Adhyaya 310

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामन्त्रादिर्नाम नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामूलमन्त्रादिः अग्निर् उवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुले ऽब्जके हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज इह सिंहासनाय नमः तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चत्वारश् चत्वारश् चतुरो भवेत्

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘த்வரிதா-மந்திராதி’ எனப்படும் முந்நூற்று பத்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது முந்நூற்று பதினொன்றாம் அத்தியாயம்—‘த்வரிதா-மூலமந்திராதி’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: “தீக்ஷை முதலியவற்றை நான் விளக்குகிறேன். சிம்ஹ–வஜ்ர குலத்திற்குரிய தாமரை-யந்திரத்தில் ந்யாசம் செய்து (ஜபிக்க): ‘ஹே, ஹுதி, வஜ்ரதந்த, புரு, லுலு, கர்ஜ; இஹ—சிம்ஹாசனாய நமः।’ குறுக்காக நான்கு, மேல்நோக்கி நான்கு கோடுகள் வரையப்பட வேண்டும்; அதனால் நான்கு பிரிவுகள் உண்டாகும்।”

Verse 2

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्बुधः ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत्

இடத்தை ஒன்பது பகுதிகளாகப் பிரித்து அறிவுடையவர் கோஷ்டங்களை அமைக்க வேண்டும். முதன்மை திசைகளில் உள்ள கோஷ்டங்கள் ஏற்கத்தக்கவை; இடைத்திசைகளில் (விதிசைகளில்) உள்ளவை நீக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 3

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् वाह्यकोष्ठस्य वाह्ये तु मध्ये यावत् समानयेत्

வெளிப்புற வளையத்தில் கோஷ்டங்களின் மூலைகளில் ‘வெளி எட்டு கோடுகள்’ விதிக்கப்பட்டுள்ளன. வெளிப்புறக் கோஷ்டத்தின் வெளியிலிருந்து கோடுகளை இழுத்து உள்ளே நடுவரை கொண்டு வர வேண்டும்.

Verse 4

वज्रस्य मध्यमं शृङ्गं वाह्यरेखा द्विधार्धतः वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्बुधः

வஜ்ரத்தில் நடுப் பிராங்கை வெளிக் கோட்டை இரு பாதிகளாகப் பிரித்து அமைக்க வேண்டும். அந்த வெளிக் கோடு வளைவாக இருக்க வேண்டும்; தேர்ந்த கலைஞன் அதை இருமடங்கு வளைவு (த்விபங்க) கொண்டு வடிவமைக்க வேண்டும்.

Verse 5

मध्यकोष्ठं भवेत्पद्मं पीतकर्णिकमुज्ज्वलम् कृष्णेन रजसा लिख्य कुलिशासिशितोर्धता

மத்திய கோஷ்டத்தில் மஞ்சள் கர்ணிகையுடன் ஒளிரும் தாமரை இருக்க வேண்டும். அதை கருப்பு தூள் (ரஜஸ்) கொண்டு வரைய வேண்டும்; கோடுகள் வஜ்ரம் அல்லது வாளின் धारைப் போல கூர்மையாகவும் உயர்ந்ததாகவும் அமைய வேண்டும்.

Verse 6

वाह्यतश् चतुरस्रन्तु वज्रसम्पुटलाञ्छितम् द्वारे प्रदापयेन्मन्त्री चतुरो वज्रसम्पुटान्

வெளிப்புறத்தில் அதை சதுரமாக அமைத்து வஜ்ர-சம்புடத்தின் சின்னத்தால் குறியிட வேண்டும். வாசலில் மந்திரம் அறிந்த ஆச்சாரியர் நான்கு வஜ்ர-சம்புடங்களை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 7

पद्मनाम भवेद्वामवीथी चैव समा भवेत् गर्भं रक्तं केशराणि मण्डले दीक्षिताः स्त्रियः

இதனை “பத்மம்” என அழைக்க வேண்டும்; வாமவீதீ (இடப்புறப் பாதை) சமமாகவும் சமச்சீராகவும் அமைக்கப்பட வேண்டும். கர்பம் (மையக் கோர்) சிவப்பாக இருக்க வேண்டும்; மண்டலத்தில் கேசரத் தந்துக்கள் காட்டப்பட வேண்டும்; மேலும் பெண்கள் முறையாக தீக்ஷை பெற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 8

