Adhyaya 325

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अंशकादिर्नाम चतुर्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः कर्षकादिकमिति ख , छ च अथ पञ्चविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः गौर्यादिपूजा ईश्वर उवाच सौभाग्यादेरुमापूजां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां मन्त्रध्यानं मण्डलञ्च मुद्रां होमादिसाधनम्

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘அம்ஷகாதி’ எனப்படும் 324ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது (க-ச பாடங்களில் ‘கர்ஷகாதி’). இப்போது 325ஆம் அத்தியாயம் ‘கௌரீ முதலியோரின் பூஜை’ தொடங்குகிறது. ஈஸ்வரன் கூறினான்—சௌபாக்யாதி முதல் உமாபூஜையை நான் உரைப்பேன்; அது போகமும் மோக்ஷமும் அளிப்பது; மேலும் மந்திரத் தியானம், மண்டலம், முத்திரை, ஹோமாதி சாதனங்களும் உடன்.

Verse 2

चित्रभानुं शिवं कालं महाशक्तिसमन्वितम् इडाद्यं परतोद्वृत्य सदेवः सविकारणम्

அவரை சித்ரபானு, சிவன், காலன்—மஹாசக்தியுடன் கூடியவன்—என்று தியானிக்க/உச்சரிக்க வேண்டும். இடா முதலியவற்றில் தொடங்கி, பராத்பர மூலத்திலிருந்து அதை உயர்த்தி, அவர் ஸதேவ (தேவர்களுடன்) மற்றும் ஸவிகாரண (காரண ஆதாரத்துடன்) ஆவான்.

Verse 3

द्वितीयं द्वारकाक्रान्तं गौरीप्रीतिपदान्वितं चतुर्थ्यन्तं प्रकर्तव्यं गौय्या वै मूलवाचकं

இரண்டாம் கூறு ‘த்வாரகாக்ராந்தம்’ என எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதை ‘கௌரியின் பிரீதி’யைச் சொல்வதான சொல்லுடன் இணைத்து சதுர்த்தி (தாதிவ்) வேற்றுமை முடிவுடன் அமைக்க வேண்டும். ‘கௌய்யா’ என்பது மூலவாசகச் சொல் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 4

ॐ ह्रीं सः शौं गौर्यै नमः तत्रार्णत्रितयेनैव जातियुक्तं षडङ्गुलम् आसनं प्रणवेणैव मूर्तिं वै हृदयेन तु

மந்திரம்—‘ॐ ஹ்ரீம் ஸஃ ஷௌம்—கௌர்யை நமः’. அங்கே எழுத்துத் திரயத்தாலேயே ஜாதியுடன் கூடிய ஆறு அங்குல அளவுடைய ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும். பிரணவம் (ஓம்) ஒன்றினாலே மூர்த்தியை நிறுவி, ஹ்ருதய மந்திரத்தால் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

उदकाञ्च तथा कालं शिववीजं समुद्धरेत् प्राणं दीर्घस्वराक्रान्तं षडङ्गं जातिसंयुतम्

அதேபோல் ‘உதக’மும் ‘கால’மும் ஆகியவற்றின் மந்திரரூபங்களை எடுத்துரைக்க வேண்டும்; சிவ பீஜத்தையும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அந்த பீஜம் பிராணயுக்தம், நீண்ட ஸ்வரத்தால் குறியிடப்பட்டது, ஷடங்கங்களுடன், ஜாதியுடன் இணைந்ததாகக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Verse 6

आसनं प्रणवेनात्र मूर्तिन्यासं हृदाचरेत् यामलं कथितं वत्स एकवीरं वदाम्य् अथ

இங்கே பிரணவம் (ஓம்) கொண்டு ஆசனத்தை நிறுவி, பின்னர் ஹ்ருதய மந்திரத்தால் மூர்த்திந்யாசம் செய்ய வேண்டும். வத்ஸா, யாமலம் கூறப்பட்டது; இப்போது ஏகவீரையை நான் உரைக்கிறேன்.

