Adhyaya 319

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वागीश्वरीपूजा नामाष्टादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथोनविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः मण्डलानि ईश्वर उवाच सर्वतो भद्रकान्यष्टमण्डलानि वदे गुह शक्तिमासाधयेत् प्राचीमिष्टायां विषुवे सुधीः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “வாகீஸ்வரீ பூஜை” எனும் மூன்றுநூற்று பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது “மண்டலங்கள்” எனும் மூன்றுநூற்று இருபதாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—‘சர்வதோபத்ர’ எனப்படும் எட்டு மண்டல-வரைபடங்களை நான் விளக்குவேன்; விஷுவ காலத்தில் கிழக்குமுகமாக விரும்பிய விதியைச் செய்து ஞானி சாதகர் தேவீ-சக்தியை அடைய வேண்டும்।

Verse 2

चित्रास्वात्यन्तरेणाथ दृष्टसूत्रेण वा पुनः पूर्वापरायतं सूत्रमास्फाल्य मध्यतो ऽङ्कयेत्

பின்னர் வரைதலுக்குத் தகுந்த இடைவெளியின்படி—அல்லது நோக்குக் கயிறு (sighting-cord) மூலம்—கிழக்கு முதல் மேற்கு வரை கயிறை இழுத்து, அதைத் தட்டிவிட்டு நடுப்புள்ளியை குறிக்க வேண்டும்।

Verse 3

द्विपर्णकमिति ख कोटिद्वयन्तु तन्मध्यादङ्कयेद्दक्षिणोत्तरम् मध्ये द्वयं प्रकर्तव्य स्फालयेद्दक्षिनोत्तरम्

இதனை ‘த்விபர்ணக’ என்று கூறுவர். அதன் நடுவிலிருந்து தெற்கு–வடக்கு அச்சில் இரண்டு மூலைப்புள்ளிகளை குறிக்க வேண்டும். பின்னர் மையத்தில் இரண்டு கோடுகள்/குறிகள் செய்து, வடக்கு–தெற்கு திசையில் உருவத்தை விரிக்க வேண்டும்।

Verse 4

शतक्षेत्रार्धमानेन कोणसम्पातमादिशेत् एवं सूत्रचतुष्कस्य स्फालनाच्चतुरस्रकम्

நூறு க்ஷேத்ர அலகின் அரை அளவைக் கொண்டு குறுக்குக்கோடுகள் (விகர்ணங்கள்) சந்திக்கும் புள்ளியை நிர்ணயிக்க வேண்டும். இவ்வாறு நான்கு கயிறுகளை இழுத்து-தட்டுவதால் ஒரு சதுரம் உருவாகிறது.

Verse 5

जायते तत्र कर्तव्यं भद्रस्वेदकरं शुभम् वसुभक्तेन्दु द्विपदे क्षेत्रे वीथी च भागिका

அதில் நலன் தரும் ‘பத்ர’ அமைப்பைச் செய்ய வேண்டும்; அது சுபமாய் குளிர்ச்சியளிப்பதாக இருக்க வேண்டும். இரண்டு பாத அளவுள்ள க்ஷேத்ரத்தில் வசு-, பக்த-, இந்து-அளவுகளின்படி ‘வீதீ’ (முதன்மை வீதி) மற்றும் ‘பாகிகா’ (பிரிவுகள்/துண்டுகள்) அமைக்க வேண்டும்.

Verse 6

द्वारं द्विपदिकं पद्ममानाद्धै सकपोलकम् कीणबन्धविचित्रन्तु द्विपदं तत्र वर्तयेत्

வாசல் இருபலகை (இரு கதவு) வகையாக அமைக்கப்பட வேண்டும்; அதன் அளவு பத்மமானத்தின் பாதியாகவும், கபோலகம் (பக்கத் துடிப்பு அலங்காரம்) உடையதாகவும் இருக்க வேண்டும். அங்கே விசித்திர கீணபந்த அலங்காரத்துடன் இருபலகை அமைப்பையும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 7

शुक्लं पद्मं कर्णिका तु पीता चित्रन्तु केशरम् रक्ता वीथी तत्र कल्प्या द्वारं लोकेशरूपकं

