Sukta 20

Mantra 1

वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् । विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन् ॥

ஓ இந்திரா, உமக்காக எங்கள் வலிமையை அறிந்தருள்க; வலிமை-செல்வம் (வாஜ) நாடும் ரதம் போல அதை முன்னே கொண்டு வருகிறோம். நாங்கள் விபன்யவஃ (ஒளிமிகு வாக்கை நாடுவோர்), மனீஷையால் தீத்யதஃ (சிந்தனையால் எரியுமோர்), உமது சும்னம் (அருள்) பெற விரும்புகிறோம்—உம்மால் தாங்கப்படுகின்ற மனிதர்கள்.

Mantra 2

त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् । त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा ॥

ஓ இந்திரா, நீயே—உன் ஊதிகள் (உதவிகள்) மூலம்—உன்னை நோக்கி வரும் மக்களை காக்கிறாய்; அவர்கள் நாடும் அபிஷ்டம் (வேண்டிய நலம்) காக்கும் காவலன் நீ. தாசுஷ் (தானம் செய்பவன்) க்கு நீயே அடைக்கலம்; இவ்வாறு, சம்யக்-தீ (நேரிய பார்வை/ஞானம்) உடன், உன்னை அடைய முயல்வோனிடம் நீ அணுகுகிறாய்.

Mantra 3

स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता । यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत् ॥

எங்களுக்காக இளைய இந்திரன்—அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் நண்பன்—கல்யாணமிக்கவன், மனிதர்களின் காவலன் ஆகட்டும். யார் புகழ்ந்து உரைப்பவனையும், உழைப்பவனையும், (யாகத்தில்) சமைத்து/தயார்ப்பவனையும், போற்றுபவனையும்—தன் ஊதி (உதவி) கொண்டு முன்னே நடத்துகிறானோ (அவனே).

Mantra 4

तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च । स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः ॥

அந்த இந்திரனையே நான் போற்றுகிறேன்; அவரையே நான் பாடுகிறேன்—அவரில் பழங்காலோர் வளர்ந்து உறுதியான தங்குமிடத்தை அடைந்தனர். எப்போதும் இயக்கமுள்ள அவர், பிரஹ்மண்யன் (பிரஹ்மத்தை நாடுபவன்) அந்த எந்நாளும் புதுமையான ஆர்யனுக்காக வசு (செல்வம்) வேண்டுதலை நிறைவேற்றுகிறார்.

Mantra 5

सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् । मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

அங்கிரஸர்களின் உசத (ஸ்தோத்திர)ங்களை ஏற்றுக் கொண்டு, பிரஹ்மா-சொரூபன் இந்திரன் வழியைப் பிளந்து திறந்து, பாதையைத் தூண்டினான். சூரியனால் உஷஸ்களை (விடியல்களை) (மறைத்துக்) கவர்ந்து, போற்றிப் பாடியவனாய், அவன் அஷ்ன (பாறை/கல்) எனும் பாறையின் பழம்பெரும் கோட்டைகளையும் உடைத்தெறிந்தான்.

Mantra 6

स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः । अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान् ॥

அவரே புகழ்பெற்றவர்—பெயரால் இந்திரன்—மேலெழும் அந்த தேவன்; மனிதர்க்கு மிக அதிசயமானவன். சுவதாகொண்ட (சுயவலிமையுடைய) இந்திரன், தமக்குப் பிரியமானவனாயினும் உக்கிரமான தாசன் அர்ஶஸானனின் தலையைத் தாழ்த்தி நசித்தான்.

Mantra 7

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि । अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥

விருத்ரஹன் இந்திரன்—கிருஷ்ணயோனி (இருளில் உறைவான்), புரந்தரன்—இருளில் தங்கும் தாசீ சக்திகளைப் பிரித்து விரட்டினான். மனுவுக்காக வயல்கள் (க்ஷாம) மற்றும் நீர்களை உருவாக்கினான்; யஜமானனின் புகழ்ச்சிப் பாடலை இடையறாது ஊக்குவித்தான்.

Mantra 8

तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ । प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत् ॥

அந்த வல்லவனுக்கே—இந்திரனுக்கே—தேவர்களுடன் கூடிய பொதுப் போரில், அர்ணசாதி (பெருக்கின்/நீர்ச் செல்வத்தின் வெற்றி) பெற வலிமை அளிக்கப்பட்டது. அவன் புயங்களில் வஜ்ரம் வைக்கப்பட்டபோது, தஸ்யுக்களை அவன் கொன்று, இரும்புக் கோட்டைகளைத் தாழ்த்தி வீழ்த்தினான்.

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

இப்போது நிச்சயமாக, ஓ இந்திரா, பாடகர் (ஜரித்ர) பொருட்டு உமக்குப் பதிலாக அந்த வளமிகு, நிறைவான தக்ஷிணா—மகோனீ—பால்போல் பிழிந்து வெளிப்படுக. ஸ்தோதர்களுக்கு அருள்-தானம் அளிப்பாயாக; எங்கள் ‘பக’ (நல்வாழ்வு-பங்கு) எரியவும் வேண்டாம், குறையவும் வேண்டாம். விதத (சபை) யில் நாம் ‘ப்ருஹத்’ எனும் பெருவாக்கை உரைப்போம்; சு-வீர (உத்தம வீரியம்) உடையவர்களாய் இருப்போம்.