Verse 7

व्यापकं सृष्टिसंयुक्तं वह्निमायाकृशानुभिः शिवशक्तिमयं वीजं वीजं हृदयादिविवर्जितं

இந்த பீஜம் அனைத்திலும் பரவி, ஸ்ருஷ்டியுடன் இணைந்தது; வஹ்னி, மாயா, மற்றும் ‘க்ருஷானு’ (வாக்கில் உள்ள அக்னிச் சக்தி) ஆகியவற்றால் அமைந்தது. இது சிவ-சக்தி-மயமானது; ஹ்ருதயம் முதலிய (ஸ்தூல) ந்யாசங்களின்றி உள்ளது.

Verse 8

गौरीं यजेद्धेमरूप्यां काष्ठजां शैलजादिकां पञ्चपिण्डां तथाव्यक्तां कोणे मध्ये तु पञ्चमं

கௌரியைப் பொன் அல்லது வெள்ளிப் பிரதிமையாகவும், அல்லது மரம், கல் முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட உருவமாகவும் வழிபட வேண்டும். அவ்யக்தம் உட்பட ஐந்து பிண்டங்களை நான்கு மூலைகளில் வைத்து, ஐந்தாவதைக் நடுவில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 9

ललिता सुभगा गौरी क्षोभणी चाग्नितः क्रमात् पञ्चमी इति ञ वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना वृत्ते पूर्वादितो यजेत्

அக்னி திசையிலிருந்து வரிசையாக லலிதா, சுபகா, கௌரி, க்ஷோபணீ ஆகியவற்றை வழிபட வேண்டும்; ஐந்தாவதற்கு ‘ஞ’ என்று கூறப்படுகிறது. வட்ட அமைப்பில் கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி வாமா, ஜ்யேஷ்டா, கிரியா, ஞானா ஆகியவற்றை வழிபட வேண்டும்.

Verse 10

सपीठे वामभागे तु शिवस्याव्यक्तरूपकम् व्यक्ता द्विनेत्रा त्र्यक्षरा शुद्धा वा शङ्करान्विता

பீடத்தில் சிவனின் இடப்புறத்தில் அவ்யக்த ரூபத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். வெளிப்பட்ட ரூபத்தில் அவள் இரு கண்களுடையவள், மும்மொழி (திர்யக்ஷர) மந்திர-சொரூபம், தூயவள், சங்கரனுடன் இணைந்தவள்.

Verse 11

पीठपद्मद्वयं तारा द्विभुजा वा चतुर्भजा सिंहस्था वा वृकस्था वा अष्टाष्टादशसत्करा

தாரையை இரட்டைத் தாமரைப் பீடத்தில் அமர்ந்தவளாகத் தியானிக்க வேண்டும். அவள் இரு கரங்களோ நான்கு கரங்களோ உடையவளாக இருக்கலாம்; சிங்கத்தின் மேல் அல்லது ஓநாயின் மேல் அமர்ந்தவளாக இருக்கலாம்; மேலும் எட்டு அல்லது பதினெட்டு மங்களகரமான கரங்கள் உடையவளாக இருக்கலாம்.

Verse 12

स्रगक्षसूत्रकलिका गलकोत्पलपिण्डिका शरं धनुर्वा सव्येन पाणिनान्यतमं वहत्

அவன் மாலை, ருத்ராக்ஷ முத்திரைச் சரம், மொட்டு-அலங்காரம், கழுத்தணியும் ஆபரணம், மற்றும் தாமரைத் தொகுப்பை அணிந்திருப்பான். மேலும் இடது கையில் அம்பு அல்லது வில், அல்லது வேறு ஏதாவது ஆயுதத்தைத் தாங்குவான்.

