Adhyaya 302

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नामैकाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अङ्गाक्षरार्चनम् अग्निर् उवाच यदा जन्मर्क्षगश् चन्द्रो भानुः सप्तसराशिगः पौष्णः कालः स विज्ञेयस्तदा ग्रासं परीक्षयेत्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “நானாமந்திரம்” எனப்படும் ஒராதிக திரிசததம அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது திரிசத இரண்டாம் அத்தியாயம் “அங்காக்ஷரார்ச்சனம்” தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—சந்திரன் பிறப்பு நக்ஷத்திரத்தில் இருந்து, சூரியன் ஏழாம் ராசியில் இருந்து, காலம் பௌஷ்ண (புஷ்ய-சம்பந்த) நன்மையாக இருந்தால் அது உகந்த காலம்; பின்னர் ‘கிராசம்’ (கிரகணத்தின் அளவு/நிலை) பரிசோதித்து செயலில் ஈடுபட வேண்டும்।

Verse 2

कण्टोष्ठौ चलतःस्थानाद्यस्य वक्रा च नासिका कृष्णा च जिह्वा सप्ताहं जीवितं तस्य वै भवेत्

யாருடைய தொண்டையும் உதடுகளும் தம் இயல்பான இடத்திலிருந்து நகர்ந்து, மூக்கு வளைந்து, நாக்கு கருமையாகிறதோ—அவருடைய ஆயுள் நிச்சயமாக (மட்டும்) ஒரு வாரமே நீடிக்கும்।

Verse 3

तारो मेषो विषं दन्ती नरो दीर्घो वणा रसः क्रूद्धोल्काय महोल्काय वीरोल्काय शिखा भवेत्

‘தார’, ‘மேஷ’, ‘விஷ’, ‘தந்தீ’, ‘நர’, ‘தீர்க’, ‘வணா’, ‘ரச’—க்ருத்தோல்கா, மஹோல்கா, வீரொல்கா ஆகிய சக்திகளுக்கான பாதுகாப்பு ‘சிகா’ மந்திரம் இவ்வாறு அமைக்க/ஜபிக்கப்படுக।

Verse 4

ह्यल्काय राहसोल्काय वैष्णवोष्टाक्षरो मनुः कनिष्ठादितदष्टानामङ्गुलीनाञ्च पर्वसु

‘ஹ்யல்காய’ மற்றும் ‘ராஹசோல்காய’ ந்யாசத்திற்காக வைஷ்ணவ அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை சிறுவிரலிலிருந்து தொடங்கி விரல்களின் மூட்டு இடங்களில்—அந்த எட்டு அక్షரங்களின் படி—நியமித்து வைக்க வேண்டும்।

Verse 5

ज्येष्ठाग्रेण क्रमात्तावन् मूर्धन्यष्टाक्षरं न्यसेत् तर्जन्यान्तारमङ्गुष्ठे लग्ने मध्यमया च तत्

பின்னர் வரிசைப்படி மோதிர விரலின் நுனியால் மூர்தன்ய அஷ்டாக்ஷர மந்திர ந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும்; மேலும் பெருவிரல் சுட்டுவிரலின் உள்ள்புற இடைவெளியுடன் இணையும் இடத்தில் நடுவிரலால் அதே ந்யாசத்தையும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

तलेङ्गुष्ठे तदुत्तारं वीजोत्तारं ततो न्यसेत् रक्तगौरधूम्रहरिज्जातरूपाः सितास्त्रयः

கையின் உள்ளங்கையில் பெருவிரல் அடிப்பகுதியில் முதலில் அந்த (மந்திரத்தின்) ‘உத்தார’ ந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் பீஜாக்ஷரத்தின் ‘உத்தார’ ந்யாசத்தை நிறுவ வேண்டும். தொடர்புடைய ரூப/நிறங்கள்—சிவப்பு, மஞ்சள்மங்கலம், புகைநிறம், பச்சை, பொன்னிறம், மேலும் மூன்று வெண்மை.

Verse 7

एवं रूपानिमान् वर्णान् भावबुद्धान्न्यसेत् क्रमात् हृदास्यनेत्रमूर्धाङ्घ्रितालुगुह्यकरादिषु

இவ்வாறு இவ்வெழுத்துகளை அவற்றின் ரூபங்களுடன், ஒருமுகமான உணர்வால் வரிசையாக இதயம், வாய், கண்கள், தலை, பாதங்கள், அண்ணம், ரகசியஸ்தானம், கைகள் மற்றும் பிற உடலிடங்களில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

अङ्गानि च न्यसेद्वीजान्न्यस्याथ करदेहयोः यथात्मनि तथा देवे न्यासः कार्यः करं विना

அங்கங்களில் பீஜமந்திரங்களை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். கைகளிலும் உடலிலும் ந்யாசம் செய்த பின், தன்னில் செய்ததுபோலவே தேவதையிலும் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்—கைகளை விடாமல்.

