काम-शक्र-संवादः / Dialogue of Kāma and Śakra (Indra)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । गतेषु तेषु देवेषु शक्रः सस्मार वै स्मरम् । पीडितस्तारकेनातिदेत्येन च दुरात्मना

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုဒေဝတားတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ တာရက ဒိုင်တျာ အလွန်ဆိုးယုတ်သူ၏ နှိပ်စက်မှုကြောင့် စက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် စ္မရ (ကာမ) အလိုဆန္ဒ၏ နတ်ကို အမှန်တကယ် သတိရခေါ်ယူ하였다။

Verse 2

आगतस्तत्क्षणात्कामस्सवसंतो रतिप्रियः । सावलेपो युतो रत्या त्रैलोक्य विजयी प्रभुः

ထိုခဏချင်း ကာမ (အလိုဆန္ဒ၏ နတ်) သည် ဝသန္တ (နွေဦး) နှင့်အတူ ရောက်လာ၏။ ရတီ၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသူဖြစ်၍ မာနအလွန်ပြည့်ဝကာ ရတီနှင့်အတူ လာရောက်သည်—သုံးလောကကို အောင်နိုင်သူဟု ကျော်ကြားသော အရှင် ကာမ။

Verse 3

प्रणामं च ततः कृत्वा स्थित्वा तत्पुरतस्स्मरः । महोन्नतमनास्तात सांजलिश्शक्रमब्रवीत्

ထို့နောက် စ္မရ (ကာမဒေဝ) သည် ဂုဏ်ပြု၍ ဦးချကန်တော့ပြီး၊ သူ၏ရှေ့တွင် စိတ်ဓာတ်မြင့်မားစွာ ရပ်တည်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ စက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို ပြောကြား하였다။

Verse 4

काम उवाच । किं कार्य्यं ते समुत्पन्नं स्मृतोऽहं केन हेतुना । तत्त्वं कथय देवेश तत्कर्तुं समुपागतः

ကာမ မိန့်တော်မူသည်။ “သင်၌ မည်သည့်တာဝန် ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ငါ့ကို သတိရခေါ်ယူသနည်း။ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အမှန်တရားကို ပြောပါ; ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် ငါလာခဲ့သည်။”

Verse 5

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कंदर्पस्य सुरेश्वरः । उवाच वचनं प्रीत्या युक्तं युक्तमिति स्तुवन्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ကန္ဒရ္ပ (ကာမ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လည်မိန့်ကြား၍ “ကောင်းစွာ ပြော၏—ဤသည်မှာ သင့်လျော်၍ သင့်တော်၏” ဟု ချီးမွမ်း하였다။

Verse 6

शक्र उवाच । तव साधु समारम्भो यन्मे कार्य्यमुपस्थितम् । तत्कतुर्मुद्यतोऽसि त्वं धन्योऽसि मकरध्वज

သက္ကရ (အိန္ဒြ) က ပြောသည်။ “သင်၏ စတင်မှုသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ အကြောင်းမှာ ငါ၏ တာဝန်သည် ယခု ပေါ်ပေါက်လာပြီ။ သင်သည် ထိုအမှုကို ပြီးမြောက်စေရန် အသင့်ဖြစ်၏။ မကရဓွဇ (ကာမ) ရေ၊ သင်သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။”

Verse 7

प्रस्तुतं शृणु मद्वाक्यं कथयामि तवाग्रतः । मदीयं चैव यत्कार्यं त्वदीयं तन्न चान्यथा

ယခု ငါ၏သင့်လျော်သောစကားကို နားထောင်လော့။ သင်၏ရှေ့၌ ငါပြောမည်။ ငါ၏တာဝန်ဟူသမျှသည် သင်၏တာဝန်လည်း ဖြစ်၏—အခြားမဟုတ်။

Verse 8

मित्राणि मम संत्येव बहूनि सुमहांति च । परं तु स्मर सन्मित्रं त्वत्तुल्यं न हि कुत्रचित्

ငါ၌ မိတ်ဆွေများ များစွာရှိ၏၊ ထင်ရှားကြီးမြတ်သူများလည်း ပါ၏။ သို့သော် အို စစ်မှန်သောမိတ်ဆွေ၊ မှတ်ထားလော့—သင်နှင့်တူသူကို မည်သည့်နေရာ၌မျှ မတွေ့နိုင်။

Verse 9

जयार्थं मे द्वयं तात निर्मितं वजमुत्तमम् । वज्रं च निष्फलं स्याद्वै त्वं तु नैव कदाचन

