Adhyaya 308
Chapter 308 — Worship of Tvaritā (त्वरितापूजा)
முந்தைய அதிகாரத்தில் த்ரைலோக்யமோஹினி லக்ஷ்மி மற்றும் தொடர்புடைய பூஜை முடிந்தவுடன் அக்னிதேவர் த்வரிதா-உபாசனையை உடனே எடுத்துரைக்கிறார். போகமும் மோட்சமும் பெறத் தூண்டும் ஆஜ்ஞா-சூத்திரங்களுடன் மந்திராங்கங்களை முதலில் அளிக்கிறார். பின்னர் தலை முதல் பாதம் வரை அங்கந்யாசம், மந்திரந்யாசம் செய்து, இறுதியில் அனைத்திலும் பரவும் (வ்யாபக) ந்யாசம் செய்யப்படுகிறது. தியானத்தில் த்வரிதை கீராத/சபரீத் தன்மையுடன், மூன்று கண்கள், கருநிறம், வனமாலை அணிந்தவள், மயூரப்பீலி சின்னம் தாங்கியவள், சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தவள், வரமும் அபயமும் அளிப்பவள் எனக் காட்சியிடப்படுகிறது. தொடர்ந்து அஷ்டவித பீட/பத்மபூஜையில் இதழ்தோறும் அங்ககாயத்ரிகள் நிறுவல், முன்புறமும் வாசல் தூண்களிலும் சக்திகளுக்குப் பூஜை, வெளிப்புற காவல் பரிவார விதி கூறப்படுகிறது. இறுதியில் யோனி வடிவ குண்டத்தில் குறிப்பிட்ட திரவியங்களால் ஹோம வகைகள் சொல்லப்பட்டு செல்வம், பாதுகாப்பு, மக்கள் ஆதரவு, சந்ததி, பகைவர் செயல் போன்ற சித்திகள்; மேலும் அதிக ஜபம், மண்டலபூஜை, தீக்ஷை சார்ந்த தானம், பஞ்சகவ்யம், சரு விதிகள் விளக்கப்படுகின்றன.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा नाम सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितापूजा अग्निर् उवाच त्वरिताङ्गान्समाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकान् प्रचोदयात् श्रीप्रणितायै नमः ह्रूं कारायै नमः ॐ खेच हृदयाय नमः खेचर्यै नमः ॐ चण्डायै नमः छेदन्यै नमः क्षेपण्यै नमः स्त्रियै ह्रूं कार्यै नमः क्षेमङ्कर्यै जयायै किङ्कराय रक्ष ॐ त्वरिताज्ञया स्थिरो भव वषट् तोतला त्वरिता तूर्णेत्येत्येवं विद्येयमीरिता
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘திரைலோக்யமோஹினீ லக்ஷ்மி முதலியோரின் பூஜை’ எனும் மூன்றுநூற்று ஏழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது மூன்றுநூற்று எட்டாம் அத்தியாயம்—‘த்வரிதா பூஜை’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—போகமும் மோட்சமும் அளிக்கும் த்வரிதையின் மந்திராங்கங்களை நான் அறிவிக்கிறேன்; தூண்டுகோள் ஆவாஹனமாக இவ்வாறு ஜபிக்க: ‘ஸ்ரீ-ப்ரணிதாயை நமः; ஹ்ரூம்-காராயை நமः; ஓம், கேச ஹ்ருதயாய நமः; கேசர்யை நமः; ஓம், சண்டாயை நமः; சேதன்யை நமः; க்ஷேபண்யை நமः; ஸ்த்ரியை நமः; ஹ்ரூம்-கார்யை நமः; க்ஷேமங்கர்யை நமः; ஜயாயை நமः; கிங்கரா, ரக்ஷ।’ ‘ஓம்—த்வரிதாவின் ஆணையால் நிலைபெறு—வஷட்।’ மேலும் ‘தோதலா, த்வரிதா, தூર્ણ’—இவ்வாறு இந்த வித்யா பிரகடனமாகிறது.
Verse 2
शिरोभ्रुमस्तके कण्ठे हृदि नाभौ च गुह्यके उर्वोश् च जानुजङ्घोरुद्वये चरणयोः क्रमात्
தலையில், புருவமத்தியில், சிகரத்தில், கண்டத்தில், இதயத்தில், நாபியில் மற்றும் குஹ்யப் பகுதியில்; பின்னர் தொடைகளில், முழங்கால்களில், கெண்டைக்கால்களில், இடுப்பின் இருபுறங்களிலும், பாதங்களில்—இவ்வரிசையில் (மந்திர) ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 3
न्यस्ताङ्गो न्यस्तमन्त्रस्तु समस्तं व्यापकं न्यसेत् पार्वती शवरी चेशा वरदाभयहस्तिका
அங்கந்யாசமும் மந்திரந்யாசமும் செய்து முடித்த பின், முழுமையான அனைத்திலும் பரவும் ந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும். தேவியை பார்வதி, சபரி, ஈசா ரூபமாகத் தியானிக்க வேண்டும்; அவள் கரங்கள் வரமும் அபயமும் அளிப்பவை.
