पार्वत्याः यात्रासंस्कारः तथा पातिव्रत्योपदेशः / Preparations for Girijā’s Auspicious Journey and the Teaching on Pātivratya

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ सप्तर्षयस्ते च प्रोचुर्हिमगिरीश्वरम् । कारय स्वात्मजा देव्या यात्रामद्योचितां गिरे

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ထို့နောက် ခုနစ်ဦးသော ရှင်ရသီတို့သည် ဟိမာလယတောင်၏ အရှင်ကို မိန့်ကြား၍ «အို တောင်ဘုရင်၊ သင်၏ သမီးတော် ဒေဝီအတွက် သင့်လျော်သော ယာတရာခရီးကို ယခုပင် စီစဉ်စေပါ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 2

इति श्रुत्वा गिरीशो हि बुद्ध्वा तद्विरहम्परम् । विषण्णोभून्महाप्रेम्णा कियत्कालं मुनीश्वर

မုနိရှင်တို့၏ အရှင်ရေ၊ ထိုစကားကို ကြားပြီး ခွဲခွာခြင်း၏ အလွန်အကျွံကို သိမြင်သော် ဂိရီရှ (သီဝ) သည် မဟာမေတ္တာကြောင့် ဝမ်းနည်းသွား၍ အချိန်တစ်ခဏ ထိုသို့နေခဲ့၏။

Verse 3

कियत्कालेन सम्प्राप्य चेतनां शैलराट् ततः । तथास्त्विति गिरामुक्त्वा मेनां सन्देशमब्रवीत्

အချိန်တစ်ခဏကြာပြီးနောက် တောင်တန်းတို့၏ အရှင် (ဟိမဝန္တ) သည် သတိပြန်ရလာ၏။ «အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ» ဟု ပြောကာ စကားဖြင့် သဘောတူပြီးနောက် မေနာထံ သတင်းစကား ပို့လိုက်၏။

Verse 4

शैलसन्देशमाकर्ण्य हर्षशोकवशा मुने । मेना संयापयामास कर्त्तुमासीत्समुद्यता

အို မုနိ၊ တောင် (ဟိမဝန္တ) ပို့လာသော သတင်းကို ကြားသော် မေနာသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း အလှည့်ကျ လွှမ်းမိုး၍ မိမိစိတ်ကို သက်သာစေကာ အခြေအနေလိုအပ်သလို လုပ်ဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်လာ၏။

Verse 5

श्रुतिस्वकुलजाचारं चचार विधिवन्मुने । उत्सवम्विविधन्तत्र सा मेना क्षितिभृत्प्रिया

အို မုနိ၊ တောင်မင်း၏ ချစ်ဇနီး မေနာသည် ဝေဒသဒ္ဓါတရားနှင့် မိမိမျိုးရိုး၏ သာသနာ့အကျင့်ကောင်းများကို စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာကာ၊ ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာပွဲအမျိုးမျိုးကို သင့်တော်သလို ကျင်းပ하였다။

Verse 6

गिरिजाम्भूषयामास नानारत्नांशुकैर्वरैः । द्वादशाभरणैश्चैव शृंगारैर्नृपसम्मितैः

သူသည် ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ကို ရတနာမျိုးစုံ တပ်ဆင်ထားသော အထူးကောင်းမွန်သည့် အဝတ်အစားများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိဖုရားတော်နှင့် ထိုက်တန်သည့် အလှဆင်အင်္ဂါရပ်များဖြစ်သော အလှဆင်ပစ္စည်း ၁၂ မျိုးဖြင့်လည်းကောင်း တန်ဆာဆင်ပေး하였다။

Verse 7

मेनामनोगम्बुद्ध्वा साध्व्येका द्विजकामिनी । गिरिजां शिक्षयामास पातिव्रत्यव्रतम्परम्

မေနာ၏ မြင့်မြတ်၍ တည်ကြည်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဒွိဇတို့၏ အကျိုးကို ချစ်မြတ်နိုးသော သာဓွီမိန်းမသည် ဂိရိဇာအား ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲခြင်း (ပာတိဗြတျယ) ဟူသော အမြင့်ဆုံး ဝရတကို စတင်သင်ကြားလေ၏။

Verse 8

द्विजपत्न्युवाच । गिरिजे शृणु सुप्रीत्या मद्वचो धर्मवर्द्धनम् । इहामुत्रानन्दकरं शृण्वतां च सुखप्रदम्

ဒွိဇပတ္နီက ပြောသည်—“ဂိရိဇေ၊ သဘောပျော်ရွှင်စွာ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ဤစကားသည် ဓမ္မကို တိုးပွားစေပြီး၊ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတို့၌လည်း အာနန္ဒကို ပေးကာ၊ ကြားနာသူအားလုံးအတွက် ချမ်းသာကို ဖြစ်စေ၏။”

Verse 9

धन्या पतिव्रता नारी नान्या पूज्या विशेषतः । पावनी सर्वलोकानां सर्वपापौघनाशिनी

ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲသော မိန်းမသည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။ ထိုသူမထက် ပို၍ အထူးသဖြင့် ပူဇော်ထိုက်သူ မရှိ။ သူမသည် လောကအားလုံးကို သန့်စင်စေပြီး စုဆောင်းလာသော အပြစ်အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 10

सेवते या पतिम्प्रेम्णा परमेश्वरवच्छिवे । इह भुक्त्वाखिलाम्भोगान न्ते पत्या शिवां गतिम्

အို ရှီဝါမယ်တော်၊ ခင်ပွန်းကို အမြင့်ဆုံးဘုရားအဖြစ် ယုံကြည်လေးစားကာ ချစ်ခြင်းသဒ္ဓာဖြင့် အမှုတော်ဆောင်သော မိန်းမသည် ဤလောက၌ အကျိုးအမြတ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို ပြည့်စုံခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ရှီဝသို့ ဦးတည်သော မင်္ဂလာအခြေအနေကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 11

पतिव्रता च सावित्री लोपामुद्रा ह्यरुन्धती । शाण्डिल्या शतरूपानुसूया लक्ष्मीस्स्वधा सती