ငါ၏အောင်မြင်မှုအတွက်၊ ချစ်သူရေ၊ အထွတ်အထိပ်လက်နက်နှစ်ပါးကို ငါဖန်တီးထား၏။ ဝဇ္ဇရ (vajra) သည် တခါတရံ အကျိုးမရှိနိုင်သော်လည်း၊ သင်သည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်—ဘယ်တော့မှ မဟုတ်။

Verse 10

यतो हितं प्रजायेत ततः को नु प्रियः परः । तस्मान्मित्रवरस्त्वं हि मत्कार्य्यं कर्तुमर्हसि

အကျိုးချမ်းသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာစေသူထက် ပို၍ ချစ်ခင်ရသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် မိတ်ဆွေတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော သင်သည် ငါ၏ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ရန် အမှန်တကယ် သင့်တော်၏။

Verse 11

मम दुःखं समुत्पन्नमसाध्य चापि कालजम् । केनापि नैव तच्छक्यं दूरीकर्तुं त्वया विना

ငါ၌ ဒုက္ခတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်—ကုမရနိုင်သကဲ့သို့ ကံကြမ္မာနှင့် အချိန်ကာလမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခဖြစ်၏။ သင်မရှိလျှင် မည်သူမျှ ထိုဒုက္ခကို ဖယ်ရှားမနိုင်။

Verse 12

दातुः परीक्षा दुर्भिक्षे रणे शूरस्य जायते । आपत्काले तु मित्रस्याशक्तौ स्त्रीणां कुलस्य हि

လှူဒါန်းသူ၏ စမ်းသပ်မှုသည် အစာရှားပါးချိန်၌ ဖြစ်၏။ သူရဲကောင်း၏ စမ်းသပ်မှုသည် စစ်မြေ၌ ဖြစ်၏။ မိတ်ဆွေ၏ စမ်းသပ်မှုသည် အပတ်ကာလ၌ ဖြစ်၏။ မိန်းမတို့ ဒုက္ခရောက်၍ အားမရှိချိန်၌ မိသားစု၏ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်၏။

Verse 13

विनये संकटे प्राप्तेऽवितथस्य परोक्षतः । सुस्नेहस्य तथा तात नान्यथा सत्यमीरितम्

ချစ်သားရေ၊ အကျပ်အတည်း ရောက်လာ၍ နှိမ့်ချစွာ တောင်းပန်သော်လည်း အမှန်တရား မျက်နှာချင်းဆိုင် မထင်ရှားသေးလျှင်တောင် မလွဲမသွေဖြစ်သူနှင့် စစ်မှန်သော မေတ္တာရှိသူ ပြောသောစကားကိုသာ အမှန်ဟု ကြေညာကြ၏—အခြားမဟုတ်။

Verse 14

प्राप्तायां वै ममापत्ताववार्यायां परेण हि । परीक्षा च त्वदीयाऽद्य मित्रवर्य भविष्यति

အခြားသူကြောင့် ရှောင်လွှဲမရသော အပတ်အတည်းသည် ငါ့အပေါ် ကျရောက်လာသောအခါ၊ မိတ်ဆွေတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ ယနေ့ သင်၏တန်ဖိုးအမှန်ကို စမ်းသပ်မည်ဖြစ်သည်။

Verse 15

न केवलं मदीयं च कार्य्यमस्ति सुखावहम् । किं तु सर्वसुरादीनां कार्य्यमेतन्न संशयः

ဤအမှုသည် ငါတစ်ဦးတည်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော တာဝန်သာ မဟုတ်။ အမှန်တကယ်တော့ ဒေဝတားအပေါင်းနှင့် အခြားသူတို့၏ တာဝန်လည်း ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 16

ब्रह्मोवाच । इत्येतन्मघवद्वाक्यं श्रुत्वा तु मकरध्वजाः । उवाच प्रेमगभीरं वाक्यं सुस्मितपूर्वकम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ မဃဝတ် (အိန္ဒြာ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မကရဓွဇ (ကာမဒေဝ) သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနက်ရှိုင်းသော စကားကို နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် စတင်ကာ ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 17

काम उवाच । किमर्थमित्थं वदसि नोत्तरं वच्म्यहं तव । उपकृत्कृत्रिमं लोके दृश्यते कथ्यते न च

ကာမဒေဝက ဆိုသည်။ «ဘာကြောင့် ဒီလို ပြောသနည်း။ မင်းကို ငါ အဖြေမပေးတော့။ လောက၌ ကိုယ့်အကျိုးအတွက် အတုအယောင် ကူညီမှုကို မြင်ရပေမယ့် ထင်ဟပ်စွာ မပြောကြ» ဟု။

