कामभस्म-प्रार्थना: रत्याः शङ्करं प्रति विनयः / Rati’s Supplication to Śaṅkara regarding Kāma’s Ashes

Verse 1

ब्रह्मोवाच । तस्मिन्नवसरे ज्ञात्वानुकूलं समयं रतिः । सुप्रसन्ना च तम्प्राह शङ्करं दीनवत्सलम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုအခါ အချိန်ကောင်းသင့်တော်ကြောင်း သိမြင်၍ ရတီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို ကရုဏာပြုသော သင်္ကရ (ရှီဝ) ဘုရားထံ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 2

रतिरुवाच । गृहीत्वा पार्वतीं प्राप्तं सौभाग्यमतिदुर्लभम् । किमर्थं प्राणनाथो मे निस्स्वार्थं भस्मसात्कृतः

ရတီက မိန့်သည်။ «ပါရဝတီကို လက်ခံယူခြင်းဖြင့် အလွန်ရှားပါးသော ကံကောင်းခြင်းကို သင်ရရှိပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင် အကျိုးလိုလားမှုမရှိဘဲ ကျွန်မ၏ အသက်ရှင်ရာအရှင်—ကာမဒေဝ—အဘယ်ကြောင့် ပြာဖြစ်သွားရသနည်း?»

Verse 3

जीवयात्रा पतिं मे हि कामव्या पारमात्मनि । कुरु दूरं च सन्तापं समविश्लेषहेतुकम्

«အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တမန် (ပရမာတ္မန်) အရှင်၊ ကျွန်မ၏ ဘဝခရီး၏ အားထားရာဖြစ်သော ခင်ပွန်းကို ပြန်လည်ပေး၍ ကျွန်မ၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေပါ။ ခွဲခွာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော နှလုံးကို နာကျင်စေသည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အဝေးသို့ မောင်းထုတ်ပါ။»

Verse 4

विवाहोत्सव एतस्मिन् सुखिनो निखिला जनाः । अहमेका महेशान दुःखिनी स्वपतिम्विना

ဤမင်္ဂလာပွဲတွင် လူအပေါင်းတို့ ပျော်ရွှင်ကြ၏။ သို့သော် မဟေရှာန အရှင်၊ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းသာ ကိုယ့်ခင်ပွန်းမရှိသဖြင့် ဝမ်းနည်းနေရပါသည်။

Verse 5

सनाथां कुरु मान्देव प्रसन्नो भव शङ्कर । स्वोक्तं सत्यम्विधेहि त्वं दीनबन्धो पर प्रभो

အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်အား အားကိုးရာရှိသူဖြစ်စေပါ။ သင်္ကရရှင်၊ ကြည်နူးကရုဏာဖြင့် ကျေးဇူးပြုပါ။ ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားထားသမျှကို အမှန်တရားအဖြစ် ပြည့်စုံစေပါ—ဒုက္ခသည်တို့၏ မိတ်ဆွေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး प्रभု။

Verse 6

त्वाम्विना कस्समर्थोत्र त्रैलोक्ये सचराचरे । नाशने मम दुःखस्य ज्ञात्वेति करुणां कुरु

သင်မရှိလျှင် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော တြိလောက၌ အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ထိုအကြောင်းကို သိရှိ၍ ကရုဏာပြုကာ ကျွန်ုပ်၏ ဒုက္ခကို အဆုံးသတ်ပေးပါ။

Verse 7

सोत्सवे स्वविवाहेऽस्मिन्सर्वानन्द प्रदायिनी । सोत्सवामपि मां नाथ कुरु दीनकृपाकर

ကျွန်ုပ်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲတော်ကြီး၌—လူအပေါင်းတို့အား အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေးစွမ်းသော အခမ်းအနား၌—အို သခင်၊ နိမ့်ပါးသူတို့ကို ကရုဏာပြုသောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ထိုမင်္ဂလာပွဲတော်၌ ပါဝင်ခံစားစေပါ။

