गणसमागमः (Śiva Summons the Gaṇas for the Great Festival)
ဤအধ্যာယတွင် ဘြဟ္မာက ရှိဝသည် နန္ဒိန်နှင့် စုဝေးလာသော ဂဏများကို ခေါ်ယူကာ မဟာပွဲတော်အတွက် အမိန့်ပေး၍ ဟိမဝန္တတောင်မြို့ (ဟိမလယပူရ) သို့ ချီတက်ရန် စီမံခန့်ခွဲသည့် မြင်ကွင်းကို ရှင်းပြသည်။ ရှိဝသည် အလိုတော်တော်မူသည့် အတော်အပါးကို အတူလိုက်ပါစေပြီး အချို့ကို နောက်တန်းတွင် ထားကာ စီမံရေးရာကို ထိန်းသိမ်းစေသဖြင့် ဂဏတော်များ၏ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဂဏနာယကကြီးများ၏ အမည်များနှင့် တပ်အင်အားအလွန်ကြီးမားသော အရေအတွက်များ (ကိုဋိ၊ ဒသကိုဋိ၊ သဟသ္ရကိုဋိ၊ ကိုဋိကိုဋိ) ကို ရေတွက်ဖော်ပြကာ မဟောတ္စဝ၏ သံဃာ-ရိတုအလှကို ထင်ဟပ်စေသည်။ Śaṅkhakarṇa၊ Kekarākṣa၊ Vikṛta၊ Viśākha၊ Pārijāta၊ Sarvāntaka၊ Vikṛtānana၊ Kapālākhya၊ Sandāraka၊ Kanduka၊ Kuṇḍaka၊ Viṣṭambha၊ Pippala၊ Saṃnādaka စသည့်သူများကို တပ်ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှိဝ၏ အာဏာတော်ကို မြှင့်တင်ကာ ပါဝတီနှင့် ဆက်နွယ်သည့် မင်္ဂလာပွဲတော်အတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပါဝင်မှုကို ဘက်တော်သားစဉ်တန်းနှင့် ရေတွက်ဖော်ပြမှုဖြင့် သဒ္ဓါတရားအဖြစ် ထင်ရှားစေခြင်း ဖြစ်သည်။
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । अथ शम्भुः समाहूय नन्द्यादीन् सकलान्गणान् । आज्ञापयामास मुदा गन्तुं स्वेन च तत्र वै
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် နန္ဒိန်တို့မှစ၍ ဂဏာအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ယူကာ ဝမ်းမြောက်စွာ အမိန့်ပေး၍ မိမိတော်တိုင်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ချီတက်သွားကြရန် စီမံတော်မူ၏။
Verse 2
शिव उवाच । अपि यूयं सह मया संगच्छध्वं गिरेः पुरम् । कियद्गणानिहास्थाप्य महोत्सवपुरस्सरम्
ရှီဝမိန့်တော်မူသည်။ “သင်တို့လည်း ငါနှင့်အတူ တောင်၏မြို့ (ဟိမာလယ) သို့ သွားမည်လော။ ဤနေရာတွင် အစေခံအချို့ကို ချန်ထားပြီး မဟာပွဲတော်အတွက် အစီအစဉ်ပြုရန် အရှေ့သို့ သွားကြလော့။”
Verse 3
ब्रह्मोवाच । अथ ते समनुज्ञप्ता गणेशा निर्ययुर्मुदा । स्वंस्वं बलमुपादाय तान् कथंचिद्वदाम्यहम्
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ခွင့်ပြုချက်ရသော ဂဏေရှာတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာကြ၏။ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိ၏ အင်အားကို ယူဆောင်ကာ၊ ထိုသူတို့အကြောင်းကို ငါတတ်နိုင်သမျှ ပြောမည်။
Verse 4
अभ्यगाच्छंखकर्णश्च गणकोट्या गणेश्वरः । शिवेन सार्द्धं संगन्तुं हिमाचलपुरम्प्रति
ထို့နောက် ဂဏေရှွရဟု အမည်ရသော သင်္ခကဏ္ဏ သည် ရှီဝ၏ ဂဏာတစ်ကုဋိ (ကရိုး) နှင့်အတူ ရောက်လာ၍၊ သခင်ရှီဝနှင့်အတူ ဟိမာချလမြို့သို့ ချီတက်ရန် ဖြစ်၏။
Verse 5
दशकोट्या केकराक्षो गणानां समहोत्सवः । अष्टकोट्या च विकृतो गणानां गणनायकः