သာဝိထရီ၊ လောပါမုဒ္ရာ၊ အရုန္ဓတီ တို့သည် ပတိဝြတား—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီးများအဖြစ် ထင်ရှားကြသည်။ ထို့အတူ ရှာဏ္ဍိလျာ၊ ရှတရူပါ၊ အနသူယာ၊ လက္ခ္မီ၊ စွဝဓာ နှင့် စတီ တို့လည်း သစ္စာခိုင်မာမှုနှင့် သန့်ရှင်းသော အကျင့်ကြောင့် ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 12

संज्ञा च सुमतिश्श्रद्धा मेना स्वाहा तथैव च । अन्या बह्व्योऽपि साध्व्यो हि नोक्ता विस्तरजाद्भयात्

သဉ္ဇ္ညာ၊ သုမတိ၊ သြဒ္ဓာ၊ မေနာ၊ ထို့အပြင် စွာဟာ—ဤသို့ သီလရှင်မများကို အမည်ဖော်ပြခဲ့သည်။ သာသနာတော်နှင့်ညီသော မိန်းမကောင်းများ အခြားများစွာလည်း ရှိသော်လည်း အကြောင်းအရာ မလွန်ကဲအောင် ကြောက်ရွံ့၍ မဖော်ပြသေးသည်။

Verse 13

पातिव्रत्यवृषेणैव ता गतास्सर्वपूज्यताम् । ब्रह्मविष्णुहरैश्चापि मान्या जाता मुनीश्वरैः

ပတိဝြတ (ပတိဝြတ္တ) သစ္စာတည်ကြည်မှု၏ အင်အားကြောင့် သူမတို့သည် အားလုံးက ပူဇော်ထိုက်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ဟရ (ရှီဝ) တို့နှင့် မုနိရှင်ကြီးများပင် သူမတို့ကို ဂုဏ်ပြုလေးစားလာကြသည်။

Verse 14

सेव्यस्त्वया पतिस्तस्मात्सर्वदा शङ्करः प्रभुः । दीनानुग्रहकर्ता च सर्वसेव्यस्सतां गतिः

ထို့ကြောင့် သင်၏ အရှင်နှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သော သင်္ကရ (ရှင်ကရ) မဟာအုပ်စိုးရှင်ကို အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုရမည်။ သူသည် ဆင်းရဲသူတို့ကို ကရုဏာပေးသူ၊ အားလုံးက ဆည်းကပ်ထိုက်သူ၊ သီလရှိသူတို့၏ ခိုလှုံရာနှင့် အဆုံးသတ်ပန်းတိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 15

महान्पतिव्रताधर्म्मश्श्रुतिस्मृतिषु नोदितः । यथैष वर्ण्यते श्रेष्ठो न तथान्योऽस्ति निश्चितम्

ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲသော ပတိဝြတာဓမ္မကြီးကို သြုတိနှင့် စမృతိများတွင် ဤသို့တူညီစွာ မညွှန်ကြားထားကြ။ ဤနေရာတွင် အထူးမြတ်ဆုံးဟု ဖော်ပြသကဲ့သို့ အခြားဓမ္မတစ်ခုမျှ မညီမျှကြောင်း အတိအကျဖြစ်သည်။

Verse 16

भुंज्याद्भुक्ते प्रिये पत्यौ पातिव्रत्यपरायणा । तिष्ठेत्तस्मिंञ्छिवे नारी सर्वथा सति तिष्ठति

ပတိဝြတျ သစ္စာဝတ္တရားကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သော ဇနီးသည်သည် ချစ်ခင်သော ခင်ပွန်း စားပြီးမှသာ စားသင့်သည်။ ခင်ပွန်းအတွင်းရှိ သီဝ (Śiva) ထဲ၌ တည်နေသဖြင့် မိန်းမသည် အရာရာ၌ စတီ၏ အခြေအနေ၌ နေထိုင်ကာ သီလနှင့် မင်္ဂလာ၌ တည်မြဲသည်။

Verse 17

स्वप्यात्स्वपिति सा नित्यं बुध्येत्तु प्रथमं सुधीः । सर्वदा तद्धितं कुर्यादकैतवगतिः प्रिया

သူမ အိပ်နေစဉ်ဖြစ်စေ နိုးနေစဉ်ဖြစ်စေ ပညာရှိသောယောက်ျားသည် အမြဲတမ်း ပထမဦးဆုံး နိုးထ၍ သတိပြုနေသင့်သည်။ အချိန်တိုင်း သူ၏ချစ်သူမ—လှည့်စားမှုကင်းသော သဘောနှင့် အကျင့်ရှိသူ—၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

Verse 18

अनलंकृतमात्मानन्दर्शयेन्न क्वचिच्छिवे । कार्यार्थम्प्रोषिते तस्मिन्भवेन्मण्डनवर्जिता

အို ရှီဝါ (ပါရဝတီ)၊ ခင်ပွန်းသည် တာဝန်အတွက် ထွက်ခွာသွားသောအခါ သီလရှိသော ဇနီးသည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အလှဆင်အလင်္ကာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မပြသသင့်။ အလှဆင်မှုကင်းစွာ နေရမည်။

Verse 19

पत्युर्नाम न गृह्णीयात् कदाचन पतिव्रता । आक्रुष्टापि न चाक्रोशेत्प्रसीदेत्ताडितापि च । हन्यतामिति च ब्रूयात्स्वामिन्निति कृपां कुरु

ပတိဗြတားဖြစ်သော ဇနီးသည် ခင်ပွန်း၏ အမည်ကို မည်သည့်အခါမျှ မလေးစားဘဲ မခေါ်သင့်။ ဆဲဆိုခံရသော်လည်း ပြန်မဆဲရ; ရိုက်နှက်ခံရသော်လည်း နူးညံ့၍ သဘောပျော့ကာ သက်သာစေသင့်။ သူက “သတ်လိုက်” ဟုဆိုလျှင်ပင် “အရှင်၊ ကရုဏာပြုပါ” ဟု တောင်းပန်ရမည်။

Verse 20

आहूता गृह कार्याणि त्यक्त्वा गच्छेत्तदन्तिकम् । सत्वरं साञ्जलिः प्रीत्यां सुप्रणम्य वदेदिति

