हिमाचलविवाहवर्णनम् — Description of Himācala’s (context for) Marriage / The Himālaya-Marriage Narrative (Chapter Opening)

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे हिमाचलविवाहवर्णनं नाम प्रथमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ၌ ဒုတိယပိုင်း ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း တတိယခွဲ ပာရဝတီခဏ္ဍ၏ ပထမအခန်းကို စတင်သည်။ အခန်းအမည်မှာ “ဟိမာချလ၏ မင်္ဂလာပွဲ ဖော်ပြချက်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။

Verse 2

कथं कृत्वा तपोऽत्युग्रम्पतिमाप शिवं च सा । एतन्मे पृच्छते सम्यक्कथय त्वं विशेषतः

“သူမသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပသ်ကို မည်သို့ပြုလုပ်၍ သခင်ရှီဝကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိခဲ့သနည်း။ ငါသည် ဤအကြောင်းကို တိတိကျကျ မေးမြန်း၏—အသေးစိတ်အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । शृणु त्वं मुनिशार्दूल शिवाचरितमुत्तमम् । पावनं परमं दिव्यं सर्वपापहरं शुभम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—“မုနိတို့အနက် ကျားတော်ကဲ့သို့သောသူရေ၊ သခင်ရှီဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လော့။ ၎င်းသည် အလွန်သန့်စင်စေသော၊ အမြင့်ဆုံးနှင့် ဒိဗ္ဗ၊ မင်္ဂလာဖြစ်စေသော၊ အပြစ်အကုန် ဖယ်ရှားပေးသော အရာဖြစ်၏။”

Verse 4

यदा दाक्षायणी देवी हरेण सहिता मुदा । हिमाचले सुचिक्रीडे लीलया परमेश्वरी

ဒေဝီ ဒာက္ရှာယဏီသည် အမြင့်မြတ်သော မဟာမိခင်ဖြစ်၍ ဟရ (သခင်ရှီဝ) နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ပေါင်းစည်းနေစဉ်၊ ဟိမာချလပေါ်တွင် သန့်ရှင်းမင်္ဂလာသော လီလာဖြင့် ကစားလှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 5

मत्सुतेयमिति ज्ञात्वा सिषेवे मातृवर्चसा । हिमाचलप्रिया मेना सर्वर्द्धिभिरनिर्भरा

«ဤသူမသည် ငါ၏ကိုယ်ပိုင်သမီးပင်» ဟု သိမြင်သဖြင့် ဟိမာချလ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မဟာမိဖုရား မေနာသည် မိခင်၏ တောက်ပသော အာဏာတရားဖြင့် သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်၍ အမျိုးမျိုးသော စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ စိတ်ကျေနပ်စွာ နေထိုင်하였다။

Verse 6

यदा दाक्षायणी रुष्टा नादृता स्वतनुं जहौ । पित्रा दक्षेण तद्यज्ञे संगता परमेश्वरी

ဒက္ရှာယဏီ (စတီ) သည် ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ပြုမှု မရသဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ ကိုယ်တန်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်သည် သူမ၏ဖခင် ဒက္ရှက စုစည်းကျင်းပသော ယဇ్ఞပွဲ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် ရှိဝ၏ သမီးတော်မဟာဒေဝီ—အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာမိခင်တော်—တည်ရှိနေ하였다။

Verse 7

तदैव मेनका तां सा हिमाचलप्रिया मुने । शिवलोकस्थितां देवीमारिराधयिषुस्तदा

အို မုနိ၊ ထိုအချိန်တည်းက ဟိမာချလ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မေနကာသည် ရှိဝလောက၌ တည်ရှိသော ထိုဒေဝီကို ကရုဏာတော်ရရန် ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်ကိုးကွယ်ခြင်းကို စတင်하였다။

Verse 8

तस्यामहं सुता स्यामित्यवधार्य सती हृदा । त्यक्तदेहा मनो दध्रे भवितुं हिमवत्सुता

ကိုယ်ဟောင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီးသော စတီသည် «ငါသည် သူမ၏သမီး ဖြစ်ရမည်» ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နှလုံးသား၌ ခိုင်မြဲစွာ ထားကာ၊ ဟိမဝန်၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားရန် စိတ်ကို တည်စေ하였다။ ထိုသို့ဖြင့် ရှိဝနှင့် သန့်ရှင်း၍ ဓမ္မနှင့်ညီသော သမဂ္ဂတော်ကို ထပ်မံ ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 9

