Sukta 17
Sukta 2.17
Gṛtsamada (Bhārgava) (traditional attribution for RV 2.17)
Indra (with Agni/Vahni as operative power in the imagery)
Triṣṭubh (probable for RV 2.17; verse length and cadence consistent)
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் இந்திரனின் புகழ் பாடப்படுகிறது—அவன் விரிந்து வளர்ந்து எல்லா உலகங்களையும் தன்னுள் கொண்டடக்கும் பேராதிக்கமும், அண்டத்தில் ஒளியும் ஒழுங்கும் நிலைபெறச் செய்யும் அவன் வெற்றிச் சக்தியும். இந்திரனின் செயல் இங்கு செயலாற்றும் “அக்னி-சக்தி” (அக்னி/வஹ்னி) வழியாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; அது இரு உலகங்களையும் விரிக்கிறது, கிழிந்த இருளை “தைத்து” இணைக்கிறது. அதன் பின் கவிஞன் பாடகர்களுக்காக வாஜம் (வெற்றியளிக்கும் வலிமை), பாதுகாப்பு, மேலும் வளமான தக்ஷிணை (தானம்) வேண்டுகிறார்.
Mantras
Mantra 4
अधा यो विश्वा भुवनाभि मज्मनेशानकृत्प्रवया अभ्यवर्धत । आद्रोदसी ज्योतिषा वह्निरातनोत्सीव्यन्तमांसि दुधिता समव्ययत् ॥
அப்போது அவர்—தன் மாபெருமையால் எல்லா உலகங்களையும் மூடி வளர்ந்தவர், ஆட்சித் திறனின் கர்த்தா, முன்னே தள்ளும் ஊக்கத்தால் உயர்ந்தவர்; தன் ஒளியால் இரு உறுதியான உலகங்களை (வானும் பூமியும்) விரித்தார். இருளின் கிழிந்த துண்டுகளைத் தைத்து இணைத்து, ஊக்கமூட்டும் அக்னி-சக்தி அவற்றை ஒரே ஒற்றுமையாக உறுதிப்படுத்தியது.
Mantra 7
अमाजूरिव पित्रोः सचा सती समानादा सदसस्त्वामिये भगम् । कृधि प्रकेतमुप मास्या भर दद्धि भागं तन्वो येन मामहः ॥
பெற்றோருடன் ஒட்டிச் செல்லும் குழந்தைபோல், ஒரே சிந்தனை-இல்லத்தில் நிலைத்து, பொதுவான ஆசனத்திலிருந்து, ஹே பகா, நான் உன்னை அணைகிறேன். எங்களுக்கு தெளிந்த ‘ப்ரகேத’ (சரியான உணர்வு) அளி; அதன் அளவோடு அதை அருகே கொண்டு வா; உடலோடு வாழும் எங்களுக்கு உரிய பங்கை அருள், அதனால் நாம் நலத்தில் வளர்வோம்.
Mantra 8
भोजं त्वामिन्द्र वयं हुवेम ददिष्ट्वमिन्द्रापांसि वाजान् । अविड्ढीन्द्र चित्रया न ऊती कृधि वृषन्निन्द्र वस्यसो नः ॥
இந்திரா! செல்வப் பெருக்குகளின் அதிபதியான ‘போஜ’ என உன்னை நாம் அழைக்கிறோம். இந்திரா! நீயே செயல்கள் (அபாஂஸி) மற்றும் வாஜ-வலிமை (வாஜான்) அளிப்பவன். இந்திரா! உன் ஒளிமிகு, பல்வகைச் ‘ஊதி’ (உதவி) கொண்டு எங்களுக்காகத் தடையைத் துளைத்து வழி திற; வृषன் இந்திரா! எங்களை மேன்மையான நிலை (வஸ்யஸ்) பெறுவோராக்கு.
Mantra 9
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
இப்போது, இந்திரா! பாடும் ஜரித்ரனுக்குப் பதிலளிக்கும் வர-பரிசாக அந்தப் பெருந்தாராளமான தக்ஷிணா (மகோனீ) பால் போலக் கறக்கப்படட்டும். புகழ்பாடுவோருக்கு அதை நீ கற்பி; எங்கள் பக (பாக்கிய-தேவன்) எரிந்து அழியாதிருக்கட்டும். விதத (சபை) யில் நாம் ‘ப்ருஹத்’—மகத்தான வாக்கை—பேசுவோம்; ‘சுவீராஃ’—வீரவலிமை நிறைந்தவர்களாக இருப்போம்.
Frequently Asked Questions
It praises Indra’s supreme power that spreads over all worlds and establishes light and order, then asks him for strength (vāja), protection, and prosperity for the worshippers.
The hymn keeps Indra as the main deity, but uses “Vahni” (Fire-Power) as the operative image of luminous force—showing how Indra’s power works to extend light and bind the worlds into coherence.
It is a poetic way of saying that the divine power repairs the ‘rips’ of confusion and obstruction, joining what is scattered into unity and establishing clarity and stability (light) in the cosmos and in life.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.