Mantra-shastra
Tantra & Sacred Formulae
The science of mantras, tantric rituals, yantra construction, and esoteric practices for spiritual attainment and protection.
Adhyayas in Mantra-shastra
Adhyaya 301
Chapter 301 — सूर्यार्चनं (Sūryārcana) / Sun-worship (closing colophon only)
អត្ថបទនេះរក្សាទុកតែសេចក្តីបញ្ចប់ (colophon) នៃផ្នែកមុន ដោយកំណត់អធ្យាយ ៣០១ ថា «សូរ្យារចន» (ការគោរពបូជាព្រះអាទិត្យ)។ ក្នុងលំហូរបង្រៀនរបស់ អគ្និពុរាណ ការបូជាព្រះសូរ្យា ជាស្ពានភ្ជាប់រវាងរបៀបសកល (ṛta/dharma) និងប្រសិទ្ធិភាពពិធីការ៖ ព្រះសូរ្យាត្រូវបានអំពាវនាវជាអ្នកគ្រប់គ្រងពេលវេលា ជីវពល និងភាពច្បាស់លាស់ ដើម្បីរៀបចំអ្នកអនុវត្តសម្រាប់អធ្យាយបន្ទាប់ដែលមានប្រតិបត្តិការមន្ត្របច្ចេកទេស។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះបញ្ជាក់ថា ការគោរពបូជាដោយភក្តី មិនដាច់ពីវិទ្យាពិធីការ តែជាមូលដ្ឋាននៃភាពបរិសុទ្ធ អំណាច និងការសម្របសម្រួលថាមពល សម្រាប់មន្ត្រ និងពិធីហោមបន្ទាប់។
Adhyaya 302
Worship by Limb-Syllables (Aṅgākṣara-arcana)
ព្រះអគ្គិ បើកការណែនាំតន្ត្រាដោយកំណត់ពេលវេលាពិធីដ៏មង្គលតាមសញ្ញាអាស្ត្រា (ព្រះចន្ទនៅនក្ខត្រកំណើត ព្រះអាទិត្យនៅរាសីទី៧ និងពេល Puṣan/Puṣya) ហើយបញ្ជាឲ្យពិនិត្យ grāsa (កម្រិត/ដំណាក់កាលគ្រាស) មុនចាប់ផ្តើម។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាសញ្ញារាងកាយអពមង្គលជាព្រមានបន្ថយអាយុ និងកំណត់ការប្រើមន្តការពារ និងបូជា។ មានស៊ិខា-មន្តសម្រាប់កម្លាំងកាច (Kruddholkā, Maholkā, Vīrolkā) និងបង្ហាញ nyāsa ដោយផ្គូផ្គងមន្តវៃષ્ણវ ៨ ព្យាង្គលើសន្លាក់ម្រាមដៃ។ អ្នកអនុវត្តដាក់អក្សរ និង bīja លើចំណុចសំខាន់ៗ (បេះដូង មាត់ ភ្នែក ក្បាល ជើង មាត់លើ guhyā ដៃ) ហើយធ្វើ nyāsa ដូចគ្នាលើទេវតា ដើម្បីបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណពិធីរវាងខ្លួន និង iṣṭa-devatā។ បន្ទាប់មកពង្រីកទៅ maṇḍala/ផ្កាឈូក ដាក់ស៊េរីធម៌ និងសំណុំ guṇa/śakti តាមតំបន់ផ្កាឈូករហូតដល់រង្វង់បី (ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ Dāhinī)។ ចុងក្រោយ អញ្ជើញហរិលើអាសនៈយោគៈ បូជាតាម pañcopacāra ដោយ mūla-mantra ទម្រង់ទិស (Vāsudeva ជាដើម) អាវុធ/លក្ខណៈតាមទិស និង āvaraṇa បូជារួម Garuḍa Viśvaksena Someśa និងកង Indra ដោយសន្យាថាបានសម្រេចគ្រប់យ៉ាងតាមលំដាប់ពិធីពេញលេញ។
Adhyaya 303
Chapter 303: Mantras for Worship Beginning with the Five-syllable (Pañcākṣara) — पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः
អគ្និ បង្រៀនពិធីបូជា និងពិធីទទួលដិក្សា តាមតន្ត្រៈសៃវៈ ដោយផ្អែកលើមន្ត្រ «បញ្ចាក្សរ»។ ជំពូកនេះដាក់ស៊ិវៈជាព្រះព្រហ្មអធិឋាននៃចំណេះដឹង ស្ថិតក្នុងបេះដូង ហើយភ្ជាប់ព្យាង្គមន្ត្រជាមួយធាតុ៥ ព្រលឹងខ្យល់ សញ្ញាអារម្មណ៍ និងរាងកាយទាំងមូល ដល់ការបញ្ចប់ជាមន្ត្រ៨ព្យាង្គ។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាពិធីការ៖ សម្អាតទីកន្លែងដិក្សា រៀបចំ caru និងបែងចែក៣ផ្នែក វិន័យពេលដេក និងរាយការណ៍ពេលអរុណ ធ្វើបូជាមណ្ឌលជាបន្ត ប៉ះដីឥដ្ឋ និងងូតទឹកទីរថៈជាមួយ Aghamarṣaṇa ប្រាណាយាម សម្អាតខ្លួន និងន្យាស។ ការសមាធិឃើញព្យាង្គជាអវយវៈពណ៌ផ្សេងៗ ដំឡើងឥទ្ធិ (śakti) លើផ្កាឈូក និងកណ្តាល ហៅស៊ិវៈពណ៌សដូចគ្រីស្តាល់ មានដៃ៤ មុខ៥ ដាក់រូប pañcabrahma (Tatpuruṣa ជាដើម) តាមទិស។ បន្តដោយលំដាប់ដិក្សា៖ adhivāsa gavyapañcaka បិទភ្នែក ចូលពិធី រលាយ tattva ទៅកាន់អធិឋាន និងបង្កើតឡើងវិញតាម sṛṣṭi-mārga ដើរវង់ បោះផ្កាជ្រើសឈ្មោះ/អាសនៈ បង្កើតភ្លើងស៊ិវៈ ធ្វើ homa តាមចំនួន និងមន្ត្រកំណត់ pūrṇāhuti និង astra-āhuti ការសងសឹក កុម្ភបូជា abhiṣeka សមយវ្រត និងគោរពគ្រូ ហើយថាវិធីនេះអាចអនុវត្តដូចគ្នាចំពោះទេវតាផ្សេងៗ ដូចវិṣṇុ។