வெள்ளைத் தாமரையை வரைய வேண்டும்; அதன் கர்ணிகை மஞ்சளாகவும், கேசரங்கள் பலவண்ணமாகவும் இருக்க வேண்டும். அங்கே சிவப்பு வீதி (ஊர்வலப் பட்டை) அமைக்க வேண்டும்; வாசல் லோகேச/லோகபால ரூபமாக வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 8

रक्तकोणं विधौ नित्ये नैमित्तिकाब्जकं शृणु असंसक्तन्तु संसक्तं द्विधाब्जं भुक्तिमुक्तिकृत्

நித்ய விதியில் ரக்தகோணம் (சிவப்பு முக்கோணம்) விதிக்கப்பட்டது. இப்போது நைமித்திக கர்மங்களுக்கு உரிய தாமரை-யந்திரத்தை கேள். தாமரை இரண்டு வகை—அசம்சக்தம், சம்சக்தம்; இந்த இருவகைத் தாமரை போகமும் மோக்ஷமும் அளிக்கும்.

Verse 9

असंसक्तं मुमुक्षूणां संसक्तं तत्त्रिधा पृथक् बालो युवा च वृद्धश् च नामतः फलसिद्धिदाः

முமுக்ஷுக்களுக்கு (தாமரை) அசம்சக்தம் எனக் கூறப்படுகிறது; சம்சக்தம் மீண்டும் மூன்று வகையாகப் பிரிகிறது—பால, யுவ, விருத்த என்ற பெயர்களால். இவை தத்தம் பலசித்தியை அளிப்பவை எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 10

पद्मक्षेत्रे तु सूत्राणि दिग्विदिक्षु विनिक्षिपेत् वृत्तानि पञ्चकल्पानि पद्मक्षेत्रसमानि तु

பத்மக்ஷேத்ர யந்திரத்தில் திசை, விதிசைகளில் சூத்திரங்களை (வழிகாட்டுக் கோடுகள்/நாண்கள்) பதிக்க வேண்டும். மேலும் பத்மக்ஷேத்ரத்துக்கு இணையான அளவில் ஐந்து வட்ட வடிவங்களையும் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 11

प्रथमे कर्णिका तत्र पुष्करैर् नवभिर्युता केशराणि चतुर्विंशद्वितीये ऽथ तृतीयके

முதல் அமைப்பில் அங்கு கர்ணிகை (மையப் பகுதி) உள்ளது; அது ஒன்பது புஷ்கரங்கள் (தாமரை இதழ்கள்) உடன் கூடியது. இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அமைப்புகளில் இருபத்திநான்கு கேசரங்கள் (நார்/தண்டு) உள்ளன.

Verse 12

दलसन्धिर्गजकुम्भ निभान्तर्यद्दलाग्रकम् पञ्चमे व्योमरूपन्तु संसक्तं कमलं स्मृतं

இதழ்களின் சந்தி யானையின் கும்பம் (கனபட்டி உருண்டை) போன்றதாகவும், இதழ்களின் முனைகள் உள்ளே இழுக்கப்பட்டதாகவும் உள்ள தாமரை, ஐந்தாம் வகையில் ‘வ்யோமரூபம்’ எனக் கூறப்படுகிறது; அது ‘ஸம்ஸக்த’ (நெருக்கமாக இணைந்த) தாமரை என அறியப்படுகிறது.

Verse 13

असंसक्ते दलाग्रे तु दिग्भागैर् विस्तराद्भजेत् भागद्वयपरित्यागाद्वस्वंशैर् वर्तयेद्दलम्

இதழின் முனை ‘அஸம்ஸக்த’ (இணைக்கப்படாத) நிலையில் இருந்தால், அதன் அகலத்தை திசைப் பகுதிகளின்படி முழு விரிவிலிருந்து பிரிக்க வேண்டும். இரண்டு பகுதிகளை விடுத்து, மீதமுள்ள எட்டு பங்குகளால் இதழை அமைக்க/வளைத்தல் செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

सन्धिविस्तरसूत्रेण तन्मूलादञ्जयेद्दलम् सव्यासव्यक्रमेणैव वृद्धमेतद्भवेत्तथा

சந்தி-விஸ்தார-சூத்திரத்தின் மூலம் அதன் அடிப்பகுதியிலிருந்து இதழில் பூச்சு/பிணைப்பு செய்ய வேண்டும். இடம்-வலம் மாறிமாறி செல்லும் முறையில் செய்தால் அது அதேபடி சரியாக விரிவடையும்.

