Adhyaya 304

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्रा नाम त्र्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुरधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामाणि अग्निर् उवाच जपन् वै पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामानि यो नरः मन्त्रजप्यादिफलभाक् तीर्थेष्वर्चादि चाक्षयम्

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘பஞ்சாக்ஷராதி பூஜா மந்திரங்கள்’ எனும் 304ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 305ஆம் அதிகாரம்—‘விஷ்ணுவின் ஐம்பத்தைந்து நாமங்கள்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—விஷ்ணுவின் இவ்வைம்பத்தைந்து நாமங்களை ஜபிக்கும் மனிதன் மந்திரஜபம் முதலியவற்றின் பலனை அடைவான்; மேலும் தீர்த்தங்களில் அவன் செய்த அர்ச்சனை முதலியவை அక్షயமாகும்.

Verse 2

पुष्करे पुण्डरीकाक्षं गयायाञ्च गदाधरम् राघवञ्चित्रकूटे तु प्रभासे दैत्यसूदनम्

புஷ்கரத்தில் புண்டரீகாக்ஷனை நினைக்க வேண்டும்; கயாவில் கதாதரனை. சித்ரகூட்டத்தில் ராகவனை; பிரபாசத்தில் தைத்யசூதனனை நினைக்க வேண்டும்.

Verse 3

जयं जयन्त्यां तद्वच्च जयन्तं हस्तिनापुरे वाराहं वर्धमाने च काश्मीरे चक्रपाणिनम्

ஜயந்தியில் ஜயனை நினைக்க வேண்டும்; அதுபோல ஹஸ்தினாபுரத்தில் ஜயந்தனை. வர்தமானத்தில் வாராஹனை; காஷ்மீரத்தில் சக்ரபாணியை நினைக்க வேண்டும்.

Verse 4

जनार्दनञ्च कुब्जाम्रे मथुरायाञ्च केशवम् कुब्जाम्रके हृषीकेशं गङ्गाद्वारे जटाधरम्

குப்ஜாம்ரத்தில் ஜனார்தனனாக நினைவு கொள்ள வேண்டும்; மதுராவில் கேசவனாக; குப்ஜாம்ரகத்தில் ஹ்ருஷீகேசனாக; கங்காத்வாரத்தில் (ஹரித்வார) ஜடாதரனாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 5

शालग्रामे महायोगं हरिं गोबर्धनाचले पिण्डारके चतुर्वाहुं शङ्खोद्धारे च शङ्खिनम्

சாலகிராமத்தில் ஹரியை மகாயோகியாக தியானிக்க வேண்டும்; கோவர்தன மலையில் ஹரியை நினைவு கொள்ள வேண்டும்; பிண்டாரகத்தில் நான்கு கரங்களுடையவராகவும், சங்கோத்தாரத்தில் சங்கம் தாங்கிய ஆண்டவனாகவும்.

Verse 6

वामनञ्च कुरुक्षेत्रे यमुनायां त्रिविक्रमम् विश्वेश्वरं तथा शोणे कपिलं पूर्वसागरे

குருக்ஷேத்திரத்தில் வாமனனை நினைவு கொள்ள வேண்டும்; யமுனையில் திரிவிக்ரமனை; சோண நதியில் விஸ்வேஸ்வரனை; கிழக்குக் கடலில் கபிலனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 7

विष्णुं महोदधौ विद्याद्गङ्गासागरसङ्गमे वनमालञ्च किष्किन्ध्यां देवं रैवतकं विदुः

கங்கா-சாகர சங்கமமான பேர்கடலில் விஷ்ணுவை அறிய வேண்டும்; கிஷ்கிந்தாவில் வனமாலையை—அங்குள்ள அதிஷ்டாதேவனை ரைவதகன் என அறிந்துள்ளனர்.

Verse 8

काशीतटे महायोगं विरजायां रिपुञ्जयम् विशाखयूपे ह्य् अजितन्नेपाले लोकभावनम्

காசி கரையில் மகாயோக (தீர்த்தம்/தெய்வம்) உள்ளது; விரஜாவில் ரிபுஞ்ஜயன்—எதிரிகளை வென்றவன்—உள்ளான்; விசாகயூபத்தில் அஜிதன் உள்ளான்; நேபாளத்தில் லோகபாவனன்—உலக நலன் புரிபவன்—விளங்குகின்றான்.