Adhyaya 304
Mantras for Worship Beginning with the Five-Syllabled (Mantra) — Concluding Colophon (Chapter 304 end)
អធ្យាយនេះត្រូវបានបង្ហាញជាចម្បងដោយកថាខណ្ឌបញ្ចប់ (colophon) ដែលសម្គាល់ការបញ្ចប់ផ្នែក Mantra-śāstra ស្តីពីមន្ត្របូជាចាប់ពី pañcākṣarī (មន្ត្រប្រាំព្យាង្គ)។ ក្នុងស៊ុមបង្រៀន Agni–Vasiṣṭha វាជាបច្ចេកវិទ្យាពិធីសាសនា៖ កំណត់របៀបអនុវត្តមន្ត្រនៅក្នុង pūjā លំដាប់សូត្រ និងទម្រង់ពាក្យត្រឹមត្រូវជាឧបករណ៍ធម៌។ ទោះមិនមានបទខាងក្នុងពេញលេញ ក៏តួនាទីរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់—ជាស្ពានពីពិធីការមន្ត្របូជាទូទៅ ទៅអធ្យាយបន្ទាប់ដែលជាលីតួរហ្សីនាម ដាក់ព្រះនាមលើភូមិសាស្ត្រសក្ការៈ (kṣetra/tīrtha)។ ដំណើររឿងផ្លាស់ពីមន្ត្រជាឧបករណ៍បូជាសកល ទៅមន្ត្រដែលពាក់ព័ន្ធទីកន្លែង សក្ការៈការធ្វើធម្មយាត្រា ការថ្វាយ និងការចងចាំ ដើម្បីបុណ្យ និងការសម្អាតខាងក្នុង។
Adhyaya 305
Chapter 305 — Narasiṃha and Related Mantras (नारसिंहादिमन्त्राः)
ព្រះអគ្គិ ប្រែពីបញ្ជីនាមវៃષ્ણវៈទៅកាន់មន្ត្រ-សាស្ត្រ (តន្ត្រ) ដែលផ្តោតលើការប្រើប្រាស់កម្លាំង និងការការពារ។ ទ្រង់ចាត់ថ្នាក់ពិធីកិច្ចអាក្រក់/ក្សុទ្រៈ ដូចជា stambhana (ធ្វើឲ្យជាប់គាំង), vidveṣaṇa (បង្កសត្រូវ), uccāṭana (បណ្តេញចេញ), utsādana (បំផ្លាញ/បណ្តេញ), bhrama (បំភាន់), māraṇa (សម្លាប់), និង vyādhi (ជំងឺ) ហើយសន្យាបង្រៀន “mokṣa” ឬវិធីដោះស្រាយ/បញ្ចេញផលវិបាក។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាមន្ត្រ និងវិធីការ៖ ជបយប់នៅស្មಶានសម្រាប់បង្កបំភាន់; ពិធីចាក់រូប (pratimā-vidhana) ជាវិធីសម្លាប់; និងបោះម្សៅសម្រាប់ utsādana។ បន្ទាប់មកបង្វែរទៅបច្ចេកវិទ្យាការពារដោយសុទර්សន/ចក្រា—nyāsa ការដាក់មន្ត្រលើអង្គ, ការសមាធិទេវតាជាមួយអាវុធ, ពណ៌គំនូសចក្រា, ដំឡើង kumbha, និងហោមមានលំដាប់ដោយវត្ថុ និងចំនួន 1008។ ចុងក្រោយបញ្ចប់ដោយមន្ត្រ នរាសിംហៈ (oṃ kṣauṃ…) ដើម្បីបំផ្លាញទុក្ខព្រួយដូចរាក្សស, គ្រុន, ការរំខានដោយ graha, ពុល និងជំងឺ ដោយបង្ហាញនរាសിംហៈជាកម្លាំងភ្លើងការពារ ក្នុងប្រព័ន្ធពិធីដ៏តឹងរឹង។
Adhyaya 306
Chapter 306 — त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः (Mantras for Enchanting the Three Worlds)
ព្រះអគ្គិនាំមកនូវមន្ត្រា ត្រೈលោក្យមោហន (មន្ត្រចាប់ចិត្តបីលោក) ដែលថា អាចផ្តល់សិទ្ធិជោគជ័យក្នុងបុរុសារថៈទាំង៤។ បន្ទាប់មក ព្រះអគ្គិពន្យល់លំដាប់ពិធីតន្ត្រៈយ៉ាងមានរចនាសម្ព័ន្ធ៖ បូជាបឋម កំណត់ចំនួនជបៈ អភិសេក និងហោម ដោយកំណត់វត្ថុបូជា និងចំនួនដង បន្ទាប់មកបំបៅព្រាហ្មណ៍ និងគោរពអាចារីយៈ។ អ្នកអនុវត្តបន្តទៅការសម្អាតកាយ និងបច្ចេកទេសពិធីខាងក្នុង៖ បទ្មាសនៈ ការសម្ងួត/គ្រប់គ្រងកាយ ន្យាសាទិសការពារ (សុទර්សន) សមាធិព្យញ្ជនៈបណ្តេញអសុចិ ការស្រមៃទឹកអម្រឹតឡើងតាមសុសុម្នា ប្រាណាយាម និងសក្តិន្យាសាទូទាំងកាយ។ ការដំឡើងទេវតាបញ្ចប់ដោយសមាធិវិស្ណុ (មានមូទិហ្គាម/ស្មរៈ) លក្ខ្មី គរុឌ និងបូជាអាវុធដោយអស្ត្រមន្ត្រផ្សេងៗ។ ចុងក្រោយមានមន្ត្រសំខាន់ “oṃ śrīṃ krīṃ hrīṃ hūṃ…,” វិធីតರ್ಪណ និងគោលដៅជបៈ/ហោមខ្ពស់សម្រាប់អាយុវែង ហើយបន្ថែមរូបមន្តវរាហៈសម្រាប់អធិបតេយ្យ និងអាយុវែង បង្ហាញថាមន្ត្រ-សាស្ត្រ ជាទាំងការសម្អាតខាងក្នុង និងពិធីសម្រេចផល។
Adhyaya 307
Trailokya-mohinī Śrī-Lakṣmī-ādi-pūjā and Durgā-yoga (Protective and Siddhi Rites)