Verse 15

अथ वा सन्धिमध्यात्तु भ्रामयेदर्धचन्द्रवत् सन्धिद्वयाग्रसूत्रं वा बालपद्मन्तथा भवेत्

அல்லது சந்தியின் நடுப்பகுதியிலிருந்து அரைச்சந்திரம் போலச் சுழற்ற வேண்டும். அல்லது இரண்டு சந்திகளின் முனையில் ‘சூத்திர-ரேகை’ அமைக்க வேண்டும்; அதுபோல ‘பாலபத்மம்’ எனப்படும் அமைப்பும் உருவாகும்.

Verse 16

सन्धिसूत्रार्धमानेन पृष्ठतः परिवर्तयेत् तीक्ष्णाग्रन्तु सुवातेन कमलं भुक्तिमुक्तिदम्

சந்தி-சூத்திரத்தின் அரை அளவின்படி பின்ன்புறத்திலிருந்து அதைத் திருப்ப வேண்டும். பின்னர் கூர்முனை கருவியும் நன்கு செலுத்தப்பட்ட காற்றோட்டமும் கொண்டு தாமரை-வடிவத்தை அமைக்க வேண்டும்; அது போகமும் மோட்சமும் அளிக்கும்.

Verse 17

भुक्तिवृद्धौ च वश्यादौ बालं पद्मं समानकं नवनाभं नवहस्तं भागैर् मन्त्रात्मकैश् च तत्

போக வளர்ச்சிக்கும் வசியம் முதலான கர்மங்களுக்கும் சம அளவுடைய ‘பால-பத்மம்’ அமைக்க வேண்டும்—அதில் ஒன்பது நாபிகள், ஒன்பது கை/இதழ்கள் இருக்க வேண்டும். அந்த யந்திரத்தை மந்திர-நியமிக்கப்பட்ட பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்.

Verse 18

मध्ये ऽब्जं पट्टिकावीजं द्वारेणाब्जस्य मानतः कण्ठोपकण्ठमुक्तानि तद्वाह्ये वीथिका मता

நடுவில் ‘அப்ஜம்’ (தாமரை மையம்) அமைக்க வேண்டும். ‘பட்டிகா-பீஜம்’ என்பது வாசல் வழியாக, அப்ஜத்தின் அளவின்படி நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ‘கண்டம்’ மற்றும் ‘உபகண்டம்’ கூறுகள் தனித்தனியாக வைக்கப்பட வேண்டும்; அதன் வெளியே ‘வீதிகா’ (பாதை) எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 19

पञ्चभागान्विता सा तु समन्ताद्दशभागिका दिग्विदिक्ष्वष्ट पद्मानि द्वारपद्मं सवीथिकम्

அந்த அமைப்பு ஐந்து பகுதிகளுடன் கூடியது; மேலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பத்து பகுதிகளாக ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது. திசை மற்றும் இடைத்திசைகளில் எட்டு தாமரைப் பலகைகள் உள்ளன; வாசலிலும் வீதிகாவுடன் ஒரு தாமரை உள்ளது.

Verse 20

तद्वाह्ये पञ्च पदिका वीथिका यत्र भूषिता पद्मवद्द्वारकण्ठन्तु पदिकञ्चौष्ठकण्ठकं

அதன் வெளியே ஐந்து படிகள் (பதிகா) இருக்க வேண்டும்; அங்கு வீதிகா அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும். வாசலின் ‘கண்டம்’ (சுருங்கிய ஜாம்பு) தாமரை போன்றதாக இருக்க வேண்டும்; மேலும் படி-அமைப்பும் ‘ஓஷ்ட–கண்டக’ (உதடு-கழுத்து வடிவ மால்டிங்) அமைப்பும் விதிப்படி செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 21

कपोलं पदिकं कार्यं दिक्षु द्वारत्रयं स्पुटम् कोणबन्धं त्रिपत्तन्तु द्विपट्टं वज्रवद्भवेत्

கபோலம் மற்றும் பதிகாவை அமைக்க வேண்டும். திசைகளில் மூன்று வாசல் திறப்புகள் தெளிவாக நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும். கோணபந்தம் திரிபத்தந்து (மும்மடங்கு கட்டு) உடையதாகவும், இரட்டைத் தாள் கதவு வஜ்ரம் போல உறுதியாகவும் இருக்க வேண்டும்.

