देवस्तुतिः—नन्दिकेश्वरविज्ञप्तिः—शम्भोः समाधेः उत्थानम् (Devas’ Hymn, Nandikeśvara’s Petition, and Śiva’s Rising from Samādhi)

Verse 1

देवा ऊचुः । नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च । स्तुत्याय भूरिभासाय त्रिनेत्राय नमोनमः

ဒေဝတို့က ဆိုကြ၏— «ရုဒြဘုရား၊ ဒေဝအရှင်တော်အား နမော။ မဒန (ကာမ) ကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမော။ ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်ဝသူ၊ သုံးမျက်စိရှင်တော်အား နမောနမော»။

Verse 2

शिपिविष्टाय भीमाय भीमाक्षाय नमोनमः । महादेवाय प्रभवे त्रिविष्टपतये नमः

အရာရာကို လွှမ်းမိုးနေသော သီဝ (ရှိပိဝိဿ္ဋ) အရှင်တော်အား နမောနမော။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီမ အရှင်တော်အား နမောနမော။ ကြောက်လန့်ဖွယ် မျက်စိရှိသော ဘီမာက္ခ အရှင်တော်အား နမောနမော။ မဟာဒေဝ၊ ပေါ်ထွန်းမှုအားလုံး၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်သော ပရဘဝ အရှင်တော်အား နမော။ သုံးလောက၏ အရှင် တြိဝိဿ္ဋပတိ အရှင်တော်အား နမော။

Verse 3

त्वं नाथः सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः । शंभुरीशश्शंकरोसि दयालुस्त्वं विशेषतः

အရှင်တော်သည် လောကအားလုံး၏ နာထာဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုလောကတို့၏ အဖေ အမေသည်လည်း အရှင်တော်ပင်—အမှန်တကယ် အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အထွဋ်အမြတ် အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်တော်သည် သမ္ဘု၊ အီရှာ အရှင်တော်၊ သင်္ကရ ဖြစ်တော်မူ၏။ အထူးသဖြင့် အရှင်တော်သည် ကရုဏာတော် အလွန်ကြီးမားတော်မူ၏။

Verse 4

त्वं धाता सर्वजगतां त्रातुमर्हसि नः प्रभो । त्वां विना कस्समर्थोस्ति दुःखनाशे महेश्वर

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် လောကအားလုံး၏ ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ရန် သင်တစ်ပါးတည်းသာ သင့်တော်ပါသည်။ သင်မရှိလျှင် မဟေရှဝရ၊ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां नन्दिकेश्वरः । कृपया परया युक्तो विज्ञप्तुं शंभुमारभत्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုဒေဝတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝသော နန္ဒီကေရှဝရသည် သမ္ဘူ (ရှီဝဘုရား) ထံသို့ ရိုသေစွာ လျှောက်ထားရန် စတင်하였다။

Verse 6

नंदिकेश्वर उवाच । विष्ण्वादयस्सुरगणा मुनिसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य्य विशेषयंति । कार्यार्थिनोऽसुरवरैः परिभर्त्स्य मानास्सम्यक् पराभवपदं परमं प्रपन्नाः

နန္ဒိကေရှွရက ပြောသည်။ «အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရား၊ ဗိဿဏုနှင့် အခြား ဒေဝဂဏများ၊ မုနိများနှင့် စိဒ္ဓများ၏ အစုအဝေးတို့သည် သင့်ကို မြင်ဖို့သာ အထူးအနေဖြင့် လာရောက်နေကြသည်။ မိမိတို့၏ သာသနာရေးရာ ကိစ္စကို ပြည့်စုံစေလို၍၊ အဆုရတို့၏ အရှင်များက စော်ကားကာ ရှုတ်ချခံရသဖြင့် အလွန်အမင်း အရှက်ကွဲရာသို့ ကျရောက်ပြီး ယခု သင့်ထံ အမှန်တကယ် ခိုလှုံလာကြပြီ»။

Verse 7

तस्मात्त्वया हि सर्वेश त्रातव्या मुनयस्सुराः । दीनबंधुर्विशेषेण त्वमुक्तो भक्तवत्सलः

ထို့ကြောင့် အရှင်အပေါင်း၏အရှင်တော်၊ ရှင်တော်သည် မုနိများနှင့် ဒေဝတော်များကို ကာကွယ်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ရှင်တော်သည် ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသော အရှင်ဟု ကျော်ကြားတော်မူ၏။

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एवं दयावता शंभुर्विज्ञप्तो नंदिना भृशम् । शनैश्शनैरुपरमद्ध्यानादुन्मील्य चाक्षिणी

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထို့သို့ မေတ္တာကရုဏာရှိသော သမ္ဘူကို နန္ဒီက အလွန်အမင်း တောင်းပန်လျက်ရှိရာ၊ ရှင်တော်သည် တဖြည်းဖြည်း သမาธိမှ ရပ်နားကာ မျက်စိကို ဖြည်းဖြည်း ဖွင့်တော်မူ၏။

Verse 9

ईशोऽथोपरतश्शंभुस्तदा परमकोविदः । समाधेः परमात्मासौ सुरान्सर्वानुवाच ह

ထို့နောက် အရှင် သမ္ဘူသည် သမాధိမှ ထွက်လာတော်မူ၏။ အလွန်ပညာရှိသော ပရမအတ္တမန်တော်သည် ဒေဝတော်အားလုံးကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 10

