हिमालयगृहे नारदस्य आगमनम् तथा विश्वकर्मनिर्मितवैभववर्णनम् — Nārada’s Arrival at Himālaya’s Palace and the Description of Viśvakarman’s Marvels

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ततस्सम्मन्त्र्य च मिथः प्राप्याज्ञां शांकरीं हरिः । मुने त्वाम्प्रेषयामास प्रथमं कुधरालयम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ပြီး ရှင်ကရီမယ်တော်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူကာ ဟရီ (ဗိဿဏု) သည် မုနိရေ၊ သင်ကို ပထမဦးစွာ ကုဓရာလယ သို့ စေလွှတ်하였다။

Verse 2

अथ प्रणम्य सर्वेशं गतस्त्वं नारदाग्रतः । हरिणा नोदितः प्रीत्या हिमाचलगृहम्प्रति

ထို့နောက် သင်သည် အလုံးစုံ၏ အရှင်ကို ဦးချပြီး နာရဒ၏ ရှေ့မှ ထွက်ခွာလေ၏။ ဟရီ (ဗိဿဏု) ၏ ချစ်ခင်စေခိုင်းမှုကြောင့် ဟိမာချလ (ဟိမဝန္တ) မင်းတောင်၏ အိမ်တော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 3

त्वं मुनेऽपश्य आत्मानं गत्वा तद्व्रीडयान्वितम् । कृत्रिमं रचितं तत्र विस्मितो विश्वकर्मणा

မုနိရေ၊ သင်သည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ မိမိကိုယ်ကို ကြည့်လော့—ထိုအရှက်အကြောက်နှင့် ပြည့်စုံလျက်။ ထိုတွင် ဗိශ්ဝကರ್ಮာက ဖန်တီးထားသော အတုအယောင်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်ရမည်၊ သင်လည်း အံ့ဩသွားလိမ့်မည်။

Verse 4

श्रान्तस्त्वमात्मना तेन कृत्रिमेण महामुने । अवलोकपरस्सोऽभूच्चरितं विश्वकर्मणः

မဟာမုနိရေ၊ ထိုအတုအယောင်လုပ်ငန်းကြောင့် သင်သည် ကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ရ၏။ ထို့ပြင် ဗိශ්ဝကರ್ಮာ၏ လုပ်ရပ်နှင့် လက်ရာကိုသာ ကြည့်ရှုရန် စိတ်အာရုံစိုက်သွားလေ၏။

Verse 5

प्रविष्टो मण्डपस्तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् । सुवर्णकलशैर्जुष्टं रम्भादिबहुशोभितम्

သူသည် ဟိမာလယတောင်ပေါ်ရှိ ထိုမဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ကာ ရွှေကလသများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ရမ္ဘာနှင့် အပျိုနတ်သမီးများကြောင့် ထူးကဲစွာ တောက်ပလှ၏။

Verse 6

सहस्रस्तम्भसंयुक्तं विचित्रम्परमाद्भुतम् । वेदिकां च तथा दृष्ट्वा विस्मयं त्वं मुने ह्ययाः

ထိုဝေဒိကာပလက်ဖောင်းကို မြင်သောအခါ—တိုင်တစ်ထောင်ဖြင့် ဆက်စပ်ထား၍ အလှအပစုံလင်ကာ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသဖြင့်—အို မုနိ၊ သင်သည် အံ့အားသင့်ခြင်းဖြင့် တကယ်ပင် လွှမ်းမိုးခံရလေ၏။

Verse 7

तदावोचश्च स मुने नारद त्वं नगेश्वरम् । विस्मितोऽतीव मनसि नष्टज्ञानो विमूढधीः

ထို့နောက် အို မုနိ၊ နာရဒသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့ဩလျက် တောင်၏အရှင်ထံ ပြောဆိုလေ၏။ သူ၏အသိဉာဏ်သည် လွဲချော်သွား၍ အတွေးအခေါ်လည်း မရှင်းလင်းဘဲ မူးဝေသွားလေ၏။