समयं प्राप्य सा देवी सर्वदेवस्तुता पुनः । सती त्यक्ततनुः प्रीत्या मेनकातनयाभवत्

ကံအချိန်ရောက်လာသောအခါ၊ နတ်အားလုံးက ထပ်မံ ချီးမွမ်းကြသော ထိုဒေဝီသည်—ကိုယ်ဟောင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီးသော စတီ—ပျော်ရွှင်စွာ မေနကာ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 10

नाम्ना सा पार्वती देवी तपः कृत्वा सुदुस्सहम् । नारदस्योपदेशाद्वै पतिम्प्राप शिवं पुनः

ပာရဝတီ ဒေဝီဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ကြသော မဟာဒေဝီသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿ (အာသီသ) ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နာရဒ၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့်ပင် နောက်တစ်ဖန် သခင်ရှီဝကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ပြန်လည် ရရှိ하였다။

Verse 11

नारद उवाच । ब्रह्मन्विधे महाप्राज्ञ वद मे वदतां वर । मेनकायास्समुत्पतिं विवाहं चरितं तथा

နာရဒက ပြောသည်— “အို ဘြဟ္မာ၊ အို စီမံခန့်ခွဲသူ (ဝိဓေ)၊ မဟာပညာရှိ၊ ပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ မေနကာ၏ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းမှုကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် သူမ၏ မင်္ဂလာနှင့် ဘဝလမ်းစဉ်ကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 12

धन्या हि मेनका देवी यस्यां जाता सुता सती । अतो मान्या च धन्या च सर्वेषां सा पतिव्रता

မေနကာ ဒေဝီသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏၊ သူမထံ၌ သမီး စတီ မွေးဖွားလာသောကြောင့်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အားလုံး၏ လေးစားခြင်းကို ခံရပြီး အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူဟု ခေါ်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ပတိဝြတား—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲသော ဇနီး ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 13

ब्रह्मोवाच । शृणु त्वं नारद मुने पार्वतीमातुरुद्भवम् । विवाहं चरितं चैव पावनं भक्तिवर्द्धनम्

ဘြဟ္မာက မိန့်သည်— “နာရဒ မုနိ၊ နားထောင်လော့။ ပာရဝတီ မိခင်၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ သူမ၏ မင်္ဂလာနှင့် အတ္ထုပ္ပတ္တိကိုလည်းကောင်း ငါပြောမည်။ ဤကഥာသည် အလွန်သန့်စင်စေပြီး သခင်ရှီဝအပေါ် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။”

Verse 14

अस्त्युत्तरस्यां दिशि वै गिरीशो हिमवान्महान् । पर्वतो हि मुनिश्रेष्ठ महातेजास्समृद्धिभाक्

အမှန်တကယ် မြောက်ဘက်၌ တောင်တန်းတို့၏ အရှင်ကြီး ဟိမဝန်—ဟိမလယ မဟာတောင်တန်း ရှိ၏။ အို မုနိအမြတ်၊ ထိုတောင်သည် ဓမ္မတေဇောအလင်းရောင်ကြီးမား၍ ကံကောင်းချမ်းသာကို ထိန်းသိမ်းပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 15

द्वैरूप्यं तस्य विख्यातं जंगमस्थिरभेदतः । वर्णयामि समासेन तस्य सूक्ष्मस्वरूपकम्

ထိုအမြင့်မြတ်သော အရှင်သည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာဟူ၍ ခွဲခြားသည့် နှစ်မျိုးသော ပေါ်ထွန်းမှုရှိသည်ဟု ကျော်ကြား၏။ ထိုအရှင်၏ သေးငယ်နူးညံ့သော အနှစ်သာရကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါဖော်ပြမည်။

Verse 16

पूर्वापरौ तोयनिधी सुविगाह्य स्थितो हि यः । नानारत्नाकरो रम्यो मानदण्ड इव क्षितेः

အရှေ့နှင့် အနောက် သမုဒ္ဒရာတို့ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ကာ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေသူသည်—လှပ၍ စိတ်ပျော်ရွှင်ဖွယ်၊ ရတနာမျိုးစုံ၏ သိုက်တော်—မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော တိုင်းတာတံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 17

