Sukta 1

Mantra 1

त्वमग्ने द्युभिस्त्वमाशुशुक्षणिस्त्वमद्भ्यस्त्वमश्मनस्परि । त्वं वनेभ्यस्त्वमोषधीभ्यस्त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥

அக்னியே, நீ ஒளிமிகு உயரங்களிலிருந்து பிறக்கிறாய்; நீ விரைவில் தீப்பற்றச் செய்பவன். நீ நீர்களிலிருந்தும், கல்லிலிருந்தும் தோன்றுகிறாய். நீ காடுகளிலிருந்தும், ஓஷதிகளிலிருந்தும் பிறக்கிறாய்; மனிதர்களின் ஆண்டவனே (ந்ரூணாம் ந்ருபதி), நீ எங்களுள் தூய ஜ்வாலையாகப் பிறக்கிறாய்.

Mantra 2

तवाग्ने होत्रं तव पोत्रमृत्वियं तव नेष्ट्रं त्वमग्निदृतायतः । तव प्रशास्त्रं त्वमध्वरीयसि ब्रह्मा चासि गृहपतिश्च नो दमे ॥

அக்னியே! உன்னதே ஹோத்ரம் (அழைப்பு-வாக்கு), உன்னதே போத்ரம் (புனிதப்படுத்தும் காவல்); உன்னதே ரித்விஜ்யம் (ருது-ஒழுங்கின்படி யாக ஒழுங்கமைப்பு), உன்னதே நேஷ்ட்ரம் (பயண-நடத்தல்). ரித/சத்தியத்தின் வழியில் இயங்கும் அগ্নி-தூண்டுபவன் நீ. உன்னதே பிரசாஸ்த்ரம் (நியமிக்கும் வாக்கு); நீயே அத்வர (யாகம்) நிறைவேற்றுபவன்; நீயே பிரஹ்மாவும், எங்கள் இல்லத்தில் (தமே) இல்லத்தலைவனும் ஆவாய்.

Mantra 3

त्वमग्न इन्द्रो वृषभः सतामसि त्वं विष्णुरुरुगायो नमस्यः । त्वं ब्रह्मा रयिविद्ब्रह्मणस्पते त्वं विधर्तः सचसे पुरंध्या ॥

அக்னியே! நீயே இந்திரன்—சத்/ஒளிமிக்கோரின் வृषபன்; நீயே விஷ்ணு—உருகாய, விரிந்த நடை கொண்டவன், வணங்கத்தக்கவன். நீயே பிரஹ்மா; ரயி (செல்வ-சமృద్ధி) அறிந்தும் அளிப்பவனும்; பிரஹ்மணஸ்பதே! விதர்தாவுடன், புரந்த்யா (பிரஞ்ஞை-நிறைவு) உடன் நீ இணைகிறாய்.

Mantra 4

त्वमग्ने राजा वरुणो धृतव्रतस्त्वं मित्रो भवसि दस्म ईड्यः । त्वमर्यमा सत्पतिर्यस्य सम्भुजं त्वमंशो विदथे देव भाजयुः ॥

அக்னியே! நீயே அரசன் வருணன்—த்ருதவ்ரதன், வ்ரத-தர்மத்தில் உறுதியானவன்; நீயே மித்ரன் ஆகிறாய்—தஸ்ம, ஈட்யன். நீயே அர்யமன்—சத்பதி, பகிர்ந்த அனுபவத்தை அளிப்பவன்; நீயே அம்ʼசன்—விதத (சபை) யில், தேவே, பங்குகளைப் பகிர்ந்து, உரிய பங்கை அளிப்பவன்.

Mantra 5

त्वमग्ने त्वष्टा विधते सुवीर्यं तव ग्नावो मित्रमहः सजात्यम् । त्वमाशुहेमा ररिषे स्वश्व्यं त्वं नरां शर्धो असि पुरूवसुः ॥

அக்னியே, நீயே த்வஷ்டா; விதாதா (யஜமானன்) பொருட்டு சு-வீர்யம், வீர வலிமையை வடிவமைப்பவன் நீ. மஹாமித்ரனே, உன் சகஜ அக்னிகள் ஒரே பிறப்பினவை. நீ விரைவில் பொன்னான செல்வத்தை அளிக்கிறாய்; நல்ல அச்வ-சக்தியைத் தருகிறாய்; நீ மனிதர் கூட்டத்தின் தலைவன், பெருஞ்செல்வம் உடையவன்.