Verse 8

आगतास्ते किमधुना देवा विष्णुपुरोगमाः । तथा महर्षयस्सर्वे सिद्धा उपसुरास्तथा

“အခု ဘာကြောင့် ဗိဿဏုဦးဆောင်သော နတ်တို့ ဒီကို ရောက်လာကြသနည်း။ ထို့အပြင် မဟာရ္ဩီအားလုံး၊ စိဒ္ဓများနှင့် နတ်ဘေးပါဝင်သူတို့ပါ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာကြသနည်း” ဟု မေးလေ၏။

Verse 9

महादेवो वृषारूढो गणैश्च परिवारितः । आगतः किं विवाहार्थं वद तथ्यं नगेश्वर

“မဟာဒေဝသည် နွားပေါ်စီး၍ ဂဏများဖြင့် ဝိုင်းရံလျက် ရောက်လာပြီ။ အို တောင်၏အရှင်၊ အမှန်တကယ် ပြောပါ—သူသည် မင်္ဂလာအတွက် လာသလော” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा तव विस्मित चेतसः । उवाच त्वां मुने तथ्यं वाक्यं स हिमवान् गिरिः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဤသို့ သင်၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် သင်၏စိတ်သည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ်၊ တောင်တန်းတို့၏ဘုရင် ဟိမဝန်သည် မုနိရေ၊ သင့်အား အမှန်တရားနှင့် သင့်လျော်သော အဖြေစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 11

हिमवानुवाच । हे नारद महाप्राज्ञागतो नैवाधुना शिवः । विवाहार्थं च पार्वत्यास्सगणस्सवरातकः

ဟိမဝန်က ပြောသည်။ «အို နာရဒ မဟာပညာရှိ၊ ယခုထိ ရှိဝမဟာဒေဝ မရောက်သေးပါ။ ပါရဝတီ၏ မင်္ဂလာအတွက် ဂဏများနှင့်အတူ မင်္ဂလာလှည့်လည်တော်မူ၍ လာမည့်သူ ဖြစ်သည်»။

Verse 12

विश्वकर्मकृतं चित्रं विद्धि नारद सद्धिया । विस्मयन्त्यज देवर्षे स्वस्थो भव शिवं स्मर

အို နာရဒ၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ဖြင့် သိလော့—ဤအံ့ဖွယ်ဖန်ဆင်းမှုသည် ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ လက်ရာဖြစ်သည်။ အို ဒေဝရ္ဓိ၊ အံ့ဩခြင်းကို စွန့်၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ ရှိဝကို သတိရလော့။

Verse 13

भुक्त्वा विश्रम्य सुप्रीतः कृपां कृत्वा ममोपरि । मैनाकादिधरैस्सार्द्धं गच्छ त्वं शंकरान्तिकम्

စားသောက်၍ အနားယူပြီး စိတ်ပျော်ရွှင်လျက်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ။ ထို့နောက် မိုင်နာကနှင့် အခြားတောင်မင်းများနှင့်အတူ သင်သည် သင်္ကရ၏ အနီးသို့ သွားလော့။

Verse 14

एभिस्समेतो गिरिभिर्महामत संप्रार्थ्य शीघ्रं शिवमत्र चानय । देवैस्समेतं च महर्षिसंघैस्सुरासुरैरर्चितपादपल्लवम्

အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ ဤတောင်တန်းတို့နှင့်အတူ သဒ္ဓါဖြင့် သီဝကို အလျင်အမြန် ပန်ကြား၍ ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပါ။ သူ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို ဒေဝတော်များနှင့် မဟာရိရှီအဖွဲ့တို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြပြီး ဒေဝနှင့် အသူရာတို့လည်း ရိုသေကြည်ညိုကြသည်။

Verse 15

ब्रह्मोवाच । तथेति चोक्त्वागम आशु हि त्वं सदैव तैश्शैलसुतादिभिश्च । तत्रत्यकृत्यं सुविधाय भुक्त्वा महामनास्त्वं शिवस न्निधानम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «အဲဒီလိုပဲ» ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ သင်သည် တောင်သမီး (ပါရဝတီ) နှင့် အခြားသူတို့ကို အမြဲတမ်းအဖော်ပြုကာ အလျင်အမြန် လာရမည်။ ထိုနေရာ၌ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များကို သင့်လျော်စွာ ပြီးစီးစေပြီး ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို အဆင်ပြေစွာ ခံယူပြီးနောက်၊ မဟာစိတ်ရှိသူရေ၊ သင်သည် သီဝ၏ နီးကပ်သော နေရာတော်သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 16