Verse 8

जीविते मम नाथे हि पार्वत्या प्रियया सह । सुविहारः प्रपूर्णश्च भविष्यति न संशयः

ကျွန်ုပ်၏ သခင် အသက်ရှင်နေသမျှ—ချစ်မြတ်နိုးသော ပါရဝတီနှင့်အတူ—ကျွန်ုပ်တို့၏ မြတ်နိုးဖွယ် သာယာချမ်းမြေ့သော ဘဝပျော်ရွှင်မှုသည် ပြည့်စုံလုံလောက်မည်၊ သံသယမရှိပါ။

Verse 9

सर्वं कर्तुं समर्थोसि यतस्त्वं परमेश्वरः । किम्बहूक्त्यात्र सर्वेश जीवयाशु पतिं मम

သင်သည် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်နိုင်သူ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် ပရမေရှွရ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ စကားများစွာ ဘာလိုသေးသနည်း၊ အို အလုံးစုံ၏ အရှင်။ ကျွန်ုပ်၏ ခင်ပွန်းကို ချက်ချင်း အသက်ပြန်ရှင်စေပါ။

Verse 10

ब्रह्मोवाच । तदित्युक्त्वा कामभस्म ददौ सग्रन्धिबन्धनम् । रुरोद पुरतश्शम्भोर्नाथ नाथेत्युदीर्य्य च

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ကာမ၏ ပြာကို ချည်ထုံးဖြင့်ပတ်ထားသော အထုပ်နှင့်အတူ ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် သမ္ဘူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ «အရှင်၊ အရှင်» ဟု ထပ်တလဲလဲ အော်ဟစ်၍ ငိုကြွေး하였다။

Verse 11

रतिरोदनमाकर्ण्य सरस्वत्यादयः स्त्रियः । रुरुदुस्सकला देव्यः प्रोचुर्दीनतरं वचः

ရတီ၏ ငိုကြွေးသံကို ကြားသဖြင့် စရಸ್ವတီနှင့် အခြား နတ်သမီးများအားလုံးလည်း ငိုကြွေးလာကြပြီး၊ ပိုမိုဝမ်းနည်းသွားသော စိတ်ဖြင့် ဒုက္ခပြည့်ဝသော စကားများကို ပြောကြ하였다။

Verse 12

देव्य ऊचुः । भक्तवत्सलनामा त्वं दीनबन्धुर्दयानिधिः । काम जीवय सोत्साहां रति कुरु नमोऽस्तु ते

နတ်သမီးများက ဆိုကြသည်– «သင်သည် ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသူဟု နာမည်ကြီးပြီး၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကာမကို အသက်ပြန်ရှင်စေ၍ ရတီအား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်အသစ် ပေးတော်မူပါ။ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏»

Verse 13

ब्रह्मोवाच । इति तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नोऽभून्महेश्वरः । कृपादृष्टिं चकाराशु करुणासागरः प्रभुः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ထိုစကားများကို ကြားသဖြင့် မဟေရှဝရသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော အရှင်သည် ချက်ချင်းပင် ကရုဏာပြည့်ဝသော ကျေးဇူးတော်မြင်ကွင်းကို ချပြတော်မူ하였다။

Verse 14

सुधादृष्ट्या शूलभृतो भस्मतो निर्गतः स्मरः । तद्रूपवेषचिह्नात्मा सुन्दरोद्भुतमूर्तिमान्

သုံးခွံကိုင်ရှင် သီဝ၏ အမృతကဲ့သို့ ကြင်နာသော မျက်စိတစ်ချက်ကြောင့်၊ မာရ (ကာမ) သည် ပြာထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာ၍—အတူတူသော ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အမှတ်အသားတို့ကို ဆောင်ကာ—အံ့ဖွယ်လှပသော ကိုယ်တော်ကို ရရှိ하였다။

