Adhyaya 323

Verse 1

उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः

«អូរូប; ចត; ប្រចត; កត; វម; ចូរវាយបំផ្លាញ; ហ៊ូṁ; ផត—នេះជាមន្ត អឃោរាស្ត្រ (អាវុធអឃោរ)»។ ដូច្នេះ ក្នុង អគ្នេយ មហាបុរាណ បញ្ចប់ជំពូកទី ៣២៣ មានចំណងជើង «អឃោរាស្ត្រ ឆដង្គៈ (អាវុធអឃោរ៦អង្គ)»។ ឥឡូវចាប់ផ្តើមជំពូកទី ៣២៤ «រុទ្រសាន្តិ (ការសម្រួលរុទ្រៈ)»។ ព្រះអម្ចាស់ (ឥશ્વរ) មានព្រះបន្ទូល៖ «ខ្ញុំនឹងបង្រៀនពិធីសាន្តិរបស់សិវៈ ដែលមាន អឃោរកល្ប ជាមុន។ អឃោរ ដ៏គួរភ័យ ជាអធិបតីនៃកងទ័ពប្រាំពីរកោដិ បំផ្លាញអំពើបាប ដូចជា ការសម្លាប់ព្រហ្មណ៍ និងអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗ»។

Verse 2

उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः

ព្រះអង្គជាទីស្ថិតនៃសិទ្ធិទាំងអស់ ទាំងខ្ពស់ទាំងទាប; ជាអ្នកបំបាត់ជំងឺគ្រប់ប្រភេទ; និងជាអ្នកបង្ក្រាបឧប្បាត (សញ្ញាអាក្រក់) ដែលកើតពីលោកទេវ, ពីអាកាស, និងពីផែនដី។

Verse 3

विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्

វា «លេបបំបាត់» ពុល, ការចាប់គាំងដោយគ្រោះភព (គ្រោះគ្រាន់តារា), និងពិសាច; វាបំពេញបំណងទាំងអស់។ វាជាព្រាយស្ចិត្ត (ការសងបាប) នៅពេលរងទុក្ខដោយទឹកជំនន់នៃបាប ហើយវាបំផ្លាញទុក្ខវេទនាដែលកើតពីសំណាងអាក្រក់។

Verse 4

एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः

បន្ទាប់ពីធ្វើ nyāsa នៃ (មន្ត្រ/ទេវតា) «ឯកវីរ» ហើយ គួរតែសមាធិជានិច្ចលើទេវតា «ប្រាំមុខ» ដែលមាននាមបរិយាយ «Brahma-hary-ādi-mardana» (អ្នកបង្ក្រាបព្រះព្រហ្ម ព្រះហរិ និងអ្នកដទៃ)។ ក្នុងពិធីសន្តិ (śānti) និងពិធីបង្កើនសម្បត្តិ (pauṣṭika) គួរតែគូររូបជាពណ៌ស; ក្នុងពិធីវश्य (vaśya) គូរជាពណ៌លឿង; ហើយពណ៌ក្រហមត្រូវបានកំណត់សម្រាប់ពិធីប្រតិបត្តិការដែលសមស្របតាមប្រពៃណី។

Verse 5

स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्

សម្រាប់ពិធីស្តម្ភន (stambhana) គួរថ្វាយបូជាជាពណ៌ប្រផេះដូចផ្សែង (dhūmra)។ សម្រាប់ពិធីឧច្ចាត (uccāṭa) និងមារណ (māraṇa) គួរថ្វាយបូជាជាពណ៌ខ្មៅ។ សម្រាប់ពិធីកರ್ಷណ (karṣaṇa) គួរថ្វាយបូជាជាពណ៌ត្នោតលឿង (kapila)។ ហើយសម្រាប់ពិធីមោហ (moha) គួរថ្វាយបូជាដោយប្រើសំណុំ «៣២ ពណ៌»។

Verse 6

त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्

គួរតែសូត្រមន្ត្រ ៣០ លក្ខ (បីលានដង) ហើយបន្ទាប់មកធ្វើហោម (homa) ចំនួនមួយភាគដប់នៃការសូត្រនោះ។ ដោយប្រើអាហុតិ (oblation) ដែលលាយជាមួយគុគ្គុលុ (guggulu) និងអម្រឹត (amṛta) មនុស្សនោះក្លាយជាសម្រេចសិទ្ធិ ទោះបីមុននេះមិនទាន់សម្រេចក៏ដោយ ហើយអាចសម្រេចគោលបំណងទាំងអស់។

Verse 7

अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्

មិនមានមន្ត្រណាដែលលើសលប់ជាង (មន្ត្រ) «អឃោរ» ទេ—មន្ត្រដែលផ្តល់ទាំងភោគ (ការរីករាយលោកិយ) និងមោក្ខ (ការលោះលែង)។ ដោយអานุភាពរបស់វា សូម្បីអ្នកមិនប្រកាន់ព្រហ្មចារី ក៏ក្លាយជាព្រហ្មចារី; សូម្បីអ្នកមិនទាន់ងូតទឹកពិធី ក៏ក្លាយដូចអ្នកបានបញ្ចប់វា (snātaka)។