ခေါ်ဆိုခံရသောအခါ အိမ်မှုကိစ္စများကို ချန်ထား၍ ထိုအလေးအမြတ်ပြုရသူ၏ အနီးသို့ ချက်ချင်း သွားရမည်။ အမြန်ဆုံး လက်အုပ်ချီ၍ ချစ်ခင်သဒ္ဓါဖြင့် ကောင်းစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သင့်လျော်သလို ပြောဆိုရမည်။

Verse 21

किमर्थं व्याहृता नाथ स प्रसादो विधीयताम् । तदादिष्टा चरेत्कर्म सुप्रसन्नेन चेतसा

«အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူပါသနည်း။ ထိုကရုဏာတော်ကို ပေးသနားတော်မူပါ။ အရှင်၏ အမိန့်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို အရှင်၏ အနုဂ्रहကြောင့် စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်းလျက် ဆောင်ရွက်ပါမည်»။

Verse 22

चिरन्तिष्ठेन्न च द्वारे गच्छेन्नैव परालये । आदाय तत्त्वं यत्किंचित्कस्मै चिन्नार्पयेत्क्वचित्

တံခါးဝ၌ ကြာရှည်စွာ မနေရ; အခြားသူ၏ အတွင်းခန်းသီးသန့်သို့လည်း မဝင်ရ။ အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်သဘောတရား တစ်စုံတစ်ရာကို သိရှိထားလျှင် မည်သူမဆိုအား မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လွယ်လွယ်ကူကူ မအပ်နှံရ။

Verse 23

पूजोपकरणं सर्वमनुक्ता साधयेत्स्वयम् । प्रतीक्षमाणावसरं यथाकालोचितं हितम्

ညွှန်ကြားခြင်းမရှိဘဲပင် သူမသည် ပူဇော်ပစ္စည်းအကုန်လုံးကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ကာ သင့်လျော်သောအခွင့်အရေးကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်မျှော်၍ အချိန်နှင့်ကိုက်ညီသည့် အကျိုးရှိရာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 24

न गच्छेत्तीर्थयात्रां वै पत्याज्ञां न विना क्वचित् । दूरतो वर्जयेत्सा हि समाजोत्सवदर्शनम्

ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးခရီး) သို့ မသွားရ။ ထို့အပြင် လူထုစုဝေးပွဲများနှင့် ပွဲတော်အခမ်းအနားများကိုလည်း အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 25

तीर्थार्थिनी तु या नारी पतिपादोदकम्पिबेत् । तस्मिन्सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्राणि च न संशयः

ဘုရားဖူးခရီး၏ ကုသိုလ်ကို ရှာဖွေသော မိန်းမတစ်ဦးသည် မိမိခင်ပွန်း၏ ခြေဖဝါးကို ဆေးကြောထားသော ရေကို သောက်လျှင်—သံသယမရှိဘဲ ထိုအကျင့်ထဲ၌ တီရ္ထအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအားလုံး ပါဝင်နေသည်။

Verse 26

भुंज्यात्सा भर्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नादिकं च यत् । महाप्रसाद इत्युक्त्वा पतिदत्तम्पतिव्रता

ပတိဗြတား မယားသစ္စာရှိသူသည် ခင်ပွန်း၏ စားသောက်ပြီးကျန်သော အစာအဟာရတို့ကို «မဟာပရသာဒ» ဟု သဘောထားကာ ရိုသေသဒ္ဓာဖြင့် ခင်ပွန်းပေးသမျှကို လက်ခံစားသုံးရမည်။

Verse 27

अविभज्य न चाश्नीयाद्देव पित्रतिथिष्वपि । परिचारकवर्गेषु गोषु भिक्षुकुलेषु च

သင့်လျော်စွာ ခွဲဝေမပေးဘဲ မစားသင့်၊ ထိုအလှူအတန်းသည် ဒေဝတားများ၊ ပိတೃများနှင့် ဧည့်သည်တို့အတွက် ဖြစ်သော်လည်းပင်။ ထို့ပြင် အလုပ်သမားနှင့် မှီခိုသူများ၊ နွားများနှင့် တောင်းရမ်းသူ သံဃာ/ဘိက္ခုအစုအဖွဲ့တို့ထံလည်း အစားအစာနှင့် ဝန်ဆောင်မှုကို သင့်တော်စွာ ခွဲဝေသင့်၏။

Verse 28

संयतोपस्करा दक्षा हृष्टा व्ययपराङ्मुखी । भवेत्सा सर्वदा देवी पतिव्रतपरायणा

သူမသည် အိမ်ထောင်ရေးပစ္စည်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတို့ကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းညှိထား၍ ကျွမ်းကျင်သန်မာ၊ ကြိုးစားသတိထားကာ အမြဲပျော်ရွှင်နေပြီး အလွန်အကျွံအသုံးစရိတ်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ထိုမြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမသည် ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာဝန် (ပတိဗြတ) ကို အစဉ်တစိုက် လိုက်နာသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 29

कुर्यात्पत्यननुज्ञाता नोपवासव्रतादिकम् । अन्यथा तत्फलं नास्ति परत्र नरकम्व्रजेत्

ဇနီးသည် ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဥပဝါသ (အစာရှောင်)၊ ဝရတ (ကတိကဝတ်) စသည့် ဘာသာရေးကျင့်စဉ်များကို မပြုလုပ်သင့်။ မဟုတ်လျှင် ထိုအကျိုးဖလ မရှိတော့ဘဲ နောက်ဘဝ၌ နရကသို့ သွားရမည်ဟု ဆို၏။

Verse 30

सुखपूर्वं सुखासीनं रममाणं यदृच्छया । आन्तरेष्वपि कार्येषु पतिं नोत्थापयेत्क्वचित्

ခင်ပွန်းသည် ပျော်ရွှင်စွာ သက်သာအေးချမ်း၍ ထိုင်နေပြီး သဘာဝအတိုင်း စိတ်ပျော်နေချိန်တွင် ဇနီးသည် အိမ်တွင်းအလုပ်အချို့ကြောင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ မည်သည့်အခါမျှ သူ့ကို မထစေသင့်။

Verse 31

क्लीबम्वा दुरवस्थम्वा व्याधितं वृद्धमेव च । सुखितं दुःखितं वापि पतिमेकं न लंघयेत्