ရှီဝ၏ ဂဏာများအတွင်း၊ ကေကရာက္ခသည် ကုဋိဆယ်ပါး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မဟာစုဝေးပွဲတော်ကို စီမံကွပ်ကဲသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဗိကృతသည် ကုဋိရှစ်ပါး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဂဏာတို့၏ စစ်မူးနှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်၏။
Verse 6
चतुष्कोट्या विशाखश्च गणानां गणनायकः । पारिजातश्च नवभिः कोटिभिर्गणपुंगवः
ဗိသာခသည် ကုဋိလေးပါးနှင့်အတူ ဂဏာတို့၏ စစ်မူးဖြစ်၏။ ပါရိဇာတသည် ကုဋိကိုးပါးနှင့်အတူ ဂဏာတို့အတွင်း အထူးထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်၏။
Verse 7
षष्टिस्सर्वान्तकः श्रीमान्तथैव विकृताननः । गणानान्दुन्दुभोष्टाभिः कोटिकोटिभिर्गणनायकः
«သူသည် သဿတိ၊ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ (သရ္ဝာန္တက)၊ မင်္ဂလာတင့်တယ်၍ တောက်ပသော (သရီမာန်) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ အံ့ဖွယ်မျက်နှာရှိသူ ဗိကృతာနနလည်း ဖြစ်၏။ ဂဏာတို့၏ ဒုန္ဒုဘိစည်သံ တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေသည့်အလယ်၌၊ ကုဋိပေါင်းကုဋိများ၏ အစောင့်အရှောက်နှင့်တကွ ဂဏာခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။»
Verse 8
पञ्चभिश्च कपालाख्यो गणेशः कोटिभिस्तथा । षड्भिस्सन्दारको वीरो गणानां कोटिभिर्मुने
အို မုနိရေ၊ «ကပာလာချာ» ဟုခေါ်သော ဂဏေရှသည် သီဝ၏ ဂဏများအတွင်း အရှင်ဖြစ်၍ အဖော်အပါ ငါးကုရိုးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့အတူ သူရဲကောင်း «စန္ဒာရက» သည်လည်း ဂဏ ခြောက်ကုရိုးနှင့်တကွ ရောက်လာ၏။
Verse 9
कोटिकोटिभिरेवेह कन्दुकः कुण्डकस्तथा । विष्टम्भो गणपोऽष्टाभिर्गणानां कोटिभिस्तथा
ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် «ကန္ဒုက» နှင့် «ကုဏ္ဍက» တို့သည် အဖော်အပါ ကုရိုးပေါင်းကုရိုးများနှင့်တကွ သီဝကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့အတူ «ဝိဋ္ဌမ္ဘ» နှင့် «ဂဏပ» တို့လည်း မဟာအုပ်စုရှစ်စုနှင့်အတူ သီဝ၏ ဂဏများ ကုရိုးများစွာကိုပါ ခေါင်းဆောင်လာကြ၏။
Verse 10
सहस्रकोट्या गणपः पिप्पलो मुदितो ययौ । तथा संनादको वीरो गणेशो मुनिसत्तम
အို မုနိအထူးမြတ်ရေ၊ ပိပ္ပလ အမည်ရှိ ဂဏပသည် ကောဋိတစ်ထောင်သော ဂဏများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုနည်းတူ သတ္တိရှိသော ဂဏေရှ အမည်ရှိ သံနာဒကလည်း ထွက်ခွာသွား၏။
Verse 11
आवेशनस्तथाष्टाभिः कोटिभिर्गणनायकः । महाकेशस्सहस्रेण कोटीनां गणपो ययौ
ထို့နောက် ဂဏနာယက အာဝေသနသည် ကောဋိရှစ်ခုသော အဖော်အပါများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့ပြင် မဟာကေသသည် ဂဏပအဖြစ် ကောဋိတစ်ထောင်သော အဖော်အပါများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။
Verse 12
कुण्डो द्वादशकोट्या हि तथा पर्वतको मुने । अष्टाभिः कोटिभिर्वीरस्समगाच्चन्द्रतापनः
အို မုနိရေ၊ ကုဏ္ဍ (မီးပူဇော်ကန်) ကို ကောဋိတစ်ဆယ့်နှစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ပူဇော်ပစ္စည်း/မီးခဲတောင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ သတ္တိရှိသော စန္ဒြတாபနသည် ကောဋိရှစ်ခုသော အဖော်အပါများနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။