जयेच्च परराष्ट्राणि क्षिप्रं राज्यमवाप्नुयात् मूर्तिं प्रणवसन्दीप्तां हूंकारेण नियोजयेत्

அவன் அயல் அரசுகளை வென்று விரைவில் அரசாட்சியை அடைவான். பிரணவம் (ஓம்) ஒளிரும் மூர்த்தியை ‘ஹூம்’ என்ற பீஜாக்ஷரத்தால் முறையாக நியமித்து/பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்।

Verse 9

मूलविद्यां समुच्चार्य मरुद्व्योमगतां द्विज प्रथमेन पुनश् चैव कर्णिकायां प्रपूजयेत्

ஓ த்விஜனே! மூலவித்யையைத் தெளிவாக உச்சரித்து, காற்றிலும் ஆகாயத்திலும் நிலைபெற்ற அந்த சக்தியை முதல் முறையின்படி மீண்டும் தாமரையின் கர்ணிகையில் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 10

एवं प्रदक्षिणं पूज्य एकैकं वीजमादितः दलमध्ये तु विद्याङ्गा आग्नेय्यां पञ्च नैरृतम्

இவ்வாறு வலம்வரும் (பிரதக்ஷிண) வரிசையில் பூஜை செய்து, தொடக்கத்திலிருந்து ஒவ்வொரு பீஜாக்ஷரத்தையும் ஒன்றொன்றாக ந்யாசம்/உச்சரிப்பு செய்ய வேண்டும். இதழின் நடுவில் வித்யாவின் அங்கங்கள் (வித்யாங்கங்கள்) இருக்க வேண்டும்; ஆக்னேய திசையில் ஐந்தை வைக்க வேண்டும்; நைர்ருதி திசையில் நைர்ருத நியமத்தை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 11

मध्ये नेत्रं दिशास्त्रञ्च गुह्यकाङ्गे तु रक्षणम् हुतयः केशरस्थास्तु वामदक्षिणपार्श्वतः

மையத்தில் நேத்ரத்தை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; திசைகளை காக்க திசாஸ்திரத்தை நிறுவ வேண்டும். குஹ்யகாங்கத்தில் பாதுகாப்பு அமைக்க வேண்டும். ஹுதிகள் கேசர இடங்களில், இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் நிலைபெற வேண்டும்।

Verse 12

पञ्च पञ्च प्रपूज्यास्तु स्वैः स्वैर् मन्त्रैः प्रपूजयेत् लोकपालान्न्यसेदष्टौ वाह्यतो गर्भमण्डले

நியமிக்கப்பட்ட தேவதைகளை ஐந்தைந்து குழுக்களாக முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் மந்திரத்தால் பூஜிக்க வேண்டும். பின்னர் கர்பமண்டலத்தின் வெளிப்புறத்தில் எட்டு லோகபாலர்களை ந்யாசமாக நிறுவ வேண்டும்.

Verse 13

वर्णान्तमग्निमारूटं षष्ठस्वरविभेदितं पञ्चदशेन चाक्रान्तं स्वैः स्वैर् नामभि योजयेत्

வர்ணங்களின் முடிவில் அக்னியை அமைத்து, ஆறாம் ஸ்வர வேறுபாட்டால் பிரிக்கப்பட்டதும் பதினைந்தாம் மூலம் மேலிடப்பட்டதும் ஆகிய எழுத்துக் குழுவை, அவரவர் பெயர்களின்படி ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்.