Verse 15

तद्रूपश्च तदाकारसंस्मितं सधनुश्शरम् । दृष्ट्वा पतिं रतिस्तं च प्रणनाम महेश्वरम्

ထိုပုံသဏ္ဍာန်တူ၊ အပြုံးနူးညံ့၍ လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို မြင်လျှင် ရတိသည် မဟေရှဝရ (ရှီဝ) အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်တော်အား လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 16

कृतार्थाभूच्छिवं देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः । प्राणनाथप्रदं पत्या जीवितेन पुनःपुनः

မိမိရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ရပ်နေပြီး၊ အသက်၏အရှင်ကို ပြန်လည်ပေးအပ်တော်မူသော သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော သီဝဘုရားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းတော်မူ၏၊ မိမိအသက်ကိုပင် ခင်ပွန်းအတွက် ဘက်တိဖြင့် အပ်နှံသကဲ့သို့။

Verse 17

कामस्य स्तुतिमाकर्ण्य सनारीकस्य शङ्करः । प्रसन्नोऽभवदत्यंतमुवाच करुणार्द्रधीः

မိမိဇနီးနှင့်အတူ ကာမ၏ ချီးမွမ်းသံကို ကြားသော် သင်္ကရဘုရားသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၍၊ ကရုဏာကြောင့် စိတ်နှလုံး နူးညံ့လာကာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 18

शङ्कर उवाच । प्रसन्नोहं तव स्तुत्या सनारीकस्य चित्तज । स्वयंभव वरम्बूहि वाञ्छितं तद्ददामि ते

သင်္ကရဘုရား မိန့်တော်မူသည်— “အို စနာရီက၏ စိတ်မှပေါက်ဖွားသော ချစ်တော်မူရာ (ကာမ) ရေ၊ သင်၏ စတုတိကြောင့် ငါနှစ်သက်၏။ အို ကိုယ်တိုင်ပေါက်ဖွားသူရေ၊ သင်လိုချင်သော အပေးအယူကို ပြောလော့; သင်တောင်းသော ဆုတောင်းကို ငါပေးမည်။”

Verse 19

ब्रह्मोवाच । इति शम्भुवचः श्रुत्वा महानदन्स्स्मरस्ततः । उवाच साञ्जलिर्नम्रो गद्गदाक्षरया गिरा

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— “ဤသို့ သမ္ဘု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စ္မရ (ကာမ) သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ငုံ့ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ စိတ်လှုပ်ရှားသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောလေ၏။”

Verse 20

काम उवाच । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । यदि प्रसन्नस्सर्वेशः ममानन्दकरो भव

ကာမက ပြော၏— «အို ဒေဝဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာဖြစ်သော အရှင်ဘုရား။ အကယ်၍ အရှင်သည် အလုံးစုံ၏ အရှင်တော်အဖြစ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ ကျွန်ုပ်အား အာနန္ဒကို ပေးသနားတော်မူပါ»။

Verse 21

क्षमस्व मेऽपराधं हि यत्कृतश्च पुरा प्रभो । स्वजनेषु पराम्प्रीतिं भक्तिन्देहि स्वपादयोः

အို အရှင်ဘုရား၊ ယခင်က ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သော အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ အရှင်၏ ဘက္တများအပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ပေးသနားတော်မူ၍၊ အရှင်၏ သန့်ရှင်းသော ခြေတော်တို့၌ ဘက္တိကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူပါ။

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य स्मरवचः प्रसन्नः परमेश्वरः । ॐ मित्युक्त्वाऽब्रवीत्तं वै विहसन्करुणानिधिः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ စမရ (ကာမ) ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားသော် အမြင့်မြတ်သော ပရမေရှွရသည် ကြည်နူးတော်မူ၏။ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်တော်မူသော အရှင်သည် ပြုံး၍ “အိုမ်” ဟု ဆိုပြီးနောက် သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 23

ईश्वर उवाच । हे कामाहं प्रसन्नोऽस्मि भयन्त्यज महामते । गच्छ विष्णुसमीपञ्च बहिस्थाने स्थितो भव

