသည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာကာ မုနိများကို ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု၏။ သန့်ရှင်းသော အကျင့်အတိုင်း ဟရီကိုလည်း နမස්ကာရပြု၏။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ဒေဝတားတို့နှင့် အခြား ကောင်းကင်သားများက သင့်တော်စွာ ရိုသေကြ၏။

Verse 40

जयशब्दो बभूवाथ नमश्शब्दस्तथैव च । वेदध्वनिश्च शुभदो महाकोलाहलोऽभवत्

ထို့နောက် «အောင်မြင်ပါစေ!» ဟူသောအော်ဟစ်သံ ပေါ်ထွန်းလာ၍ «နမဟ်!» ဟူသောသံလည်း ထပ်တူကြားရ၏။ မင်္ဂလာရှိသော ဝေဒသံလည်း ထွက်ပေါ်ကာ မြင့်မြတ်သော ဆူညံသံကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 52

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे वरवर्गभोजनशिवशयनवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၌၊ တတိယခွဲ ပာရဝတီခဏ္ဍ၌ “မင်္ဂလာသတို့သားအဖွဲ့၏ ပွဲစားနှင့် သီဝ၏ အနားယူခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၅၂ သည် ပြီးဆုံး၏။