Adhyaya 323

Verse 1

उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः

‘உரூப, சட், ப்ரசட், கட், வம், காதய, ஹூம், பட்’—இது அ஘ோராஸ்திர மந்திரம். இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘ஷடங்க அ஘ோராஸ்திரங்கள்’ எனும் 323ஆம் அதிகாரம் நிறைவு. இப்போது 324ஆம் அதிகாரம் ‘ருத்ரசாந்தி’ தொடங்குகிறது. ஈஸ்வரன் கூறினார்: “அ஘ோர-கல்பத்திற்கு முன்னோடியாகிய சிவசாந்தி விதியை நான் உரைப்பேன். ஏழு கோடி கணங்களின் அதிபதி, பயங்கர (அ஘ோர) ருத்ரன், பிரஹ்மஹத்த்யா முதலிய பாபங்களை அழிப்பவன்।”

Verse 2

उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः

அவர் உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ஆகிய எல்லா சித்திகளுக்கும் ஆதாரம்; அனைத்து நோய்களையும் நீக்குபவர்; மேலும் தெய்வீக, ஆகாய, பூமி—இம்மூன்று நிலைகளில் எழும் அபசகுனங்களையும் உபத்ரவங்களையும் அடக்குபவர்.

Verse 3

विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्

இது விஷம், கிரகபீடை, பிசாசுகளை ‘விழுங்கி’ செயலிழக்கச் செய்கிறது; எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுகிறது. பாபப் பெருக்கால் துன்புறும்போது இது பிராயச்சித்தமாகும்; துர்பாக்கியத்தால் வரும் வேதனையை அழிக்கிறது.

Verse 4

एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः

ஏகவீர ந்யாசம் செய்து எப்போதும் பஞ்சமுக தேவனைத் தியானிக்க வேண்டும்; அவர் “பிரம்மா-ஹரி முதலியோரைக் கட்டுப்படுத்தி மடக்குபவன்” எனப் புகழப்படுகிறார். சாந்தி, பௌஷ்டிக கர்மங்களில் வெண்மை; வசிய கர்மத்தில் மஞ்சள்; மரபின்படி சிவப்பு நிறமாகவும் கற்பிக்க வேண்டும்।

Verse 5

स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्

ஸ்தம்பன கர்மத்தில் புகைநிற (சாம்பல்) நிறத்துடன், உச்சாடனமும் மாரணமும் கர்மங்களில் கருநிறத்துடன், கர்ஷண கர்மத்தில் கபில (செம்பழுப்பு) நிறத்துடன், மோஹ கர்மத்தில் முப்பத்திரண்டு நிறங்களின் தொகுப்பால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्

மந்திரத்தை முப்பது லட்சம் முறை ஜபித்து, அதன் பத்தில் ஒரு பங்கு அளவு ஹோமம் செய்ய வேண்டும். குக்குலும் அமிர்தமும் கலந்த ஆஹுதிகளால் சாதகர் சித்தி பெறுவான்; முன்பு அசித்தனாயினும் எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்ற வல்லவனாவான்।

Verse 7

अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्

அகோர மந்திரத்தை விட உயர்ந்த மந்திரம் இல்லை; அது போகமும் மோட்சமும் அளிப்பது. அதன் பலனால் பிரம்மச்சரியமில்லாதவனும் பிரம்மச்சாரியாகிறான்; ஸ்நானம் செய்யாதவனும் ஸ்நாதகன் போலத் தூய்மையடைகிறான்।

Verse 8

अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्

‘அகோராஸ்திரம்’ மற்றும் ‘அகோர’—இவ்விரண்டும் மந்திரராஜங்கள். ஜபம், ஹோமம், அர்ச்சனை முதலிய பயன்பாடுகளாலும், போரிலும் கூட, பகைவர் சேனையை நசுக்க முடியும்।

Verse 9

रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये

இப்போது நான் ருத்ர-சாந்தியை உரைக்கிறேன்—அது சிவமயம், மங்களகரம், எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்ற வல்லது; புத்திரப் பெறுதல், கிரகதோஷ நிவாரணம், விஷமும் நோய்களும் அழிவதற்காக இது செய்யப்படுகிறது.

Verse 10

दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च

பஞ்சமும் தொற்றுநோயும் சாந்தியடையவும், தீய கனவுகள் நீங்கவும்; வலமும் அரசாட்சியும் பெறவும், பகைவர்களை அழிக்கவும் (இது செய்யப்படுகிறது).

Verse 11

अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा

ஒரு மரம் காலமல்லாத போது கனியளித்தால்—அது எல்லாக் கிரகங்களின் கலக்கத்தைக் குறிக்கும்—அப்போது பூஜையில் நமஸ்காரம் (பணிவு வணக்கம்) செய்ய வேண்டும்; ஹோமத்தில் ஆஹுதி மந்திரம் ‘ஸ்வாஹா’ என்று முடிவடைய வேண்டும்.

Verse 12

आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्

ஆப்யாயன (போஷணம்/திருப்தி) கர்மத்தில் ‘வஷட்’ என்பதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்; புஷ்டி (வளர்ச்சி-செழிப்பு) கர்மத்தில் ‘வௌஷட்’ என்பதை நியமிக்க வேண்டும். ‘ச’ இரட்டிப்பு வரும் இடத்தில் உரிய ஜாதி-வர்ண எழுத்தால் சந்தி (ஜாதியோகம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्

“ஓம் ருத்ராய ச தே; ஓம் வ்ருஷபாய நமः. அவிமுக்த, அசம்பவ, பூஜ்ய புருஷ, ஈசான, பௌருஷ—மேலும் பஞ்சோத்தர (நாமங்கள்); விஸ்வரூப, கராள, விக்ருதரூப, அவிக்ருதரூப, பின்னாளில் மீண்டும் விகாரம் வெளிப்படுத்துபவன்; நீரில் உள்ள மாயா, நைர்ருத (தென்-மேற்கு) சக்தி; எல்லா உயிர்களுக்கும் இன்பம் அளிப்பவன்; ‘வாயுபத்ர’த்தில், நியத புருஷனில், மேலும் வட (திசை/முகம்) இலும்; எல்லாத் தெய்வங்களின் சாந்நித்யத்தை ஏற்படுத்துபவன், பிரம்ம-விஷ்ணு-ருத்ரபரன்; ஆராதிக்கப்படாதிருந்தாலும் ஸ்துதிக்குரியவன்; சாட்சி; துரு, பதங்க, பிங்க; ஞானம், சப்தம், சூக்ஷ்மம்; சிவன், அனைத்தையும் அருள்பவன். ‘ஓம் நமः சிவாய; ஓம் நமோ நமः சிவாய; ஓம் நமோ நமः ஈசானே.’ ஈசானனின் ப்ராக்ருத தத்துவத்தில் இதனால் பூஜை, ஹோமம், ஜபம் செய்ய வேண்டும்—இது கிரக, நோய் முதலியனாலும் மாயையாலும் உண்டாகும் துன்பங்களைச் சாந்தப்படுத்தி, எல்லாச் சித்திகளையும் அளிக்கும்.”