ព្រះអគ្គិ បង្រៀនវសិષ્ઠអំពីកម្មវិធីពិធីសាស្ត្រដែលបញ្ចូលពិធីសម្បត្តិផ្អែកលើ Trailokya-mohinī Śrī (លក្ខ្មី) ជាមួយយោគទុರ್ಗា សម្រាប់ការការពារ និងជ័យជម្នះ។ ចាប់ផ្តើមដោយស៊េរីមន្ត្រាលក្ខ្មី និងរូបមន្តអង្គ ៩ សម្រាប់ធ្វើ nyāsa កំណត់ចំនួនជប៉ាខ្ពស់ (១–៣ លាក់) ដោយប្រើមាលាគ្រាប់ផ្កាឈូក។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាពិធីបូជាផលិតទ្រព្យនៅវិហារ Śrī ឬ Viṣṇu រួមទាំងវិធី homa (អង្ករលាបឃីក្នុងភ្លើងឈើខឌីរ; បូជាដោយបិល្វ) និងពិធីសម្រួលដូចជា abhiṣeka ទឹកលាយមូស្តាត សម្រាប់ graha-śānti និងទទួលព្រះរាជអនុគ្រោះ (vaśyatā)។ មានការសមាធិទស្សនៈ៖ វិមាន Śakra មានទ្វារ ៤ អ្នកការពារ Śrī-dūtī និងផ្កាឈូក ៨ ក្រឡា ផ្គូផ្គងនឹង Vyūha ៤ (Vāsudeva, Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, Aniruddha) ហើយបញ្ចប់ដោយ dhyāna រូបលក្ខ្មីនៅកណ្តាលផ្កា។ កំណត់វិន័យអាហារ និងថ្ងៃកាល ព្រមទាំងសំណុំបូជា (បិល្វ, ឃី, ផ្កាឈូក, pāyasa)។ បន្ទាប់មកប្ដូរទៅមន្ត្រា “hṛdaya” របស់ទុರ್ಗា ជាមួយអង្គ បូជាទម្រង់នាងលើស្លឹក បូជាទេវតាអាវុធ និងការជំនួស homa សម្រាប់ផល (vaśīkaraṇa, jaya, śānti, kāma, puṣṭi) ហើយបញ្ចប់ដោយការអំពាវនាវក្នុងសមរភូមិសម្រាប់ជ័យជម្នះ។
Adhyaya 308
Chapter 308 — Worship of Tvaritā (त्वरितापूजा)
ព្រះអគ្គិពន្យល់អំពីការអនុសាសន៍ទ្វរិតា (Tvaritā-upāsanā) បន្ទាប់ពីជំពូកលក្ខ្មី Trailokya-mohinī។ គាត់បញ្ជូនមន្ត្រាអង្គ និងរូបមន្តបញ្ជា សម្រាប់ភុក្តិ និងមុក្តិ។ បន្ទាប់មកធ្វើអង្គ-ញាស និងមន្ត្រា-ញាស តាមចំណុចរាងកាយពីក្បាលដល់ជើង ហើយមានញាសវ្យាបកគ្របដណ្តប់ទាំងកាយ។ ក្នុងធ្យានា ទ្វរិតាត្រូវបានសមាធិជាទេវីមានលក្ខណៈគិរាត/សាបរី មានភ្នែកបី ពណ៌ងងឹត ពាក់កម្រងព្រៃ និងសញ្ញាស្លាបក្ងោក អង្គុយលើសីហាសនៈ ប្រទានពរ និងអភ័យ។ បន្ទាប់មានពិធីបូជាអាសនៈ/បដុម៨ផ្នែក ដាក់លിംប-គាយត្រីតាមក្រឡា ដាក់សក្តិអ្នកបម្រើនៅមុខ និងតាមសសរទ្វារ ព្រមទាំងអ្នកការពារខាងក្រៅ។ ចុងក្រោយពិពណ៌នាហោមាសម្រាប់សិទ្ធិ ក្នុងគុណ្ឋកម្តៅរាងយោនី ដោយវត្ថុបូជាផ្សេងៗឲ្យផលជាក់លាក់ (សម្បត្តិ ការពារ កិត្តិយស កូន និងពិធីប្រឆាំង) ហើយបញ្ចប់ដោយចំនួនជបខ្ពស់ ការបូជាមណ្ឌល និងវិន័យពាក់ព័ន្ធនឹងទិក្សា (ទាន បញ្ចគវ្យ ការុ)។
Adhyaya 309
Tvaritā-pūjā (The Worship of Tvaritā) — Transition Verse and Context
ជំពូកបិទ និងបន្តនេះ បង្កើតស៊ុមតន្ត្រសាស្ត្រ ដែលអគ្និ ពោលទៅកាន់ វសិષ્ઠៈ ប្រែពីមាតិកាមុនទៅកាន់ ឧបាសនាទេវី ទ្វរិតា។ វាផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវនៃពិធីជាវិទ្យាសាស្ត្របង្ហាញ៖ ការបូជាមិនត្រឹមសេចក្តីស្រឡាញ់ទេ ប៉ុន្តែជាការរៀបចំប្រតិបត្តិ ត្រូវមានទីតាំងត្រៀម (បុរៈ/កន្លែងមានការការពារ) និងរូបតំណាងគូរដោយពិធី (រាជោ-លិខិត)។ អគ្និប្រកាសថា វិទ្យាខាងមុខផ្តល់ទាំង ភុក្តិ (សម្រេចគោលបំណងលោកីយ) និង មុក្តិ (ទិសដៅដោះលែង) ដូច្នេះធ្វើឲ្យពិធីបច្ចេកទេសក្លាយជាចំណេះដឹងធម្មៈ។ ជំពូកនេះជាច្រកចូល៖ ដាក់ឈ្មោះការអនុវត្ត បញ្ជាក់ផល និងណែនាំរបៀប វជ្រាកុលា នៃទេវី ជាអត្តសញ្ញាណរូបវិទ្យា និងមន្ត្រ-ពិធីសម្រាប់ការណែនាំបន្ទាប់។
Adhyaya 310
Tvaritā-mūla-mantra and Related Details (Dīkṣā, Maṇḍala, Nyāsa, Japa, Homa, Siddhi, Mokṣa)
ព្រះអគ្គិពណ៌នាពិធីតន្ត្រដែលផ្ដោតលើ ទ្វរិតា (Tvaritā)៖ ការត្រៀមដោយ nyāsa ក្នុងគំនូសផ្កាឈូកកុលៈ សിംហ–វជ្រ (Siṃha–Vajra-kula) ហើយបង្កើត maṇḍala យ៉ាងច្បាស់ (បែងចែក៩ផ្នែក កោសទិសដែលទទួល/បដិសេធ បន្ទាត់ខាងក្រៅ កោងវជ្រ និងផ្កាឈូកកណ្ដាលភ្លឺចែងចាំង)។ បន្ទាប់មកដំឡើង និងបូជា៖ ដាក់ព្យាង្គគ្រាប់ពូជតាមទិសនាឡិកា ផ្គូផ្គង vidyā-aṅga ទៅលើក្រឡា និងកណ្ដាល រៀបចំការពារទិស (diśāstra) និង Lokapāla-nyāsa លើ garbha-maṇḍala ខាងក្រៅ។ ជំពូកកំណត់ចំនួនប្រតិបត្តិការ—ចំនួន japa សមាមាត្រ aṅga និងលំដាប់ homa—បញ្ចប់ដោយ pūrṇāhuti ជាត្រាបិទការទទួល dīkṣā ឲ្យសិស្សក្លាយជា dīkṣita។ មានទាំងផលភោគៈ (ជ័យជម្នះ អធិបតេយ្យ ទ្រព្យ សិទ្ធិ) និងផ្លូវមោក្សៈ៖ homa មិនចងកម្ម ស្ថិតក្នុងស្ថានភាព Sadāśiva និងឧបមាដូចទឹកចូលទឹកសម្រាប់ការលែងត្រឡប់។ ចុងក្រោយមាន abhiṣeka kumārī-pūjā dakṣiṇā និងពិធីយប់/ព្រំដែន (មាត់ទ្វារ ដើមឈើឯកោ ទីបូជាសព) ប្រើ dūtī-mantra សម្រាប់សម្រេចគ្រប់ប្រយោជន៍។