ခင်ပွန်းသည် မစွမ်းနိုင်သူဖြစ်စေ၊ ကံဆိုးအခြေအနေကျရောက်သူဖြစ်စေ၊ နာမကျန်းသူဖြစ်စေ၊ အိုမင်းသူဖြစ်စေ—ပျော်ရွှင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ဒုက္ခခံနေရသည်ဖြစ်စေ—ဇနီးသည် မိမိကတိပြုထားသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းကို မလွန်ကျူးဘဲ သူတစ်ဦးတည်းကို သစ္စာရှိစွာနေထိုင်ရမည်။

Verse 32

स्त्रीधर्मिणी त्रिरात्रं च स्वमुखं नैव दर्शयेत् । स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नानान्न शुध्यति

မိန်းမသည် လစဉ်သွေးဆင်းကာလ၌ သုံးညတိုင် မျက်နှာမပြရ၊ မိမိစကားသံကိုလည်း မကြားစေရ၊ ရေချိုး၍ သန့်စင်သည့်အထိ ဖြစ်၏။

Verse 33

सुस्नाता भर्तृवदनमीक्षेतान्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिम्भानुम्विलोकयेत

ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ မျက်နှာကိုသာ ကြည့်ရမည်၊ အခြားကို မကြည့်ရ။ သို့မဟုတ် စိတ်အတွင်း၌ မိမိသခင်(ခင်ပွန်း)ကို ဓ్యာနပြု၍ ခင်ပွန်းကို အတွင်းအာရုံအဖြစ်ထားကာ နေကို ကြည့်ရမည်။

Verse 34

हरिद्राकुङ्कुमं चैव सिन्दूरं कज्जलादिकम् । कूर्पासकञ्च ताम्बूलं मांगल्याभरणादिकम्

နနွင်း၊ ကုင်ကူမ (အနီမှုန့်)၊ စင်ဒူးရ (နဖူးအနီ)၊ ကဇ္ဇလ (မျက်ကွင်းဆေး) စသည့်အရာများ၊ ချည် (ကော်တန်) လည်းကောင်း၊ တာမ္ဘူလ (ကွမ်းရွက်ပြင်ဆင်မှု) လည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာအလှဆင်ပစ္စည်းများ စသည့်အရာများ—ဤတို့သည် ဒေဝီကို ပူဇော်ရာတွင်၊ ရှီဝ၏ သာသနာတော်အိမ်တော်ကို ချစ်ခင်ဘက်တိဖြင့် ဆောင်ရွက်သည့် သာသနာရေးအကျင့်များတွင် ထည့်သွင်းစီစဉ်ရသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 35

केशसंस्कारकबरीकरकर्णादिभूषणम् । भर्तुरायुष्यमिच्छन्ती दूरयेन्न पतिव्रता

ခင်ပွန်း၏ အသက်ရှည်ခြင်းကို လိုလားသော ပတိဝြတ မယားသည် ဆံပင်အလှပြင်ခြင်းကို အလွန်အကျွံ မလုပ်ရ၊ ကဗရီ (ဆံထုံး/ဆံပင်အလှ)၊ လက်၊ နား စသည့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများကိုလည်း မလွန်ကဲစွာ မဆင်ယင်ဘဲ ဝေးဝေးထားရမည်။

Verse 36

न रजक्या न बन्धक्या तथा श्रवणया न च । न च दुर्भगया क्वापि सखित्वं कारयेत्क्वचित्

အကျင့်မသန့်ရှင်းသော မိန်းမ၊ လှည့်စားတတ်သော မိန်းမ၊ သတင်းစကားနဲ့ အပြောအဆိုသာကြားသိရသော မိန်းမတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ မိတ်ဖွဲ့မထားသင့်။ ကံမကောင်း၍ မင်္ဂလာမရှိသဘောရှိသူနှင့်လည်း နီးကပ်ရင်းနှီးမှု မပြုသင့်။

Verse 37

पतिविद्वेषिणीं नारीं न सा संभाषयेत्क्वचित् । नैकाकिनी क्वचित्तिष्ठेन्नग्ना स्नायान्न च क्वचित्

မိမိခင်ပွန်းကို မုန်းတီးသော မိန်းမနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မပြောဆိုသင့်။ ထို့ပြင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ တစ်ယောက်တည်း မနေသင့်၊ အချိန်မရွေး အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်းကိုလည်း မပြုသင့်။

Verse 38

नोलूखले न मुसले न वर्द्धन्यां दृषद्यपि । न यंत्रके न देहल्यां सती च प्रवसेत्क्वचित्

သီလရှိသော မိန်းမသည် ဆီညှစ်စက်၊ ထောင်းတံ၊ စပါးလှန်ခြင်းအတွက် ခြင်းတောင်း၊ သို့မဟုတ် ကျောက်ကြိတ်ပေါ်တွင်ပင် မထိုင်မနေသင့်။ ထို့ပြင် ဖိနှိပ်စက်/ယန္တရားပေါ်၊ တံခါးခုံပေါ်တွင်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မနေသင့်။

Verse 39

विना व्यवायसमयं प्रागल्भ्यं नाचरेत्क्वचित् । यत्रयत्र रुचिर्भर्तुस्तत्र प्रेमवती भवेत्

လင်မယားပေါင်းသင်းရန် သင့်တော်သော အချိန်ကို မလွဲ၍ မည်သည့်အခါမျှ ရိုင်းပင်းသလို ရှေ့တိုးလွန်ကဲစွာ မပြုသင့်။ ခင်ပွန်း၏ နှစ်သက်ရာ မည်သည့်နေရာမဆို ထိုနေရာ၌ ချစ်ခင်မြတ်နိုး၍ သစ္စာရှိသူ ဖြစ်သင့်သည်။

Verse 40

हृष्टाहृष्टे विषण्णा स्याद्विषण्णास्ये प्रिये प्रिया । पतिव्रता भवेद्देवी सदा पतिहितैषिणी

