Sukta 34

Mantra 1

धारावरा मरुतो धृष्ण्वोजसो मृगा न भीमास्तविषीभिरर्चिनः । अग्नयो न शुशुचाना ऋजीषिणो भृमिं धमन्तो अप गा अवृण्वत ॥

தாராவரா (ஓடைகளாய் பொழியும்) மருதர்கள், த்ருஷ்ண்வோஜஸ் (அடங்கா வலிமை) உடையோர்—அச்சமூட்டும் மிருகங்களைப் போல—தங்கள் தவிஷீ (மிகு சக்தி) யால் ஒளிர்கிறார்கள். அக்னிகளைப் போல எரிந்து, ருஜீஷின் (நேர்வழி வேகமுடையோர்) ஆக, அவர்கள் ஊதி தடையை அகற்றி, மறைவிலிருந்த கோ (கதிர்-பசுக்கள்) யை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

Mantra 2

द्यावो न स्तृभिश्चितयन्त खादिनो व्यभ्रिया न द्युतयन्त वृष्टयः । रुद्रो यद्वो मरुतो रुक्मवक्षसो वृषाजनि पृश्न्याः शुक्र ऊधनि ॥

வானத்தின் தூண்களைப் போல அவர்கள் தம் வலிமையைச் சேர்த்து உயர்த்துகின்றனர்; சிதறிய மேகங்களைப் போல மழைத்தாரைகள் மின்னுகின்றன. பொன்னிற மார்புடைய மருதர்களே! வृषபன் ருத்ரன் ப்ருஷ்ணியின் ஒளிமிகு ஊதனில் உங்களைப் பெற்றபோது, உங்களுள் ஒளிவிடும் வீர்ய-ரஸத்தை ஊற்றினான்.

Mantra 3

उक्षन्ते अश्वाँ अत्याँ इवाजिषु नदस्य कर्णैस्तुरयन्त आशुभिः । हिरण्यशिप्रा मरुतो दविध्वतः पृक्षं याथ पृषतीभिः समन्यवः ॥

போட்டிகளில் ஓடும் வீரர்களைப் போல அவர்கள் தம் குதிரைகளைத் தூண்டுகின்றனர்; கர்ஜனையின் காதுகளால், விரைவு ஆற்றல்களால் அவர்கள் முன்னே செலுத்துகின்றனர். பொன்னிற தாடையுடைய மருதர்களே, வலிமையால் அதிர்வுறுபவர்களே! நீங்கள் புள்ளிப்புள்ளியான குதிரைகளில் ஏறிச் செல்கிறீர்கள்—சித்தமும் உந்துதலும் ஒன்றாய்.

Mantra 4

पृक्षे ता विश्वा भुवना ववक्षिरे मित्राय वा सदमा जीरदानवः । पृषदश्वासो अनवभ्रराधस ऋजिप्यासो न वयुनेषु धूर्षदः ॥

வலிமை-போஷணத்திற்காக அவர்கள் எல்லா உலகங்களையும் தாங்கியுள்ளனர்—எப்போதும் இயக்கமுடையோர்; மித்ரனின் ஒற்றுமைக்காக அவர்கள் சபை-ஆசனத்திற்குச் செல்கின்றனர். புள்ளிக் குதிரையுடையோர், மேகமற்ற செல்வமுடையோர், நேர்வழி செலுத்துவோர்—விவேகத்தின் செயல்முறைகளில் உறுதியாக நிலைபெறுகின்றனர்.

Mantra 5

इन्धन्वभिर्धेनुभी रप्शदूधभिरध्वस्मभिः पथिभिर्भ्राजदृष्टयः । आ हंसासो न स्वसराणि गन्तन मधोर्मदाय मरुतः समन्यवः ॥

ஒரே உந்தம் கொண்ட மருதர்களே! எரியூட்டும் வலிமைகளோடு, உறுதியான மடிகளையுடைய போஷகப் பால்-நதிகள் (தேனுக்கள்) உடன், பயணப் பாதைகளில், ஒளிரும் ஈட்டிகளுடன்—அன்னங்கள் தம் நீர்நிலையை நாடி வருவது போல—மதுவின் மயக்க ஆனந்தத்திற்காக இங்கே வாருங்கள்.