Verse 22

मध्यन्तु कमलं शुक्लं पीतं रक्तञ्च नीलकम् पीतशुक्लञ्च धूम्रञ्च रक्तं पीतञ्च मुक्तिदम्

மையத்தில் உள்ள தாமரையை வெள்ளை, மஞ்சள், சிவப்பு, நீலம் எனத் தியானிக்க வேண்டும்; மேலும் மஞ்சள்-வெள்ளை மற்றும் புகைநிறமும். மீண்டும் சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள்—இத்தியானம் முக்தி அளிப்பதாகும்.

Verse 23

पूर्वादौ कमलान्यष्ट शिवविष्ण्वादिकं जपेत् प्रासादमध्यतो ऽभ्यर्च्य शक्रादीनब्जकादिषु

கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி எட்டு தாமரைகளை அமைத்து, சிவன்-விஷ்ணு முதலியோரின் நாம/மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும். கோயிலின் மையத்தில் முதன்மை தெய்வத்தை அர்ச்சித்து, பின்னர் தாமரை முதலிய இடங்களில் சக்ரன் முதலிய தேவர்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 24

अस्त्राणि वाह्यवीथ्यान्तु विष्ण्वादीनश्वमेघभाक् पवित्रारोहणादौ च महामण्डलमालिखेत्

வெளிப்புற சுற்றுப்பாதைகளில் ஆயுதங்களை அமைக்க வேண்டும்; அங்கே விஷ்ணு முதலியோர்—அச்வமேதப் புண்ணியப் பங்காளிகள்—நிறுவப்பட வேண்டும். பவித்ராரோஹணம் முதலிய சடங்கின் தொடக்கத்தில் மகாமண்டலத்தை வரைய வேண்டும்.

Verse 25

अष्टहस्तं पुरा क्षेत्रं रसपक्षैर् विवर्तयेत् पञ्चभागमितेति ख , छ च द्विपदं कमलं मध्ये वीथिका पदिका ततः

முதலில் எட்டு ஹஸ்த அளவுள்ள க்ஷேத்திரத்தை அமைத்து, ‘ரச’ பிரிவுகளின்படி அதன் பக்கங்கள்/சுற்றை வகுத்திட வேண்டும். ‘க’ மற்றும் ‘ச’ பகுதிகள் ஐந்து பாக அளவாக இருக்க வேண்டும். நடுவில் இரு-பத தாமரையை நிறுவி, பின்னர் வீதிகா மற்றும் பதிகாவை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 26

दिग्विदिक्षु ततो ऽष्टौ च नीलाब्जानि विवर्तयेत् मध्यपद्मप्रमाणेन त्रिंशत्पद्मानि तानि तु

பின்னர் எட்டு திசைகளிலும் இடைத்திசைகளிலும் நீலத் தாமரைகளை வரைய வேண்டும். நடுத் தாமரையின் அளவின்படி அவை முப்பது தாமரைகளாக அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 27

दलसन्धिविहीनानि नीलेन्दीवरकानि च तत्पृष्ठे पदिका वीथी स्वस्तिकानि तदूर्ध्वतः

நீலேந்தீவரத் தாமரை வடிவங்களை இதழ் இணைப்பு கோடுகள் இன்றியே வரைய வேண்டும். அதன் பின்னால் பதிகா மற்றும் வீதி அமைத்து, அதன் மேலே ஸ்வஸ்திகச் சின்னங்களை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 28

द्विपदानि तथा चाष्टौ कृतिभागकृतानि तु वर्तयेत् स्वस्तिकांस्तत्र वीथिका पूर्ववद्वहिः

அங்கே திட்டத்தை இரு-பதப் பிரிவுகளாகவும் எட்டு-பதப் பிரிவுகளாகவும், பகுதி அளவுகளின்படி அமைக்க வேண்டும். அந்த அமைப்பில் ஸ்வஸ்திக வடிவங்களை உருவாக்கி, வீதிகையை முன்புபோல் வெளிப்புறத்தில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 29

