Sukta 7

Mantra 1

श्रेष्ठं यविष्ठ भारताग्ने द्युमन्तमा भर । वसो पुरुस्पृहं रयिम् ॥

பாரதர்களின் அக்னியே, இளையவனும் சிறந்தவனுமானவனே, எங்களுக்கு ஒளிமிகு செல்வத்தை கொண்டு வா; ஹே வசோ, பலர் விரும்பும் ரயி (செழிப்பு)யை கொண்டு வா.

Mantra 2

मा नो अरातिरीशत देवस्य मर्त्यस्य च । पर्षि तस्या उत द्विषः ॥

தேவரிடமிருந்தோ மானிடரிடமிருந்தோ—அபாவமும் அநியாயமும் எனும் பகைச் சக்தி எங்களை ஆளாதிருக்கட்டும். அதைக் கடக்க எங்களைச் செலுத்து; மேலும் த்விஷః (த்வேஷிகள்)யையும் கடக்கச் செய்.

Mantra 3

विश्वा उत त्वया वयं धारा उदन्या इव । अति गाहेमहि द्विषः ॥

அக்னியே, உன்னுடன் நாம் எல்லா பகைமைக் சக்திகளையும் தாண்டி அப்பால் கடந்து செல்வோம்—உயிர்நீர் ஓடைகள் தடுக்கும் கரைகளை ஊடறுத்து வழிந்தோடுவது போல.

Mantra 4

शुचिः पावक वन्द्योऽग्ने बृहद्वि रोचसे । त्वं घृतेभिराहुतः ॥

அக்னியே, நீ தூயவன், பாவகன், வணங்கத்தக்கவன்; நீப் பெருவெளியில் (ப்ருஹத்) விரிந்து ஒளிர்கிறாய். நெய்யால் (க்ருதம்) ஆஹுதி செய்யப்படும்போது நீ எரிந்து வளர்கிறாய்.

Mantra 5

त्वं नो असि भारताग्ने वशाभिरुक्षभिः । अष्टापदीभिराहुतः ॥

பாரதர்களின் அக்னியே, நீ எங்களுடையவன். வஶா-சக்திகளாலும் உக்ஷ-வலங்களாலும் ஆஹுதி பெறும்போது நீ எரிகிறாய்—அஷ்டாபதீச் சந்தஸின் பலஅடிச் சுழற்சி ஆஹுதியை முன்னே செலுத்துகிறது.

Mantra 6

द्र्वन्नः सर्पिरासुतिः प्रत्नो होता वरेण्यः । सहसस्पुत्रो अद्भुतः ॥

நெய்-சாரத்தால் பிழிந்த எங்கள் ஆஹுதியுடன் வேகமாய் ஓடிவரும், பழமையானவும் தேர்ந்த ஹோதா—சஹஸ் (வலிமை) எனும் சக்தியின் அதிசயப் புதல்வன் அக்னி—எங்களுள் அழைப்பு-யாகக் கடமையை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.