Mantra 6

आ नो ब्रह्माणि मरुतः समन्यवो नरां न शंसः सवनानि गन्तन । अश्वामिव पिप्यत धेनुमूधनि कर्ता धियं जरित्रे वाजपेशसम् ॥

ஒரே உந்தம் கொண்ட மருதர்களே! எங்கள் பிரஹ்மம் (மந்திரங்கள்) நோக்கி வாருங்கள்; வீரர்களின் புகழ்ச்சிபோல் சவனங்கள் (சோமப் பிழிவுகள்) நோக்கியும் வாருங்கள். குதிர்மாதாவை நிரப்புவது போல, தேனுவின் மடியில் நிறைவை நிரப்புங்கள்; பாடகருக்காக வலச் செழுமையால் வடிவமைந்த தியா (ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை) யை உருவாக்குங்கள்.

Mantra 7

तं नो दात मरुतो वाजिनं रथ आपानं ब्रह्म चितयद्दिवेदिवे । इषं स्तोतृभ्यो वृजनेषु कारवे सनिं मेधामरिष्टं दुष्टरं सहः ॥

மருதர்களே! எங்களுக்கு அதனை அளியுங்கள்—வாஜின் (வலிமை தாங்கும்) ரதம், தாங்கும் பானம், மேலும் நாள்தோறும் விழிப்பூட்டும் பிரஹ்ம-வாக்கு. போராட்டத்தில் பாடுவோருக்கும் செயல்வீரருக்கும்—இஷ் (ஊக்கம்), சனி (வெற்றி-லாபம்), காயமற்ற மேதா, மற்றும் வெல்ல இயலாத சஹ் (வலிமை) அளியுங்கள்.

Mantra 8

यद्युञ्जते मरुतो रुक्मवक्षसोऽश्वान्रथेषु भग आ सुदानवः । धेनुर्न शिश्वे स्वसरेषु पिन्वते जनाय रातहविषे महीमिषम् ॥

பொன்-மார்புடைய மருதர்கள் தங்கள் குதிரைகளை ரதங்களில் யோகிக்கும்போது, நல்வரங்களுடன் பகம் (பாக்கியம்) அருகே வந்து சேர்கிறது. தன் கன்றுக்காகத் தன் சொந்த ஓடைகளில் பால் பெருகும் பசுவைப் போல, ஹவிஸ் அர்ப்பணிக்கும் மக்களுக்கு அவள் மாபெரும் வலிமையின் விரிந்த ஊக்கத்தை அளிக்கிறாள்.

Mantra 9

यो नो मरुतो वृकताति मर्त्यो रिपुर्दधे वसवो रक्षता रिषः । वर्तयत तपुषा चक्रियाभि तमव रुद्रा अशसो हन्तना वधः ॥

மருதர்களே! எம்மேல் ஓநாய்போல் கொடூரத் தாக்குதலை எந்த மனித-பகைவன் ஏற்படுத்தினாலும்—வசுக்களே, எங்களை சேதத்திலிருந்து காக்குங்கள். உங்கள் உருவாக்கிய வல்லமையாலும் எரியும் தபஸாலும் அவனைப் பின்செலுத்துங்கள்; ருத்ரர்களே, அந்த அசத்திய, கொலைவாளனைத் தண்டித்து வீழ்த்துங்கள்.

Mantra 10

चित्रं तद्वो मरुतो याम चेकिते पृश्न्या यदूधरप्यापयो दुहुः । यद्वा निदे नवमानस्य रुद्रियास्त्रितं जराय जुरतामदाभ्याः ॥

மருதர்களே! வெளிப்பட்டு அறியப்படும் உங்கள் அந்த இயக்கம் வியப்பானது—ப்ருஷ்ணியின் மடியிலிருந்து ஆபः (நீர்) பால் போலக் கறக்கப்படும்போது. அல்லது, ருத்ரியர்களே, எப்போதும் புதுப்படும் ஒன்றின் நிந்தைச் சூழலில், ஜரையால் உண்டாகும் சிதைவிலிருந்து திரிதனை நீங்கள் விடுவிக்கிறீர்கள்—அடக்கமுடியாதவர்களே!