ချစ်ခင်သော ခင်ပွန်း မပျော်ရွှင်လျှင် နာကျင်ဝမ်းနည်းရမည်; သူ၏ မျက်နှာ ဝမ်းနည်းလျှင် လှ慰ပေးကာ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်ရမည်။ ထိုသို့ပင် နတ်သမီးသည် အမှန်တကယ် ပတိဝြတ—ခင်ပွန်း၏ အကျိုးကို အစဉ်ရှာဖွေသူ—ဖြစ်ပြီး၊ ပတိ (အရှင်) ကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ဝြတတစ်ပါး ဖြစ်ကာ ဓမ္မကို တည်ငြိမ်စေ၍ မောက္ခသို့ ဦးတည်သော စိတ်ကို သန့်စင်စေသည်ဟု ပြသသည်။

Verse 41

एकरूपा भवेत्पुण्या संपत्सु च विपत्सु च । विकृतिं स्वात्मनः क्वापि न कुर्याद्धैर्य्यधारिणी

သီလရှိသော မိန်းမသည် အောင်မြင်ချမ်းသာချိန်နှင့် အခက်အခဲဒုက္ခချိန်တို့တွင်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှနေသင့်သည်။ သတ္တိခိုင်မာ၍ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို ကိုယ်၏အတွင်းသဘောကို မလွဲမသွားစေသင့်။

Verse 42

सर्पिर्लवणतैलादिक्षयेपि च पतिव्रता । पतिं नास्तीति न ब्रूयादायासेषु न योजयेत्

ထောပတ်ဆီ(ghee)၊ ဆား၊ ဆီနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းများ ကုန်ခမ်းသော်လည်း ပတိဗြတာ မယားသည် «ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း မရှိသကဲ့သို့/အသုံးမဝင်» ဟု မပြောရ၊ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းကို ပင်ပန်းခက်ခဲသော အလုပ်များသို့ မနှိပ်စက်မခိုင်းရ။

Verse 43

विधेर्विष्णोर्हराद्वापि पतिरेकोधिको मतः । पतिव्रताया देवेशि स्वपतिश्शिव एव च

ဗြဟ္မာ(စီမံသူ)၊ ဗိဿဏု၊ ဟရ(ဟရ) တို့အကြား၌ပင် «ခင်ပွန်း» တစ်ဦးတည်းကို အမြင့်ဆုံးဟု ယူဆကြသည်။ အို မဟာဒေဝီ၊ ပတိဗြတာ မယားအတွက် မိမိခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် ရှိဝ(Śiva) ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 44

व्रतोपवासनियमम्पतिमुल्लंघ्य या चरेत् । आयुष्यं हरते भर्तुर्मृता निरयमृच्छति

ခင်ပွန်း၏ အာဏာနှင့် ခွင့်ပြုချက်ကို လွန်ကျူးကာ မိမိစိတ်တိုင်းကျ ဗြတ(ဝရတ)၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် သာသနာရေး စည်းကမ်းများကို ကျင့်သုံးသော မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ အသက်တမ်းကို လျော့နည်းစေသည်ဟု ဆိုကြ하며၊ သေပြီးနောက် နရက(ငရဲ) သို့ ကျရောက်သည်။

Verse 45

उक्ता प्रत्युत्तरन्दद्याद्या नारी क्रोधतत्परा । सरमा जायते ग्रामे शृगाली निर्जने वने

ခေါ်ပြောသော်လည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရာတွင် စူးရှသောစကားဖြင့် ပြန်ပြောကာ ဒေါသတွင်သာ စိတ်ကပ်နေသော မိန်းမသည် ရွာထဲ၌ ခွေးဖြစ်၍ မွေးဖွားလာတတ်ပြီး၊ လူမရှိသော တောထဲ၌တော့ မြေခွေး(ဂျက်ကယ်) ဖြစ်တတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 46

उच्चासनं न सेवेत न व्रजेद्दुष्टसन्निधौ । न च कातरवाक्यानि वदेन्नारी पतिं क्वचित्

မယားသည် ခင်ပွန်းထက် မြင့်သောနေရာတွင် မထိုင်ရ၊ မကောင်းသူတို့၏ အနီးအနားသို့ မသွားရ။ ထို့ပြင် မည်သည့်အခါမျှ ခင်ပွန်းအား ကြောက်ရွံ့လှုပ်ရှားသည့် မတည်ငြိမ်သော စကားများ မပြောရ။

Verse 47

अपवादं न च ब्रूयात्कलहं दूरतस्त्यजेत् । गुरूणां सन्निधौ क्वापि नोच्चैर्ब्रूयान्न वै हसेत्

မကောင်းပြောစကား (အပဝါဒ) မပြောရ၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းကို ဝေးဝေးရှောင်ရမည်။ ဂုရုတို့၏ရှေ့တွင် မည်သည့်နေရာ၌မဆို အသံကျယ်ကျယ်မပြောရ၊ ရယ်မောမပျော်ရ။

Verse 48

बाह्यादायान्तमालोक्य त्वरितान्नजलाशनैः । ताम्बूलैर्वसनैश्चापि पादसम्वाहनादिभिः

အပြင်မှ ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့သည် အလျင်အမြန် ဝတ်ပြုစေဝါပြုကြ၍ အစားအစာနှင့် ရေကို ဆက်ကပ်ကာ၊ ကွမ်း (တမ္ဘူလ) နှင့် အဝတ်အစားတို့ကို ပေးပြီး၊ ခြေဖျားနှိပ်နယ်ခြင်း စသည့် ဧည့်ဝတ်ပြုမှုများကို ပြုကြသည်။

Verse 49

तथैव चाटुवचनैः स्वेदसन्नोदनैः परैः । या प्रियं प्रीणयेत्प्रीता त्रिलोकी प्रीणता तया

ထို့အတူ ချိုမြိန်သော ချစ်ခင်စကားများနှင့် ချွေးကို သက်သာစေခြင်းကဲ့သို့ အနီးကပ်ဝန်ဆောင်မှုများဖြင့်၊ ကိုယ်တိုင်ပျော်ရွှင်နေပြီး ချစ်သူကို ပျော်ရွှင်စေသူမ၏ကြောင့် သုံးလောကလုံးပင် ပျော်ရွှင်လာသည်။