Verse 18

सङ्कटे बहु यो ब्रूते स किं कार्य्यं करिष्यति । तथापि च महाराज कथयामि शृणु प्रभो

အကျပ်အတည်းအချိန်၌ စကားရှည်ပြောသူက ဘာအကျိုးရှိသော အလုပ်ကို လုပ်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း မဟာရာဇာ၊ ငါ ရှင်းပြမည်—နားထောင်ပါ၊ အရှင်။

Verse 19

पदं ते कर्षितुं यो वै तपस्तपति दारुणम् । पातयिष्याम्यहं तं च शत्रुं ते मित्र सर्वथा

သင့်၏မှန်ကန်သောအနေအထားမှ သင့်ကိုဆွဲခေါ်ရန် ကြမ်းတမ်းသောတပသျာကို ကျင့်သူရှိလျှင်၊ အို မိတ်ဆွေ၊ ထိုသင့်၏ရန်သူကို ငါသည် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် မလွဲမသွေ ချေမှုန်းမည်။

Verse 20

क्षणेन भ्रंशयिष्यामि कटाक्षेण वरस्त्रियाः । देवर्षिदानवादींश्च नराणां गणना न मे

တစ်ခဏအတွင်းပင် ငါသည် ထိုမြတ်နိုးဖွယ်မိန်းမကို မျက်စောင်းတစ်ချက်ဖြင့်ပင် လမ်းလွဲကျစေမည်။ နတ်များ၊ ရှင်ရသေ့များနှင့် ဒာနဝများအတွက်လည်း—လူသားတို့ကို ငါ့အတွက် ရေတွက်စရာမဟုတ်။

Verse 21

वज्रं तिष्ठतु दूरे वै शस्त्राण्यन्यान्यनेकशः । किं ते कार्यं करिष्यंति मयि मित्र उपस्थिते

ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ကို အဝေးမှာထားပါစေ၊ အခြားလက်နက်များစွာလည်း ဘေးဖယ်ထားပါစေ။ အို မိတ်ဆွေ၊ ငါ—သင့်မိတ်—ဒီမှာရှိနေသော် ဘာအကျိုးကို ပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 22

ब्रह्माणं वा हरिं वापि भ्रष्टं कुर्य्यां न संशयः । अन्येषां गणना नास्ति पातयेयं हरं त्वपि

ဗြဟ္မာကိုဖြစ်စေ ဟရီ (ဗိဿဏု) ကိုဖြစ်စေ ငါသည် မသံသယဘဲ လဲကျစေနိုင်သည်။ အခြားသူတို့ကို ရေတွက်စရာမရှိ၊ ဟရ (ရှီဝ) ကိုတောင် ငါ လဲကျစေနိုင်မည်။

Verse 23

पंचैव मृदवो बाणास्ते च पुष्पमया मम । चापस्त्रिधा पुष्पमयश्शिंजिनी भ्रमरार्ज्जिता । बलं सुदयिता मे हि वसंतः सचिवस्स्मृतः

ငါ၏မြှားငါးစင်းသည် နူးညံ့၍ ပန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ငါ၏လေးလည်း သုံးမျိုးသုံးသွယ် ပန်းလေးဖြစ်ပြီး၊ ကြိုးသည် ပျားများဖြင့် အလှဆင်ကာ ချိုမြိန်စွာ မြည်ဟည်းသည်။ ငါ၏အားသည် ငါချစ်မြတ်နိုးသူပင် ဖြစ်၍၊ နွေဦး (ဝသန္တ) ကို ငါ၏အမတ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 24

अहं पञ्चबलोदेवा मित्रं मम सुधानिधिः

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် အင်အားငါးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ ငါ၏ မိတ်ဆွေမှာ အမృతရတနာသမုဒ္ဒရာ ဖြစ်၏။

Verse 25

सेनाधिपश्च शृंगारो हावभावाश्च सैनिकाः । सर्वे मे मृदवः शक्र अहं चापि तथाविधः

ငါ၏ စစ်သူကြီးမှာ «သြင်္ဂါရ»—ချစ်ခြင်းနှင့် ဆွဲဆောင်မှု၏ အင်အား ဖြစ်၏။ ငါ၏ စစ်သားများမှာ ဟာဝဘာဝ—အမူအရာနှင့် ချစ်မြတ်နိုးသည့် အပြုအမူများ ဖြစ်ကြ၏။ အို သက္ကရာ (အိန္ဒြာ)၊ သူတို့အားလုံး နူးညံ့ကြသကဲ့သို့ ငါလည်း ထိုသဘောတူ၏။

Verse 26

यद्येन पूर्यते कार्य्यं धीमांस्तत्तेन योजयेत् । मम योग्यं तु यत्कार्य्यं सर्वं तन्मे नियोजय