तत्र दृष्टो महादेवो देवादिपरिवारितः । नमस्कृतस्त्वया दीप्तश्शैलैस्तैर्भक्तितश्च वै

အဲဒီနေရာမှာ မဟာဒေဝကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝတော်များက ဝန်းရံနေကြသည်။ သင်သည် ဘက်တိဖြင့် ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုခဲ့ပြီး၊ တောက်ပသော တောင်တန်းများလည်း ရိုသေစွာ ဂုဏ်ပြုနမস্কာရ ပြုကြသည်။

Verse 17

तदा मया विष्णुना च सर्वे देवास्सवासवाः । पप्रच्छुस्त्वां मुने सर्वे रुद्रस्यानुचरास्तथा

ထိုအခါ ကျွန်ုပ်နှင့် ဗိဿဏုတို့အတူ၊ အင်ဒြာပါဝင်သော ဒေဝတော်အားလုံးက မုနိရေ၊ သင့်ကို မေးမြန်းကြသည်။ ထို့အပြင် ရုဒြ၏ အနုချာ (အဖော်အပါ) အားလုံးလည်း သင့်ကို မေးမြန်းကြသည်။

Verse 18

विस्मिताः पर्वतान्दृष्ट्वा सन्देहाकुलमानसाः । मैनाकसह्यमेर्वाद्यान्नानालंकारसंयुतान्

တောင်တန်းများကို မြင်ကြသောအခါ သူတို့သည် အံ့ဩသွားပြီး သံသယကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ မိုင်နာက၊ ဆဟျ၊ မေရု စသည့် တောင်များကိုလည်း အမျိုးမျိုးသော အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်ကို မြင်ကြသည်။

Verse 19

देवा ऊचुः । हे नारद महाप्राज्ञ विस्मितस्त्वं हि दृश्यसे । सत्कृतोऽसि हिमागेन किं न वा वद विस्तरात्

ဒေဝတော်တို့က မိန့်ကြားသည်— «အို နာရဒ မဟာပညာရှိ၊ သင်သည် အံ့ဩနေသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။ ဟိမဝန် (ဟိမလယာ၏ အရှင်) က သင့်ကို ဂုဏ်ပြုကာ စက္ကာရပြုခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ဘာဖြစ်သနည်း။ အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 20

एते कस्मात्समायाताः पर्वता इह सत्तमाः । मैनाकसह्यमेर्वाद्यास्सुप्रतापास्स्वलंकृताः

“အဘယ်ကြောင့် ဤအရပ်သို့ အထူးမြတ်သော တောင်တန်းများ—မိုင်နာက (Maināka)၊ သဟျ (Sahya)၊ မေရု (Meru) စသည့် အခြားတောင်များ—တန်ခိုးတောက်ပ၍ အလှတန်ဆာဆင်လျက် ရောက်လာကြသနည်း?”

Verse 21

कन्यां दास्यति शैलोऽसौ स भवे वा न नारद । हिमालयगृहे तात किं भवत्यद्य तद्वद

အို နာရဒာ၊ ဟိမာလယ တောင်သည် မိမိသမီးကို မင်္ဂလာပေးမည်လား မပေးမည်လား—ချစ်ခင်ရသောသူ၊ ယနေ့ ဟိမာလယ၏ အိမ်တော်၌ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ပြောပြပါ။

Verse 22

इति सन्दिग्धमनसामस्माकं च दिवौकसाम् । वद् त्वं पृच्छमानानां सन्देहं हर सुव्रत

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးများနှင့် ကောင်းကင်နေထိုင်သော ဒေဝတားတို့၏ စိတ်များပါ သံသယဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူ၊ မေးမြန်းသူတို့အား ပြောကြား၍ ဤမသေချာမှုကို ဖယ်ရှားပေးပါ။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां विष्ण्वादीनान्दिवौकसाम् । अवोचस्तान्मुने त्वं हि विस्मितस्त्वाष्ट्रमायया

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– “ကောင်းကင်ဒေဝတားများ၊ ဗိဿနုနှင့် အခြားသူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အို မုနိ၊ သင်သည် တ္ဝஷ္ဋṛ မှ ပေါ်လာသော မာယာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အံ့ဩလျက် သူတို့အား ပြန်လည် ပြောဆိုခဲ့သည်။”