Verse 50

मितन्ददाति जनको मितं भ्राता मितं सुतः । अमितस्य हि दातारं भर्तारम्पूजयेत्सदा

အဖေက ပမာဏအတိုင်းသာ ပေးနိုင်သည်၊ အစ်ကိုလည်း ပမာဏအတိုင်းသာ ပေးနိုင်သည်၊ သားလည်း ပမာဏအတိုင်းသာ ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကန့်အသတ်မဲ့ ပေးကမ်းသူ၊ တည်ကြည်စွာ ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်သော ခင်ပွန်းကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 51

भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्मतीर्थव्रतानि च । तस्मात्सर्वम्परित्यज्य पतिमेकं समर्चयेत्

မယားအတွက် ခင်ပွန်းသည် နတ်ဘုရားတော်ဖြစ်၏; ခင်ပွန်းသည် ဂုရုဖြစ်၏; ခင်ပွန်းသည် ဓမ္မ၊ တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) နှင့် ဝရတ (သစ္စာဝတ်) တို့လည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းကို စိတ်အပြည့်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

या भर्तारम्परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः । उलूकी जायते क्रूरा वृक्ष कोटरशायिनी

အမြင်မှားသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာလျှင်၊ နောက်ဘဝ၌ ကြမ်းတမ်းသော မိန်းမဇီးကွက် (she-owl) အဖြစ် မွေးဖွားကာ သစ်ပင်အပေါက်အတွင်း နေထိုင်ရသည်။

Verse 53

ताडिता ताडितुं चेच्छेत्सा व्याघ्री वृषदंशिका । कटाक्षयति यान्यम्वै केकराक्षी तु सा भवेत्

ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း ပြန်ထိုးနှက်လိုသော မိန်းမသည် ‘ကျားမ’ ဟု ခေါ်ရပြီး၊ နွားကဲ့သို့ ကိုက်တတ်သူဟူ၍ ဆို၏။ အခြားသူကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်သော မိန်းမသည် ‘ကေကရာက္ခီ’ (မျက်လုံးလွဲလျားသူ) ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ကြသည်။

Verse 54

या भर्तारम्परित्यज्य मिष्टमश्नाति केवलम् । ग्रामे वा सूकरी भूयाद्वल्गुर्वापि स्वविड्भुजा

ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ ချိုမြိန်သော အာရုံပျော်ရွှင်မှုများသာကို လိုက်စားနေသော မိန်းမသည် ရွာတစ်ရွာ၌ ဝက်မအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရမည်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်အညစ်အကြေးကို စားသောက်သော အနိမ့်ကျ သတ္တဝါအဖြစ် ဖြစ်လာမည်။

Verse 55

या तुकृत्य प्रियम्ब्रूयान्मूका सा जायते खलु । या सपत्नी सदेर्ष्येत दुर्भगा सा पुनः पुनः

သို့ရာတွင် အန္တရာယ်ရှိသော ကရိယာ (kṛtyā) ကို အားကိုး၍ ယောက်ျားတစ်ဦးကို ချိုသာစွာ ပြောစေလိုသူ မိန်းမသည် အမှန်တကယ် မျက်နှာမပြောနိုင်သော မူကာအဖြစ် မွေးဖွားမည်။ ထို့ပြင် မယားတူကို အမြဲမနာလိုသူသည် အကြိမ်ကြိမ် အကံမကောင်းသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 56

दृष्टिम्विलुप्य भर्त्तुर्या कश्चिदन्यं समीक्षते । काणा च विमुखी चापि कुरूपापि च जायते

မိမိခင်ပွန်းကို မျက်နှာလွှဲ၍ အခြားယောက်ျားတစ်ဦးကို ကြည့်ရှုလျှင်၊ မျက်စိ၏ မှန်ကန်မှု ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျက်တစ်ဖက်ကန်းခြင်း၊ မျက်နှာကွေ့ခြင်း၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်မလှခြင်းတို့ ဖြစ်လာနိုင်၏။

Verse 57

जीवहीनो यथा देहः क्षणादशुचिताम्व्रजेत् । भर्तृहीना तथा योषित्सुस्नाताप्यशुचिस्सदा

အသက်မရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခဏချင်းပင် မသန့်ရှင်းသို့ ရောက်သကဲ့သို့၊ ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမသည် ကောင်းစွာ ရေချိုးပြီးသော်လည်း အမြဲမသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 58

सा धन्या जननी लोके स धन्यो जनकः पिता । धन्यस्स च पतिर्यस्य गृहे देवी पतिव्रता

ဤလောက၌ ထိုမိခင်သည် အလွန်ကံကောင်း၏။ ထိုသမီးကို မွေးဖွားပေးသော ဖခင်လည်း ကံကောင်း၏။ ထို့ပြင် မိမိအိမ်၌ သီဝတီကဲ့သို့ ပတိဝ္ရတာဒေဝီသည် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်၍ ခင်ပွန်းအား ချစ်ခင်စွာ ဆောင်ရွက်နေသော ခင်ပွန်းလည်း ကံကောင်း၏။

Verse 59

पितृवंश्याः मातृवंश्याः पतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः । पतिव्रतायाः पुण्येन स्वर्गे सौख्यानि भुंजते

ပတိဝ္ရတာမယား၏ ပုဏ္ဏကံကြောင့် ဖခင်ဘက် မျိုးဆက်သုံးဆက်၊ မိခင်ဘက် မျိုးဆက်သုံးဆက်၊ ခင်ပွန်းဘက် မျိုးဆက်သုံးဆက်တို့သည် စွဝဂ္ဂ (Svarga) တွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာသော သုခကို ခံစားကြ၏။

Verse 60

शीलभङ्गेन दुर्वृत्ताः पातयन्ति कुलत्रयम् । पितुर्मातुस्तथा पत्युरिहामुत्रापि दुःखिताः

သီလကျင့်ဝတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် မကောင်းသဘောနှင့် အကျင့်ပျက်သူတို့သည် မျိုးရိုးသုံးဆက်ကို ပျက်စီးစေကြ၏။ ထို့ပြင် အဖ၊ အမိနှင့် ခင်ပွန်းတို့အား ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင်ပါ ဝမ်းနည်းဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 61

पतिव्रतायाश्चरणो यत्र यत्र स्पृशेद्भुवम् । तत्र तत्र भवेत्सा हि पापहन्त्री सुपावनी