Verse 14

शीघ्रं सिंहे कर्णिकायां यजेद् गन्धादिभिः श्रिये आग्नेयावन्नैरृतमिति ञ ज्येष्ठस्वरविभूषितमिति ख , छ च नामभिर्योजयेदित्ययं पाठः समीचीनो भवितुमर्हति नीलेति ञ श्रियमिति ञ अष्टाभिर् वेष्टयेत् कुम्मैर् मन्त्राष्टशतमन्त्रितैः

சிங்காசனத்தில் உள்ள கர்ணிகை (மத்தியப் பத்மம்) மீது ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி)யை கந்தம் முதலிய உபசாரங்களால் விரைவாகப் பூஜிக்க வேண்டும். ஆக்நேய திசையிலிருந்து நைர்ருதம் வரை, பாடத்தில் கூறியபடி பெயர்களை இணைத்து, ‘ஜ்யேஷ்ட’ ஸ்வரச் சின்னம் உடைய மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும். பின்னர் ஒவ்வொன்றும் நூறு மந்திர ஜபத்தால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட எட்டு கும்பங்களால் சுற்றிவளைக்க வேண்டும்.

Verse 15

मन्त्रमष्टसहस्रन्तु जप्त्वाङ्गानां दशांशकम् तोमं कुर्यादग्निकुण्डे वह्निमन्त्रेण चालयेत्

மந்திரத்தை எட்டாயிரம் முறை ஜபித்து, அங்க மந்திரங்களுக்கு அதன் பத்தில் ஒரு பங்கு அளவில் அக்னிகுண்டத்தில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் வஹ்னி (அக்னி) மந்திரத்தால் தீயைத் தூண்டி செயல்படுத்த வேண்டும்.

Verse 16

निक्षिपेद् हृदयेनाग्निं शक्तिं मध्ये ऽग्निगां स्मरेत् गर्भाधानं पुंसवनं जातकर्म च होमयेत्

இதயப் பாவத்துடன் அக்னியை நிறுவ வேண்டும்; நடுவில் அக்னிக்குள் இயங்கும் சக்தியைத் தியானிக்க வேண்டும். பின்னர் கர்பாதானம், பும்ஸவனம், ஜாதகர்மம் ஆகிய ஸம்ஸ்காரங்களுக்காக ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

हृदयेन शतं ह्य् एकं गुह्येकं गुह्याङ्गे जनयेच्छिखिम् पूर्णाहुत्या तु विद्यायाः शिवाग्निर्ज्वलितो भवेत्

ஹ்ருதய மந்திரத்தால் நூறு முறை ஜபம்/ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; குஹ்ய மந்திரத்தால் ஒன்று; குஹ்யாங்க மந்திரத்தால் அগ্নிசிகையை உண்டாக்க வேண்டும். பின்னர் இவ்வித்யையின் பூர்ணாஹுதியால் மங்களமான சிவாக்னி முழுமையாகப் பிரகாசிக்கும்.

Verse 18

होमयेम्मूलमन्त्रेण शतञ्चाङ्गं दशांशतः निवेदयेत्ततो देव्यास्ततः शिष्यं प्रवेशयेत्

மூல மந்திரத்தால் நூறு ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் அங்க மந்திரங்களை தசாம்சமாக (ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து) ஆஹுதி செய்ய வேண்டும். அதன் பின் தேவிக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் சீடனைப் பிரவேசம்/தீட்சையில் சேர்க்க வேண்டும்.

Verse 19

अस्त्रेण ताडनं कृत्वा गुह्याङ्गानि ततो न्यसेत् विद्याङ्गैश् चैव सन्नद्धं विद्याङ्गेषु नियोजयेत्

அஸ்திர மந்திரத்தால் தாடனம் (ஆகாத-கிரியை) செய்து, பின்னர் குஹ்யாங்கங்களில் ந்யாசம் நிறுவ வேண்டும். வித்யாவின் அங்கங்களால் சன்னத்தமாக (பாதுகாப்புடன்) இருந்து, அந்தப் பாதுகாப்பை வித்யாங்கங்களிலேயே செயல்படுத்த வேண்டும்.

Verse 20

पुष्पं क्षिपाययेच्छिष्यमानयेदग्निकुण्डकम् यवैर् द्वान्यैस्तिलैर् आज्यैर् मूलविद्याशतं हुनेत्

புஷ்பம் சிதறச் செய்து, சீடனை அগ্নிகுண்டத்தை கொண்டு வரச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் யவம், தானியம், எள், நெய் ஆகியவற்றால் மூலவித்யையை நூறு முறை ஜபித்தபடி நூறு ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 21

स्थावरत्वं पुरा होमं सरीसृपमतः परं पक्षिमृगपशुत्वञ्च मानुषं ब्राह्ममेव च

முதலில் ஸ்தாவரத்துவம் (அசைவு இல்லா/தாவராதி நிலை); அடுத்தது சரீஸ்ருப நிலை. பின்னர் பறவை, மிருகம், பசு முதலிய பசுத்துவ நிலைகள்; அதன் பின் மனித நிலை; இறுதியில் பிராஹ்ம பதம் (உயர்ந்த நிலை) அடையப்படும்.