Adhyaya 311
The Root-Mantra of Tvaritā (Tvaritā-mūla-mantra)
ជំពូកនេះជាកថាបញ្ចប់បន្ត និងជាចំណុចបង្រៀនសំខាន់៖ វាបិទការណែនាំអំពីមូលមន្ត្រារបស់ទ្វរិតា ហើយបង្ហាញការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ការពន្យល់បច្ចេកទេសអំពី ទ្វរិតា-វិទ្យា។ ក្នុងបរិបទអគ្នេយៈ មូលមន្ត្រាត្រូវបានចាត់ទុកជាអំណាចគ្រាប់ពូជ ដែលពីនោះការអនុវត្តពិធី (ប្រយោគ) និងការដាក់តាមគំនូសយន្ត្រ/ចក្រ ត្រូវបានពង្រីក។ ការដាក់កថាបញ្ចប់មុនវិធីសាស្ត្រលម្អិត បង្ហាញរបៀបបង្រៀនបុរាណ៖ ដំបូងបង្កើតមន្ត្រាជាគន្លឹះបង្ហាញ បន្ទាប់ពង្រីកតាមលំដាប់កំណត់ ន្យាស និងការសាងសង់យន្ត្រ/ចក្រ។ ជំពូកនេះក៏បង្កប់ការធានាប្រពៃណី-សុទ្ធភាព និងភាពបន្តនៃអត្ថបទ ដើម្បីឲ្យអ្នកអនុវត្ត-អ្នកសិក្សា អានជំពូកបន្ទាប់ជាបច្ចេកវិទ្យាប្រព័ន្ធសម្រាប់ផលធម្ម-កាម-អត្ថ ដែលស្ថិតក្រោមលំដាប់គម្ពីរ។
Adhyaya 312
Chapter 312 — Various Mantras (नानामन्त्राः)
ព្រះអគ្គិ បង្រៀនលំដាប់មន្ត្រ-សាស្ត្រខ្លី ចាប់ពីការបូជា វិនាយក (គណេស) ដោយដាក់ ādhāra-śakti និងរចនាសម្ព័ន្ធផ្កាឈូក, កវចៈជាមួយ “hūṃ phaṭ,” និងការអញ្ជើញ វិឃ្នេសៈ ខាងក្រៅ/ខាងក្នុង តាមគុណនាម និងការដាក់តាមទិស។ បន្ទាប់មកប្ដូរទៅបូជា ត្រីបុរា ដោយរាយនាមភៃរវ/វាទុកៈ និងស៊េរីនាមពាក់ព័ន្ធ រួមទាំងប៊ីជៈ (aiṁ, kṣeṁ, hrīṁ) និងសញ្ញារូបមន្ត (abhaya, សៀវភៅ, varada, mālā)។ ពន្យល់អំពី jāla, hṛdayādi-nyāsa និងវិធីបញ្ចប់ kāmaka (បំពេញបំណង)។ បន្តដោយពិធីអនុវត្ត ដូចជា uccāṭana ជាមួយយន្ត្រ/គំនូសឈ្មោះ, មធ្យោបាយទីស្មសាន និងចងខ្សែ។ មានមន្ត្រការពារ/ជ័យជម្នះសម្រាប់សង្គ្រាម និងមន្ត្រសម្បត្តិ ព្រះអាទិត្យ និង Śrī។ បន្ថែមវិធីអាយុវែង អភ័យ ភាពស្ងប់ និង vaśīkaraṇa (tilaka/añjana, ប៉ះ, tila-homa, អាហារប្រសិទ្ធ)។ ចុងក្រោយជាមន្ត្រឫស និត្យក្លិន្នា, ṣaḍaṅga, ការសមាធិ ត្រីកោណក្រហម, ដាក់តាមទិស, ការគិត Kāma ប្រាំផ្នែក, និងអាន mātrikā ពេញលេញ បញ្ចប់ដោយ ādhāra-śakti/ផ្កាឈូក/សីហាសន និងដាក់នៅមជ្ឈមណ្ឌលបេះដូង។
Adhyaya 313
Tvaritājñānam (Knowledge of Tvaritā, the Swift Goddess) — Agni Purana, Adhyāya 314 (as introduced after 313)
ព្រះអគ្គិ ប្រែពីការរាយបញ្ជីមន្តមុនៗ ទៅជាសៀវភៅណែនាំតន្ត្រ-ពិធីសាស្ត្រផ្តោតលើ ទ្វរិតា (Tvaritā) និងបច្ចេកវិទ្យាការពារ/បង្ក្រាប។ ចាប់ផ្តើមដោយមន្តពោរពេញដោយប៊ីជៈ និងការបូជាតាម nyāsa ជាមួយការសមាធិរូបទ្វរិតា (២ដៃ និង ៨ដៃ) ការតាំង ādhāra-śakti កៅអីផ្កាឈូក សត្វសិង្ហជាយាន និងការដាក់លើអង្គ (hṛd-ādi)។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាមណ្ឌលតាមទិស៖ បូជា Gāyatrī និងសក្តិភេទស្រីជាច្រើន រួមទាំងការដាក់កណ្ដាល និងអ្នកយាមច្រក (Jayā, Vijayā, Kiṅkara)។ បន្តដោយការថ្វាយ nāma-vyāhṛti ដល់ស្តេចនាគ (Ananta, Kulikā, Vāsuki, Śaṅkhapāla, Takṣaka, Mahāpadma, Karkoṭa, Padma/Padmā) ហើយណែនាំការគូស Nigraha-cakra ៨១ បទ កំណត់សម្ភារៈសរសេរ និងទីតាំងដាក់ឈ្មោះ sādhya។ ផ្នែកក្រោយពង្រីកទៅវិធីការពារខ្លាំង និងមុខងារ māraṇa ដោយធាតុ Kālī/Kālarātrikā រូបភាពព្រំដែនយម និងពាក្យការពារសម្ងាត់ ព្រមទាំងរូបមន្តទឹកខ្មៅ និងទីកន្លែងសរសេរព្រំដែន (ទីបូជាសព/ចំណុចផ្លូវកាត់) និងទីតាំងដាក់ (ក្រោម kumbha លើរូងស្រមោច ក្រោមដើម vibhītaka)។ ពិពណ៌នា Anugraha-cakra ដោយវត្ថុសុភមង្គល បន្ទាប់មកលំដាប់អក្សរតាមក្រឡា Rudra/vidyā ទៅដល់រូបមន្ត Pratyaṅgirā និង cakra រួម Nigraha–Anugraha ៦៤ ទីតាំង។ ចុងក្រោយបង្ហាញស្នូល Amṛtī/Vidyā (krīṃ saḥ hūṃ) វង់ tri-hrīṃ និងវិធីប្រើ (ពាក់ជាតាលីស្មង់ ឬខ្សឹបត្រចៀក) ដើម្បីបំបាត់សត្រូវ និងទុក្ខសោក ក្រោមវិន័យធម៌។