द्वाराणि कमलं यद्वदुपकण्ठ्युतानि तु रक्तं कोणं पीतवीथी नीलं पद्मञ्चमण्डले

மண்டலத்தில் வாசல்கள் தாமரைபோல், உபகண்டி (கழுத்துபோன்ற துணை நீட்டிப்பு) உடன் அமைக்கப்பட வேண்டும். மூலைப் பகுதிகள் சிவப்பு, வீதிகள் மஞ்சள், மற்றும் தாமரை நீல நிறமாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 30

स्वस्तिकादि विचित्रञ्च सर्वकामप्रदं गुह पञ्चाब्जं पञ्चहस्तं स्यात् समन्ताद्दशभाजितम्

ஓ குஹா! ஸ்வஸ்திக முதலிய பலவகை அலங்காரங்களால் விளங்கும் இந்த யந்திரம் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பதாகும். ‘பஞ்சாப்ஜ’ வடிவம் ஐந்து ஹஸ்த அளவாக இருந்து, சுற்றிலும் பத்து சமப் பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 31

द्विपदं कमलं वीथी पट्टिका दिक्षु पङ्कजम् चतुष्कं पृष्ठतो वीथी पदिका द्विपदान्यथा

இரு பாத (த்விபத) அமைப்பு ‘கமலம்’ எனப்படும். ‘வீதீ’ என்பது வழித்தடம்; ‘பட்டிகா’ என்பது பட்டை/பந்தம். திசைகளில் அதே ‘பங்கஜம்’ என அழைக்கப்படுகிறது. ‘சதுஷ்க’ (நான்கு அலகு) அமைப்பு விதிக்கப்படுகிறது; அதன் பின்புறம் ‘வீதீ’ இருக்கும். ‘பதிகா’வும் இரு பாத அளவுடையதே.

Verse 32

कण्ठोपकण्ठयुक्तानि द्वारान्यब्जन्तु मध्यतः पञ्चाब्जमण्डले ह्य् अस्मिन् सितं पीतञ्च पूर्वकम्

இந்த பஞ்சாப்ஜ மண்டலத்தில் வாசல்கள் நடுப்பகுதியில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; அவை கந்தம்-உபகந்தம் (துணைக் கந்தம்) உடையவையாக இருக்க வேண்டும். கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி நிற விதி: முதலில் வெள்ளை, பின்னர் மஞ்சள்.

Verse 33

वैदूर्याभं दक्षिणाब्जं कुन्दाभं वारुणं कजम् उत्तराब्जन्तु शङ्खाभमन्यत् सर्वं विचित्रकम्

தெற்குப் பத்மம் வைதூர்ய (கேட்ஸ்-ஐ ரத்தின) நிறம்போல் இருக்க வேண்டும். வருணன் தொடர்புடைய பத்மம் குந்த மலர்போல் வெண்மையாக இருக்க வேண்டும். வடக்குப் பத்மம் சங்க வெண்மையாக இருக்க வேண்டும்; மற்றவை அனைத்தும் பலநிற (விசித்ர)மாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 34

सर्वकामप्रदं वक्ष्ये दशहस्तन्तु मण्डलम् विकारभक्तन्तुर्याश्रं द्वारन्तु द्विपदं भवेत्

‘சர்வகாமப்ரத’ மண்டலத்தை இப்போது கூறுகிறேன்: அதன் அளவு பத்து ஹஸ்தம். தேவையான மாற்றங்களுக்கேற்ப பகுதிப்பிரிவு செய்ய வேண்டும்; அமைப்பு சதுரமாக (சதுரஸ்ரம்) இருக்க வேண்டும்; வாசல் அகலம் இரு பாதம் ஆக வேண்டும்.

Verse 35

मध्ये पद्मं पूर्ववच्च विघ्नध्वंसं वदाम्यथ चतुर्हस्तं पुरं कृत्वा वृत्रञ्चैव करद्वयम्

நடுவில் முன்புபோல பத்மத்தை அமைக்க வேண்டும். இப்போது ‘விக்னத்வம்ஸ’ விதியைச் சொல்கிறேன்: அவரை சதுர்புஜ (நான்கு கைகள்) வடிவமாக அமைத்து, ‘புர’ (நகர்/கோட்டை) மற்றும் ‘வ்ருத்ர’ ஆகியவற்றையும் கரத்வயம் (இரு கைகள்) மூலம் தாங்க/நியமிக்க வேண்டும்.