शंभुरुवाच । कस्माद्यूयं समायाता मत्समीपं सुरेश्वरः । हरिब्रह्मादयस्सर्वे ब्रूत कारणमाशु तत्

သမ္ဘူက မိန့်တော်မူသည်– «ဒေဝတို့၏ အရှင်များအို၊ အဘယ်ကြောင့် သင်တို့အားလုံး ငါ့အနီးသို့ စုဝေးလာကြသနည်း။ ဟရိ(ဗိဿနု)နှင့် ဗြဟ္မာတို့မှ စ၍ သင်တို့အားလုံး၊ အကြောင်းရင်းကို မြန်မြန် ပြောကြလော့»။

Verse 11

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचश्शम्भोस्सर्वे देवा मुदाऽन्विताः । विष्णोर्विलोकयामासुर्मुखं विज्ञप्तिहेतवे

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ သမ္ဘု (သီဝ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝတော်အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြရန် အကြောင်းဖြစ်စေသဖြင့် ဗိဿဏု၏ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်ကြ၏။

Verse 12

अथ विष्णुर्महाभक्तो देवानां हितकारकः । मदीरितमुवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम्

ထို့နောက် ဘုရားဝိෂ္ဏု—ဘက်တိကြီးမား၍ ဒေဝတို့၏ အကျိုးကို အမြဲစောင့်ရှောက်သူ—ငါက ပြောကြားပေးထားသကဲ့သို့ ဒေဝတို့၏ အရေးကြီးသော တာဝန်ကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို하였다။

Verse 13

तारकेण कृतं शंभो देवानां परमाद्भुतम् । कष्टात्कष्टतरं देवा विज्ञप्तुं सर्व आगताः

အို ရှမ္ဘုဘုရား၊ တာရကာက ဒေဝတို့အပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး အဆိုးထဲက အဆိုးဆုံးဒုက္ခထက်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝအားလုံး စုပေါင်းလာကာ သင့်ရှေ့၌ လျှောက်တင်ပန်ကြားကြသည်။

Verse 14

हे शंभो तव पुत्रेणौरसेन हि भविष्यति । निहतस्तारको दैत्यो नान्यथा मम भाषितम्

အို ရှမ္ဘုဘုရား၊ သင့်၏ ကိုယ်ပိုင်မွေးဖွားသော သားတော်ကြောင့် တာရကာ ဒိုင်တျယ (အဆုရ) သည် အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မည်။ ငါ၏ ကြေညာချက်သည် အခြားသို့ မပြောင်းလဲနိုင်။

Verse 15

विचार्य्येत्थं महादेव कृपां कुरु नमोऽस्तु ते । देवान्समुद्धर स्वामिन् कष्टात्तारकनिर्मितात्

“ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာပြုပါ—သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အို အရှင်၊ တာရကာက ဖန်တီးသော ဒုက္ခမှ ဒေဝတို့ကို ကယ်တင်ပါ။”

Verse 16

तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो ग्रहीतव्या पाणिना दक्षिणेन । पाणिग्रहेणैव महानुभावां दत्तां गिरींद्रेण च तां कुरुष्व

ထို့ကြောင့် ဒေဝရှမ္ဘုရေ၊ သင်သည် ဂိရိဇာကို ညာလက်ဖြင့် လက်ခံယူရမည်။ လက်ကိုင်ပွဲ (ပါဏိဂ္ရဟဏ) အခမ်းအနားတော်ဖြင့်ပင်၊ တောင်ဘုရင်က ပေးအပ်ထားသော စိတ်မြင့်မြတ်သည့် မိန်းကလေးကို လက်ခံကာ သင်၏ တရားဝင် မဟာမိတ်ဇနီးအဖြစ် ပြုလုပ်လော့။

Verse 17

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नो ह्यब्रवीच्छिवः । दर्शयन् सद्गतिं तेषां सर्वेषां योगतत्परः

ဗိဿနု၏ စကားကို ကြားသော်၊ ပျော်ရွှင်သည့် သခင်ရှီဝသည် ပြောကြားလေ၏။ ယောဂ၌ တည်မြဲနေသူအဖြစ်၊ သူတို့အားလုံးအတွက် သဒ္ဂတိ—အမှန်တကယ် မင်္ဂလာလမ်းကြောင်း—ကို ထင်ရှားစွာ ပြသပေးလေ၏။

Verse 18

शिव उवाच । यदा मे स्वीकृता देवी गिरिजा सर्वसुंदरी । तदा सर्वे सुरेंद्राश्च मुनयो ऋषयस्तदा

ရှီဝက ပြောသည်— “ငါသည် အလှအပပြည့်စုံသော ဒေဝီ ဂိရိဇာကို ဇနီးအဖြစ် လက်ခံယူသောအခါ၊ ထိုအချိန်တည်းက နတ်ဘုရင်တို့အားလုံးနှင့် မုနိ၊ ရှိတို့လည်း အတူတကွ စုဝေးလာကြ၏။”