ပညာရှိသည် လုပ်ငန်းပြီးမြောက်စေသော နည်းလမ်းတိတိကျကျကိုသာ အသုံးချသင့်၏။ ထို့ပြင် ငါနှင့်သင့်တော်သော အလုပ်အားလုံးကို ငါ့ထံ အပ်နှံစီမံစေပါ။

Verse 27

ब्रह्मोवाच । इत्येवं तु वचस्तस्य श्रुत्वा शक्रस्सुहर्षितः । उवाच प्रणमन्वाचा कामं कांतासुखावहम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ထိုသို့ သူ၏စကားကို ကြားနာပြီးနောက် သက္ကရာသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွား၏။ ဦးညွှတ်ကန်တော့လျက်၊ မိမိအလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံစေ၍ မိမိချစ်မြတ်နိုးသော မဟာဒေဝီ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းမည့် စကားကို ပြောလေ၏။

Verse 28

शक्र उवाच । यत्कार्य्यं मनसोद्दिष्टं मया तात मनोभव । कर्त्तुं तत्त्वं समर्थोऽसि नान्यस्मात्तस्यसम्भवः

သက္ကရာက ပြော၏—အို ချစ်လှစွာသော မနောဘဝ (ကာမ)၊ ငါ၏စိတ်၌ ရည်မှန်းကာ အပ်နှံထားသော အလုပ်ကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်နိုင်သူမှာ သင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်၏။ အခြားသူထံမှ ထိုအောင်မြင်မှု မဖြစ်ပေါ်နိုင်။

Verse 29

शृणु काम प्रवक्ष्यामि यथार्थं मित्रसत्तम । यदर्थे च स्पृहा जाता तव चाद्य मनोभव

နားထောင်ပါ၊ ကာမရေ။ မိတ်ဆွေတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ—ယနေ့ သင်၌ စိတ်ကမွေးဖွားသော မနောဘဝရေ၊ သင့်အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာသော ဆန္ဒ၏ အကြောင်းအရာကို အမှန်တရားအတိုင်း ငါပြောမည်။

Verse 30

तारकाख्यो महादैत्यो ब्रह्मणो वरमद्भुतम् । अभूदजेयस्संप्राप्य सर्वेषामपि दुःखदः

တားရကဟု အမည်ရသော မဟာအဆုရတစ်ဦးသည် ဘြဟ္မာထံမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဝရကို ရရှိ၍ ထိုဝရကြောင့် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်လာကာ အားလုံးအတွက် ဒုက္ခကို ဖြစ်စေ하였다။

Verse 31

तेन संपीड्यते लोको नष्टा धर्मा ह्यनेकशः । दुःखिता निर्जरास्सर्वे ऋषयश्च तथाखिलाः

သူကြောင့် လောကသည် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံနေရပြီး၊ ဓမ္မသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပျက်စီးသွား하였다။ နတ်တို့အားလုံးလည်း ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်ကြပြီး၊ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့လည်း မလွတ်မကင်း ဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 32

देवैश्च सकलैस्तेन कृतं युद्धं यथाबलम् । सर्वेषां चायुधान्यत्र विफलान्यभवन्पुरा

ထို့နောက် နတ်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အင်အားအလိုက် သူနှင့် စစ်တိုက်ကြသည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲ၌ သူတို့၏ လက်နက်အားလုံးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်ကွက်သွား하였다။

Verse 33

भग्नः पाशो जलेशस्य हरिं चक्रं सुदर्शनम् । तत्कुण्ठितमभूत्तस्य कण्ठे क्षिप्तं च विष्णुना

ရေ၏ အရှင်၏ ပာရှ (ကြိုးချည်) သည် ချိုးဖျက်ခံရပြီး၊ ဟရီ၏ စုဒර්ရှန ချက်ကရလည်း မထက်မြက်တော့하였다။ ဗိṣṇုက သူ၏ လည်ချောင်းသို့ ပစ်ချလိုက်သောအခါ၊ ထိုနေရာ၌ပင် ကပ်တင်နေကာ အင်အားသည် တားဆီးခံ၍ အကျိုးမရှိသွား하였다။

Verse 34

एतस्य मरणं प्रोक्तं प्रजेशेन दुरात्मनः । शम्भोर्वीर्योद्भवाद्बालान्महायोगीश्वरस्य हि

ပရဇာပတိ (ဗြဟ္မာ) သည် ဤမကောင်းစိတ်ရှိသူ၏ သေခြင်းကို ကြေညာ하였다—ရှမ္ဘု၏ သာသနာတော်ဗီရိယမှ ပေါ်ထွန်းသော ကလေးကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ရှီဝသည် ယောဂ၏ အမြင့်ဆုံးအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 35