Mantra 11

तान्वो महो मरुत एवयाव्नो विष्णोरेषस्य प्रभृथे हवामहे । हिरण्यवर्णान्ककुहान्यतस्रुचो ब्रह्मण्यन्तः शंस्यं राध ईमहे ॥

முன்னே தள்ளிச் செல்லும் வேகத்தில் என்றும் இளமையாய் நிற்கும் அந்த மாபெரும் மருதர்களை, விஷ்ணுவின் தூண்டல்-சக்தியின் விரிந்த பொழிவில் இங்கே நாம் அழைக்கிறோம். பொன்னிறம் கொண்டோர், உயர்சிகரமுடையோர், தங்கள் ஓடைகளைப் பொழிவோர்; அவர்கள் பிரம்மந்யம் (பிரம்ம-பாவம்) வளர்க்கின்றனர். அவர்களிடமிருந்து நாம் புகழத்தக்க செல்வத்தை வேண்டுகிறோம்—உள்ளத்தின் வளர்ச்சி.

Mantra 12

ते दशग्वाः प्रथमा यज्ञमूहिरे ते नो हिन्वन्तूषसो व्युष्टिषु । उषा न रामीररुणैरपोर्णुते महो ज्योतिषा शुचता गोअर्णसा ॥

அந்த தசக்வர்கள் முதலில் யாகத்தை முன்னே நடத்தினர்; எங்கள் உஷாக்கள் வெளிப்படும் தருணங்களில் அவர்கள் எங்களைத் தூண்டட்டும். உஷையைப் போல, அருள்மிகு தேவியே தன் அருணக் கதிர்களால் மறையை அகற்றுகிறாள்—மாபெரும் ஒளியால், தூய்மையால், மற்றும் கோ-அர்ணஸால் (அறிவுக் கதிர்களின் பெருக்கால்)।

Mantra 13

ते क्षोणीभिररुणेभिर्नाञ्जिभी रुद्रा ऋतस्य सदनेषु वावृधुः । निमेघमाना अत्येन पाजसा सुश्चन्द्रं वर्णं दधिरे सुपेशसम् ॥

அவர்கள் ருத்ரர்கள் (மருதர்கள்), செம்மை நிறைந்த பூ-வெளிகளும் ஒளிரும் அணிகலன்களும் உடன், ருதத்தின் (ऋत) ஆசனங்களில் வளர்கின்றனர். இடிமுழக்கமாய் இறங்கி, குதிரைபோன்ற ஆற்றல்-வலிமையால், அவர்கள் சுசந்திரம், சுபேசம்—ஒளிரும், நன்கு வடிவமைந்த—உருவத்தை அணிகின்றனர்: ஒழுங்குபட்ட சக்தியின் அழகு।

Mantra 14

ताँ इयानो महि वरूथमूतय उप घेदेना नमसा गृणीमसि । त्रितो न यान्पञ्च होतॄनभिष्टय आववर्तदवराञ्चक्रियावसे ॥

அவர்களை நோக்கி—எங்கள் உதவிக்காக அந்த மாபெரும் வரூதம் (அடைக்கலம்/பாதுகாப்பு) நோக்கி நகர்ந்து—நாம் அணைகிறோம்; இதே நமஸ்கார-பாவத்துடன் அவர்களைப் புகழ்ந்து பாடுகிறோம். திரிதன் ஒருகால் அபிஷ்ட (விரும்பிய) இலக்கிற்காக ஐந்து ஹோத்ருக்களைத் திருப்பி நடத்தினான் போல, இச் சக்திகள் எங்கள் தாழ்ந்த இயக்கங்களையும் பாதுகாப்பும் விடுதலையும் தரும் தகுதியான செயல்களாக மாற்றட்டும்.

Mantra 15

यया रध्रं पारयथात्यंहो यया निदो मुञ्चथ वन्दितारम् । अर्वाची सा मरुतो या व ऊतिरो षु वाश्रेव सुमतिर्जिगातु ॥

எந்த ஊதியால் நீங்கள் சிதைந்தவனைத் துன்பத்தின் அப்பால் கடத்துகிறீர்களோ, எந்த ஊதியால் நீங்கள் பழியால் கட்டுண்ட—ஆயினும் வணங்கத்தக்க—வனை விடுவிக்கிறீர்களோ—மருதர்களே, அந்த உங்கள் உதவி எங்களை நோக்கி திரும்பட்டும். மேலும் சுமதி எங்களிடம் வரட்டும்—கதிர்களின் கூட்டத்தை அருகே இழுக்கும் மாட்டின் குரல் போல.