Adhyaya 314
Adhyaya 314 — Tvaritājñāna (Immediate/Quick Knowledge) (Colophon/Transition)
ជំពូកនេះត្រូវបានបង្ហាញតាមកូឡូហ្វុនបញ្ចប់ ដែលសម្គាល់ការបញ្ចប់ឯកតា «Tvaritājñāna» (ចំណេះដឹងរហ័ស)។ តាមរចនាបថបញ្ជូនអគ្នេយៈ កូឡូហ្វុនជាចំណុចស្នូលរចនាសម្ព័ន្ធ បិទម៉ូឌុលវិទ្យាមួយ ហើយបង្ហាញការផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗទៅលំដាប់បច្ចេកទេសបន្ទាប់។ ក្នុងប្រធានបទ Mantra-śāstra (តន្ត្រា) ការផ្លាស់ប្តូរនេះមិនមែនតែការកែសម្រួលទេ ប៉ុន្តែបង្ហាញលំដាប់មេរៀន ដែលចំណេះដឹងរហ័សនាំទៅនីតិវិធីមន្តអនុវត្ត។ ស៊ុមរឿងនៅដដែល៖ ព្រះអគ្នីជាអ្នកបង្ហាញ និងវសិષ્ઠជាអ្នកទទួល បញ្ជាក់ថាវិធីរហ័សក៏ស្ថិតក្នុងគរុកោសល្យធម្មមិនមែនរូបមន្តវេទមន្តឯកោ។
Adhyaya 315
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
បន្តលំដាប់មន្ត្រ-សាស្ត្រ ព្រះអគ្គីបង្ហាញប្រយោគមន្ត្រដែលមានព្យាង្គប៊ីជ និងបញ្ចប់បែបបញ្ជា ដូចជា phaḍ។ ចាប់ផ្តើមដោយ hūṃ តុបតែងដោយពាក្យ “khecch(e)” ហើយបញ្ចប់ដោយសូរស័ព្ទខ្លាំងៗ តាមរចនាបថតន្ត្រ។ បន្ទាប់មកកំណត់អនុគមន៍៖ វិទ្យាមួយសម្រេចពិធីទាំងអស់ បំបាត់ពុល និងរោគពាក់ព័ន្ធ ហើយអាចសង្គ្រោះអ្នកជិតស្លាប់ដោយពុលឬរបួសសាហាវ។ មន្ត្រខ្លីៗផ្សេងទៀតសម្រាប់បំផ្លាញពុល និងសត្រូវ ឈ្នះរោគកើតពីបាប ការពារឧបសគ្គ និងអំណាចអាក្រក់។ មានប្រយោគវសីករណៈ (ឥទ្ធិពល/បង្ក្រាប) ហើយបញ្ចប់ដោយគុបជិកា-វិទ្យា មន្ត្រព្រះនាងពង្រីក ដែលចងចាំថា “សម្រេចគ្រប់យ៉ាង”។ ចុងក្រោយព្រះអគ្គីបញ្ជាក់ការបន្តបង្រៀនមន្ត្រដែលឥសាបានបង្រៀនដល់ស្កន្ទៈ ដើម្បីរក្សាប្រពៃណីខ្សែសាសនា។
Adhyaya 316
Derivation (Uddhāra) of the Sakalādi Mantra (सकलादिमन्त्रोद्धारः)
ព្រះអគ្គិ (ក្នុងនាមឥશ્વរ) បង្ហាញគ្រោងការណ៍តន្ត្រសាស្ត្របច្ចេកទេសសម្រាប់ដកស្រង់ និងប្រើប្រព័ន្ធមន្ត្រ សកលាទិ/ប្រាសាទៈ ដោយផ្គូផ្គងអក្សរព្យញ្ជនៈពី a ដល់ kṣa (ជួរ ka) ជាមួយរូបទេវតា និងមុខងារពិធី។ ជំពូកនេះចាប់ពីការពន្យល់សភាពសកល (បង្ហាញ), និស្កល (គ្មានផ្នែក), និងសូន្យ (ទទេ) ទៅកាន់ការបង្កើតមន្ត្រ៖ រាយនាមទេវតា សមមូលរូបសញ្ញា (kṣa ជា នរាសിംហ; សមាមាត្រ វិស្វរូប) និងការដាក់ញាសៈតាមមុខប្រាំ (ឥសាន, តត្បុរុស, អឃោរ/ទក្ខិណ, វាមទេវ, សദ്യោជាត)។ បន្ទាប់មកកំណត់មន្ត្រជំនួយ (ហ្រទយ, សិរៈ, សិខា, នេត្រ, អស្រ្ត) និងពាក្យបញ្ចប់ (namaḥ, svāhā, vauṣaṭ, hūṃ, phaṭ) ហើយបញ្ចប់ដោយប្រាសាទមន្ត្រ “sarva-karmakara” ដែលថាអាចសម្រេចពិធីទាំងអស់។ ផ្នែកចុងក្រោយប្រៀបធៀបប្រាសាទសកលជាមួយរចនាសម្ព័ន្ធនិស្កល សទាសិវ ពិភាក្សាព្រលប់សូន្យ និងដាក់សំណុំមន្ត្រនៅក្នុងចំណាត់ថ្នាក់វិទ្យេស្វរ (ម្ចាស់៨) ដើម្បីភ្ជាប់មេតាភិសិក សូរសព្ទ រូបវិទ្យា និងអនុវត្តពិធី។
Adhyaya 317
सकलादिमन्त्रोद्धारः (Sakalādi-mantra-uddhāra) — Chapter Colophon/Transition
អធ្យាយនេះមានតួនាទីជាកថាបញ្ចប់/ក្បាលចុង៖ បញ្ជាក់ការបញ្ចប់អធ្យាយមុន «Sakalādi Mantra-uddhāra» (ការដកស្រង់/បង្កើតមន្ត្រាចាប់ពី “sakala”) ក្នុងលំដាប់ Mantra-śāstra នៃ អគ្គនីបុរាណ។ កថាបញ្ចប់បែបនេះជាចំណុចភ្ជាប់រចនាសម្ព័ន្ធ បង្ហាញថាការដកស្រង់មន្ត្រា និងការវិភាគសូរសព្ទ/ពិធីជាផ្នែកវិជ្ជាផ្លូវការ។ វាប្រែជាផ្លូវទៅស្រទាប់បង្រៀនបន្ទាប់ «Gaṇa-pūjā» ដែលយកបច្ចេកទេសមន្ត្រាទៅប្រើក្នុងការការពារ និងដកឧបសគ្គ។ ស៊ុមរឿងនៅតែជាការបង្រៀនបុរាណ៖ ការគ្រប់គ្រងមន្ត្រាឲ្យត្រឹមត្រូវជាលក្ខខណ្ឌសម្រាប់ពិធីធម៌ និងការអនុវត្តសិទ្ធិ ប៉ុន្តែស្ថិតក្រោមវិន័យវិញ្ញាណ និងចេតនាត្រឹមត្រូវ។