Verse 19

सकामाश्च भविष्यन्ति न क्षमाश्च परे पथि । जीवयिष्यति दुर्गा सा पाणिग्रहणतस्स्मरम्

သူတို့သည် ဆန္ဒတဏှာအလိုက် ဖြစ်လာကြမည်၊ အမြင့်မားသော လမ်းကြောင်း၌လည်း သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်။ သို့သော် ဒုရ္ဂါဒေဝီသည် လက်ကိုင်မင်္ဂလာ (ပာဏိဂ္ရဟဏ) အခမ်းအနားအားဖြင့် ကာမကို ပြန်လည် အသက်သွင်းလိမ့်မည်။

Verse 20

मदनो हि मया दग्धस्सर्वेषां कार्य्यसिद्धये । ब्रह्मणो वचनाद्विष्णो नात्र कार्या विचारणा

အမှန်တကယ်ပင် အားလုံး၏အကျိုးရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံစေရန် ကာမ (မဒန) ကို ငါ မီးလောင်အောင် ပြုခဲ့သည်။ အို ဗိဿနု၊ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဤနေရာ၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလိုတော့။

Verse 21

एवं विमृश्य मनसा कार्याकार्यव्यवस्थितौ । सुधीः सर्वैश्च देवेंद्र हठं नो कर्तुमर्हसि

ထို့ကြောင့် စိတ်ဖြင့် လုပ်သင့်လုပ်မသင့်ကို စိစစ်စဉ်းစားပြီးနောက်၊ အို အိန္ဒြာ—ပညာရှိ၍ ဒေဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆန့်ကျင်၍ အတင်းအကျပ် မာနကြီးစွာ မပြုလုပ်သင့်။

Verse 22

दग्धे कामे मया विष्णो सुरकार्यं महत् कृतम् । सर्वे तिष्ठंतु निष्कामा मया सह सुनिश्चितम्

«အို ဗိෂ္ဏု၊ ကာမကို ငါ မီးရှို့သကဲ့သို့ ဒေဝတို့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ရပ် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ယခုမှစ၍ အားလုံးသည် ဆန္ဒကင်းစွာ တည်ကြပါစေ—ဤသည်ကို ငါနှင့်အတူ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်»။

Verse 23

यथाऽहं च सुरास्सर्वे तथा यूयमयत्नतः । तपः परमसंयुक्ताः करिष्यध्वं सुदुष्करम्

ငါနှင့် နတ်အားလုံး ပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ သင်တို့လည်း မလှုပ်မယှက်ဘဲ တပဿာကို ကျင့်ကြလော့။ တပဿာ၏ အမြင့်ဆုံး စည်းကမ်းနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းလျက် အလွန်ခက်ခဲသော အရာတောင် ပြီးမြောက်စေလိမ့်မည်။

Verse 24

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीविवाहस्वीकारो नाम चतुर्विशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရှီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ အတွင်း၊ တတိယခွဲဖြစ်သော ပါရဝတီခဏ္ဍ၌ «ပါရဝတီ၏ မင်္ဂလာကို လက်ခံခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၄ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 25

पुरावृत्तं स्मरकृतं विस्मृतं यद्विधे हरे । महेन्द्र मुनयो देवा यत्तत्सर्वं विमृश्यताम्

အို ဗိဓေ (ဗြဟ္မာ) နှင့် အို ဟရီ (ဗိෂ္ဏု)၊ စ္မရ (ကာမ) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း မေ့လျော့သွားသော အဟောင်းအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်မှတ်မိစေ၍ အပြည့်အဝ စိစစ်ဆင်ခြင်ကြပါစေ—မဟေန္ဒြ (ဣန္ဒြ)၊ မုနိများနှင့် ဒေဝများအားလုံးကပါ။

Verse 26

महाधनुर्धरेणैव मदनेन हठात्सुराः । सर्वेषां ध्यानविध्वंसः कृतस्तेन पुरापुरा

ရှေးကာလတုန်းက၊ အို ဒေဝတားတို့၊ မဒန (ကာမ) ဟူသော မဟာလေးကိုင်ရှင်က အတင်းအကျပ်ဖြင့် အစုအဝေးရှိသူအားလုံး၏ ဓ్యာနကို ဖျက်ဆီးစေခဲ့၏။

Verse 27

कामो हि नरकायैव तस्मात् क्रोधोभिजायते । क्रोधाद्भवति संमोहो मोहाच्च भ्रंशते तपः

အလိုဆန္ဒ (ကာမ) သည် နရကဒုက္ခသို့သာ ဦးတည်စေ၏။ ထိုမှ က怒 (ကရောဓ) ပေါ်ပေါက်လာသည်။ က怒မှ မောဟ (မိုဟ) ဖြစ်၍ မောဟကြောင့် တပස්—အတွင်းအာစတေရီတီ—ကျဆင်းပျက်ကွက်သွား၏။

Verse 28

कामक्रोधौ परित्याज्यौ भवद्भिस्सुरसत्तमैः । सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्

အို ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ကာမနှင့် ကရောဓကို စွန့်ပယ်ကြလော့။ ထို့ပြင် အားလုံးတို့သည် ငါ၏စကားကိုသာ မှတ်ယူကြရမည်၊ မည်သည့်အခါမျှ အခြားသဘောဖြင့် မဖော်ပြန်ကြနှင့်။

Verse 29

ब्रह्मोवाच । एवं विश्राव्य भगवान् महादेवो वृषध्वजः । सुरान् प्रवाचयामास विधिविष्णू तथा मुनीम्