Verse 13
कालश्च कालकश्चैव महाकालश्शतेन वै । कोटीनां गणनाथो हि तथैवाग्निकनामकः
ဂဏာများတွင် ကာလာ နှင့် ကာလာကာ ဟူသောအမည်ရှိကြပြီး၊ မဟာကာလာ တစ်ရာလည်း ရှိ၏။ ထိုကဲ့သို့ ကုဋိကုဋာသော အဖွဲ့များအပေါ် ဂဏနာထာ သည် အုပ်စိုးတော်မူ၏၊ ထို့ပြင် အဂ္နိကာ ဟူသောအမည်ရှိသူတစ်ပါးလည်း ရှိ၏။
Verse 14
कोट्यग्निमुख एवागाद् गणानां गणनायकः । आदित्यमूर्द्धा कोट्या च तथा चैव घनावहः
ထို့နောက် «ကုဋျအဂ္နိမုခ» သည် ရောက်လာ၍၊ ရှိဝ၏ ဂဏာများအနက် စစ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူနှင့်အတူ «အာဒိတျမူර්ဓာ»၊ «ကုဋျာ» နှင့် «ဃနာဝဟ» တို့လည်း ရောက်လာကြ၏။
Verse 15
सन्नाहश्शतकोट्या हि कुमुदो गणपस्तथा । अमोघः कोकिलश्चैव शतकोट्या गणाधिपः
«သန္နာဟ» သည် အင်အား ကုရိုးတစ်ရာနှင့်တကွ ရှိ၍ «ကုမုဒ» လည်း ဂဏပ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် «အမောဃ» နှင့် «ကိုကိလ» တို့လည်း တစ်ဦးချင်းစီ ဂဏအဓိပတိဖြစ်ကာ အဖော်အပါ ကုရိုးတစ်ရာစီ ရှိကြ၏။
Verse 16
सुमन्त्रः कोटिकोट्या च गणानां गणानायकः । काकपादोदरः कोटिषष्ट्या सन्तानकस्तथा
«သုမန္တရ» သည် ဂဏများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍ ကုရိုးဆယ်သန်းကုရိုးကို အုပ်ချုပ်၏။ ထို့အတူ «ကာကပာဒိုဒရ» သည် «သန္တာနက» ဟုခေါ်သော မျိုးဆက်တိုးပွားသူဖြစ်ကာ ကုရိုးခြောက်ဆယ်သန်းကုရိုးကိုလည်း အုပ်စိုး၏။
Verse 17
महाबलश्च नवभिर्मधुपिंगश्च कोकिलः । नीलो नवत्या कोटीनां पूर्णभद्रस्तथैव च
«မဟာဗလ» သည် ကုရိုးကိုးနှင့်တကွ ရှိ၏။ «မဓုပိင်္ဂ» နှင့် «ကိုကိလ» တို့လည်း အမည်ပေါ်လာကြ၏။ «နီလ» သည် ကုရိုးကိုးဆယ်နှင့်တကွ ရှိပြီး «ပူර්ဏဘဒ္ရ» လည်း ထိုနည်းတူ ရှိ၏။
Verse 18
सप्तकोट्या चतुर्वक्त्रः करणो विंशकोटिभिः । ययौ नवतिकोट्या तु गणेशानो हि रोमकः
ကုဋေ ခုနစ်ဆယ်နှင့် မျက်နှာလေးပါး ဗြဟ္မာ ထွက်ခွာသွား၏။ ကုဋေ နှစ်ဆယ်နှင့် ကရဏ ထွက်ခွာသွား၏။ ကုဋေ ကိုးဆယ်နှင့် ရောမကဟု ခေါ်သော ဂဏေရှာလည်း ထွက်ခွာသွား၏။
Verse 19
यज्वाशश्शतमन्युश्च मेघमन्युश्च नारद । तावत्कोट्या ययुस्सर्वे गणेशा हि पृथक्पृथक्
အို နာရဒာ၊ ယဇ္ဝာရှ၊ သတမန်ယူ၊ မေဃမန်ယူ ဟူသော ဂဏေရှာတို့နှင့် အခြား ဂဏေရှာအားလုံးသည် ထိုကုဋေများသော အစုအဝေးအတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိနေရာနှင့် တာဝန်သို့ သီးသန့်သွားကြ၏။
Verse 20
काष्ठाङ्गुष्ठश्चतुष्षष्ट्या कोटीनां गणनायकः । विरूपाक्षस्सुकेशश्च वृषाभश्च सनातनः
ကုဋေခြောက်ဆယ့်လေးသန်းကို ရေတွက်ခြင်းအား ကြီးကြပ်သော ခေါင်းဆောင် ကာသျှဌာင်္ဂုသျှဌ၊ ဝိရူပက္ခနှင့် သုကေသာ၊ ထာဝရဖြစ်သော ဝိသဘ— ဤသူတို့သည် သီဝ၏ အခြံအရံရှိ နတ်ဂဏများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။
Verse 21
तालकेतुः षडास्यश्च चञ्च्वास्यश्च सनातनः । सम्वर्तकस्तथा चैत्रो लकुलीशस्स्वयम्प्रभुः
တာလကေတု၊ သဒါသျှ၊ စဉ္စဝါသျှ၊ ထာဝရ (သနာတန)၊ သံဝတ္တက၊ စိုက်တြ နှင့် လကုလီသျှ— ကိုယ်တိုင်လင်းလက်သော အရှင်မြတ်— (ဤသည်တို့မှာ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ရိုသေထိုက်သော အမည်နာမများဖြစ်သည်)။