Adhyaya 318
वागीश्वरीपूजा (Worship of Vāgīśvarī)
ព្រះអគ្គិ ក្នុងលំហូរបង្រៀនមន្ត្រ-សាស្ត្រ ប្រាប់ព្រះឥសី វសិષ્ઠ អំពីពិធីបូជា វាគីស្វរី (រូបសរស្វតី) ជាមួយម៉ណ្ឌល វិធីសមាធិ ពេលវេលា រចនាសម្ព័ន្ធមន្ត្រ និងថ្នាក់អក្សរ (វර්ណ) ដែលគាំទ្រពិធី។ ចាប់ផ្តើមដោយការតាំងអេស្វរៈក្នុងចិត្តតាមសមាធិភ្លឺថ្លា និងការផ្ទេរព្យាង្គសក្ការៈដោយការពារ។ វាគីស្វរីត្រូវសមាធិថា ពាក់កម្រងអក្សរ៥០ (វර්ណមាលា) មានបីភ្នែក កាន់មុទ្រាប្រទានពរ និងអភ័យ ជាមួយចាប៉ា និងសៀវភៅ។ ការអនុវត្តស្នូលគឺ វර්ណមាលា-ជបៈ ១០ម៉ឺន ដោយស្រមៃអក្សរ ‘a’ ដល់ ‘kṣa’ ចុះពីកំពូលក្បាលទៅស្មា ហើយចូលក្នុងរាងកាយជាចរន្តសំឡេងមានរាងមនុស្ស។ សម្រាប់ឌីក្សា គ្រូបង្កើតម៉ណ្ឌលផ្កាឈូក ដាក់ព្រះអាទិត្យ-ព្រះចន្ទ ផ្លូវ ដ្វារ ខ្សែជ្រុង និងច្បាប់ពណ៌។ ទេវតា/សក្តិ ត្រូវដំឡើងតាមផ្នែកផ្កាឈូក—សរស្វតីកណ្ដាល ជាមួយវាគីសី និងអំណាចជាប់ពាក់ព័ន្ធ (ហ្រឹល្លេខា ចិត្រវាគីសី គាយត្រី សាង្ករី មតិ ធ្រឹតិ និងរូបហ្រីṃ-បីជៈ)។ ដោយអាហូតិឃី សាធកទទួលបានជំនាញកវីភាសាសំស្ក្រឹត-ប្រាក្រឹត និងសមត្ថភាពក្នុងកាវ្យ-សាស្ត្រ និងវិទ្យាផ្សេងៗ បង្ហាញការរួមបញ្ចូលវិន័យវិញ្ញាណ និងសមិទ្ធផលវប្បធម៌-បញ្ញា។
Adhyaya 319
वागीश्वरीपूजा (The Worship of Vāgīśvarī)
ជំពូកនេះបញ្ចប់ផ្នែកពិធីក្នុងមន្ត្រ-សាស្ត្រ ដោយពិពណ៌នាពីការបូជាវាគីឝ្វរី (Vāgīśvarī) ជារូបសក្តិពាក់ព័ន្ធនឹងពាក្យសម្តី ការសិក្សា និងអំណាចមន្ត្រ។ ក្នុងរបៀបបង្រៀនដ៏សព្វវិជ្ជារបស់ អគ្និពុរាណ ការបូជានេះជាវិទ្យាបឋម ដើម្បីធ្វើឲ្យវាចាម័យ/ការសូត្រមន្ត្ររឹងមាំ បង្កើនការចងចាំ និងធានាការបញ្ជូនពិធីបច្ចេកទេសឲ្យត្រឹមត្រូវ។ លំដាប់ន័យគឺ ត្រូវបង្កើតជំនាញមន្ត្រ និងអំណាចអធិបតីរបស់វាជាមុន សិនទើបចូលទៅវិធីសាស្ត្រមណ្ឌល (maṇḍala-vidhi) នៃការសង់គំនូស។ ដូច្នេះ វាគីឝ្វរី-បូជា មានទាំងសេចក្តីស្រឡាញ់បូជា និងប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង គាំទ្រការប្រាប់ធម៌ ការអនុវត្តពិធីឲ្យត្រឹមត្រូវ និងសមត្ថភាពវាស់វែង ដាក់ទីតាំង និងសរសេរមន្ត្រលើគំនូសពិធីស្ថាបត្យកម្មបន្ទាប់។
Adhyaya 320
Aghīrāstra-ādi-Śānti-kalpaḥ (Rite for Pacification of Aghora-Astra and Other Weapons)
ព្រះអគ្គិ (ឥશ્વរ) បង្រៀនពិធីការការពារដែលរៀបចំជាដំណាក់កាល ដោយធ្វើឲ្យកម្លាំងយុទ្ធ និងកម្លាំងកោស्मिकសម្របសម្រួលជាមុនសិន។ ជំពូកនេះដាក់អាទិភាពលើ astra-yāga ការបូជាអាវុធអធិបតី ជាអ្នកផ្តល់ជោគជ័យសកល ដោយរៀបចំក្នុងមណ្ឌលៈ អាវុធរបស់ព្រះសិវៈនៅកណ្ដាល ហើយ Vajra និងអាវុធផ្សេងៗតម្រៀបតាមទិសចាប់ពីទិសកើត។ មានគ្រោងស្រដៀងសម្រាប់ graha-pūjā ដោយដាក់ព្រះអាទិត្យនៅកណ្ដាល និងភពផ្សេងៗតម្រៀបពីស្ថានីយ៍ទិសកើត ដើម្បីធានាការតម្រឹមភពជាមូលដ្ឋាននៃសុភមង្គល។ បន្ទាប់មកបង្រៀន astra-śānti តាម japa និង homa នៃ Aghora-Astra ដើម្បីសម្រួល graha-doṣa ជំងឺ កម្លាំងសត្រូវ (māri) និងឧបសគ្គពាក់ព័ន្ធ Vināyaka។ កំណត់ចំនួនជាបន្ទាត់ (lakṣa/ayuta/sahasra) និងវត្ថុបូជា (tila, ghṛta, guggulu, dūrvā, akṣata, javā) ត្រូវផ្គូផ្គងនឹងសញ្ញាអាក្រក់ ដូចជា អាចម៍ផ្កាយធ្លាក់ រញ្ជួយដី ចូលព្រៃ ទឹកកៅស៊ូដើមឈើដូចឈាម ផ្លែឈើចេញក្រៅរដូវ រោគរាតត្បាត ជំងឺដំរី ការរលូតកូន និងសញ្ញាពេលធ្វើដំណើរ ហើយបញ្ចប់ដោយ nyāsa និងសមាធិលើទេវតាមុខប្រាំដ៏មានអំណាច ដើម្បីទទួលជ័យជម្នះ និង siddhi ខ្ពស់បំផុត។
Adhyaya 321