ပတိဝြတားဖြစ်သော သစ္စာရှိသန့်ရှင်းသည့် ဇနီး၏ ခြေဖဝါးသည် မြေပြင်ကို ထိသည့် နေရာတိုင်း၌ ထိုနေရာသည် အလွန်သန့်စင်သော အရာဖြစ်လာ၏၊ အကြောင်းမူကား သူမသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အလွန်ပဝါနသောသူ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

Verse 62

विभुः पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि । सोमो गन्धवहश्चापि स्वपावित्र्याय नान्यथा

အလုံးစုံပြည့်စုံသော အရှင် (ဝိဘု) သည် နေမင်းတောင် ပတိဝြတား၏ ထိတွေ့မှုကို ရှာဖွေစေတော်မူ၏။ လမင်းနှင့် လေတောင်လည်း ထိုနည်းတူပင်—အခြားအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ သန့်စင်မြတ်သော ပဝါနတရားကို ခံယူလိုခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 63

आपः पतिव्रतास्पर्शमभिलष्यन्ति सर्वदा । अद्य जाड्यविनाशो नो जातस्त्वद्यान्यपावनाः

ရေတို့သည် အမြဲတမ်း ပတိဝြတား—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီး၏ ထိတွေ့မှုကို တောင့်တကြသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိုက်မဲမှု ပျက်ကွယ်သွားပြီ၊ သင်၏ သန့်ရှင်းစေမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပဝါနဖြစ်လာကြသည်။

Verse 64

भार्या मूलं गृहस्थास्य भार्या मूलं सुखस्य च । भार्या धर्मफलावाप्त्यै भार्या सन्तानवृद्धये

ဇနီးသည် အိမ်ထောင်ရှင်ဘဝ၏ အခြေခံအမြစ်ဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှု၏ အမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။ ဇနီးအားဖြင့် ဓမ္မ၏ အကျိုးफलကို ရရှိကာ၊ ဇနီးအားဖြင့် မျိုးဆက်လည်း တိုးပွားသည်။

Verse 65

गृहे गृहे न किं नार्य्यो रूपलावण्यगर्विताः । परम्विश्वेशभक्त्यैव लभ्यते स्त्री पतिव्रता

အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်းတွင် အလှအပနှင့် ဆွဲဆောင်မှုကို ဂုဏ်ယူသော မိန်းမများ မရှိဘူးလား။ သို့သော် စစ်မှန်သော ပတိဝြတား—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီး—ကိုတော့ ပရမဝိශ්ဝေရှ (သခင်ရှီဝ) အပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 66

परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्य या द्वयम् । देवपित्रतिथीज्यादि नाभार्यः कर्म चार्हति

ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောကလုံးကို မိမိ၏ ဇနီးက ထောက်ပံ့တည်တံ့စေသည်။ ဇနီးမရှိလျှင် နတ်များ၊ ဘိုးဘွားပိတೃများ၊ ဧည့်သည်များနှင့် ဆက်စပ်သည့် သာသနာရေးကိစ္စများကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်အမှု ပြုရန် မသင့်တော်ပါ။

Verse 67

गृहस्थस्स हि विज्ञेयो यस्य गेहे पतिव्रता । ग्रस्यतेऽन्यान्प्रतिदिनं राक्षस्या जरया यथा

မိမိအိမ်တွင် ပတိဝြတားဖြစ်သော သစ္စာရှိဇနီးရှိသူသာ အမှန်တကယ် ဂೃಹಸ್ಥဟု သိမှတ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သူမသည် “အိုမင်းခြင်း” ဟူသော ရက္ခသီကဲ့သို့ နေ့စဉ် အခြားသူတို့ကို စားသောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 68

यथा गंगावगाहेन शरीरं पावनं भवेत् । तथा पतिव्रतां दृष्ट्वा सकलम्पावनं भवेत्

ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးဆင်းခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်သကဲ့သို့၊ ပတိဝြတားဖြစ်သော သန့်ရှင်းသစ္စာရှိဇနီးကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အပြည့်အဝ သန့်စင်လာ၏။

Verse 69

न गङ्गाया तया भेदो या नारी पतिदेवता । उमाशिवसमौ साक्षात्तस्मात्तौ पूजयेद्बुधः

မိမိခင်ပွန်းကို မိမိ၏ ဘုရား (ပတိဒေဝတာ) ဟု ယုံကြည်ကိုးကွယ်သော မိန်းမသည် ဂင်္ဂါဒေဝီနှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားပါ။ အမှန်တကယ် သူမသည် ဥမာနှင့် ရှိဝတို့နှင့် တန်းတူဖြစ်သဖြင့် ပညာရှိတို့သည် ထိုဇနီးမောင်နှံကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 70

तारः पतिश्श्रुतिर्नारी क्षमा सा स स्वयन्तपः । फलम्पतिः सत्क्रिया सा धन्यौ तौ दम्पती शिवे

ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော မာဂ်၌ ခင်ပွန်းသည် «တာရ» ဟူသော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်၍ ဇနီးသည် «ရှရုတိ» ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။ သူမသည် သည်းခံခြင်း၊ သူသည် ကိုယ်တိုင်တပဿ (အတိဓမ္မကျင့်) ဖြစ်၏။ သူသည် ဘဝ၏ အကျိုးဖလ၊ သူမသည် သဒ္ဓါသီလကောင်းကင့်; ထိုရှီဝ၌ ထိုဇနီးမောင်နှံသည် အလွန် မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 71

एवम्पतिव्रताधर्मो वर्णितस्ते गिरीन्द्रजे । तद्भेदाञ् शृणु सुप्रीत्या सावधानतयाऽद्य मे

ဤသို့ပင်၊ တောင်မင်း၏သမီးတော်ရေ၊ သင်အား ပတိဝြတား၏ ဓမ္မကို ငါဖော်ပြခဲ့ပြီ။ ယခုမူ ငါထံမှ ၎င်း၏ အမျိုးမျိုးသော ခွဲခြားချက်များကို ပျော်ရွှင်သောစိတ်နှင့် သတိထား၍ ယနေ့ နားထောင်လော့။