Verse 9

द्वारकायां विद्धि कृष्णं मन्दरे मधुसूदनम् लोकाकुले रिपुहरं शालग्रामे हरिं स्मरेत्

த்வாரகையில் கிருஷ்ணனை அறிக; மந்தர மலையில் மதுசூதனனை. உலகக் கலக்கத்தில் பகைநாசகனை, சாலகிராமத்தில் ஹரியை நினைவு கூர்க.

Verse 10

पुरुषं पूरुषवटे विमले च जगत्प्रभुं अनन्तं सैन्धवारण्ये दण्डके शार्ङ्गधारिणम्

பூருஷவட்டத்தில் பரமபுருஷனை நினைவு கூர்க; விமலத்தில் உலகப் பிரபுவை. சைந்தவ வனத்தில் அனந்தனை, தண்டகத்தில் சார்ங்கதாரி (விஷ்ணு)யை நினைவு கூர்க.

Verse 11

उत्पलावर्तके शौरीं नर्मदायां श्रियः पतिं दामोदरं रैवतके नन्दायां जलशायिनं

உத்பலாவர்த்தகத்தில் சௌரியை நினைவு கூர்க; நர்மதா கரையில் ஸ்ரியஹ்பதி (லக்ஷ்மீபதி)யை. ரைவதகத்தில் தாமோதரனை, நந்தாவில் ஜலசாயி ஆண்டவனை நினைவு கூர்க.

Verse 12

गोपीश्वरञ्च सिन्ध्वव्धौ माहेन्द्रे चाच्युतं विटुः सहाद्रौ देवदेवेशं वैकुण्ठं मागधे वने

சிந்து சமுத்திரத்தில் அவரை கோபீஸ்வரன் என அறிகின்றனர்; மாஹேந்திர மலையில் அச்யுதன். சஹ்யாத்ரியில் தேவேதேவேசன், மகத வனத்தில் வைகுண்டன் என அறிகின்றனர்.

Verse 13

सर्वपापहरं विन्ध्ये औड्रे तु पुरुषोत्तमम् आत्मानं हृदये विद्धि जपतां भुक्तिमुक्तिदम्

விந்த்யப் பகுதியில் ‘சர்வபாபஹர’ (திருத்தலம்) உள்ளது; ஓட்ரத்தில் புருஷோத்தமன். ஆத்மா இதயத்தில் உறைகின்றது என அறிக—ஜபம் செய்பவர்க்கு இது போகமும் மோக்ஷமும் அளிக்கும்.

Verse 14

वटे वटे वैश्रवणं चत्वरे चत्वरे शिवम् पर्वते पर्वते रामं सर्वत्र मधुसूदनं

ஒவ்வொரு ஆலமரத்திடமும் வைஶ்ரவணன் (குபேரன்) நினைவு கொள்; ஒவ்வொரு சந்தியிலும் சிவனை. ஒவ்வொரு மலையிலும் ராமனை, மேலும் எங்கும் மதுசூதனன் (விஷ்ணு) நினைவு கொள்.

Verse 15

नरं भूमौ तथा व्योम्नि वशिष्ठे गरुडध्वजम् वासुदेवञ्च सर्वत्र संस्मरन् भुक्तिमुक्तिभाक्

வசிஷ்டரே! மனிதன் பூமியிலோ ஆகாயத்திலோ இருந்தாலும், எங்கும் கருடத்வஜன் வாசுதேவனை இடையறாது நினைப்பவன், போகமும் மோட்சமும் இரண்டையும் பெறுவான்.

Verse 16

नामान्येतानि विष्णीश् च जप्त्वा सर्वमवाप्नुयात् क्षेत्रेष्वेतेषु यत् श्राद्धं दानं जप्यञ्च तर्पणम्

விஷ்ணுவும் ஈசனும் ஆகியோரின் இந்நாமங்களை ஜபித்தால் எல்லாப் பயன்களும் கிடைக்கும். இக்க்ஷேத்திரங்களில் செய்யப்படும் ஸ்ராத்தம், தானம், ஜபம், தர்ப்பணம் ஆகியவை முழுப் பலன் தரும்.

Verse 17

तत्सर्वं कोटिगुणितं मृतो ब्रह्ममयो भवेत् यः पठेत् शृणुयाद्वापि निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्

அந்தப் புண்ணியம் அனைத்தும் கோடிமடங்கு பெருகும்; மரணத்திற்குப் பின் அவன் பிரம்மமயனாகிறான். இதை ஓதினாலும் கேட்டாலும், தூய்மையடைந்து ஸ்வர்க்கத்தை அடைவான்.