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဤသို့ ကြားသိစေပြီးနောက်၊ ကောင်းမြတ်သော မဟာဒေဝ၊ ဝృషဓွဇ (နွားအလံတင်ရှင်) သည် ဒေဝတားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိဓိ (စည်းကမ်းတည်ထောင်သူ) ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏုနှင့် မုနိကိုလည်းကောင်း ဆက်လက်မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 30

तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः । आस्ते पुरा यथा स्थाणुर्गणैश्च परिवारितः

ထို့နောက် သမ္ဘုသည် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွား၍ နက်ရှိုင်းသော ဓ్యာနကို အားကိုးကာ ထိုင်နေ၏။ ရှေးကာလကကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်သော သ္ထာဏုတော်ကဲ့သို့၊ ဂဏများက ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 31

स्वात्मानमात्मना शंभुरात्मन्येव व्यचिंतयत् । निरंजनं निराभासं निर्विकारं निरामयम्

သမ္ဘုသည် မိမိ၏ အတ္တကို မိမိ၏ အတ္တဖြင့်ပင် စဉ်းစားတော်မူ၍ အတ္တအတွင်း၌သာ တည်နေ၏—အညစ်အကြေးကင်းစင်၍၊ မာယာရုပ်သဏ္ဌာန်မရှိ၍၊ မပြောင်းလဲ၍၊ ဝေဒနာကင်းစင်၏။

Verse 32

परात्परतरं नित्यं निर्ममं निरवग्रहम् । शब्दातीतं निर्गुणं च ज्ञानगम्यं परात्परम्

အမြင့်ဆုံးထက်ပင် မြင့်မြတ်သော အနန္တနိစ္စတော်၊ “ငါ့၏” ဟူသော ပိုင်ဆိုင်မှုကင်း၍ ကန့်သတ်သဏ္ဌာန်မရှိတော်မူ၏။ စကားလုံးတို့၏ အလွန်ဘက်၌ရှိ၍ နိရ္ဂုဏ (nirguṇa) ဖြစ်ကာ၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သော—အမြင့်ဆုံးထက်လည်း အမြင့်ဆုံးသော ပရမတော် ဖြစ်၏။

Verse 33

एवं स्वरूपं परमं चिंतयन् ध्यानमास्थितः । परमानंदसंमग्नो बभूव बहुसूतिकृत्

ထိုအမြင့်ဆုံးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ကာ တည်ငြိမ်သော ဓ്യာနသို့ ဝင်ရောက်하였다; အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၌ နစ်မြုပ်လျက် သားသမီး များစွာ၏ ဖခင်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 34

ध्यानस्थितं च सर्वेशं दृष्ट्वा सर्वे दिवौकसः । हरि शक्रादयस्सर्वे नंदिनं प्रोचुरानताः

အရာအားလုံး၏ အရှင် ရှီဝကို ဓ്യာန၌ စိမ့်ဝင်နေသည်ကို မြင်သော် ကောင်းကင်နေထိုင်သူ ဒေဝတားအားလုံး—ဟရီ (ဗိෂ္ဏု)၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့် အခြားသူတို့—ဦးညွှတ်ကာ နန္ဒိန်အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 35

देवा ऊचुः । किं वयं करवामाद्य विरक्तो ध्यानमास्थितः । शंभुस्त्वं शंकर सखस्सर्वज्ञः शुचिसेवकः

ဒေဝတားတို့က ပြောကြသည်– “ယခုအခါ ငါတို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ သမ္ဘုသည် လောကီအာရုံမှ ကင်းလွတ်၍ သမาธိဓ्यान၌ ဝင်ရောက်နေပြီ။ အို သင်္ကရ၊ သင်သည် သူ၏ နီးစပ်သော မိတ်ဆွေဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုစေဝါပြုသူ ဖြစ်၏။”

Verse 36

केनोपायेन गिरिशः प्रसन्नः स्याद्गणाधिप । तदुपायं समाचक्ष्व वयं त्वच्छरणं गताः

“အို ဂဏာဓိပ (ဂဏများ၏ အရှင်)၊ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ဂိရိရှ (တောင်၏ အရှင် ရှိဝ) သည် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးတော်မူမည်နည်း။ ထိုနည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အရိပ်အကာသို့ ခိုလှုံလာကြပြီ။”

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इति विज्ञापितो देवैर्मुने हर्षादिभिस्तदा । प्रत्युवाच सुरांस्तान्स नंदी शंभुप्रियो गणः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထိုအခါ ဟර්ෂာတို့အပါအဝင် မုနိများနှင့် ဒေဝတားတို့က အကြောင်းကြားလျှင် သမ္ဘု၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော ဂဏဖြစ်သည့် နန္ဒီသည် ထိုဒေဝတားတို့အား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 38

नंदीश्वर उवाच । हे हरे हे विधे शक्रनिर्जरा मुनयस्तथा । शृणुध्वं वचनं मे हि शिवसंतोषकारकम्

နန္ဒီဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်။ «ဟေ ဟရီ၊ ဟေ ဗိဓေ (ဗြဟ္မာ)၊ ဟေ အိန္ဒြာနှင့် မသေသော ဒေဝတားတို့၊ မုနိတို့ပါ—ကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ဤစကားသည် သီဝဘုရားကို စိတ်ကျေနပ်စေသော စကားပင် ဖြစ်၏»။