Verse 13

वामेन पुस्तताम्बूलदण्डाभयकमण्डलुम् गणेशदर्पणेष्वासान्दद्यादेकैकशः क्रमात्

இடக்கையால் முறையே ஒன்றொன்றாக கணேச மூர்த்திக்கு நூல், தாம்பூலம், தண்டு, அபயமுத்திரை, கமண்டலம்; மேலும் கண்ணாடி மற்றும் வில் ஆகியவற்றை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 14

व्यक्ताव्यक्ताथवा कार्या पद्ममुद्रा स्मृतासने तिङ्गमुद्रा शिवस्योक्ता मुदा चावाहनी द्वयोः

நியமிக்கப்பட்ட ஆசனத்தில் அமர்ந்து, தெய்வத்தின் வெளிப்பட்ட அல்லது அவ்யக்த வடிவத்திற்குப் பத்மமுத்திரை செய்ய வேண்டும். திங்கமுத்திரை சிவனுக்குரியது; ஆவாஹனீமுத்திரை இரண்டிற்கும் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 15

शक्तिमुद्रा तु योन्याख्या चतुरस्रन्तु मण्डलं चतुरस्रं त्रिपत्राब्जं मध्यकोष्ठचतुष्टये

சக்திமுத்திரை யோனிமுத்திரை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மண்டலம் சதுரமாக இருக்க வேண்டும்; அதற்குள் இன்னொரு சதுரம் வரையப்பட்டு, நடுவிலுள்ள நான்கு அறைகளில் மூன்று இதழ் தாமரை நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 16

त्र्यश्रोर्धे चार्धचन्द्रस्तु द्विपदं द्विगुणं क्रमात् द्विगुणं द्वारकण्ठन्तु द्विगुणादुपकण्ठतः

முக்கோணப் பகுதியின் மேல் அரைச்சந்திரம் விதிக்கப்படுகிறது. அடுத்த அளவு இரண்டு பதம்; பின்னர் வரிசையாக ஒவ்வொரு அடுத்த அங்கமும் இரட்டிப்பாகச் செய்ய வேண்டும். துவாரகண்டம் முந்தைய அளவின் இரட்டிப்பு; உபகண்டம் அதற்கும் இரட்டிப்பு.

Verse 17

द्वारत्रयं त्रयं दिक्षु अथ वा भद्रके यजेत् स्थण्डिले वाथ संस्याप्य पञ्चगव्यामृतादिना

திசைகளில் மூன்று மூன்று வாயில்களை அமைக்க வேண்டும்; அல்லது பத்ரக வரைபடத்தில் வழிபாடு செய்ய வேண்டும். அல்லது ஸ்தண்டிலத்தில் நிறுவி, பஞ்சகவ்யம், அமிர்தம் முதலியவற்றால் ஸம்ஸ்காரம்/அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

रक्तपुष्पाणि देयानि पूजयित्वा ह्य् उदङ्मुखः शतं हुत्वामृताज्यञ्च पूर्णादः सर्वसिद्धिभाक्

சிவபூஜையில் சிவப்புப் பூக்களை அர்ப்பணித்து, வடக்கு நோக்கி நின்று அமிர்தம் போன்ற நெய்யால் நூறு ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் பூர்ணாஹுதி செய்தால் எல்லாச் சித்திகளும் கிடைக்கும்।

Verse 19

बलिन्दत्वा कुमारीश् च तिस्रो वा चाष्ट भोजयेत् नैवेद्यं शिवभक्तेषु दद्यान्न स्वयमाचरेत्

முதலில் பலி அளித்து, மூன்று அல்லது எட்டு குமாரிகளை உணவளிக்க வேண்டும். நைவேத்யத்தை சிவபக்தர்களுக்கு வழங்கி, தானே உண்ணக் கூடாது।

Verse 20

सिंहस्थावाह्यसिंहस्थेति ख , छ , ञ , ट च स्त्रियो वाष्ट च भोजयेदिति ख , छ च कन्यार्थौ लभते कन्यां अपुत्रः पुत्रमाप्नुयात् दुर्भगा चैव सौभाग्यं राजा राज्यं जयं रणे