नानावृक्षसमाकीर्णो नानाशृंगसुचित्रितः । सिंहव्याघ्रादिपशुभिस्सेवितस्सुखिभिस्सदा

ထိုနေရာသည် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တောင်ထိပ်မျိုးစုံဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။ ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်တို့က အမြဲလာရောက်နေထိုင်ကြပြီး—အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်း၍ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေကြ၏။

Verse 18

तुषारनिधिरत्युग्रो नानाश्चर्यविचित्रितः । देवर्षिसिद्धमुनिभिस्संश्रितः शिवसंप्रियः

ထိုနှင်း၏ သိုက်တော်ကြီးသည် အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ အံ့ဩဖွယ် အလှအပမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ဒေဝရိသီ၊ စိဒ္ဓနှင့် မုနိတို့က အားကိုးနေထိုင်ကြပြီး၊ ထိုနေရာသည် သခင်ရှီဝ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 19

तपस्थानोऽतिपूतात्मा पावनश्च महात्मनाम् । तपस्सिद्धिप्रदोत्यंतं नानाधात्वाकरः शुभः

ထိုတပဿာကျင့်ရာ သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော အာသရမသည် အတ္တသန့်စင်မှု အလွန်မြင့်၍ မဟာအတ္တများကိုပါ သန့်စင်ပေး၏။ တပဿာ၏ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိဖလကို ပေးစွမ်းပြီး မင်္ဂလာတရားဖြစ်ကာ မျိုးစုံသော သတ္တုများ ထွက်ပေါ်သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများကိုလည်း ပေး၏။

Verse 20

स एव दिव्यरूपो हि रम्यः सर्वाङ्गसुन्दरः । विष्ण्वंशोऽविकृतः शैलराजराजस्सताम्प्रियः

သူသည် တကယ်တမ်း နတ်ဘုရားရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိ၍ ချစ်ဖွယ်ကောင်းကာ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပတင့်တယ်၏။ ဗိဿနု၏ မျိုးရိုးမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး မည်သည့်ပျက်ယွင်းမှုမျှ မရှိသကဲ့သို့၊ တောင်ဘုရင်တို့အနက် အရှင်ဘုရင်ဖြစ်၍ သီလဝါဒသူတို့၏ ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 21

कुलस्थित्यै च स गिरिर्धर्म्मवर्द्धनहेतवे । स्वविवाहं कर्त्तुमैच्छत्पितृदेवहितेच्छया

ထိုတောင်ဘုရင် (ဟိမာလယ) သည် မျိုးရိုးတည်တံ့ရေးနှင့် ဓမ္မတိုးပွားရေးအတွက်၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝများ၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသောစိတ်ဖြင့် သမီး၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးကို စီစဉ်လိုတော်မူ၏။

Verse 22

तस्मिन्नवसरे देवाः स्वार्थमाचिन्त्य कृत्स्नशः । ऊचुः पितॄन्समागत्य दिव्यान्प्रीत्या मुनीश्वर

အို မုနိအရှင်မြတ်၊ ထိုအခါ၌ ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အပြည့်အဝ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဒိဗ္ဗ ပိတೃများထံ ချဉ်းကပ်ကာ ချစ်ခင်လေးစားစွာဖြင့် စကားဆိုကြ၏။

Verse 23

देवा ऊचुः । सर्वे शृणुत नो वाक्यं पितरः प्रीतमानसाः । कर्त्तव्यं तत्तथैवाशु देवकार्य्येप्सवो यदि

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်— “အို ပိတೃတို့၊ စိတ်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားကို အားလုံးနားထောင်ကြပါ။ ဒေဝတို့၏ အလုပ်ကိစ္စ ပြီးမြောက်စေလိုပါက ထိုအတိုင်းပင် အမြန်လုပ်ဆောင်ကြပါ။”

Verse 24

मेना नाम सुता या वो ज्येष्ठा मङ्गलरूपिणी । ताम्विवाह्य च सुप्रीत्या हिमाख्येन महीभृता

သင်တို့၏ အကြီးဆုံးသမီး မေနာဟူသော အမည်ရှိ၍ မင်္ဂလာရုပ်သဏ္ဌာန်ပြည့်စုံသူမကို၊ ဟိမဝန်ဟူသော တောင်ဘုရင်က အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စွာ ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် လက်ထပ်ယူခဲ့၏။