Verse 39

यदि वो हठ एवाद्य शिव दारपरिग्रहे । अतिदीनतया सर्वे सुनुतिं कुरुतादरात्

«ယနေ့ သီဝဘုရား၏ မင်္ဂလာလက်ခံမှုကို ဖြစ်စေလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို သင်တို့ တင်းမာစွာ ထိန်းထားလျှင်၊ သင်တို့အားလုံးသည် အလွန်နှိမ့်ချစွာဖြင့် ရိုသေကာ အလေးအနက် ဆုတောင်းပန်ကြားကြလော့»။

Verse 40

भक्तेर्वश्यो महादेवो न साधारणतस्तुराः । अकार्यमपि सद्भक्त्या करोति परमेश्वरः

မဟာဒေဝသည် ဘက္တိ၏အာဏာအောက်သို့ ဝင်တော်မူသည်မှာ သာမန်နည်းလမ်းများကြောင့် မဟုတ်။ သန့်ရှင်းစစ်မှန်သော ဘက္တိကြောင့် အမြင့်ဆုံးအရှင်သည် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ သင့်မတော်ဟု ထင်ရသည့်အရာကိုပင် ပြီးမြောက်စေတော်မူ၏။

Verse 41

एवं कुरुत सर्वे हि विधिविष्णुमुखाः सुराः । यथागतेन मार्गेणान्यथा गच्छत मा चिरम्

“ထို့ကြောင့် ဤသို့ပင် လုပ်ကြလော့—ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်သော နတ်အားလုံး။ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြ၍ လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်သွားကြ; အခြားလမ်းမသွားကြနှင့်၊ မနှောင့်နှေးကြနှင့်။”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य मुने विष्ण्वादयस्सुराः । तथेति मत्त्वा सुप्रीत्या शंकरं तुष्टुवुर्हि ते

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ထိုမုနိ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်တို့သည် “ဤသည်မှန်၏” ဟု လက်ခံကာ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်စွာ သင်္ကရကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။

Verse 43

देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । समुद्धर महाक्लेशात्त्राहि नश्शरणागतान्

အို နတ်တို့၏နတ် မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာပင်လယ်ဖြစ်သော အရှင်၊ ဤကြီးမားသောဒုက္ခကလေးမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပါ။ သင့်ထံသို့ ခိုလှုံလာသူများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 45

हरिर्मया सुदीनोक्त्या सुविज्ञप्तं चकार ह । संस्मरन्मनसा शंभुं भक्त्या परमयान्वितः

ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ကျွန်ုပ်၏ နိမ့်ချသော စကားများဖြင့် မှန်ကန်စွာ အသိပေးခံရပြီး ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့ပြင် စိတ်ဖြင့် အမြဲ သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို အောက်မေ့လျက် အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝလာ하였다။

Verse 46

ब्रह्मोवाच । सुरैरेवं स्तुतश्शंभुर्हरिणा च मया भृशम् । भक्तवात्सल्यतो ध्यानाद्विरतोभून्महेश्वरः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ထို့သို့ နတ်တို့ကလည်း၊ ဟရီ (ဗိဿနု) ကလည်း၊ ငါကလည်း အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းသဖြင့်၊ သမ္ဘူ မဟေရှွရသည် ဘက္တများအပေါ် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကြောင့် သမాధိဓျာနမှ နုတ်ထွက်လာ하였다။

Verse 47

उवाच सुप्रसन्नात्मा हर्यादीन्हर्षयन्हरः । विलोक्य करुणादृष्ट्या शंकरो भक्तवत्सलः

ထို့နောက် သင်္ကရ—ဟရ၊ ဘက္တဝတ္ဆလ သခင်—စိတ်နှလုံးအလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဟရီနှင့် အခြားသတ္တဝါတော်များကို ဝမ်းမြောက်စေကာ၊ ကရုဏာမျက်စိဖြင့် ကြည့်၍ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

शंकर उवाच । हे हरे हे विधे देवाश्शक्राद्या युगपत्समे । किमर्थमागता यूयं सत्यं ब्रूत ममाग्रतः

သင်္ကရ မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ဟရီ၊ ဟေ ဝိဓာတೃ (ဗြဟ္မာ) နှင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်တို့၊ သင်တို့အားလုံး တပြိုင်နက် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာကြ၏။ ဘာအကြောင်းကြောင့် လာကြသနည်း။ ငါ့ရှေ့တွင် အမှန်တရားကို ပြောကြလော့။”

Verse 49

हरिरुवाच । सर्वज्ञस्त्वं महेशान त्वंतर्याम्यखिलेश्वरः । किं न जानासि चित्तस्थं तथा वच्म्यपि शासनात्

ဟရီ မိန့်ကြားသည်—“အို မဟေရှာန၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အတွင်းက အုပ်စိုးသူ (အန္တర్యာမီ) နှင့် စကြဝဠာ၏ အရှင်ဖြစ်၏။ စိတ်အတွင်းတည်ရှိသမျှကို သင် မသိသေးသည့်အရာ ရှိပါသလား။ သို့သော် သင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ငါ ပြောမည်။”