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
ជំពូកនេះបន្តពីសាន្តិកល្បៈអំពី អឃោរ និងអាស្ត្រាដទៃ ហើយចាប់ផ្តើមបង្រៀន «បាសុបត-សាន្តិ»។ ព្រះអម្ចាស់បង្ហាញពិធីសាន្តិផ្អែកលើមន្ត្រាអាវុធបាសុបត ដោយចាប់ពីជបៈ និងការរៀបចំ/អនុវត្តមុន។ ចំណុចបច្ចេកទេសសំខាន់គឺលំដាប់ដំណើរការមន្ត្រា៖ ការបំផ្លាញឧបសគ្គធ្វើពី «ជើង/ការដាក់ដំបូង» (pādatas-pūrva) ដូចជាន្យាស ឬការដាក់តាមទិស។ បន្ទាប់មករាយបញ្ជីអាស្ត្រាមន្ត្រាខ្លីៗបញ្ចប់ដោយ «phaṭ» រួមមានអាស្ត្រព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងវិឃ្នេស្វរ ហើយមានកិរិយាបញ្ជាពិធី៖ ធ្វើឲ្យច្របូកច្របល់ លាក់ ដកឫស បំភ័យ ស្ដារឡើងវិញ បណ្តេញ និងបំផ្លាញអភ័ព្វ។ ប្រសិទ្ធិភាពត្រូវបានកំណត់៖ សូត្រម្តងបំបាត់ឧបសគ្គ; សូត្រ ១០០ ដងបំបាត់សញ្ញាអាក្រក់ និងផ្តល់ជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាម។ ចុងក្រោយបញ្ជាហោមដោយឃី និងគុគ្គុលុ ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងលំបាក ហើយថាការសូត្រ «សាស្ត្រ-បាសុបត» នាំឲ្យសាន្តិពេញលេញ។
Adhyaya 322
The Six Limbs (Ṣaḍaṅga) of the Aghora-Astra (अघोरास्त्राणि षडङ्गानि)
ជំពូកនេះបន្តពីប្រធានបទ បាសុបត-សាន្តិ ទៅកាន់ការពន្យល់បច្ចេកទេសអំពី Ṣaḍaṅga នៃ អឃោរ-អាស្ត្រា ដែលជាអង្គមន្ត្រ ប្រើដោយ ជបៈ ហោមៈ ញាសៈ និង កវចៈ។ ព្រះឥស្វរ បង្រៀនរូបមន្ត haṃsa ខ្លីសម្រាប់បង្ក្រាបមរណៈ និងជំងឺ ហើយកំណត់ការបូជាអគ្គិធានធំៗជាមួយស្មៅ dūrvā ដើម្បីសាន្តិ និងពុស្តិ។ បន្ទាប់មកអត្ថបទពង្រីកទៅវិទ្យាការពារ និងបង្ខំ (mohanī, jṛmbhanī, vaśīkaraṇa, antardhāna) ជាសំណុំរបៀបរៀបចំ រួមទាំងពិធីប្រឆាំងចោរ សត្រូវ និងទុក្ខពី graha ដោយមាន Kṣetrapāla-bali និងគំនិតត្រឡប់វិញ/បង្វិលវិញ។ ជាមួយសកម្មភាពពិធី (លាងអង្ករជាមួយមន្ត្រ អានមន្ត្រនៅទ្វារ រូបមន្តផ្សែង ការលាប tilaka) វាក៏បញ្ចូលការអនុវត្តជីវិត—ឈ្នះជម្លោះ ការទាក់ទាញ សំណាង និងវិធីសាស្ត្រសម្រាប់កូនចៅ—បង្ហាញការលាយបញ្ចូលរវាងបច្ចេកវិទ្យាមន្ត្រ និងឱសថវត្ថុ។ ចុងក្រោយ វាបញ្ជាក់សាសនាសៃវៈ ដោយអំពាវនាវ Īśāna និង Pañcabrahman (Sadyojāta, Vāmadeva, Aghora, Tatpuruṣa, Īśāna) តាមការចាត់អង្គ និងកវចៈលម្អិត ដាក់អំណាចការពារនៅកណ្ដាលសទាសិវៈ និងសន្យាទាំងភោគ និងមោក្សៈ។
Adhyaya 323
Chapter 323 — The Six-Limbed Aghora Astras (षडङ्गान्यघोरस्त्राणि)
ជំពូកនេះបញ្ចប់ដោយបង្ហាញមន្ត្រា «អឃោរាស្ត្រ» ជារូបមន្តបច្ចេកទេសខ្លី សម្រាប់ការការពារដោយអំណាច។ ក្នុងប្រព័ន្ធមន្ត្រា-សាស្ត្រ អគ្នេយៈ អាស្ត្រាត្រូវបានចាត់ទុកជាឧបករណ៍ពិធីដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យសកម្មដោយសូរសព្ទត្រឹមត្រូវ សង្គល្បៈ និងការបញ្ចូលតាមរចនាសម្ព័ន្ធអង្គៈ/អវយវៈ។ ការដាក់នៅចុងជំពូក មុន «រុទ្រ-សាន្តិ» បង្កើតលំដាប់បង្រៀន៖ ដំបូងផ្តល់បច្ចេកវិទ្យាមន្ត្រាការពារដើម្បីបំបាត់គ្រោះថ្នាក់ បន្ទាប់ផ្លាស់ទៅពិធីសម្រួល និងស្ដារឡើងវិញ ដើម្បីធ្វើឲ្យអ្នកអនុវត្ត និងបរិស្ថានមានស្ថិរភាព។ វាជាស្ពានពីការការពារខ្លាំងទៅការសម្របសម្រួលក្នុងបន្តបន្ទាប់ធម្មៈ។
Adhyaya 324
Rudra-śānti (रुद्रशान्ति)
ជំពូកនេះបញ្ចប់ផ្នែកពិធី-ទស្សនវិជ្ជាអំពី រុទ្រ-សាន្តិ (Rudra-śānti) ដែលជាក្របខណ្ឌសម្រួលអំណាចរុទ្រដ៏គួរភ័យឲ្យស្ថិតក្នុងសមតុល្យមង្គល។ ក្នុងខ្សែ Mantra-śāstra នៃ អគ្និពុរាណា វត្ថុសាន្តិធ្វើជាស្ពានរវាងភក្តិ និងបច្ចេកទេស៖ អនុវត្តករចូលជិតរុទ្រ មិនត្រឹមសរសើរទេ ប៉ុន្តែសម្របសម្រួលកម្លាំងតាមពិធីដែលរៀបចំត្រឹមត្រូវ។ ទីតាំងជំពូកបង្ហាញការផ្លាស់ប្តូរពីការបន្ធូរ និងស្ថេរភាព (śānti) ទៅនីតិវិធីតន្ត្រដ៏លម្អិត និងការបង្កើតមន្ត្រ ក្នុងជំពូកបន្ទាប់។ តាមតក្កវិជ្ជាសព្វវចនានុក្រមនៃ Agneya Vidyā សាន្តិមិនមែនជាការគោរពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាប្រតិបត្តិការមូលដ្ឋាន ដើម្បីរៀបចំអ្នកអនុវត្ត ទីកន្លែងពិធី និងបរិយាកាសលាក់លៀម សម្រាប់ mantra-siddhi បន្ទាប់ រួមទាំងច្បាប់ពេលវេលា ការភ្ជាប់ធាតុ និងសញ្ញាសាយសន្តានគ្រូ។
