Sukta 16

Mantra 1

प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे ॥

உண்மையோரில் மூத்ததுமான இந்திரனுக்காக நாம் இந்த நன்றியுரையை முன்னே செலுத்துகிறோம்—சமிதையால் எரியூட்டப்பட்ட அக்னியில் ஹவிஸை எடுத்துச் சென்று அர்ப்பணிப்பதுபோல். அஜரன், எப்போதும் புதுப்படும், உக்ஷிதன் (வலத்தால் நிரம்பியவன்), சனாதனனாயினும் இளமையுடையவன்—அத்தகைய இந்திரனை உதவி மற்றும் காவலுக்காக நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 2

यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्त्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम् ॥

விசாலமான இந்திரனிடமிருந்து யாரும்—சிறிதளவும்—பிரிந்து இருக்க முடியாது; எல்லா வீர்ய-சக்திகளும் அவனிடமே சேர்க்கப்பட்டு நிலைபெற்றுள்ளன. அவன் ஜடரத்தில் சோமம்; உடலில் ஸஹோ, மஹோ (வலமும் மகிமையும்); கையில் வஜ்ரத்தைத் தாங்குகிறான்; தலைவில் க்ரது (செயல்படுத்தும் ஞான-இச்சை) உள்ளது.

Mantra 3

न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु ॥

இந்திரா! உன் இந்திரியம் (பராக்கிரமம்) இரு உலகங்களாலும் அளவிட முடியாது; கடல்களும் மலைகளும் உன் ரதத்தைத் தடுத்து நிறுத்த இயலாது. நீ உன் வேகமிகு குதிரைகளுடன் பல யோஜனைகள் தூரம் பறந்து செல்லும் போது, உன் வஜ்ரத்தை யாரும் பின்தொடர்ந்து எட்ட முடியாது.

Mantra 4

विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना ॥

உண்மையாகவே அனைவரும் யஜனத்திற்குரிய, துணிவுமிக்க அந்த வृषபனுக்காக ‘க்ரது’ (சங்கல்ப-சக்தி) யை கொண்டு வந்து அவனுடன் இணைகின்றனர். ஹே வृषபா, ஹவிஸால் யாகம் செய், ஹே மிக அறிந்தவனே; ஹே இந்திரா, உன் வृषப-ஒத்த ஒளி (பானு) யுடன் சோமத்தை அருந்து.

Mantra 5

वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति ॥

வृष்ணனின் கோஷம் (பாத்திரம்) ஓடுகிறது; மதுவின் ஊர்மி வृषபனுக்குப் பானமாகவும் உணவாகவும் பாய்கிறது. வृषண அத்வர்யுக்கள், வृषப-ஒத்த அத்ரிகள் (அழுத்துக் கற்கள்) வृषபனுக்காக வृषண சோமத்தைப் பிழிகின்றனர்.

Mantra 6

वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि ॥

வृषபமே உன் வஜ்ரம்; வृषபமே உன் ரதம்; வृषபமே உன் இரு ஹரி (குதிரைகள்); வृषப-ஒத்தவை உன் ஆயுதங்கள். ஹே வृषபா, வृष்ணனின் மது (பேரானந்த/உன்மத்தம்) மீது நீயே ஆள்கிறாய்; ஹே இந்திரா, வृषப-சோமத்தால் திருப்தியடைவாயாக.

Mantra 7

प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे ॥

கரை கடக்க உதவும் படகுபோல், சொல்லப்பட விரும்பும் வாக்குடன், பிரம்மன் (மந்திரம்) உடன், ஹே உறுதியானவனே, சோம-யாகத்தின் சவனங்களில் நான் உன்னை அணைகிறேன். எங்கள் இந்த வாக்கை அவர் உண்மையிலேயே அறிந்து ஏற்றுக்கொள்வாரோ? செல்வத்தின் ஊற்றுபோல் இந்திரனை நாம் பொழியச் செய்வோம்—நீரூற்று போலப் பெருகச் செய்வோம்.