Verse 22

विष्णुत्वञ्चैव रुद्रत्वमन्ते पूर्णाहुतिर्भवेत् एकया चैव ह्य् आह्त्या शिष्यः स्याद्दीक्षितो भवेत्

இறுதியில் விஷ்ணுத்துவமும் ருத்ரத்துவமும் ஆவாஹனம் செய்து பூர்ணாஹுதி செய்ய வேண்டும். ஒரே ஆஹுதியாலேயே சீடன் தீக்ஷிதனாகிறான்.

Verse 23

अधिकारो भवेदेवं शृणु मोक्षमतः परम् सुमेरुस्थो यदा मन्त्री सदाशिवपदे स्थितः

இவ்வாறு தகுதி உண்டாகிறது; இனி பரம மோக்ஷத் தத்துவத்தை கேள். மந்திர சாதகர் சுமேருவில் நிலைத்து சதாசிவப் பதத்தில் நிறுவப்படும்போது.

Verse 24

परे च होमयेत् स्वस्थो ऽकर्मकर्मशतान् दश पूर्णाहुत्या तु तद्योगी धर्माधर्मैर् न लिप्यते

பின்னர் உடல்நலம் பெற்று மனம் ஒருமித்து, பந்தகர்மம் அற்ற செயல்வகையாய் நூற்றின் பத்து (அதாவது ஆயிரம்) ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அந்த பூர்ணாஹுதியால் யோகி தர்ம-அதர்மங்களில் ஒட்டாது.

Verse 25

मोक्षं याति परंस्थानं यद्गत्वा न निवर्तते यथा जले जलं क्षिप्तं जलं देही शिरस् तथा

அவன் மோக்ஷம் எனும் பரம நிலையைக் அடைகிறான்; அதை அடைந்த பின் மீளுதல் இல்லை. நீரில் ஊற்றிய நீர் நீராகவே ஆகுவது போல, தேஹி லயமடைந்து அதே பரமத் தத்துவமாகிறான்.

Verse 26

कुम्भैः कुर्याच्चाभिषेकं जयराज्यादिसर्वभाक् कुमारी ब्राह्मणी पूज्या गुर्वादेर्दक्षिणां ददेत्

கும்பங்களால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; அதனால் வெற்றி, அரசாட்சி முதலிய எல்லாப் பலன்களிலும் பங்குபெறுவான். கன்னி பிராமணியைப் பூஜித்து, குரு முதலியோருக்கு உரிய தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 27

यजेत् सहस्रमेकन्तु पूजां कृत्वा दिने दिने तिलाज्यपुरहोमेन देवी श्रीः कामदा भवेत्

நாள்தோறும் பூஜை செய்து இந்த விதியை முழு ஆயிரம் முறை செய்ய வேண்டும். எள், நெய், புரா (இனிப்பு கேக்) ஆகியவற்றால் ஹோமம் செய்தால் தேவீ ஸ்ரீ விரும்பிய பயனை அளிப்பாள்.

Verse 28

ददाति विपुलान् भोगान् यदन्यच्च समीहते जप्त्वा ह्य् अक्षरलक्षन्तु निधानाधिपतिर्भवेत्

இது பெருமளவு போகங்களையும், சாதகர் விரும்பும் பிற அனைத்தையும் அளிக்கும். உண்மையாகவே ஒரு லட்சம் எழுத்துகள் ஜபித்தால் நிதியின் அதிபதி, அதாவது செல்வத்தின் தலைவன் ஆவான்.