Verse 24

एकान्तमाश्रित्य च मां हि विष्णुमभाषथा वाक्यमिदं मुने त्वम् । शचीपतिं सर्वसुरेश्वरं वै पक्षाच्छिदं पूर्वरिपुन्धराणाम्

အို မုနိ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်—ဗိဿနု—ကို သီးသန့်နေရာသို့ ခေါ်ယူပြီး ဤစကားကို ပြောခဲ့သည်– “သချီ၏ ခင်ပွန်း အိန္ဒြာထံ သွားလော့၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ အရှင်၊ အရင်က မူလရန်သူများ (ရန်လိုသော တောင်ကြီးများ) ၏ တောင်ပံကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သူ” ဟု။

Verse 25

नारद उवाच । त्वष्ट्रा कृतन्तद्विकृतं विचित्रं विमोहनं सर्वदिवौकसां हि । येनैव सर्वान्स विमोहितुं सुरान्समिच्छति प्रेमत एव युक्त्या

နာရဒက ပြောသည်— «အမှန်ပင် တ္ဝෂ္ဋṛ သည် ကောင်းကင်နေရာရှိ ဒေဝတော်အပေါင်းတို့ကို မောဟစေမည့် အံ့ဩဖွယ် ထူးခြားသော မောဟမంత్రကို ဖန်တီးထား၏။ ထိုကိရိယာတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူသည် ချစ်တွယ်မှု (premā) မှ ပေါက်ဖွားသော နည်းဗျူဟာဖြင့် ဒေဝအားလုံးကို မောဟစေလိုသည်»။

Verse 26

पुरा कृतन्तस्य विमोहनन्त्वया सुविस्मृतन्तत् सकलं शचीपते । तस्मादसौ त्वां विजिगीषुरेव गृहे धुवन्तस्य गिरेर्महात्मन

အို Śacīpati (အိန္ဒြ)၊ ယခင်က သင်သည် ကṛtānta (မရဏ) ၏ မောဟကြောင့် အရာအားလုံးကို လုံးဝ မေ့လျော့ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သင့်ကို အနိုင်ယူလိုသော ထိုသူသည် ယခု မဟာစိတ်ရှိသော ဟိမာလယ၏ အိမ်သို့၊ သူ၏ ကိရိယာပူဇော်မှုများ ပြုလုပ်နေစဉ် ရောက်လာပြီ။

Verse 27

अहं विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता । तथा विष्णुः कृतस्तेन ब्रह्मा शक्रोऽपि तादृशः

ကျွန်ုပ်သည် ထိုတောက်ပသော ပေါ်ထွန်းရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောင့် မောဟဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုနည်းတူပင် ဗိဿနုလည်း သူ့ကြောင့် မောဟဖြစ်စေခံရပြီး၊ ဘြဟ္မာနှင့် သကရ (အိန္ဒြ) တို့ပါ ထိုသို့တူညီလာကြ၏။

Verse 28

किम्बहूक्तेन देवेश सर्वदेवगणाः कृताः । कृत्रिमाश्चित्ररूपेण न किंचिदवशेषितम्

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အရှည်ကြီး ပြောနေခြင်းမှာ ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ ဒေဝအဖွဲ့အစည်း အားလုံးကို အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် အတုအယောင်အဖြစ် ဖန်တီးထားပြီး၊ မဖန်တီးကျန်သေးသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိတော့။

Verse 29

विमोहनार्थं सर्वेषां देवानां च विशेषतः । कृता माया चित्रमयी परिहासविकारिणी

အားလုံးကို မောဟဖြစ်စေရန်၊ အထူးသဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို မျက်လှည့်မိစေရန်၊ သူမသည် အရောင်စုံလှပသော မာယာကို ဖန်ဆင်း၍ ကစားသဘောဖြင့် ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အင်အားတစ်ရပ်အဖြစ် ပြုလုပ်하였다။