Verse 22
लोकान्तकश्च दीप्तात्मा तथा दैत्यान्तको मुने । देवो भृंगिरिटिश्श्रीमान्देवदेवप्रियस्तथा
အို ရေသိ၊ (ကိုယ်တော်ကို) တောက်ပသော ဝိညာဉ်ရှိသော လောကန္တက ဟု သိကြကုန်၏။ ဒေတျာတို့ကို ဖျက်ဆီးသော ဒေတျာန္တက လည်း ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘရိင်္ဂိရိတိ နတ်မင်းဖြစ်၍— ထွန်းလင်းတောက်ပကာ— နတ်တို့၏နတ် (သီဝ) ၏ အစဉ်အမြဲ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သောသူ ဖြစ်၏။
Verse 23
अशनिर्भानुकश्चैव चतुष्षष्ट्या सहस्रशः । ययुश्शिवविवाहार्थं शिवेन सहसोत्सवाः
အရှနိနှင့် ဘာနုကာတို့လည်း အခြားသူများ ခြောက်ဆယ်လေးထောင်နှင့်အတူ၊ သီဝဘုရား၏ မင်္ဂလာပွဲအတွက် သီဝဘုရားနှင့်အတူ ပွဲတော်အလွန်ကြီးစွာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ခရီးထွက်ကြသည်။
Verse 24
भूतकोटिसहस्रेण प्रमथाः कोटिभिस्त्रिभिः । वीरभद्रश्चतुष्षष्ट्या रोमजानान्त्रिकोटिभिः
ပရမထာတို့သည် ကောဋိ သုံးကောဋိရှိပြီး၊ ဘူတများ ကောဋိထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ လိုက်ပါကြသည်။ ထို့ပြင် ဝီရဘဒ္ဒရလည်း သခင်၏ အမွှေးမှ ပေါက်ဖွားသော ကြမ်းတမ်းသည့် အဖွဲ့အစည်း ခြောက်ဆယ်လေးကောဋိနှင့် မရေတွက်နိုင်သော အစုအဝေးများက ဝိုင်းရံထားသည်။
Verse 25
कोटिकोटिसहस्राणां शतैर्विंशतिभिर्वृताः । तत्र जग्मुश्च नन्द्याद्या गणपाश्शंकरोत्सवे
ကုဋိကုဋိသော ထောင်ပေါင်းများကို ရာပေါင်းနှင့် နှစ်ဆယ်ပေါင်းတို့ဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ နန္ဒီဦးဆောင်သော ရှိဝ၏ ဂဏများသည်လည်း သင်္ကရအရှင်၏ မဟာပွဲတော်သို့ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြ၏။
Verse 26
क्षेत्रपालो भैरवश्च कोटिकोटिगणैर्युतः । उद्वाहश्शंकरस्येत्याययौ प्रीत्या महोत्सवे
ကွင်းစောင့် အရှင် ဘိုင်ရဝသည် ရှိဝ၏ ဂဏများကို ကုဋိကုဋိဖြင့် အတူတကွ ယူဆောင်လာကာ၊ “ဤသည် သင်္ကရ၏ မင်္ဂလာပွဲတော် ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာလျက် မဟာပွဲတော်သို့ ပီတိဖြင့် ရောက်လာ၏။
Verse 27
एते चान्ये च गणपा असङ्ख्याता महाबलाः । तत्र जग्मुर्महाप्रीत्या सोत्साहाश्शंकरोत्सवे
ဤဂဏများနှင့် အခြားဂဏများလည်း မရေတွက်နိုင်အောင် မဟာဗလရှိကြ၍၊ သင်္ကရ (ရှင်ရှီဝ) ၏ ပွဲတော်ကို ဆင်နွှဲရန် အလွန်ပီတိနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြ၏။
Verse 28
सर्वे सहस्रहस्ताश्च जटामुकुटधारिणः । चन्द्ररेखावतंसाश्च नीलकण्ठास्त्रिलोचनाः
သူတို့အားလုံးသည် လက်တစ်ထောင်ရှိ၍ ဇဋာကို မကူဋ်ကဲ့သို့ ဆောင်ထားကြသည်။ လမင်းအခြမ်းအမှတ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ နီလကဏ္ဍ (လည်ပင်းပြာ) နှင့် မျက်စိသုံးလုံးဖြစ်၍ သီဝ၏ စဂုဏရূপ၏ မင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ဆောင်ကြသည်။
Verse 29
रुद्राक्षाभरणास्सर्वे तथा सद्भस्मधारिणः । हारकुण्डलकेयूरमुकुटाद्यैरलंकृताः