Verse 25

एवं सर्वमहालाभः सर्वेषां च भविष्यति । युष्माकममराणां च दुःखहानिः पदे पदे

ထို့ကြောင့် အားလုံးအတွက် မဟာအကျိုးအမြတ်နှင့် မင်္ဂလာကောင်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ သင်တို့ အမရဒေဝတားတို့အတွက်လည်း ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဒုက္ခပျောက်ကင်းခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्यापरवचः पितरस्ते विमृश्य च । स्मृत्वा शापं सुतानां च प्रोचुरोमिति तद्वचः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— ထိုနောက်ထပ်စကားများကို ကြားပြီးနောက် သင်တို့၏ ဘိုးဘွားများသည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြ၏။ သားများအပေါ်ရှိ ကျိန်စာကို သတိရကာ “အိုမ်” ဟူသော စကားကို ထုတ်ဆို၍ ပြန်ကြားကြ၏။

Verse 27

ददुर्मेनां सुविधिना हिमागाय निजात्मजाम् । समुत्सवो महानासीत्तद्विवाहे सुमङ्गले

ထို့နောက် မေနာသည် ထုံးတမ်းအခမ်းအနားအတိုင်း ပြုလုပ်ကာ မိမိသမီးကို ဟိမာလယထံ အပ်နှံပေး၏။ ထိုမင်္ဂလာမင်္ဂလာသော မင်္ဂလာပွဲသည် အလွန်ကြီးမားသော ပွဲတော်ဖြစ်လာ၏။

Verse 28

हर्य्यादयाऽपि ते देवा मुनयश्चापरोखिलाः । आजग्मुस्तत्र संस्मृत्य वामदेवं भवं धिया

ထို့နောက် ဟရိနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ မုနိအမျိုးမျိုးအားလုံးတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ မင်္ဂလာရှိသော ဝာမဒေဝ ဘဝကို အတွင်းစိတ်ဖြင့် အမြဲသတိရနေကြ၏။

Verse 29

उत्सवं कारयामासुर्दत्त्वा दानान्यनेकशः । सुप्रशस्य पितॄन्दिव्यान्प्रशशंसुर्हिमाचलम्

သူတို့သည် အလွန်ကြီးမြတ်သော ပွဲတော်ကို စီစဉ်ကျင်းပကာ အလှူဒါနများကို များစွာပေးလှူ하였다။ ထို့နောက် တိဗ္ဗပိတೃ (ဘိုးဘွားတော်များ) ကို သင့်တော်စွာ ချီးမွမ်းပြီး၊ သန့်ရှင်းသော တောင်မင်း ဟိမာချလ (ဟိမလယ) ကိုလည်း ချီးကျူးကြ하였다။

Verse 30

महामोदान्विता देवास्ते सर्वे समुनीश्वराः । संजग्मुः स्वस्वधामानि संस्मरन्तः शिवाशिवौ

အလွန်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဒေဝအားလုံးနှင့် မုနိတို့၏ အရှင်များသည် မိမိတို့၏ နေရာနေအိမ်များသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ ရှိဝ (Shiva) နှင့် ရှက္တိ (Śakti) —သီဝ၏ မင်္ဂလာတော်မူသော သင်္ဘောဂီ—ကို အစဉ်အမြဲ သတိရနေကြ하였다။

Verse 31

कौतुकं बहु सम्प्राप्य सुविवाह्य प्रियां च ताम् । आजगाम स्वभवनं मुदमाप गिरीश्वरः

ပွဲတော်အလွန်ကြီးမားသော မင်္ဂလာနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ရရှိပြီး၊ ချစ်မြတ်နိုးသော သမီးတော်ကို သင့်တော်စွာ မင်္ဂလာဆောင်ပေးပြီးနောက်၊ တောင်တန်း၏ အရှင် ဟိမာလယ (Himālaya) သည် မိမိအိမ်တော်သို့ ပြန်လာကာ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းလျက် ရှိ하였다။

Verse 32

ब्रह्मोवाच मेनया हि हिमागस्य सुविवाहो मुनीश्वर । प्रोक्तो मे सुखदः प्रीत्या किम्भूयः श्रोतुमिच्छसि

ဗြဟ္မာက ဆိုသည်– “မုနိတို့အထက်မြတ်သော အရှင်၊ မေနာ (Menā) နှင့် ဟိမာလယ (Himālaya) တို့၏ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကို ပျော်ရွှင်စေသော အကြောင်းအရာအဖြစ် ချစ်ခင်စွာဖြင့် ငါ ရှင်းပြပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ၍ ဘာကို နားထောင်လိုသနည်း?”