Verse 50

तारकासुरतो दुःखं संभूतं विविधं मृड । सर्वेषां नस्तदर्थं हि प्रसन्नोऽकारि वै सुरैः

“အို မೃဍ (မေတ္တာရှင်)၊ တာရကာသူရကြောင့် အမျိုးမျိုးသော ဒုက္ခများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဒေဝတော်တို့က သင့်ကို ပူဇော်၍ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်စေခဲ့ကြသည်။”

Verse 51

शिवा सा जनिता शैलात्त्वदर्थं हि हिमालयात् । तस्यां त्वदुद्भवात्पुत्रात्तस्य मृत्युर्न चान्यथा

“အောင်မြင်မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီ ရှီဝါသည် သင့်အတွက်ပင် ဟိမာလယ တောင်မှ မွေးဖွားလာ၏။ ထိုဒေဝီ၌ သင်မှ ပေါ်ထွန်းမည့် သားတော်ကြောင့်သာ သူ၏ သေဆုံးခြင်း ဖြစ်မည်—အခြားနည်းလမ်း မရှိ။”

Verse 52

इति दत्तो ब्रह्मणा हि तस्मै दैत्याय यद्वरः । तदन्यस्मादमृत्युस्स बाधते निखिलं जगत्

ဤသို့ဖြင့် ဘြဟ္မာသည် ထိုဒေဝတား (ဒေမုန်) အား ထိုဗရကို ပေးတော်မူ၏။ အခြားအကြောင်းကြောင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်သွားပြီးနောက်၊ သူသည် ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်လေ၏။

Verse 53

नारदस्य निर्देशात्सा करोति कठिनं तपः । तत्तेजसाखिलं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

နာရဒ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ သူမသည် ခက်ခဲပြင်းထန်သော တပဿကို ဆောင်ရွက်လေ၏။ ထိုတပဿမှ ပေါက်ဖွားသော တေဇောကြောင့် လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အပါအဝင် သုံးလောကလုံးလုံး ပြန့်နှံ့လွှမ်းမိုးသွား하였다။

Verse 54

वरं दातुं शिवायै हि गच्छ त्वं परमेश्वर । देवदुःखं जहि स्वामिन्नस्माकं सुखमावह

အို ပရမေရှွရ၊ သီဝါ (ပါရဝတီ) အား ဗရကို ပေးရန် သွားတော်မူပါ။ အို အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေး၍ ကျွန်ုပ်တို့အား ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပါ။

Verse 55

देवानां मे महोत्साहो हृदये चास्ति शंकर । विवाहं तव संद्रष्टुं तत्त्वं कुरु यथोचितम्

အို ရှင်ကရ (Śaṅkara)၊ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးသား၌လည်း၊ ဒေဝတို့အတွင်း၌လည်း၊ သင်၏ မင်္ဂလာပွဲကို မြင်လိုသော အလွန်ကြီးမားသည့် စိတ်အားထက်သန်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့ကြောင့် သစ္စာနှင့် သင့်လျော်သော အစီအစဉ်အတိုင်း လိုအပ်သမျှကို စတင်စီမံတော်မူပါ။

Verse 56

रत्यै यद्भवता दत्तो वरस्तस्य परात्पर । प्राप्तोऽवसर एवाशु सफलं स्वपणं कुरु

အလွန်အမြင့်တော်မူသော အမြင့်ထက်အမြင့် ရှင်သီဝ! ရတီအား ပေးတော်မူခဲ့သော ကောင်းချီးသည် ယခု သင့်လျော်သော အချိန်သို့ ရောက်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလျင်အမြန် အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတော်မူပါ။

Verse 57

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा तं प्रणम्यैव विष्णुर्देवा महर्षयः । संस्तूय विविधैस्तोत्रैस्संतस्थुस्तत्पुरोऽखिलाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဿနုသည် ဒေဝတော်များနှင့် မဟာရိရှီများနှင့်အတူ ထိုသခင်ကို ဦးချ၍ ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထို့နောက် မျိုးစုံသော စတုတ္တရသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ အားလုံးသည် ထိုရှေ့တော်၌ ရပ်တည်နေကြ하였다။

Verse 58

भक्ताधीनः शंकरोऽपि श्रुत्वा देववचस्तदा । विहस्य प्रत्युवाचाशु वेदमर्यादरक्षकः

ထို့နောက် သင်္ကရသည် အမြင့်ဆုံးသခင်ဖြစ်သော်လည်း ဘက္တများ၏ ဆန္ဒကို လိုက်နာတတ်သောကြောင့် ဒေဝတော်တို့၏ စကားကို ကြားနာ하였다။ ဗေဒ၏ သန့်ရှင်းသည့် စည်းကမ်းကို ကာကွယ်သူဖြစ်သော သူသည် ပြုံး၍ ချက်ချင်း ပြန်လည်မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 59

शंकर उवाच । हे हरे हे विधे देवाश्शृणुतादरतोऽखिलाः । यथोचितमहं वच्मि सविशेषं विवेकतः

သင်္ကရက မိန့်တော်မူသည်။ “ဟေ ဟရိ၊ ဟေ ဝိဓိ (ဖန်ဆင်းရှင်) နှင့် ဒေဝတော်တို့အားလုံး၊ လေးစားစွာ နားထောင်ကြလော့။ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ငါသည် विवेक ဖြင့် အထူးအသေးစိတ်ပါအောင် ပြောကြားမည်။”