သူတို့အားလုံးသည် ရုဒ္ရాక్ష အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဆောင်၍ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ကိုလည်း လိမ်းဆောင်ကြသည်။ လည်ဆွဲ၊ နားကပ်၊ လက်မောင်းကွင်း၊ မကူဋ် စသည့် အလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။
Verse 30
ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसंकाशा अणिमादिगुणैर्युताः । सूर्य्यकोटिप्रतीकाशास्तत्र रेजुर्गणेश्वराः
အဲဒီနေရာတွင် သီဝ၏ ဂဏာများ၏ အကြီးအကဲတို့သည် တောက်ပလင်းလက်လာကြသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ အိန္ဒြာတို့ကဲ့သို့ ရောင်ဝါတင့်တယ်၍ အဏိမာ စသည့် စိဒ္ဓိတန်ခိုးများနှင့် ပြည့်စုံကာ နေတစ်ဆယ်သန်းတန် အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်လောင်ကြသည်။
Verse 31
पृथिवीचारिणः केचित् केचित्पातालचारिणः । केचिद्व्योमचराः केचित्सप्तस्वर्गचरा मुने
အို မုနိ၊ အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားကြပြီး အချို့သည် ပါတාල (အောက်လောက) တွင် လှုပ်ရှားကြသည်။ အချို့သည် ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်ကြပြီး အချို့သည် ကောင်းကင်ခုနစ်ထပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည်။
Verse 32
किम्बहूक्तेन देवर्षे सर्वलोकनिवासिनः । आययुस्स्वगणाश्शम्भोः प्रीत्या वै शङ्करोत्सवे
အို ဒေဝရ္ဩီ၊ အများကြီး ပြောရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ လောကအားလုံး၏ နေထိုင်သူတို့—သမ္ဘူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂဏာများတောင်—ရှင်ကရ၏ ပွဲတော်ကို ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် လာရောက်ကြသည်။
Verse 33
इत्थं देवैर्गणैश्चान्यैस्सहितश्शङ्करः प्रभुः । ययौ हिमगिरिपुरं विवाहार्थं निजस्य वै
ထိုသို့ပင် အရှင်ရှင်ကရ (သင်္ကရ) သည် ဒေဝတို့နှင့် အခြား ဂဏများနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ မိမိ၏ မင်္ဂလာအတွက် ဟိမဂိရိ၏ မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။
Verse 34
यदाजगाम सर्वेशो विवाहार्थे सुरादिभिः । तदा तत्र ह्यभूद्वृत्तं तच्छृणु त्वं मुनीश्वर
အရှင်အပေါင်းတို့၏ အရှင် ရှိဝ (သဗ္ဗေရှ) သည် မင်္ဂလာအတွက် ဒေဝတို့နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားသမျှ အကြောင်းအရာတို့ ဖြစ်ပွားလေ၏။ အို မုနိအရှင်၊ ထိုအကြောင်းကို နားထောင်လော့။
Verse 35
रुद्रस्य भगिनी भूत्वा चण्डी सूत्सवसंयुता । तत्राजगाम सुप्रीत्या परेषां सुंभयावहा
ရုဒြ၏ အစ်မဖြစ်လာသော ချဏ္ဍီသည် မင်္ဂလာပွဲတော်များနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ရန်သူတပ်ဖွဲ့များကို ကြောက်လန့်စေ하였다။
Verse 36
प्रेतासनसमारूढा सर्पाभरणभूषिता । पूर्णं कलशमादाय हैमं मूर्ध्नि महाप्रभम्
ပရိတ်အာသနပေါ် တက်စီး၍ မြွေအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပြည့်လျှံသော ကလသကို ယူကာ တောက်ပသော ရွှေကလသကို မိမိခေါင်းပေါ်၌ တင်하였다။
Verse 37
स्वपरीवारसंयुक्ता दीप्तास्या दीप्तलोचना । कुतूहलम्प्रकुर्वन्ती जातहर्षा महाबला