Verse 30

ब्रह्मोवाच । तच्छुत्वा वचनस्तस्य देवेन्द्रो वाक्यमब्रवीत् । विष्णुम्प्रति तदा शीघ्रं भयाकुलतनुर्हरिम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝတို့၏အရှင် အင်ဒြာသည် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။ ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာတုန်လှုပ်နေသဖြင့် ဟရိ—ဗိဿနုကို အလျင်အမြန် မိန့်ကြား하였다။

Verse 31

देवेन्द्र उवाच । देवदेव रमानाथ त्वष्टा मां निहनिष्यति । पुत्रशोकेन तप्तोऽसौ व्याजेनानेन नान्यथा

အင်ဒြာက ပြောသည်။ «ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ရမာ (သရီ) ၏ အရှင်တော်၊ တွဗෂ္ဌṛ သည် ကျွန်ုပ်ကို သတ်လိမ့်မည်။ သူသည် သားအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ ဤအကြောင်းပြချက်ကို အကြောင်းပြကာ ကျွန်ုပ်၏ သေခြင်းကို ရှာဖွေနေသည်—အခြားအကြောင်း မဟုတ်»။

Verse 32

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्दनः । उवाच प्रहसन् वाक्यं शक्रमाश्वासयंस्तदा

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ သူ၏စကားကိုကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝဒေဝ ဂျနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သည် နူးညံ့သောအပြုံးဖြင့် မိန့်ကြားကာ ထိုအခါ သက္က (အိန္ဒြာ) ကို အားပေးနှစ်သိမ့်하였다။

Verse 33

विष्णुरुवाच । निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते । महाविद्यावलेनैव दानवैः पूर्ववैरिभिः

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်။ «ရှချီ၏အရှင် (အိန္ဒြာ) ရေ၊ ယခင်က နိဝာတကဝချ ဒါနဝ မာရများ—ရှေးဟောင်းရန်သူများ—၏ မဟာဝိဒ္ယာ အာဓိပ္ပါယ်တန်ခိုးကြောင့် သင် မောဟဖြစ်ခဲ့သည်»။

Verse 34

पर्वतो हिमवानेष तथान्यऽखिलपर्वताः । विपक्षा हि कृतास्सर्वे मम वाक्याच्च वासव

အို ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) ရေ၊ ဤ ဟိမဝန်တောင်နှင့် အခြားတောင်တန်းအားလုံးတို့သည်လည်း ငါ၏အမိန့်ကြောင့်သာ သင်၏ပြိုင်ဘက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလာကြသည်။

Verse 35

तेनुस्मृत्या तु वै दृष्ट्वा मायया गिरयो ह्यमी । जेतुमिच्छन्तु ये मूढा न भेतव्यमरावपि

သို့ရာတွင် ထိုသတိရခြင်းအားဖြင့် မြင်သိလာသော မာယာ (Māyā) ဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသည့် ဤတောင်တန်းများကို မိုက်မဲသူတို့က အနိုင်ယူလိုကြပေမည်။ သို့သော်လည်း ရန်သူဖျက်သူအို၊ ထိုအခါတောင်မှ လုံးဝ မကြောက်ရ။

Verse 36

ईश्वरो नो हि सर्वेषां शंकरो भक्तवत्सलः । सर्वथा कुशलं शक्र करिष्यति न संशयः

ရှင်သင်္ကရသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ အရှင်တော်ဖြစ်၍ ဘက္တများကို အမြဲချစ်ခင်ကာကွယ်တော်မူ၏။ အို စက္ကရ (အိန္ဒြာ)၊ အရှင်တော်သည် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို မလွဲမသွေ ပြုတော်မူမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 37

ब्रह्मोवाच । एवं संवदमानन्तं शक्रं विकृतमानसम् । हरिणोक्तश्च गिरिशो लौकिकीं गतिमाश्रितः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– စက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ ဤသို့ပြောနေစဉ်၊ ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ညွှန်ကြားချက်ကိုခံယူသော ဂိရိရှ (ရှင်သီဝ) သည် လောကီသဘောအတိုင်း ပြင်ပတွင် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ အပြုအမူကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 38

ईश्वर उवाच । हे हरे हे सुरेशान किम्ब्रूथोऽद्य परस्परम् । इत्युक्त्वा तौ महेशानो मुने त्वाम्प्रत्युवाच सः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဟရီ၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ယနေ့ သင်တို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ဘာကို ပြောနေကြသနည်း?” ဟူ၍ မိန့်ပြီးနောက် မဟေရှာနသည် မုနိ၊ သင့်အား ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

