Adhyaya 327

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे देवालयमाहत्म्यादिर्नाम षड्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्तविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः छन्दःसारः अग्निर् उवाच छन्दो वक्ष्ये मूलजैस्तैः पिङ्गलोक्तं यथाक्रमम् सर्वादिमध्यान्तगणौ म्लौ द्वौ जौ स्तौ त्रिकौ गणाः

இவ்வாறு ஆக்நேய மஹாபுராணத்தில் ‘தேவாலய மாஹாத்ம்யம் முதலியவை’ எனப்படும் 326ஆம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 327ஆம் அத்தியாயம் ‘சந்தஸ்ஸாரம்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—பிங்கலர் போதித்த வரிசைப்படி அடிப்படை அசை‑அலகுகளால் யாப்பியலை விளக்குவேன். கணங்கள்: ம, ல; ஜ‑வின் இரண்டு வகைகள்; ச, த; மேலும் க‑வின் மூன்று வகைகள்।

Verse 2

धनस्यान्नाथमेकन्त्विति ख ह्रस्वो गुरुर्वा पादान्ते पूर्वो योगाद् विसर्गतः अनुस्वाराद्व्यञ्जनात् स्थात् जिह्वामूलीयतस् तथा

‘தனஸ்யான் நாதம்’, ‘ஏகந்த்விதி‑க’ போன்ற இடங்களில் பாதத்தின் முடிவில் குறில் எழுத்தும் விருப்பப்படி நீள (குரு) எனக் கொள்ளலாம். முன் எழுத்து சேர்மெய், விசர்கம் (ஃ), அனுஸ்வாரம் (ம்), மெய்யெழுத்து, மேலும் ஜிஹ்வாமூலீயம் காரணமாகவும் குருவாகும்।

Verse 3

उपाध्मानीयतो दीर्घो गुरुर्ग्लौ नौ गणाविह वसवोष्टौ च चत्वारो वेदादित्यादिलोपतः

உபத்மானீயம் (உதடொலி முன் வரும் சிறப்பு விசர்கம்) காரணமாக நீண்ட உயிரெழுத்து குரு (கனமான அசை) எனக் கொள்ளப்படும். இங்கு கணங்கள் ‘க்லௌ’ ‘நௌ’ எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளன. வசுக்கள் எட்டு, உதடுகள் இரண்டு, திசைகள் நான்கு—‘வேத’, ‘ஆதித்ய’ முதலிய சொற்களில் முதலெழுத்தை நீக்கி இது குறிக்கப்படுகிறது.