မိမိ၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ မျက်နှာတောက်ပ၍ မျက်လုံးများလည်း လင်းလက်သည်။ အင်အားကြီးမားသော ဒေဝီသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာ하였다။
Verse 38
तत्र भूतगणा दिव्या विरूपः कोटिशो मुने । विराजन्ते स्म बहुशस्तथा नानाविधास्तदा
အဲဒီနေရာတွင် မုနိရေ၊ ဒေဝတန်ခိုးရှိသော ဘူတဂဏများသည် ကုဋိပေါင်းများစွာ အရေအတွက်ဖြင့်၊ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ထူးဆန်းကွဲပြားစွာ ထိုအချိန်၌ အစုအဝေးကြီးကြီးဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။
Verse 39
तैस्समेताग्रतश्चण्डी जगाम विकृतानना । कुतूहलान्विता प्रीता प्रीत्युपद्रव कारिणी
ထို့နောက် မျက်နှာရက်စက်၍ ပြောင်းလဲသွားသော ချဏ္ဍီသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှေ့တန်းမှ ထွက်ခွာသွား၏—စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝ၍ ဝမ်းမြောက်ကာ ပျော်ရွှင်ကစားသဖြင့် အုတ်အော်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေ하였다။
Verse 40
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे यात्रावर्णनं नाम चत्वारिशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ရှိဝမဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၌ တတိယအခန်းခွဲ ပါရဝတီခဏ္ဍတွင် «ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော လေးဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 41
तदा डमरुनिर्घोषैर्व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । भेरीझंकारशब्देन शंखानां निनदेन च
ထို့နောက် ဒမရု (ḍamaru) တီးသံကြဲကြဲနှင့် ဘေရီတီးသံ တုန်ဟုန်သံ၊ ထို့ပြင် သင်္ခါတို့၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး ပြည့်နှက်သွား၏။
Verse 42
तथा दुन्दुभिनिर्घोषैश्शब्दः कोलाहलोऽभवत् । कुर्वञ्जगन्मंगलं च नाशयेन्मंगलेतरत्
ထို့အတူ ဒုန္ဒုဘိ (တီးဝိုင်းဒရမ်) များ၏ မြည်ဟည်းသံကြီးကြောင့် အသံအော်ဟစ်ကာလဟာလကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာလောကအတွက် မင်္ဂလာကို ဖြစ်စေပြီး မင်္ဂလာမဟုတ်သမျှကို ပယ်ဖျက်စေ၏။
Verse 43
गणानां पृष्ठतो भूत्वा सर्वे देवास्समुत्सुकाः । अन्वयुस्सर्वसिद्धाश्च लोकपालादिका मुने
အို မုနိ၊ နတ်အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မျှော်လင့်တမ်းတ၍ သီဝ၏ ဂဏာများ၏ နောက်ဘက်တွင် နေရာယူကြ၏။ စိဒ္ဓများနှင့် လောကပာလတို့ အစရှိသူများလည်း လိုက်ပါကြ၏။
Verse 44
मध्ये व्रजन् रमेशोऽथ गरुडासनमाश्रितः । शुशुभे ध्रियमाणेन क्षत्रेण महता मुने
အို မုနိ၊ ထို့နောက် ရာမေရှသည် အစုအဝေး၏ အလယ်တွင် သွားလာ၍ ဂရုဍာအာသနကို အားထားစီးနင်း၏။ မဟာရာဇသိက္ခာနှင့် ကာကွယ်တန်ခိုးကြီးဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရသဖြင့် ထင်ရှားတောက်ပလေ၏။
Verse 45
चामरैर्वीज्यमानोऽसौ स्वगणैः परिवारितः । पार्षदैर्विलसद्भिश्च स्वभूषाविधिभूषितः
သူသည် ယက်အမြီးချာမရဖြင့် လေညှင်းခံရကာ မိမိ၏ ဂဏာများက ဝိုင်းရံထား၏။ တောက်ပသော ပါရိသဒများက အနီးကပ်အမှုထမ်းလျက်၊ မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အလှဆင်တန်ဆာနှင့် ဒေဝီယ ရာဇဝတ်တန်ဆာတို့ဖြင့် ထင်ရှားလှပလေ၏။