Verse 29

द्विगुणेन भवेद्राज्यं त्रिगुणेन च यक्षिणी चतुर्गुणेन ब्रह्मत्वं ततो विष्णुपदं भवेत्

இருமடங்கு புண்ணியத்தால் அரசாட்சி பெறப்படும்; மும்மடங்கால் யக்ஷிணீ பதவி கிடைக்கும்; நான்மடங்கால் பிரம்மத்துவம் அடையும்; அதற்கு அப்பால் விஷ்ணுபதம், அதாவது பரம தாமம் பெறப்படும்.

Verse 30

षड्गुणेन महासिद्धिर् लक्षेणैकेन पापहा दश जप्त्वा देहशुद्ध्यै तीर्थस्नानफलं शतात्

ஆறுமடங்கு ஜபத்தால் மகாசித்தி உண்டாகும்; ஒரு லட்சம் ஜபத்தால் இது பாபநாசியாகும். உடல் சுத்திக்காக பத்து முறை ஜபித்தால் நூறு தீர்த்தஸ்நானங்களின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 31

पटे वा प्रतिमायां वा शीघ्रां वै स्थण्डिले यजेत् शतं सहस्रमयुतं जपे होमे प्रकीर्तितम्

படம் (வரையப்பட்ட தெய்வ உருவம்) அல்லது பிரதிமை முன், அல்லது ஸ்தண்டிலம் (தயாரிக்கப்பட்ட யாக நிலம்) மீது விரைவாகப் பூஜை செய்ய வேண்டும். ஜபம் மற்றும் ஹோமத்திற்கான எண்ணிக்கைகள்—நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம்—என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 32

एवं विधानतो जप्त्वा लक्षमेकन्तु होमयेत् महिषाजमेषमांसेन नरजेन पुरेण वा

இவ்வாறு விதிப்படி ஜபம் செய்து, பின்னர் ஒரு இலட்சம் ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்—எருமை, ஆடு அல்லது செம்மறி ஆட்டின் மாம்சத்தால், அல்லது நரஜ (மனிதோத்பன்ன) திரவியத்தால், அல்லது நெய்யால்।

Verse 33

तिलैर् यवैस् तथा लाजैर् व्रीहिगोधूमकाम्रकैः श्रीफलैर् आज्यसंयुक्तैर् होमयित्वा व्रतञ्चरेत्

எள்ளு, யவம், லாஜம், அரிசி, கோதுமை, மாம்பழம் முதலியனவும், ஸ்ரீபலம் (தேங்காய்) நெய்யுடன் கலந்து அக்னியில் ஆஹுதி செய்து, பின்னர் விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 34

अर्धरात्रेषु सन्नद्धः खड्गचापशरादिमान् एकवासा विचित्रेण रक्तपीतासितेन वा

அர்த்தராத்திரியில் முழு ஆயத்தத்துடன்—வாள், வில், அம்புகள் முதலியவற்றை ஏந்தி—ஒரே ஆடை அணிய வேண்டும்; அது பலநிறமாகவோ, அல்லது சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு நிறமாகவோ இருக்கலாம்।

Verse 35

नीलेन वाथ वस्त्रेण देवीं तैर् एव चार्चयेत् व्रजेद्दक्षिणदिग्भागं द्वारे दद्याद्बलिं बुधः

நீல ஆடையால் (அல்லது நீல உடையணிந்து) அதே திரவியங்களால் தேவியை அர்ச்சிக்க வேண்டும். பின்னர் தெற்கு திசைப் பகுதியை நோக்கிச் சென்று, வாசலில் ஞானி பலி செலுத்த வேண்டும்।

Verse 36

तिलाज्यप्लवहोमेनेति ख , छ च प्लवेनेति ख , छ च दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके एवञ्च सर्वकामाप्तिर्भुङ्क्ते सर्वां महीं नृपः

சில பாடங்களில் “எள்ளும் நெய்யும் கலந்த ப்லவ (மிதக்கும்) திரவியத்தால் ஹோமம்” எனவும், மற்றவற்றில் “ப்லவத்தால்” எனவும் உள்ளது. தூதீ-மந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி வாசல் முதலிய இடங்களில், தனித்த மரத்தருகிலும், சுடுகாட்டிலும் கிரியைகள் செய்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; அரசன் முழு பூமியையும் அனுபவிக்கும் (ஆட்சி) நிலை பெறுவான்।