Verse 72

चतुर्विधास्ताः कथिता नार्यो देवि पतिव्रताः । उत्तमादिविभेदेन स्मरतां पापहारिकाः

အို ဒေဝီ၊ ပတိဝြတား မိန်းမများကို အထက်ဆုံးစသည်ဖြင့် ခွဲခြား၍ လေးမျိုးဟု ဤသို့ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သတိရသူတို့အတွက် ပ罪ကို ဖယ်ရှားပေးသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 73

उत्तमा मध्यमा चैव निकृष्टातिनिकृष्टिका । ब्रुवे तासां लक्षणानि सावधानतया शृणु

အထက်ဆုံး၊ အလယ်အလတ်၊ နိမ့်ကျ၊ နှင့် အလွန်နိမ့်ကျ ဟူ၍ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လက္ခဏာများကို ငါပြောမည်၊ သတိထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 74

स्वप्नेपि यन्मनो नित्यं स्वपतिं पश्यति ध्रुवम् । नान्यम्परपतिं भद्रे उत्तमा सा प्रकीर्तिता

အိပ်မက်ထဲ၌ပင် မိမိစိတ်သည် အမြဲတမ်း မလွဲမသွေ မိမိ၏ ခင်ပွန်းကိုသာ မြင်ပြီး၊ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ အခြားသူ၏ ခင်ပွန်းကို မမြင်သူမိန်းမသည် အထက်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 75

या पितृभ्रातृसुतवत् परम्पश्यति सद्धिया । मध्यमा सा हि कथिता शैलजे वै पतिव्रता

အို တောင်သမီးတော်၊ စင်ကြယ်သိမြင်သော ဉာဏ်ဖြင့် အခြားယောက်ျားတို့ကို ဖခင်၊ အစ်ကို၊ သားကဲ့သို့ မြင်တတ်သော သစ္စာရှိ ပတိဝ္ရတာ မယားသည် “မဓျမ” အဆင့်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 76

बुद्ध्वा स्वधर्मं मनसा व्यभिचारं करोति न । निकृष्टा कथिता सा हि सुचरित्रा च पार्वति

မိမိ၏ ဓမ္မကို သိမြင်ထားသဖြင့် စိတ်ထဲတွင်တောင် မလွန်ကျူးမပြု။ ထိုသို့သော မိန်းမကို နိမ့်ကျသူဟု မဆိုရ; အို ပါရဝတီ၊ သူမသည် သာယာမြတ်နိုးဖွယ် အကျင့်ကောင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော စရိုက်ရှိသူဖြစ်သည်။

Verse 77

पत्युः कुलस्य च भयाद्व्यभिचारं करोति न । पतिव्रताऽधमा सा हि कथिता पूर्वसूरिभिः

ခင်ပွန်းနှင့် သူ၏ မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာကို ကြောက်ရွံ့၍ မတရားဆက်ဆံမှုကို မပြု။ ထိုသို့သော မိန်းမကို ရှေးဉာဏ်ပညာရှင်တို့က အနိမ့်ဆုံး ပတိဝရတာဟု ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

Verse 78

चतुर्विधा अपि शिवे पापहन्त्र्यः पतिव्रताः । पावनास्सर्वलोकानामिहामुत्रापि हर्षिताः

အို ရှီဝါ (ပါရဝတီ) ရေ၊ ပတိဝရတာ မယားများသည် အမျိုးအစားလေးမျိုးရှိသော်လည်း အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် လောကအားလုံးကို သန့်စင်စေပြီး ဤဘဝ၌လည်း နောက်ဘဝ၌လည်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

Verse 79

पातिव्रत्यप्रभावेणात्रिस्त्रिया त्रिसुरार्थनात् । जीवितो विप्र एको हि मृतो वाराहशापतः

သူမ၏ ပြည့်စုံသော ပတိဝရတျယ အာနုဘော်ကြောင့်၊ အတြိမျိုးနွယ်မှ ထိုမိန်းမသည် သုံးပါးသော ဘုရားများကို ဆုတောင်းတောင်းပန်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝရာဟာနှင့် ဆက်နွယ်သော ကျိန်စာကြောင့် သေသွားသော ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် အသက်ပြန်ရခဲ့သည်။

Verse 80

एवं ज्ञात्वा शिवे नित्यं कर्तव्यम्पतिसेवनम् । त्वया शैलात्मज प्रीत्या सर्वकामप्रदं सदा

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ အို ရှီဝါဒေဝီ၊ သင်သည် မိမိခင်ပွန်းကို အမြဲတမ်း သဒ္ဓါဖြင့် ဝတ်ပြုစေဝန်ပြုရမည်။ အို တောင်သမီး၊ ချစ်ခင်စိတ်စင်ကြယ်စွာ ပြုလုပ်သော ထိုဝန်ပြုမှုသည် အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားတတ်၏။

Verse 81

जगदम्बा महेशी त्वं शिवस्साक्षात्पतिस्तव । तव स्मरणतो नार्यो भवन्ति हि पतिव्रताः

သင်သည် ဇဂဒမ္ဘာ မဟေရှီ ဖြစ်၏။ သီဝကိုယ်တိုင်သည် သင်၏ အရှင်ဘုရား ဖြစ်၏။ သင်ကို သတိရခြင်းတည်းဖြင့် မိန်းမတို့သည် ပတိဝရတ (ခင်ပွန်းသစ္စာ) တည်ကြည်လာကြ၏။

Verse 82

त्वदग्रे कथनेनानेन किं देवि प्रयोजनम् । तथापि कथितं मेऽद्य जगदाचारतः शिवे

အို ဒေဝီ၊ သင်၏ ရှေ့တွင် ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောကြားခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ သို့သော်လည်း မင်္ဂလာရှိသော သီဝာမယ်တော်၊ ယနေ့ ငါသည် လောကဓမ္မနှင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း သင်အား ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 83

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा विररामासौ द्विजस्त्री सुप्रणम्य ताम् । शिवा मुदमतिप्राप पार्वती शङ्करप्रिया

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ မိန်းမသည် ထိုမယ်တော်အား အလွန်အမင်း ဦးချကန်တော့ကာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထိုအခါ သီဝာ—ရှင်ကရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ပါဝတီ—သည် အလွန်အကျွံ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိလေ၏။