Mantra 6

त्वमग्ने रुद्रो असुरो महो दिवस्त्वं शर्धो मारुतं पृक्ष ईशिषे । त्वं वातैररुणैर्यासि शंगयस्त्वं पूषा विधतः पासि नु त्मना ॥

அக்னியே, நீ ருத்ரன்; மஹாதிவத்தின் அசுரன்—மாபெரும் ஆண்டவன். நீ மாருத-சர்தத்தின் ஆளும் வல்லவன், வளர்ச்சியில் வலிமை உடையவன். நீ அருணக் காற்றுகளோடு சென்று சாந்தியை அளிப்பவன்; நீ பூஷன்—விதாதா (காரியத்தை ஒழுங்குபடுத்துவன்) யை உன் சொந்த ஆத்மவலத்தால் காக்கிறாய்.

Mantra 7

त्वमग्ने द्रविणोदा अरंकृते त्वं देवः सविता रत्नधा असि । त्वं भगो नृपते वस्व ईशिषे त्वं पायुर्दमे यस्तेऽविधत् ॥

அக்னியே, நீ த்ரவிணோதா; அரங்க்ருதன் (தயாராக்கப்பட்ட யஜமானன்) க்கு செல்வம் அளிப்பவன். நீ தேவ சவிதா, ரத்ன-தாதா. ந்ருபதே, நீ பகன்; வசுக்கள் மீது ஆளும் வல்லவன். உன்னை விதிப்படி ஆராதித்தவனின் இல்லத்தில் நீ பாயு—காவலனாக இருக்கிறாய்.

Mantra 8

त्वामग्ने दम आ विश्पतिं विशस्त्वां राजानं सुविदत्रमृञ्जते । त्वं विश्वानि स्वनीक पत्यसे त्वं सहस्राणि शता दश प्रति ॥

அக்னியே, இல்லத்தில் மக்கள் உம்மை விஷ்பதி (குலத் தலைவர்) என்றும், சுவிதத்ர (நல்ல அறிவை அளிப்பவன்) அரசன் என்றும் முன்னிறுத்துகின்றனர். ஒளிமிகு ஸ்வநீகனே, நீ எல்லா பிரகாசமான சக்திகளுக்கும் ஒழுங்குபட்ட படைகளுக்கும் அதிபதி; ஆயிரம், நூறு, பத்து—இவ்வெல்லா இயக்கங்களின் முன் நின்று அவற்றை அடக்கி ஆள்கிறாய்.

Mantra 9

त्वामग्ने पितरमिष्टिभिर्नरस्त्वां भ्रात्राय शम्या तनूरुचम् । त्वं पुत्रो भवसि यस्तेऽविधत्त्वं सखा सुशेवः पास्याधृषः ॥

அக்னியே, மனிதர் இஷ்டி (யாக ஆஹுதிகள்) மூலம் உம்மைத் தந்தையாக ஆக்குகின்றனர்; சகோதரனுக்காக நீ ஷம்யா (நலமளிப்பவன்), தனூருச் (உடல்-ஒளியுடைய) துணைவனாகிறாய். உன்னைத் தூண்டியவனுக்குப் புதல்வனாகிறாய்; நீ சுஷேவ (அருள்மிகு) நண்பன்; அத்ருஷ் (அடக்கமுடியாத, அசைக்கமுடியாத) நிலையில் காத்தருள்கிறாய்.

Mantra 10

त्वमग्न ऋभुराके नमस्यस्त्वं वाजस्य क्षुमतो राय ईशिषे । त्वं वि भास्यनु दक्षि दावने त्वं विशिक्षुरसि यज्ञमातनिः ॥

அக்னியே, நீ ரிபு (திறமையான வடிவமைப்பவன்); உச்சியில் வணங்கத்தக்கவன். வாஜ (வலச் செழிப்பு) மற்றும் க்ஷுமத் (மிகை) ரயி (செல்வ-நிறைவு) ஆகியவற்றின் அதிபதி நீயே. தக்ஷிண (நேர்மையான தானப் பாதை) வழியே நீ ஒளிர்ந்து தீயைத் தூண்டுகிறாய்; நீ விஷிக்ஷு (விவேக-ஆசிரியன்), யாகத்தை விரிவாக்குபவன்.

