Sukta 26

Mantra 1

ऋजुरिच्छंसो वनवद्वनुष्यतो देवयन्निददेवयन्तमभ्यसत् । सुप्रावीरिद्वनवत्पृत्सु दुष्टरं यज्वेदयज्योर्वि भजाति भोजनम् ॥

நேர்மையும் உண்மையும் உடைய அந்த வாக்கு, இலக்கை நாடி விரும்பி எழுவது—முயல்வோர்க்கு வெற்றியாளன் போல் வெற்றியை அளிக்கிறது; மேலும் தெய்வத்தை நாடும் வேட்கையின் வலிமையாலேயே தெய்வமற்ற (அதேவயந்த) மனப்பாங்கை எதிர்த்து அணுகுகிறது. கடினப் போர்க்களங்களிலும் அது ‘சுப்ராவீர’—உன்னத வீர-வலிமை—யை வென்று தருகிறது; யஜ்வன் (யாகம் செய்பவன்) யஜ்யம்-அயஜ்யம் எனத் தகுதி/அதகுதி உடையவற்றிடையே ‘போஜனம்’—போஷணம்/பங்கு—ஐப் பிரித்து ஒதுக்குகிறான்.

Mantra 2

यजस्व वीर प्र विहि मनायतो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये । हविष्कृणुष्व सुभगो यथाससि ब्रह्मणस्पतेरव आ वृणीमहे ॥

வீரனே, யஜம் செய்; நாடும் மனத்தின் முன்நோக்குச் சங்கல்பத்தை முன்னே செலுத்து—வ்ருத்ர-தூர்யே (மூடுபடலத்தை உடைக்கும் செயலில்) மனத்தை நன்மையும் ஒளியும் நிறைந்த கருவியாக்கு. ஹவிஸைத் தயாரி, சரியான அடைவு-முறையில் நீ சுபகன் (நல்வாழ்வுடையவன்) ஆகும்படி; பிரஹ்மணஸ்பதியின் காப்பாற்றும் உதவியை நாம் தேர்ந்து அழைத்து இறக்குகிறோம்.

Mantra 3

स इज्जनेन स विशा स जन्मना स पुत्रैर्वाजं भरते धना नृभिः । देवानां यः पितरमाविवासति श्रद्धामना हविषा ब्रह्मणस्पतिम् ॥

அவனே ஜனங்களாலும், விஷா (சமூகம்/குலம்) ஆலும், பிறப்பினாலும்கூடத் தாங்கப்படுகிறான்; புதல்வர்களால் அவன் வாஜம் (வலிமை-பெருக்கம்) கொண்டு வருகிறான், மனிதர்களால் தனா—இருப்பின் செல்வம்—ஐப் பெறுகிறான். யார் நம்பிக்கையுள்ள மனத்துடன் ஹவிஸால் தேவர்களின் தந்தை பிரஹ்மணஸ்பதியைச் சேவித்து வரவேற்கிறாரோ.

Mantra 4

यो अस्मै हव्यैर्घृतवद्भिरविधत्प्र तं प्राचा नयति ब्रह्मणस्पतिः । उरुष्यतीमंहसो रक्षती रिषोंऽहोश्चिदस्मा उरुचक्रिरद्भुतः ॥

எவன் இவனுக்காக நெய்யுடன் நிறைந்த ஹவ்யங்களால் முறையாக அர்ப்பணம் செய்கிறானோ, அவனைப் பிரஹ்மணஸ்பதி முன்னே—நேர்வழியில்—நடத்துகிறார். அவர் விரிந்த பாதுகாப்பிடங்களை விரிவாக்குகிறார்; அம்ʼஹஸ் (துயரம்) மற்றும் ரிஷ் (காயம்/தீங்கு) ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கிறார்; நெருக்கடியில் இருந்தும் காப்பார்—அற்புதன், தொலைவுவரை செயற்படும், பலன் தரும் செயல் உடையவன்.