एतत्कार्य्यं त्वया साधु कर्तव्यं सुप्रयत्नतः । ततस्स्यान्मित्रवर्य्याति देवानां नः परं सुखम्

“ဤကိစ္စကို သင်သည် ကောင်းမွန်စွာ အလွန်ကြိုးစား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မိတ်ဆွေတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ ဒေဝတော်တို့ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်လာမည်” ဟုဆို၏။

Verse 36

ममापि विहितं तस्मात्सर्वलोकसुखावहम् । मित्रधर्मं हृदि स्मृत्वा कर्तुमर्हसि सांप्रतम्

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်လည်း အမိန့်ထားသော၊ လောကအားလုံးအတွက် ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့် အရာကို ယခု သင်က ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ မိတ်ကောင်း၏ တရားကို နှလုံးထဲတွင် မှတ်ထား၍ ချက်ချင်း ပြုလုပ်လော့။

Verse 37

शंभुस्स गिरिराजे हि तपः परममास्थितः । स प्रभुर्नापि कामेन स्वतंत्रः परमेश्वरः

ရှမ္ဘုသည် တောင်ဘုရင်ပေါ်၌ အမြင့်ဆုံးသော တပဿာ၌ တည်ရှိနေ၏။ ထိုအထွဋ်အမြတ် အရှင်၊ လွတ်လပ်သော ပရမေရှဝရသည် ဆန္ဒကာမကြောင့်တောင် မလှုပ်ရှားတော်မူ။

Verse 38

तत्समीपे च देवाथ पार्वती स्वसखीयुता । सेवमाना तिष्ठतीति पित्राज्ञप्ता मया श्रुतम्

ထိုအနီး၌လည်း အို သာသနာတော်မြတ်သောသူ၊ ပါဝတီသည် မိမိ၏ မိတ်သင်္ဂဟများနှင့်အတူ ရပ်တည်ကာ အရှင်ကို ဝတ်ပြု၍ စေဝာပြုနေသည်။ ဤသည်ကို သူမ၏ ဖခင်၏ အမိန့်ဟူ၍ ငါကြားသိခဲ့သည်။

Verse 39

यथा तस्यां रुचिस्तस्य शिवस्य नियतात्मनः । जायते नितरां मार तथा कार्यं त्वया ध्रुवम्

“အို မာရ (ကာမ) ရေ၊ မလွဲမသွေ သေချာတိတိ လုပ်ဆောင်လော့—စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းထားသော သခင် ရှီဝ၌ သူမအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှု ပေါ်ပေါက်လာစေရန်”။

Verse 40

इति कृत्वा कृती स्यास्त्वं सर्वं दुःखं विनंक्ष्यति । लोके स्थायी प्रतापस्ते भविष्यति न चान्यथा

“ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် သင်သည် တာဝန်ဓမ္မကို အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒုက္ခအားလုံး ပျောက်ကွယ်မည်၊ သင်၏ဂုဏ်သတင်းသည် လောက၌ တည်မြဲလိမ့်မည်—ဤသည် မလွဲမသွေ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်”။

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तस्य तु कामो हि प्रफुल्लमुखपंकज । प्रेम्णोवाचेति देवेशं करिष्यामि न संशयः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော ကာမသည် မျက်နှာကြာပန်းကဲ့သို့ ပွင့်လန်း၍ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် ဒေဝေရှကို ပြောသည်– “အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ ဤအမှုကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်မည်၊ သံသယ မရှိပါ”။

Verse 42

इत्युक्त्वा वचनं तस्मै तथेत्योमिति तद्वचः । अग्रहीत्तरसा कामः शिवमायाविमोहितः

ထိုစကားကို သူ့အား ပြောပြီးနောက်၊ ရှီဝ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော ကာမသည် အလျင်အမြန် ထိုညွှန်ကြားချက်ကို လက်ခံကာ “အဲဒီအတိုင်းပါ၊ အိုမ်” ဟု ပြန်ဆို하였다။

Verse 43

यत्र योगीश्वरस्साक्षात्तप्यते परमं तपः । जगाम तत्र सुप्रीतस्सदारस्सवसंतकः

ယောဂီတို့၏ အရှင်သည် ကိုယ်တိုင် အမြင့်ဆုံး တပဿာကို ဆောင်ရွက်နေသော ထိုနေရာသို့၊ ဝသန္တသည် အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် မိမိဇနီးနှင့်အတူ သွားရောက်하였다။