Verse 46
तथाऽहमप्यशोभम्वै व्रजन्मार्गे विराजितः । वेदैर्मूर्तिधरैश्शास्त्रैः पुराणैरागमैस्तथा
ထိုနည်းတူပင်၊ ကျွန်ုပ်လည်း လမ်းပေါ်တွင် သွားလာစဉ် တောက်ပစွာ အလှဆင်ခံရ၏။ ကိုယ်ထည်ယူထားသော ဝေဒများ၊ အာဏာရှိသော ရှာစတြများ၊ ပုရာဏများနှင့် အာဂမများကလည်း အနီးကပ်လိုက်ပါ၍ ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 47
सनकादिमहासिद्धैस्सप्रजापतिभिस्सुतैः । परिवारैस्संयुतो हि शिवसेवनतत्परः
စနကာတို့မှ စ၍ မဟာစိဒ္ဓိများနှင့် ပရာဇာပတိများ၊ သူတို့၏ သားများနှင့် အဖွဲ့အပါအဝင် ဝန်းရံလိုက်ပါလာကာ၊ သူသည် ရှိဝဘုရားကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုခြင်း၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေ하였다။
Verse 48
स्वसैन्यमध्यगश्शक्र ऐरावतगज स्थितः । नामाविभूषितोऽत्यन्तं व्रजन् रेजे सुरेश्वरः
ဒေဝတားတို့၏အရှင် အိန္ဒြာသည် အဲရာဝတ ဆင်ပေါ်၌ တည်နေ၍ မိမိစစ်တပ်အလယ်မှ ရွေ့လျားသွားရာတွင် အလွန်တောက်ပစွာ ထင်ရှားလျက် ရာဇသင်္ကေတနှင့် ဂုဏ်နာမများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။
Verse 49
तदा तु व्रजमानास्ते ऋषयो बहवश्च ते । विरेजुरतिसोत्कण्ठश्शिवस्योद्वाहनम्प्रति
ထိုအခါ အများအပြားသော ရှင်ရသီတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြရာ၊ သီဝ၏ မင်္ဂလာလက်ထပ်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုသည့် အလွန်တက်ကြွသော ဆန္ဒကြောင့် သူတို့သည် ထင်ရှားတောက်ပလျက် ရှိကြ၏။
Verse 50
शाकिन्यो यातुधानाश्च वेताला ब्रह्मराक्षसाः । भूतप्रेतपिशाचाश्च तथान्ये प्रमथादयः
ရှာကိနီများ၊ ယာတုဓာနများ၊ ဝေတාලများ၊ ဗြဟ္မရာက္ခသများ၊ ထို့ပြင် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့နှင့် ပရမထာတို့ကဲ့သို့ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ—ဤတို့သည် သီဝ၏ လောကဝန်းကျင်၌ လှုပ်ရှားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ဝိညာဉ်အစုအဝေးများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 51
तुम्बुरुर्नारदो हाहा हूहूश्चेत्यादयो वराः । गन्धर्वाः किन्नरा जग्मुर्वाद्यानाध्माय हर्षिताः
တုမ္ဘုရု၊ နာရဒ၊ ဟာဟာ၊ ဟူဟူ စသည့် ဂုဏ်ထူးရှင်များ—ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ကိန္နရများ—ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ပွဲတော်အတွက် တူရိယာများကို ဖ吹၍ တီးခတ်လျက် ရှိကြ၏။
Verse 52
जगतो मातरस्सर्वा देवकन्याश्च सर्वशः । गायत्री चैव सावित्री लक्ष्मीरन्यास्सुरस्त्रियः
လောက၏ မိခင်တော်များအားလုံးနှင့် ကောင်းကင်မိန်းကလေးဒေဝတားများအားလုံး—ဂါယတြီ၊ သာဝိတြီ၊ လက္ခမီနှင့် အခြားသော ဒေဝီမိန်းမများ—အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိကြသည်။
Verse 53
एताश्चान्याश्च देवानां पत्नयो भवमातरः । उद्वाहश्शंकरस्येति जग्मुस्सर्वा मुदान्विताः