Verse 9

हृदादिस्थानगान् वर्णान् गन्धपुष्पै समर्चयेत् धर्माद्यग्न्याद्यधर्मादि गात्रे पीठे ऽम्बुजे न्यसेत्

இதயம் முதலான இடங்களில் நிலைத்துள்ள வர்ணங்களை நறுமணம், மலர்களால் முறையாக அர்ச்சிக்க வேண்டும். பின்னர் தர்மம் முதலியவை, அக்னி முதலியவை, அதர்மம் முதலியவை ஆகியவற்றை வரிசையாக உடலில், பீடத்தில், தாமரையில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

यत्र केशरकिञ्जल्कव्यापिसूर्येन्दुदाहिनां मण्डलन्त्रितयन्तावद् भेदैस्तत्र न्यसेत् क्रमात्

தாமரையின் நார் மற்றும் மகரந்தம் பரவியுள்ள இடத்தில், சூரியன், சந்திரன், தாஹினி ஆகிய மூன்று மண்டலங்கள் வரையிலான பிரிவுகளை வரிசையாக ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

गुणाश् च तन्त्रसत्वाद्याः केशरस्थाश् च शक्तयः विमलोत्कर्षणीज्ञानक्रियायोगाश् च वै क्रमात्

தாந்திரிக சத்த்வம் முதலிய குணங்களும், தாமரையின் கேசரத்தில் நிலைபெற்ற சக்திகளான விமலா, உத்கர்ஷிணீ, ஞானா, கிரியா, யோகா ஆகியவையும் முறையே நிறுவி/அறிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Verse 12

प्रह्वी सत्या तथेशानानुग्रहा मध्यतस्ततः योगपीठं समभ्यर्च्य समावह्य हरिं यजेत्

பின்னர் ப்ரஹ்வீ, ஸத்யா மற்றும் ஈசானானுக்ரஹா ஆகியவற்றை நடுவில் நிறுவி, யோகபீடத்தை முறையாக ஆராதித்து, ஹரியை ஆவாஹனம் செய்து வழிபட வேண்டும்.

Verse 13

पाद्यार्घ्याचमनीयञ्च पीतवस्त्रविभूषणं एतत् पञ्चोपचारञ्च सर्वं मूलेन दीयते

பாத்யம், அர்க்யம், ஆசமனீயம், மஞ்சள் ஆடை மற்றும் ஆபரணங்கள்—இவையும் பஞ்சோபசாரத்தின் அனைத்தும் மூலமந்திரத்துடன் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 14

वासुदेवादयः पूज्याश् चत्वारो दिक्षु मूर्तयः विदिक्षु श्रीसरस्वत्यै रतिशान्त्यै च पूजयेत्

வாசுதேவன் முதலிய நான்கு மூர்த்திகள் நான்கு திசைகளில் இருப்பதாகக் கொண்டு வழிபடப்பட வேண்டும்; மேலும் இடைத்திசைகளில் ஸ்ரீ, சரஸ்வதி, ரதி, சாந்தி ஆகியோரையும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 15

हृदास्यनेत्रमूर्धाङ्घ्रिजानुगुह्यकरादिष्विति ख शङ्खं चक्रं गदां पद्मं मुषलं खड्गशार्ङ्गिके वनमालान्वितं दिक्षु विदिक्षु च यजेत् क्रमात्

இதயம், வாய், கண்கள், தலை, பாதங்கள், முழங்கால், குஹ்யம், கைகள் முதலிய அங்கங்களில் முறையே—சங்கு, சக்கரம், கதை, தாமரை, முஷலம், வாள், சார்ங்க வில் ஆகியவற்றைத் தாங்கி, வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இறைவனை—திசைகளிலும் இடைத்திசைகளிலும் வரிசையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 16

अभ्यर्च्य च वहिस्तार्क्ष्यं देवस्य पुरतो ऽर्चयेत् विश्वक्सेनञ्च सोमेशं मध्ये आवरणाद्वहिः इन्द्रादिपरिचारेण पूज्य सर्वमवाप्नुयात्

முதலில் முறையாக வழிபட்டு, இறைவனின் முன்னால் வெளியே தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) என்பவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும். நடுவில் விஷ்வக்சேனன், சோமேஷன் ஆகியோரை வைத்து, பின்னர் ஆவரணத்தின் வெளியே இந்திரன் முதலிய பரிவாரத் தேவர்களுடன் சேர்ந்து வழிபட்டால் எல்லா வேண்டுதல்களும் நிறைவேறும்.