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်။ «အို ကာမ၊ ငါသည် သင့်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို စွန့်လွှတ်လော့၊ စိတ်ကြီးမြတ်သူရေ။ ဗိဿနု၏ အနီးသို့လည်း သွား၍ အပြင်ဘက်၌ နေရာယူကာ တည်နေပါ»။

Verse 24

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा शिरसा नत्वा परिक्रम्य स्तुवन्विभुम् । बहिर्गत्वा हरिन्देवान्प्रणम्य समुपास्त सः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကန်တော့၍ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးတော်မူသော အရှင်ကို ချီးမွမ်းလျက် ပတ်လည်လှည့်လည်ကာ ပူဇော်၏။ ထို့နောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ဟရီ (ဗိဿနု) ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့အား ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ ရိုသေစွာ စောင့်နေ၏။

Verse 25

कामं सम्भाष्य देवाश्च ददुस्तस्मै शुभाशिषम् । विष्ण्वादयः प्रसन्नास्ते प्रोचुः स्मृत्वा शिवं हृदि

ကာမနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ဒေဝတားတို့သည် သူ့အား မင်္ဂလာကောင်းချီးများ ပေးကြ၏။ ဗိဿနုနှင့် အခြားသူတို့သည် ပျော်ရွှင်ကြကာ နှလုံးထဲတွင် ရှီဝဘုရားကို သတိရလျက် သူ့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 26

देवा ऊचुः । धन्यस्त्वं स्मर सन्दग्धः शिवेनानुग्रहीकृतः । जीवयामास सत्त्वांशकृपादृष्ट्या खिलेश्वरः

ဒေဝတော်တို့က ဆိုကြသည်။ «အို စ္မရ (ကာမ)၊ မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့သော်လည်း သင်သည် အလွန်ကံကောင်းသူပင် ဖြစ်သည်။ ရှိဝက သင့်အား အနုဂြဟာပြုတော်မူ၏။ သတ္တဝ အစိတ်အပိုင်းကို ပေးသနားသော ကရုဏာမျက်စိတော်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ခိလေရှွရ (လောကအရှင်) သင်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းတော်မူ၏»။

Verse 27

सुखदुःखदो न चान्योऽस्ति यतस्स्वकृतभृक् पुमान् । काले रक्षा विवाहश्च निषेकः केन वार्यते

ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ပေးသူ အခြားမရှိ၊ လူသည် မိမိလုပ်ရပ်၏ အကျိုးကို မိမိပင် ခံယူရသည်။ ကံအချိန်ရောက်လာသော် ကာကွယ်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် သားသမီးပေါက်ဖွားခြင်းကို မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा ते च सम्मान्य तं सुखेनामरास्तदा । सन्तस्थुस्तत्र विष्ण्वाद्यास्सर्वे लब्धमनोरथाः

ဗြဟ္မာက ဆိုသည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဒေဝတော်တို့သည် ထိုသူကို ပျော်ရွှင်စွာ ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ဗိဿနုနှင့် အခြားတို့အပါအဝင် အားလုံးသည် မိမိတို့ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသဖြင့် တည်နေကြ၏။

Verse 29

सोपि प्रमुदितस्तत्र समुवास शिवाज्ञया । जयशब्दो नमश्शब्दस्साधुशब्दो बभूव ह

သူလည်း ဝမ်းမြောက်လျက် ရှိဝ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုနေရာတွင် နေထိုင်하였다။ ထို့နောက် “အောင်မြင်ပါစေ!”, “နမஸ्कार!”, “သာဓု!” ဟူသော အသံများ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 30

ततश्शम्भुर्वासगेहे वामे संस्थाप्य पार्वतीम् । मिष्टान्नं भोजयामास तं च सा च मुदान्विता

ထို့နောက် သမ္ဘုသည် မိမိ၏ နေရာတော်၌ ပါရဝတီကို ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်စေပြီး ချိုမြိန်သော အစာကို ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ သူမလည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထိုအစာကို သုံးဆောင်၏။