ဤသူတို့နှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ ဇနီးများလည်း လောက၌ မိခင်တော်များဟု ဂုဏ်ပြုခံရသူများဖြစ်၍၊ “ဤသည်မှာ သင်္ကရ၏ မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကာ ပျော်ရွှင်စွာ အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
Verse 54
शुद्धस्फटिकसंकाशो वृषभस्सर्वसुन्दरः । यो धर्म उच्यते वेदैश्शास्त्रैस्सिद्धमहर्षिभिः
သူသည် သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်သည့် စဖတိကကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ နန္ဒီဝೃಷဘသည် အရာရာ၌ အလွန်လှပ၏။ ဝేదနှင့် သာස්တရတို့က ဆိုသော ဓမ္မတရားကို စိဒ္ဓ မဟာရိရှီတို့က တည်မြဲစေသကဲ့သို့ သူသည် ဓမ္မ၏ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်၏။
Verse 55
तमारूढो महादेवो वृषभं धर्मवत्सलः । शुशुभेतीव देवर्षिसेवितस्सकलैर्व्रजन्
ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာဒေဝသည် ထိုနန္ဒီဝೃಷဘကို စီးနင်း၍ ခရီးဆက်လျက် သွား၏။ ဒေဝရိရှီတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အားလုံး၏ လိုက်ပါမှုအောက်တွင်၊ သူသည် ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။
Verse 56
एभिस्समेतैस्सफलैमहर्षिभिर्बभौ महेशो बहुशोत्यलंकृतः । हिमालयाह्वस्य धरस्य संव्रजन् पाणिग्रहार्थं सदनं शिवायाः
မင်္ဂလာပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆောင်ယူလာသော မဟာရိရှီတို့နှင့်အတူ မဟေရှဝရသည် အလှဆင်မှု များစွာဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။ ဟိမာလယဟု ခေါ်သော တောင်မင်း၏ နန်းတော်သို့ ချီတက်ကာ၊ သီဝါ၏ လက်ကို မင်္ဂလာအခမ်းအနားဖြင့် ယူဆောင်ရန် သွားလေ၏။
Verse 57
इत्युक्तं शम्भुचरितं गमनम्परमोत्सवम् । हिमालयपुरोद्भूतं सद्वृत्तं शृणु नारद
ဤသို့ဖြင့် သမ္ဘူ၏ သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်း—ထွက်ခွာသွားခြင်းဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပွဲတော်—ကို ပြောပြီးပြီ။ ယခု နာရဒာရေ၊ ဟိမာလယမြို့၌ ပေါ်ထွန်းလာသော သာသနာတော်ကောင်းမြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသည့် ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်လော့။
Frequently Asked Questions
Śiva convenes and commands his gaṇas (led by Nandin and other gaṇeśvaras) to accompany him toward Himālaya for a major auspicious festival (mahotsava), with an organized division of forces.
The gaṇa-muster symbolizes Śiva’s all-pervading governance: innumerable hosts reflect the infinite modalities of divine power operating under a single consciousness-principle (Śiva), while the festival setting sacralizes movement, sound, and order as forms of devotion.
The chapter highlights Śiva’s manifestation as Lord of hosts (Gaṇeśvara/gaṇādhipati in functional sense) through named commanders and their troop-units, underscoring hierarchy, protection, and cosmic participation in the impending auspicious rite.