Verse 8

अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्

«អឃោរាស្ត្រ» (Aghorāstra) និង «អឃោរ» (Aghora)—មន្ត្រទាំងពីរនេះជាមន្ត្ររាជ (ស្តេចនៃមន្ត្រ)។ ដោយអនុវត្តវាតាមរយៈជប (japa) ហោម (homa) អರ್ಚន (arcana) និងសូម្បីតែក្នុងសង្គ្រាម ក៏អាចបង្ក្រាបកងទ័ពសត្រូវបាន។

Verse 9

रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពី «រុទ្រ-សាន្តិ» ដែលជាពិធីសន្តិភាពដ៏មង្គល អាចសម្រេចគោលបំណងទាំងអស់—ធ្វើដើម្បីបានកូនប្រុស ដើម្បីបំបាត់ទោសពីគ្រោះភពផ្កាយ និងដើម្បីបំផ្លាញពុល និងជំងឺ។

Verse 10

दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च

(ពិធីនេះធ្វើ) ដើម្បីសម្រួលសន្តិភាពនៃទុរភិក្ស និងរោគរាតត្បាត ដើម្បីបំបាត់សុបិនអាក្រក់ ហើយដើម្បីទទួលបានអំណាច និងរាជ្យសម្បត្តិ ព្រមទាំងបំផ្លាញសត្រូវផងដែរ។

Verse 11

अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा

នៅពេលមានសញ្ញាអមង្គល ដូចជា ដើមឈើផ្លែឈើកើតក្រៅរដូវ—ដែលបង្ហាញពីការរំខាននៃភពទាំងអស់—គួរធ្វើបូជាដោយការគោរពសំពះក្រាប; ហើយក្នុងពិធីហោម (homa) មន្តបញ្ចូលអាហុតិគួរបញ្ចប់ដោយពាក្យ «ស្វាហា» ផងដែរ។

Verse 12

आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्

សម្រាប់ពិធីដែលមានគោលបំណងបំប៉ន និងធ្វើឲ្យស្រស់ស្រាយ (āpyāyana) គួរប្រើពាក្យអធិស្ឋាន «វෂត»; សម្រាប់ពិធីសម្បូរបែប និងការកើនចម្រើន (puṣṭi) គួរប្រើ «វૌષត»។ ហើយនៅកន្លែងដែលគួរមាន «ច» ពីរដង (cakāra-dvitaya) ត្រូវធ្វើការភ្ជាប់សូរសព្ទដោយអក្សរតាមវర్గ (jāti-yoga) ជំនួស។

Verse 13

ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्

«ឱំ—នមស្ការ​ដល់ រុទ្រ; ឱំ—នមស្ការ​ដល់ ព្រះអម្ចាស់មានទង់គោ (វೃಷភ)។ នមស្ការ​ដល់ អវិមុកត (មិនបោះបង់/មិនខ្សោយ), ដល់ អសម្ភវ (មិនកើត), ដល់ បុរសដ៏អធិរាជគួរឲ្យបូជា, ដល់ ឥសាន, ដល់ ព្រះអម្ចាស់មានពលកម្លាំងវីរភាព។ នមស្ការ​ដល់ ព្រះមានរូបសកល, ដល់ ករាល (គួរភ័យ), ដល់ រូបបម្លែង និងរូបមិនបម្លែង, ហើយដល់ ព្រះដែលបង្ហាញបម្លែងឡើងវិញនៅកាលក្រោយ។ នមស្ការ​ដល់ មាយា​នៅក្នុងទឹក និងអំណាចនៅទិសនైరෘត (និរតិ)។ នមស្ការ​ដល់ អ្នកប្រទានសុខដល់សត្វទាំងអស់; ដល់ ព្រះនៅក្នុង «ស្លឹកខ្យល់» (វាយុបត្រ), និងក្នុងបុរសដែលបានកំណត់, ហើយនៅទិសខាងជើងផងដែរ។ ព្រះជាអ្នកធ្វើឲ្យមានសាន្និធ្យនៃទេវតាទាំងអស់; ជាអ្នកស្រឡាញ់ព្រះព្រហ្ម វិស្ណុ និងរុទ្រ; ទោះមិនបានបូជាក៏គួរឲ្យសរសើរ; ជាសាក្សី។ ព្រះគឺ ទុរុ, បតង្គ, ពិង្គ; ជាចំណេះដឹង, សំឡេង, សូក្ស្ម; ជា សិវ, អ្នកប្រទានទាំងអស់។ “ឱំ នមះ សិវាយ; ឱំ នមោ នមះ សិវាយ; ឱំ នមោ នមះ ឥសានេ।” គួរបូជា ថ្វាយអាហុតិ និងជប (សូត្រ) នេះ ក្នុងតត្តវៈដើម (ប្រាក្រឹត-តត្តវៈ) នៃ ឥសាន; វាសម្រួលទុក្ខពីភពផ្កាយ ជំងឺ និងមាយា ហើយបង្កើតសិទ្ធិទាំងអស់។»