Verse 36

वीथीका हस्तमात्रन्तु स्वस्तिकैर् वहुभिर्वृता तद्वदुपकण्ठयुतानीति ख , ञ च हस्तमात्राणि द्वाराणि विक्षु वृत्तं सपद्मकम्

வீதிகா (நடையறை) ஒரு ஹஸ்த அளவு அகலமாக இருந்து, பல ஸ்வஸ்திகச் சின்னங்களால் சூழப்பட வேண்டும். அதுபோல ‘க’ மற்றும் ‘ஞ’ வகைகள் உபகண்டம் (பக்கமாக நீளும் கழுத்துப்பகுதி) உடன் அமைக்கப்பட வேண்டும். வாயில்களும் ஒரு ஹஸ்த அளவாகவே இருக்க வேண்டும்; விக்ஷு (தண்டு/மூங்கில் குறி) மீது தாமரையுடன் கூடிய வட்ட வடிவம் வரைய வேண்டும்.

Verse 37

पद्मानि पञ्च शुक्लानि मध्ये पूज्यश् च निष्कलः हृदयादीनि पूर्वादौ विदिक्ष्वस्त्राणि वै यजेत्

ஐந்து வெண்தாமரைகளை அமைத்து, நடுவில் நிஷ்கல (உருவமற்ற) பரம்பொருளை வழிபட வேண்டும். கிழக்கில் தொடங்கி ஹ்ருதயாதி அங்கமந்திரங்களை அர்ச்சித்து, இடைத் திசைகளில் அஸ்திரமந்திரங்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 38

प्राग्वच्च पञ्च ब्रह्माणि बुद्ध्याधारमतो वदे शतभागे तिथिभागे पद्मं लिङ्गाष्टकं दिशि

முன்னர் கூறியபடி ஐந்து பிரஹ்ம (பிரஹ்ம-மந்திரங்கள்) அமைக்கப்பட வேண்டும்; ஆகவே தியானத்திற்கான புத்த்யாதாரத்தை நான் விளக்குகிறேன். நூறு பாகப் பிரிவிலும், திதிப் பாகப் பிரிவிலும் தாமரை மண்டலத்தை அமைத்து, திசைகளில் லிங்காஷ்டகத்தை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 39

मेखलाभागसंयुक्तं कण्ठं द्विपदिकं भवेत् आचार्यो बुद्धिमाश्रित्य कल्पयेच्च लतादिकम्

மேகலாப் பகுதியுடன் இணைந்த கழுத்துப் பகுதி இருபடிக (இரண்டு படி/இரண்டு பட்டை) ஆக இருக்க வேண்டும். ஆசார்யர் தம் நுண்ணறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டு கொடிவடிவம் முதலிய அலங்காரங்களையும் வடிவமைக்க வேண்டும்.

Verse 40

चतुःषट्पञ्चमाष्टादि खाछिखाद्यादि मण्डलम् खाक्षीन्दुसूर्यगं सर्वं खाक्षि चैवेन्दुवर्णनात्

மண்டலம் ‘நான்கு, ஆறு, ஐந்து, எட்டு…’ என்ற எண் வரிசையாலும், ‘கா, சி, கா…’ போன்ற எழுத்து வரிசையாலும் தொடங்கி அமைக்கப்பட வேண்டும். இவை அனைத்தும் சந்திரன்–சூரியன் இயக்கத்துடன் தொடர்புடையதாக அறிய வேண்டும்; ‘காக்ஷி’ என்பதும் சந்திர வர்ணனையாலேயே அப்படிப் பெயர்பெற்றது.

Verse 41

चत्वारिंशदधिकानि चतुर्दशशतानि हि मण्डलानि हरेः शम्भोर्देव्याः सूर्यस्य सन्ति च

உண்மையாகவே ஹரி (விஷ்ணு), சம்பு (சிவன்), தேவி மற்றும் சூரியனுக்குச் சேர்ந்த மொத்தம் ஆயிரத்து நானூற்று நாற்பது மண்டலங்கள் உள்ளன।

Verse 42

दशसप्तविभक्ते तु लतालिङ्गोद्भवं शृणु दिक्षु पञ्चत्रयञ्चैकं त्रयं पञ्च च लोमयेत्

பதினேழு பிரிவில் ‘லதா-லிங்க’த்திலிருந்து தோன்றும் முறையை கேள். திசைகளில் லோமக் குறிகளை இவ்வரிசையில் இட வேண்டும்—ஐந்து, மூன்று, ஒன்று; பின்னர் மூன்று, ஐந்து என்றும்।