किंनु वक्ति महाशैलो यथार्थं वद नारद । वृत्तान्तं सकलम्ब्रूहि न गोप्यं कर्तुमर्हसि

“တောင်ကြီးသည် အဘယ်ကို ဆိုသနည်း။ အမှန်တရားကို ပြောပါ၊ အို နာရဒ။ ဖြစ်ရပ်အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပါ—ဖုံးကွယ်ထားရန် မသင့်ပါ။”

Verse 40

ददाति वा नैव ददाति शैलस्सुतां स्वकीयां वद तच्च शीघ्रम् । किन्ते दृष्टं किं कृतन्तत्र गत्वा प्रीत्या सर्वं तद्वदाश्वद्य तात

တောင်၏အရှင်သည် မိမိ၏သမီးကို ပေးမည်လား မပေးမည်လား အမြန်ပြောပါ။ ထိုနေရာ၌ သင်ဘာတွေမြင်ခဲ့သနည်း၊ သွားရောက်ပြီးနောက် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ ချစ်သားရေ၊ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် အားလုံးကို တစ်ခါတည်းပြောပါ။

Verse 41

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे मण्डपरचनावर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရှီဝမဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယပိုင်းအတွင်းရှိ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ တတိယအပိုင်း ပါရဝတီခဏ္ဍ၌ «မဏ္ဍပ (ပူဇော်ပွဲမဏ္ဍပ) စီမံတည်ဆောက်ပုံဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်းလေးဆယ့်တစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 42

नारद उवाच । देवदेव महादेव शृणु मद्वचनं शुभम् । नास्ति विघ्नभयं नाथ विवाहे किंचिदेव हि

နာရဒက ပြောသည်— “ဒေဝဒေဝ မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာစကားကို နားထောင်ပါ။ အရှင်၊ ဤမင်္ဂလာလက်ထပ်ပွဲ၌ အတားအဆီးကြောက်ရွံ့စရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။”

Verse 43

अवश्यमेव शैलेशस्तुभ्यं दास्यति कन्यकाम् । त्वामानयितुमायाता इमे शैला न संशयः

တောင်၏အရှင်သည် သင့်အား မိမိ၏ သမီးကညာကို မဖြစ်မနေ ပေးမည်။ ဤတောင်အရှင်တို့သည် သင့်ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် လာကြသည်—သံသယမရှိပါ။

Verse 44

किन्तु ह्यमरमोहार्थं माया विरचिताद्भुता । कुतूहलार्थं सर्वज्ञ न कश्चिद्विघ्नसम्भवः

သို့သော် အမရတို့ကို မောဟဖြစ်စေရန်အတွက်သာ အံ့ဩဖွယ် မာယာကို ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေဝလီလာနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်၊ အမှန်တကယ် သင့်အတွက် အတားအဆီးဟူသမျှ မပေါ်ပေါက်နိုင်ပါ။

Verse 45

विचित्रम्मण्डपं गेहेऽकार्षीत्तस्य तदाज्ञया । विश्वकर्मा महामायी नानाश्चर्यमयं विभो

အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ သင့်အမိန့်အတိုင်း မဟာမာယီ ဗိဿဝကမ္မာသည် အိမ်အတွင်း၌ အံ့ဩဖွယ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်သော အလှပဆုံး မဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။

Verse 46

सर्वदेवसमाजश्च कृतस्तत्र विमोहनः । तन्दृष्ट्वा विस्मयं प्राप्तोहं तन्मायाविमोहितः

အဲဒီနေရာမှာ ဘုရားအားလုံး၏ စုဝေးမှုကို မောဟဖြစ်စေသကဲ့သို့ မာယာဖြင့် ဖန်တီးထားသည်။ အဲဒါကို မြင်သောအခါ ကျွန်ုပ်သည် အံ့ဩလွန်စွာ ဖြစ်သွား၏၊ အကြောင်းမှာ ထိုမာယာကပင် ကျွန်ုပ်ကို လှည့်စားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 47