Verse 60

नोचितं हि विधानं वै विवाहकरणं नृणाम् । महानिगडसंज्ञो हि विवाहो दृढबन्धनः

အမှန်တကယ်ပင် လူတို့အတွက် လက်ထပ်မင်္ဂလာပြုခြင်းသည် သင့်လျော်သော ဗိဓာန်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား လက်ထပ်ခြင်းသည် “ကြီးမားသော ချည်နှောင်မှု” ဟု ခေါ်ရပြီး ခိုင်မာသော ချည်နှောင်တံဆိပ် ဖြစ်သည်။

Verse 61

कुसंगा बहवो लोके स्त्रीसंगस्तत्र चाधिकः । उद्धरेत्सकलबंधैर्न स्त्रीसंगात्प्रमुच्यते

ဤလောက၌ မကောင်းသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများ များစွာရှိသော်လည်း ကာမဆန္ဒနှင့် ဆက်နွယ်သော မိန်းမ-ယောက်ျား အလွန်ကပ်လျက်သော ဆက်ဆံမှုသည် အထူးသဖြင့် အားကြီးသည်။ အခြားချည်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကပ်လျက်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်ကင်းရန် မလွယ်ကူ။

Verse 62

लोहदारुमयैः पाशैर्दृढं बद्धोऽपि मुच्यते । स्त्र्यादिपाशसुसंबद्धो मुच्यते न कदाचन

သံနှင့် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်သော ချည်နှောင်ကြိုးများဖြင့် အလွန်တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသူတောင် လွတ်မြောက်နိုင်သေးသည်။ သို့သော် မိန်းမနှင့် အစရှိသည့် အရာတို့အပေါ် အလွန်ကပ်လျက်သော အာသတ္တိကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသူသည် မည်သည့်အခါမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်။

Verse 63

वर्द्धंते विषयाश्शश्वन्महाबंधनकारिणः । विषयाक्रांतमनसस्स्वप्ने मोक्षोऽपि दुर्लभः

အာရုံခံအရာဝတ္ထုတို့သည် အမြဲတမ်း တိုးပွားလာကာ ကြီးမားသော ချည်နှောင်မှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။ လောကီအာရုံပျော်ရွှင်မှုတို့က စိတ်ကို လွှမ်းမိုးထားသူအတွက် မောက္ခသည် အိပ်မက်ထဲတွင်တောင် စဉ်းစားရခက်သကဲ့သို့ ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။

Verse 64

सुखमिच्छतु चेत्प्राज्ञो विधिवद्विषयांस्त्यजेत् । विषवद्विषयानाहुर्विषयैर्यैर्निहन्यते

ပညာရှိတစ်ဦး အမြဲတမ်းတည်မြဲသော ချမ်းသာကို အမှန်တကယ်လိုလားလျှင် စည်းကမ်းတကျ အာရုံခံအရာဝတ္ထုများကို စွန့်လွှတ်ရမည်။ ရှင်ရသီတို့က အာရုံခံအရာဝတ္ထုများသည် အဆိပ်ကဲ့သို့ဖြစ်၍ ထိုအရာတို့ကြောင့်ပင် ပျက်စီးရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 65

जनो विषयिणा साकं वार्तातः पतति क्षणात् । विषयं प्राहुराचार्यास्सितालितेंद्रवारुणीम्

အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုကို စွဲလမ်းသူနှင့် စကားပြောရုံသာဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်သည် ခဏချင်းကျဆုံးသွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာအာစရိယတို့က အဖြူရည်၊ အမည်းရည်၊ အိန္ဒြာ၏ သောက်ရည်ဟုခေါ်သော နတ်သောက်ရည်နှင့် ဝိုင်တို့ကဲ့သို့ သန့်စင်သော်လည်း မူးယစ်ရည်များကိုပါ ‘ပျော်ပါးရာအရာ’ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 66

यद्यप्येवं हि जानामि सर्वं ज्ञानं विशेषतः । तथाप्यहं करिष्यामि प्रार्थनां सफलां च वः

“ဤအရာအားလုံးကို—သင်ခန်းစာတစ်ခုချင်းစီ၏ အသေးစိတ်အထိ—ငါသိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ သင်တို့အတွက် အကျိုးဖြစ်စေမည့် ဆုတောင်းပတ္ထနာကို ငါပြုမည်၊ ထိုပတ္ထနာသည် မလွဲမသွေ အောင်မြင်ဖွယ်ရှိသည်။”

Verse 67

भक्ताधीनोऽहमेवास्मि तद्वशात्सर्वकार्य कृत् । अयथोचितकर्ता हि प्रसिद्धो भुवनत्रये

ငါသည် မိမိ၏ ဘက္တ (bhakta) များအပေါ် မူတည်နေသူပင် ဖြစ်၏; သူတို့၏ အာဏာအောက်တွင် အလုပ်အားလုံးကို ငါဆောင်ရွက်၏။ လောကသုံးပါးတွင် ငါသည် ထုံးစံထက်လွန်၍ လုပ်ဆောင်သူဟု နာမည်ကြီးသည်—ဘက္တများအတွက်သာ။