Verse 31

अथ शम्भुर्भवाचारी तत्र कृत्यम्विधाय तत् । मेनामामंत्र्य शैलं च जनवासं जगाम सः

ထို့နောက် သမ္ဘုသည် သင့်လျော်သော သာသနာရေးအကျင့်ကို လိုက်နာကာ ထိုနေရာ၌ လိုအပ်သော ကိစ္စရပ်ကို ပြီးစီးစေ၏။ ထို့ပြင် မေနာနှင့် တောင်တော် (ဟိမဝန္တ) ကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပြီး လူတို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 32

महोत्सवस्तदा चासीद्वेदध्वनिरभून्मुने । वाद्यानि वादयामासुर्जनाश्चतुर्विधानि च

အို မုနိ၊ ထိုအခါ မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဝေဒသုတ်သံ၏ တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသံက အာကာသကို ပြည့်နှက်စေ하였다။ လူတို့သည် လူမှုအလွှာလေးမျိုးအလိုက် တူရိယာများ တီးခတ်ကာ ပွဲတော်သည် အလှအပအပြည့်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်လေ၏။

Verse 33

शम्भुरागत्य स्वस्थानं ववन्दे च मुनींस्तदा । हरिं च मां भवाचाराद्वन्दितोऽभूत्सुरादिभिः

ထို့နောက် သမ္ဘူသည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ မုနိတို့အား ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု하였다။ သာမန်မဟုတ်သော ဒေဝသီလအတိုင်း ဟရီနှင့် ငါလည်း နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့က သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံရလေ၏။

Verse 34

जयशब्दो बभूवाथ नम श्शब्दस्तथैव च । वेदध्वनिश्च शुभदः सर्वविघ्नविदारणः

ထို့နောက် “ဇယ!” ဟူသော အော်ဟစ်သံ ပေါ်ထွန်းလာပြီး “နမಃ!” ဟူသော ဆုတောင်းသံလည်း ထပ်တူထွက်ပေါ်하였다။ မင်္ဂလာရှိသော ဝေဒသံသည် ထင်ရှားလာ၍ အရပ်ရပ်ရှိ အတားအဆီးအားလုံးကို ခွဲဖျက်လေ၏။

Verse 35

अथ विष्णुरहं शक्रस्सर्वे देवाश्च सर्षयः । सिद्धा उपसुरा नागास्तुष्टुवुस्ते पृथक्पृथक्

ထို့နောက် ဗိဿနု၊ ငါ (ဗြဟ္မာ) နှင့် ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) တို့အပြင် ဒေဝတားအားလုံးနှင့် ရှိသီများ၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓများ၊ ဥပသုရများ၊ နာဂများတို့သည် မိမိတို့နည်းလမ်းအသီးသီးဖြင့် ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် စတုတိပြုကြသည်။

Verse 36

देवा ऊचुः । जय शम्भोऽखिलाधार जय नाम महेश्वर । जय रुद्र महादेव जय विश्व म्भर प्रभो

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– «အောင်မြင်ပါစေ၊ ရှမ္ဘု၊ အရာအားလုံး၏ အခြေခံတိုင်တည်ရာ! အောင်မြင်ပါစေ၊ မဟေရှ္ဝရ၊ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ဖြင့် ထင်ရှားသူ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ရုဒြ၊ မဟာဒေဝ! အောင်မြင်ပါစေ၊ စကြဝဠာကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော प्रभု!»

Verse 37

जय कालीपते स्वामिञ्जयानन्दप्रवर्धक । जय त्र्यम्बक सर्वेश जय मायापते विभो

အောင်မြင်ပါစေ၊ ကာလ (အချိန်) ၏ အရှင်သခင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒိဗ္ဗအာနန္ဒကို တိုးပွားစေသူ! အောင်မြင်ပါစေ၊ တြျမ်ဗက၊ အရာအားလုံး၏ အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဗိဘု၊ မာယာ၏ အုပ်စိုးရှင်ကြီး!