Verse 43

ऊर्ध्वगे द्विपदे लिङ्गमन्दिरं पार्श्वकोष्ठयोः मध्येन द्बिपदं पद्ममथ चैकञ्च पङ्कजं

மேல்நோக்கிய (வட) இரு-பத அளவில் லிங்க-மந்திரத்தை அமைக்க வேண்டும்; இரு பக்கக் கோஷ்டங்களின் நடுவில் இரு-பத அளவுள்ள தாமரையைச் செய்ய வேண்டும்—மேலும் ஒரு ஒற்றைத் தாமரையும் (ஏகபத) அமைக்க வேண்டும்।

Verse 44

लिङ्गस्य पार्श्वयोर्भद्रे पदद्वारमलोपनात् तत्पार्श्वशोभाः षड्लोप्य लताः शेषास् तथा हरेः

லிங்கத்தின் மங்களமான பக்கங்களில், பதத்வாரம் (பாதநிலைக் கதவு) முதலாகப் பக்க அலங்காரங்களை அமைக்க வேண்டும்; அவற்றில் ஆறு அலகுகளை நீக்கி, மீதமுள்ள கொடி-வடிவ அலங்காரங்களை ஹரி (விஷ்ணு)க்கும்கூட அதேபோல் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்।

Verse 45

ऊर्ध्वं द्विपदिकं लोप्य हरेर्भद्राष्टकं स्मृतम् रश्मिमानसमायुक्तवेदलोपाच्च शोभिकम्

மேல்பகுதியின் தொடக்க இரு-பத அலகை நீக்கினால் அந்தச் சந்தம் ‘ஹரேர்பத்ராஷ்டகம்’ என அறியப்படுகிறது. ‘ரஷ்மி’ மற்றும் ‘மானஸ’ அமைப்புகளுடன் இணைந்ததாலும், ‘வேத’ எனப்படும் பகுதி நீக்கப்பட்டதாலும் இதை ‘சோபிகம்’ என்றும் கூறுவர்।

Verse 46

पञ्चविंशतिकं पद्मं ततः पीठमपीठकम् द्वयं द्वयं रक्षयित्वा उपशोभास् तथाष्ट च

இருபத்தைந்து இதழ்கள் கொண்ட பத்மத்தை வரைய வேண்டும்; பின்னர் பீடமும் அபீடகமும் நிறுவ வேண்டும். ஒவ்வொரு ஜோடியையும் உரிய இடத்தில் காத்து வைத்து, எட்டு உபசோபைகளையும் முறையாக அமைக்க வேண்டும்.

Verse 47

देव्यादिख्यापकं भद्रं वृहन्मध्ये परं लघु लोपयेदिति ञ लोपयेदिति ट मध्ये नवपदं पद्मं कोणे भद्रचतुष्टयम्

தேவியை அறிவிக்கும் மங்களமான பத்திர வடிவத்தை, ‘வ்ருஹத்’ நடுவில் இருக்கவும், ‘பரம்’ மற்றும் ‘லகு’ தத்தம் இடங்களில் இருக்கவும் அமைக்க வேண்டும். ‘லோபயேத்’ என்ற கட்டளையில் ‘ஞ’ எழுத்தை நீக்க வேண்டும்; அதுபோல ‘லோபயேத்’ இல் ‘ட’ எழுத்தையும் நீக்க வேண்டும். நடுவில் ஒன்பது பகுதி பத்மம்; மூலைகளில் நான்கு பத்திரங்கள் உள்ளன.

Verse 48

त्रयोदशपदं शेषं बुद्ध्याधारन्तु मण्डलं शतपत्रं षष्ट्यधिकं बुद्ध्याधारं हरादिषु

மீதமுள்ள பகுதி பதின்மூன்று பகுதிகளாகும்; மண்டலம் உண்மையில் புத்தியின் ஆதாரம். ஹரன் (சிவன்) முதலிய மரபுகளில் புத்தியாதாரப் பத்மம் நூறு இதழ்களுடனும், அதற்கு அறுபது கூடுதலாக—அதாவது 160 இதழ்களுடனும்—என்று கூறப்படுகிறது.