Adhyaya 325
Worship of Gaurī and Others (Gauryādi-pūjā) — Mantra, Maṇḍala, Mudrā, Homa, and Mṛtyuñjaya Kalaśa-Rite
ជំពូកនេះបើកដោយបង្ហាញថា ការបូជា អុមា/គោរី ជាសាធនាពេញលេញ ដែលផ្តល់ទាំង ភុក្តិ និង មុក្តិ ដោយសន្យាឧបករណ៍ មន្ត្រ-ធ្យាន, គំនូសម៉ណ្ឌល, មុទ្រា និង ហោម។ បន្ទាប់មកវាផ្តល់សញ្ញាណសម្រាប់ការបង្កើតមន្ត្រ (ការសង់ប៊ីជ, ចាត់ថ្នាក់សូរសព្ទ/ជាតិ, ភ្ជាប់សឌអង្គ) និងកំណត់ជំហានមូលដ្ឋាន៖ ដាក់អាសនៈដោយ ប្រាណវ, ធ្វើ មូរតិ-ញាស តាមហ្រឹទ័យ, និងបញ្ជាក់វត្ថុបូជា និងមេឌៀរូបព្រះ (មាស ប្រាក់ ឈើ ថ្ម)។ មានការរៀបចំប្រាំផ្នែក (ពិណ្ឌា ដោយអវ្យក្តនៅកណ្ដាល/ជ្រុង) និងលំដាប់ទេវតាតាមទិស/រង្វង់ ដើម្បីរៀបចំភូមិសាស្ត្រពិធីក្នុងម៉ណ្ឌល។ អត្ថបទពិពណ៌នាជម្រើសរូបវិទ្យាសម្រាប់ តារា (ចំនួនដៃ យានៈ កាយវិការ/ឧបករណ៍) កំណត់ឧបករណ៍ និងកាយវិការ ហើយបញ្ចប់ដោយចំណាត់ថ្នាក់មុទ្រា (បដ្ម, ទិង្គ, អាវាហនី, សក្តិ/យោនី) និងម៉ណ្ឌលការ៉េមានមាត្រដ្ឋាន ការពង្រីកសមាមាត្រ និងទ្វារ។ ចុងក្រោយ វាកំណត់វិធីថ្វាយ (ផ្កាក្រហម, ហោមមុខទៅជើង, ពូរណាហុតិ), សីលធម៌សង្គម-ពិធី (បលិ, បំបៅកុមារី, ចែកណៃវេឌ្យ) ការអះអាងសិទ្ធិ (វាក-សិទ្ធិដោយជបធំ) និងពិធី កលស-បូជា ម្រឹត្យុញជយ ជាមួយវត្ថុហោម និងចំនួនមន្ត្រ ដើម្បីសុខភាព អាយុវែង និងការពារពីមរណភាពមិនទាន់ពេល។
Adhyaya 326
Chapter 326 — देवालयमाहात्म्यम् (The Glory of Temples)
ក្នុងបរិបទមន្ត្រ-សាស្ត្រ ជំពូកនេះប្ដូរពីពិធីបញ្ចប់វ្រតទៅកាន់សេដ្ឋកិច្ចសក្ការៈនៃវប្បធម៌ប្រាសាទ។ វាពិពណ៌នាឧបករណ៍ពិធីសម្រាប់ការពារ និងសម្បូរបែប ដូចជា ខ្សែ អង្កាំ និងតាលិស្មង់ ហើយកំណត់វិន័យជបៈ៖ សូត្រនៅក្នុងចិត្ត ការប្រើគ្រាប់មេរុ និងការសងសេចក្តីខុសបើអង្កាំធ្លាក់។ សំឡេងពិធី (កណ្ដឹង) ត្រូវបានចាត់ថាជាសារសំខាន់នៃឧបករណ៍ ហើយកំណត់វត្ថុសម្អាតសម្រាប់បរិសុទ្ធផ្ទះ ស្ថានបូជា និងលិង្គ។ មេរៀនមន្ត្រស្នូលផ្តោតលើ «Namaḥ Śivāya» ទម្រង់៥/៦ព្យាង្គ ហើយបញ្ចប់ដោយ «Oṃ namaḥ śivāya» ជាមន្ត្រលើកំពូលសម្រាប់បូជាលិង្គ ជាប្រភពមេត្តាករុណានៃ ធម្ម អត្ថ កាម និងមោក្ស។ បន្ទាប់មក វាលើកសរសើរការតាំងប្រាសាទ និងដំឡើងលិង្គថាជាបុណ្យធំ បង្កើនផលនៃយជ្ញ តបស ទាន ទីរថ និងការសិក្សាវេទៈ ដោយបញ្ជាក់ថា ការថ្វាយតូចឬធំបានផលស្មើគ្នា ប្រសិនបើភក្តិជាចម្បង។ ចុងក្រោយ វាបង្ហាញមាត្រដ្ឋានបុណ្យតាមកម្រិតសម្រាប់សាងសង់ទេវាល័យដោយសម្ភារៈរឹងមាំកាន់តែខ្ពស់ ហើយថា សូម្បីតែការជួយសាងសង់តិចតួចក៏ទទួលបានរង្វាន់វិញ្ញាណធំ។
Adhyaya 327
Chapter 327 — छन्दःसारः (Chandas-sāra: The Essence of Metres)
ជំពូកនេះប្តូរពីការអនុវត្តវិហារ និងមន្ត្រ ទៅកាន់វិទ្យាសាស្ត្រភាសាដែលថែរក្សាព្រះវចនៈ គឺឆន្ទៈ (chandas)។ ព្រះអគ្និ បង្ហាញមេរៀនតាមបែប Piṅgala ដោយកំណត់ការសង់មាត្រាតាមឯកតាព្យាង្គមូលដ្ឋាន និងប្រព័ន្ធ gaṇa (ត្រីក) សម្រាប់កូដលំនាំ laghu (ស្រាល) និង guru (ធ្ងន់)។ បន្ទាប់មក ពន្យល់ករណីលើកលែងតាមច្បាប់សម្រាប់ការអានវេទ និងសាស្ត្រ ឲ្យត្រឹមត្រូវ៖ ព្យាង្គខ្លីអាចរាប់ជាវែងនៅចុង pāda; ភាពធ្ងន់អាចកើតពីក្រុមព្យញ្ជនៈ, visarga, anusvāra និងសំឡេងពិសេស jihvāmūlīya និង upadhmānīya។ ដោយរៀបចំច្បាប់សំឡេងក្នុងបរិបទមាត្រា ជំពូកនេះបញ្ជាក់ថាវិទ្យាបច្ចេកទេសជាគ្រឹះសក្ការៈ៖ ការសូត្រត្រឹមត្រូវការពារប្រសិទ្ធិភាពមន្ត្រ ភាពត្រឹមត្រូវអត្ថបទ និងការបន្តចំណេះដឹងពិធីការតាមជំនាន់។