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा तद्वचस्तात लोकाचारकरः प्रभुः । हर्षादीन्प्रहसञ्छम्भुरुवाच सकलान्सुरान्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—အချစ်သားရေ၊ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လောက၏ အကျင့်အကြံဉာဏ်ကို တည်ထောင်တော်မူသော အရှင် သမ္ဘူသည် ပျော်ရွှင်ခြင်းစသည့် အာနန္ဒဖြင့် ပြုံးလျက် နတ်အားလုံးကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

ईश्वर उवाच । कन्यां दास्यति चेन्मह्यं पर्वतो हि हिमाचलः । मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ဟိမာချလ တောင်သည် မိမိသမီးကို ငါ့အား အမှန်တကယ် ပေးအပ်မည်ဆိုလျှင်၊ ငါ့အတွက် မာယာကို ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဗိဿဏုရေ၊ အမှန်အတိုင်း ပြောကြားလော့»။

Verse 49

हे ब्रह्मञ्छक्र मुनयस्तुरा ब्रूत यथार्थतः । मायया मम किं कार्यं कन्यां दास्यति चेद्गिरिः

အို ဘြဟ္မာ၊ အို သက္ကရ (အိန္ဒြာ) နှင့် မုနိတို့—အမြန်ဆုံး အမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း ပြောကြပါ။ မာယာ၏ လှည့်ကွက်အမျိုးမျိုးကို ငါ ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဂိရိရာဇ (ဟိမဝန္တ) က သဘောတူလျှင် သူ၏ သမီး (ပါရဝတီ) ကို လက်ထပ်ရန် ပေးမည်သာ။

Verse 50

केनाप्युपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पण्डितैर्न्यायविद्भिः । तस्मात्सर्वैर्गम्यतां शीघ्रमेव कार्यार्थिभिर्विष्णुपुरोगमैश्च

ပညာရှိများ၊ နျာယ (မှန်ကန်သော အကြောင်းပြချက်) ကို ကျွမ်းကျင်သူများက လိုလားသော အကျိုးရလဒ်သည် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေလိုသူအားလုံးသည် ချက်ချင်း အမြန်သွားကြပါ—အထူးသဖြင့် ဗိဿဏုကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထား၍။

Verse 51

ब्रह्मोवाच । एवं संवदमानोऽसौ देवैश्शम्भुरभूत्तदा । कृतः स्मरेणैव वशी वशं वा प्राकृतो नरः

ဘြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုအခါ သမ္ဘု (Śambhu) သည် ဒေဝတို့နှင့် စကားပြောနေစဉ်၊ ကာမ (အလိုဆန္ဒ၏ နတ်) တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် ထိန်းချုပ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다—အခြားသူ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သည့် သာမန်လောကီလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့။

Verse 52

अथ शम्भ्वाज्ञया सर्वे विष्ण्वाद्या निर्जरास्तदा । ऋषयश्च महात्मानो ययुर्मोहभ्रमापहम्

ထို့နောက် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ အမိန့်တော်အရ၊ ဗိဿဏုနှင့် အခြား မသေမရှင် နတ်တော်များအားလုံးသည် မဟာအတ္တရှိ ရှင်ရသီတို့နှင့်အတူ မောဟနှင့် မှားယွင်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အရာသို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 53

पुरस्कृत्य मुने त्वां च पर्वतांस्तान्सविस्मयाः । हिमाद्रेश्च तदा जग्मुर्मन्दिरम्परमाद्भुतम्

အို မုနိ၊ သင်ကို ရှေ့တန်းတွင် ဂုဏ်ပြုထား၍၊ ထိုတောင်တန်းများကို အံ့ဩလျက်၊ ထို့နောက် ဟိမာလယ၏ အလွန်အံ့ဖွယ် မန္တိရသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 54

अथ विष्ण्वादिसंयुक्तो मुदितैस्स्वबलैर्युतः । आजगामोपहैमागपुरं प्रमुदितो हरः

ထို့နောက် ဟရ (ရှီဝဘုရား) သည် ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားများနှင့်အတူ၊ မိမိ၏ ပျော်ရွှင်သော အဖွဲ့အပါအဝင် လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ခြင်းခံရကာ၊ အလွန်ပျော်မြူးလျက် Upahaimāga ဟုခေါ်သော မြို့သို့ ရောက်လာ하였다။