Mantra 11

त्वमग्ने अदितिर्देव दाशुषे त्वं होत्रा भारती वर्धसे गिरा । त्वमिळा शतहिमासि दक्षसे त्वं वृत्रहा वसुपते सरस्वती ॥

அக்னியே, தானம் செய்பவனுக்குத் நீ அதிதி—விரிந்த, விடுதலை அளிப்பவள்; நீ ஹோத்ரா பாரதி—ஸ்துதி-வாக்கால் வளர்பவள். நீ இளா—தக்ஷம் (திறன்) எனும் வலிமைக்குச் சததாரப் போஷணம்; நீ வ்ருத்ரஹா, வசுக்களின் அதிபதி, ஊற்றெனப் பெருகும் ஊக்கத்தின் சரஸ்வதி.

Mantra 12

त्वमग्ने सुभृत उत्तमं वयस्तव स्पार्हे वर्ण आ संदृशि श्रियः । त्वं वाजः प्रतरणो बृहन्नसि त्वं रयिर्बहुलो विश्वतस्पृथुः ॥

அக்னியே, நன்கு தாங்கப்பட்டவனே, நீ உயர்ந்த வயஸ்—உயர்ந்த உயிர்வலிமை; உன் விரும்பத்தக்க ஒளிவண்ணத்தில் ஸ்ரீகள் தெளிவான தரிசனமாக வருகின்றன. நீ வாஜம்—எங்களை அப்பால் கடத்தும் நிறைவு; நீ பலமிகு ரயி—எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்த செல்வம்.

Mantra 13

त्वामग्न आदित्यास आस्यं त्वां जिह्वां शुचयश्चक्रिरे कवे । त्वां रातिषाचो अध्वरेषु सश्चिरे त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम् ॥

அக்னியே, ஆதித்யர்கள் உன்னைத் தங்கள் வாயாக அமைத்தனர்; ஓ கவியே, தூயோர் உன்னைத் தங்கள் நாவாகச் செய்தனர். தானத்தின் தோழர்கள் யாகங்களில் உன்னருகே நெருங்கி நிற்கின்றனர்; உன்னிலேயே தேவர்கள் ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸைச் சுவைத்து ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

Mantra 14

त्वे अग्ने विश्वे अमृतासो अद्रुह आसा देवा हविरदन्त्याहुतम् । त्वया मर्तासः स्वदन्त आसुतिं त्वं गर्भो वीरुधां जज्ञिषे शुचिः ॥

அக்னியே! உன்னுள் எல்லா அம்ருதர் (அமரர்), அத்ருஹர் (துரோகம் அற்ற) தேவர்கள், ஆஹுதி செய்யப்பட்ட ஹவிஸை உண்டு பங்கெடுக்கின்றனர். உன்னாலே மானவர்கள் சோமரஸத்தின் ஆசுதியைச் சுவைக்கின்றனர்; சுசி (தூயவன்) நீ, வீருதங்கள் (முளைக்கும் தாவரங்கள்) ஆகியவற்றின் கர்ப்பமாகப் பிறக்கின்றாய்.

Mantra 15

त्वं तान्त्सं च प्रति चासि मज्मनाग्ने सुजात प्र च देव रिच्यसे । पृक्षो यदत्र महिना वि ते भुवदनु द्यावापृथिवी रोदसी उभे ॥

நன்கு பிறந்த அக்னியே! உன் மகிமையால் (மஜ்மனா) நீ ஒரே நேரத்தில் சேர்த்தெடுப்பவனும் எதிர்நிற்கும் வல்லவனும் ஆவாய்; தேவனே! அளவுக்கு அப்பால் நீ நிரம்பி விரிகின்றாய். இங்கே உன் மகிமையால் உன் வலிமை-போஷணம் வெளிப்படும் போது, த்யாவா-பிருதிவீ—இரு ரோதஸீ (இரு உலகங்கள்)—உன் விரிவைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன.

Mantra 16

ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः । अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

அக்னியே! பாடுவோருக்காக கோ-அக்ராம் (மாடு-செல்வம் நிறைந்த) மற்றும் அஸ்வ-பேசஸம் (குதிரை-வலிமை உடைய) தானத்தை முன்வைக்கும் அந்த சூரயர் (ஞானிகள்)—அவர்களையும் எங்களையும் நீ நலமிகு சிறந்த வழிக்குத் தள்ளிச் செலுத்து. விததே (சபை/யஜ்ஞக் கூடம்) யில் நாம் ப்ருஹத் (மகத்தான/விரிந்த) வாக்கை உரைப்போம்; சுவீரர் (வீர ஆற்றல் உடையோர்) ஆக இருப்போம்.