Verse 68

कामरूपाधिपस्यैव पणश्च सफलः कृतः । सुदक्षिणस्य भूपस्य भैमबंधगतस्य हि

ထို့ကြောင့် ကာမရူပါ၏ အရှင်က ပြုသော လောင်းကစားကတိသည် အောင်မြင်ပြည့်စုံခဲ့သည်; ဘီမ၏ ချည်နှောင်မှုအတွင်း ကျရောက်နေသော ဘုရင် စုဒက္ခိဏာအတွက်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 69

गौतमक्लेशकर्ताहं त्र्यंबकात्मा सुखावहः । तत्कष्टप्रददुष्टानां शापदायी विशेषतः

ငါသည် သုံးမျက်စိရှင် တြျမ်ဗက (Tryambaka) ကိုယ်တိုင်၊ ချမ်းသာသုခ ပေးသူဖြစ်၏; သို့ရာတွင် ဂေါတမ၏ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေသူအဖြစ် ငါဖြစ်လာ၏။ သူ့ကို ဒုက္ခပေးသော မကောင်းသူများအပေါ် ငါသည် အထူးသဖြင့် ကျိန်စာပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 70

विषं पीतं सुरार्थं हि भक्तवत्सलभावधृक् । देवकष्टं हृतं यत्नात्सर्वदैव मया सुराः

ဒေဝတားတို့အကျိုးအတွက် ငါသည် အဆိပ်ကို အမှန်တကယ် သောက်ခဲ့၏၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသော သဘောတရားကို အမြဲထိန်းထားသူ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝတို့၊ ကြိုးစားအားထုတ်၍ ငါသည် ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို အစဉ်ဖယ်ရှားခဲ့၏။

Verse 71

भक्तार्थमसहं कष्टं बहुशो बहुयत्नतः । विश्वानर मुनेर्दुःखं हृतं गृहपतिर्भवन्

ဘုရားရှင်သည် မိမိ၏ဘက်တော်သားအတွက် မခံနိုင်လောက်သောဒုက္ခကို အကြိမ်ကြိမ် ခံယူကာ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အားထုတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဂೃಹပတိ (အိမ်ထောင်ရှင်) အဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၍ မုနိ ဝိශ්ဝာနရ၏ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 72

किं बहूक्तेन च हरे विधे सत्यं ब्रवीम्यहम् । मत्पणोऽस्तीति यूयं वै सर्वे जानीथ तत्त्वतः

အများကြီးပြောရန် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း၊ ဟရီနှင့် ဗိဓာ (ဖန်ဆင်းရှင်) အို။ ငါသည် အမှန်တရားကို ပြော၏—ငါ၏ သစ္စာကတိ/ပဋိညာဉ်သည် တည်မြဲနေသည်ကို သင်တို့အားလုံး အမှန်တကယ် သိကြလော့။

Verse 73

यदा यदा विपत्तिर्हि भक्तानां भवति क्वचित् । तदा तदा हरम्याशु तत्क्षणात्सर्वशस्सदा

အချိန်မရွေး၊ ငါ၏ ဘက္တ (သဒ္ဓါရှိသော) များအပေါ် အန္တရာယ်နှင့် ကပ်ဘေး တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်၊ ထိုအခဏ၌ပင် ငါသည် လျင်မြန်စွာ အကုန်လုံးကို ဖယ်ရှားပေးမည်—အစဉ်အမြဲ၊ အရာရာ၌။

Verse 74

जानेऽहं तारकाद्दुःखं सर्वेषां वस्समुत्थितम् । असुरा त्तद्धरिष्यामि सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

ချစ်သားရေ၊ တာရကကြောင့် သင်တို့အားလုံးအပေါ် ပေါ်ပေါက်လာသော ဒုက္ခဝေဒနာကို ငါ သိ၏။ ထို အဆုရမှ ငါ ဖယ်ရှားပေးမည်—ဤသည် အမှန်တရား၊ အမှန်တရားပင် ငါ ကြေညာ၏။

Verse 75

नास्ति यद्यपि मे काचिद्विहारकरणे रुचिः । विवाहयिष्ये गिरिजा पुत्रोत्पादनहेतवे

လောကီပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကစားကွင်းတို့၌ ငါ့တွင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသော်လည်း၊ သားတော် ပေါ်ထွန်းစေရန် အကြောင်းကြောင့် ဂိရိဇာနှင့် ငါ လက်ထပ်မည်။

Verse 76

गच्छत स्वगृहाण्येव निर्भयास्सकलाः सुराः । कार्यं वस्साधयिष्यामि नात्र कार्या विचारणा

ဒေဝတားတို့အားလုံး၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ့်အိမ်ရာများသို့ ပြန်သွားကြလော့။ သင်တို့၏ ကိစ္စကို ငါ ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်စေမည်; ဤနေရာ၌ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 77

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मौनमास्थाय समाधिस्थोऽभवद्धरः । सर्वे विष्ण्वादयो देवास्स्वधामानि ययुर्मुने

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏—ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဟရ (သီဝ) သည် တိတ်ဆိတ်၍ သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဗိဿနုနှင့် အခြားဒေဝတော်များအားလုံးသည် မုနိရေ၊ မိမိတို့၏ နေရာဌာနများသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။