“சிம்ஹஸ்தாவாஹ்யசிம்ஹஸ்தே” என்ற மந்திரத்துடன் க, ச, ஞ, ட (kha, cha, ña, ṭa) எழுத்துகளைச் சேர்த்து, மேலும் “பெண்களையும் எட்டு பேரையும் உணவளிக்க வேண்டும்” என்ற விதியைப் பின்பற்றினால்—கன்னியைக் கோருபவன் கன்னியைப் பெறுவான்; புதல்வன் இல்லாதவன் புதல்வனைப் பெறுவான்; துர்பாக்கியவள் சௌபாக்கியம் அடைவாள்; அரசன் அரசாட்சியும் போரில் வெற்றியும் பெறுவான்।

Verse 21

अष्टलक्षैश् च वाक्सिद्धिर्देवाद्या वशमाप्नुयुः न निवेद्य न चास्नीयाद्वामहस्तेन चार्चयेत्

எட்டு லட்சம் ஜபத்தால் வாக்குச் சித்தி பெறப்படும்; தேவர்கள் முதலியோரும் வசப்படுவர். நிவேதனம்/நைவேத்யம் அர்ப்பணிக்கக் கூடாது; உணவும் உண்ணக் கூடாது; இடது கையால் அர்ச்சனை செய்யக் கூடாது।

Verse 22

अष्टम्याञ्च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः मृत्युञ्चयार्चनं वक्ष्ये पूजयेत् कलसोदरे

அஷ்டமி, சதுர்தசி, மேலும் குறிப்பாக திருதியைத் திதியில் ம்ருத்யுஞ்ஜய ஆராதனையை நான் கூறுகிறேன்; புனித கலசத்தின் உள்ள்பகுதியில் (உதரத்தில்) வைத்து பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 23

हूयमानञ्च प्रणवो मूर्तिरोजस ईदृशं मूलञ्च वौषडन्तेन कुम्भमुद्रां प्रदर्शयेत्

ஆஹுதி செலுத்தும் போது பிரணவம் (ஓம்) உச்சரித்து, வலிமையுடன் அத்தகைய மூர்த்தி-ரூபத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும். பின்னர் மூலமந்திரத்தை “வௌஷட்” என முடித்து கும்பமுத்திரையை காட்ட வேண்டும்.

Verse 24

होमयेत् क्षीरदुर्वाज्यममृताञ्च पुनर्नवाम् पायसञ्च पुराडाशमयुतन्तु जपेन्मनुं

பால், தூர்வா புல், நெய் ஆகியவற்றாலும், அம்ருதா (குடூசி) மற்றும் புனர்நவா ஆகியவற்றாலும்; மேலும் பாயசம் மற்றும் புரோடாசம் (யாகக் கேக்) ஆகியவற்றாலும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் மந்திரத்தை பத்தாயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 25

चतुर्मुखं चतुर्वाहुं द्वाभ्याञ्च कलसन्दधत् वरदाभयकं द्वाभ्यां स्नायाद्वैकुम्भमुद्रया

தெய்வம்/விக்ரகத்தை நான்முகம், நான்குகை உடையதாகக் கருதி ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்—இரு கைகளால் கலசத்தை வைத்துக்/தாங்கி, மற்ற இரு கைகளால் வரத மற்றும் அபய முத்திரைகளை காட்ட வேண்டும்; வைகும்ப முத்திரையில் ஸ்நானம் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 26

आरोग्यैश् चर्यदीर्घायुरौषधं मन्त्रितं शुभम् अपमृत्युहरो ध्यातः पूजितो ऽद्भुत एव सः

மந்திரங்களால் ஸம்ஸ்காரம் செய்யப்பட்ட மங்களகரமான மருந்து ஆரோக்கியம், நல்லொழுக்கம், நீண்ட ஆயுள் ஆகியவற்றை அளிக்கும். அதை தியானித்து பூஜித்தால் அது அபம்ருத்யு (அகால மரணம்) நீக்கும்—உண்மையில் அதன் விளைவு அதிசயமானது.