Verse 38

जय निर्गुण निष्काम कारणातीत सर्वग । जय लीलाखिलाधार धृतरूप नमोऽस्तु ते

အင်္ဂါရပ်ကင်းသော နိရ္ဂုဏ သခင်၊ ဆန္ဒကင်း၍ အကြောင်းတရားအလွန်၊ အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော သီဝရှင်တော်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ လီလာတော်ဖြင့် စကြဝဠာအားလုံးကို ထောက်တည်တော်မူ၍ ကိုယ်တော်ဆန္ဒဖြင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူတော်မူသော အရှင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 39

जय स्वभक्तसत्कामप्रदेश करुणाकर । जय सानन्दसद्रूप जय मायागुणाकृते

ကိုယ်တော်၏ ဘက်တော်သားများ၏ သန့်ရှင်း၍ မှန်ကန်သော ဆန္ဒကို ပေးသနားတော်မူသော ကရုဏာရှင်တော်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ အာနန္ဒပြည့်ဝသော စစ်မှန်သည့် အရှိတရားပုံစံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်သော အရှင်တော်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။ မာယာ၏ ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် လောကအတွက် ရုပ်နှင့် လုပ်ငန်းများကို ထင်ရှားစေသော်လည်း ချုပ်နှောင်မှုအလွန်ရှိသော သခင်တော်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။

Verse 40

जयोग्र मृड सर्वात्मन् दीनबन्धो दयानिधे । जयाविकार मायेश वाङ्मनोतीतविग्रह

အောင်မြင်ပါစေ၊ အမြင့်မြတ်တော်မူသောအရှင်—မೃဍ၊ မင်္ဂလာရှင်၊ အားလုံး၏ အတ္တမ—အောင်မြင်ပါစေ။ ဆင်းရဲသူတို့၏ ဆွေမျိုး၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ—အောင်မြင်ပါစေ။ ပြောင်းလဲမရှိသောအရှင်၊ မာယာ၏ အရှင်၊ စကားနှင့် စိတ်ကို ကျော်လွန်သော သဘောရုပ်တော်ရှိသူ—အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वा महेशानं गिरिजानायकम्प्रभुम् । सिषेविरे परप्रीत्या विष्ण्वाद्यास्ते यथोचितम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ မဟေရှာန၊ တောက်ပသော အရှင်၊ ဂိရိဇာ၏ အုပ်စိုးရှင်ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်တော်တို့သည် အမြင့်မားဆုံးသော ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိတို့နှင့် သင့်လျော်သကဲ့သို့ အရှင်ကို ဝတ်ပြုစေဝင်ကြ၏။

Verse 42

अथ शम्भुर्महेशानो लीलात्ततनुरीश्वरः । ददौ मानवरन्तेषां सर्वेषान्तत्र नारद

ထို့နောက် သမ္ဘု မဟေရှာန၊ လီလာတော်ဖြင့် ရုပ်သဏ္ဍာန်ယူတတ်သော အီရှွရသည် ထိုနေရာ၌ ကိုးကွယ်ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်နေသော လူသားဘက်တော်သားအားလုံးထံသို့ ထိုကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏၊ အို နာရဒ။

Verse 43

विष्ण्वाद्यास्तेऽखिलास्तात प्राप्याज्ञाम्परमेशितुः । अतिहृष्टाः प्रसन्नास्याः स्वस्थानञ्जग्मुरादृताः

အို ချစ်သူရေ၊ ဗိဿနုနှင့် အခြားသူတို့အားလုံးသည် ပရမေရှွရ၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ မျက်နှာများလည်း ကျေနပ်သဘောဖြင့် တောက်ပလျက်၊ လေးစားစွာဖြင့် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे ब्रह्मनारदसम्वादे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे कामसंजीवनवर्णनं नामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» တွင် ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သော ရုဒြသံဟိတာ၌၊ တတိယခွဲဖြစ်သော ပါရဝတီခဏ္ဍ၌ «ကာမ၏ ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၅၁ သည် ပြီးဆုံး၏။