Verse 4
मयूरबलया पिच्छमौलिः किसलयांशुका सिंहासनस्था मायूरवर्हच्छत्रसमन्विता
அவள் மயூர-வளையங்களை அணிந்து, தலையில் இறகுக் கிரீடம் கொண்டு, இளந்தளிர் பச்சை மென்மையான ஆடை உடுத்து, சிங்காசனத்தில் அமர்ந்து, மயூர இறகுச் சத்திரத்தால் சூழப்பட்டிருப்பாள்.
Verse 5
त्रिनेत्रा श्यामला देवी वनमालाविभूषणा विप्राहिकण्राभरणा चत्रकेयूरभूषणा
தேவி மூன்று கண்களுடையவள், கருநிறத் தோற்றமுடையவள்; வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். அவளது கழுத்தில் அழகிய மாலை, கைகளில் வளையல்கள் மற்றும் புஜங்களில் கேயூரங்கள் அணிந்தவள்.
Verse 6
वैश्यनागकटीबन्धा वृषलाहिकृतनूपुरा एवं रूपात्मिका भूत्वा तन्मन्त्रं नियुतं जपेत्
வைஶ்ய-நாகத்தால் செய்யப்பட்ட இடுப்புப்பட்டையை அணிந்து, வೃಷலாஹியால் செய்யப்பட்ட நுப்புரங்களை அணிந்து—இவ்வாறு அந்த ரூபத்தை தியானத்தில் ஏற்று—அந்த மந்திரத்தை ஒரு இலட்சம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.
Verse 7
ईशः किरातरूपो ऽभूत् पुरा गौरी च तादृशी जपेद्ध्यायेत् पूजयेत्तां सर्वसिद्ध्यैविषादिहृत्
பண்டைய காலத்தில் ஈசன் கிராத ரூபத்தை எடுத்தார்; கௌரியும் அதேபோன்ற ரூபத்தை ஏற்றாள். எல்லா சித்திகளின் பெறுதற்காக அவர்களை ஜபித்து, தியானித்து, பூஜிக்க வேண்டும்; இது மனவிஷாதம் முதலியவற்றை அகற்றும்.
Verse 8
अष्टसिंहासने पूज्या दले पूर्वादिके क्रमात् अङ्गगायत्री प्रणीता हूङ्काराद्या दलाग्रके
தேவியை அஷ்ட-சிம்ஹாசனத்தில் பூஜிக்க வேண்டும். இதழ்களில் கிழக்கிலிருந்து வரிசையாக, ‘ஹூம்’ பீஜத்தால் தொடங்கும் அங்க-காயத்ரீ (அங்க மந்திரங்கள்)யை இதழ்களின் முனைகளில் நியமிக்க வேண்டும்.
Verse 9
फट्कारी चाग्रतो देव्याः श्रीवीजेनार्चयेदिमाः लोकेशायुधवर्णास्ताः फट्कारी तु धनुर्धरा
தேவியின் முன்னிலையில் ஸ்ரீ-பீஜத்தால் இவ்வ (சக்திகளை) அர்ச்சிக்க வேண்டும். அவர்கள் லோகபாலர்களின் ஆயுதங்களின் நிறங்களைப் போல தியானிக்கப்பட வேண்டும்; ‘பட்காரி’ மட்டும் வில் தாங்கியவள்.
Verse 10
जया च विजया द्वास्थे पूज्ये सौवर्णयष्टिके किङ्करा वर्वरी मुण्डी लगुडी च तयोर्वहिः
இரு வாசல் தூண்களிலும் ஜயா, விஜயா ஆகியோரைக் வழிபட வேண்டும்; மேலும் போற்றத்தக்க சௌவர்ணயஷ்டிகையையும். அந்தத் தூண்களின் வெளியே கிங்கரா, வர்வரீ, முண்டீ, லகுடீ ஆகியோரையும் வழிபட வேண்டும்.
Verse 11
इष्ट्वैवं सिद्धयेद्द्रव्यैः कुण्डे योन्याकृतौ हुनेत् हेमलाभो ऽर्जुनैर् धान्यैर् गोधूमैः पुष्टिसम्पदः
இவ்விதம் கிரியையை நிறைவேற்றி, விதிக்கப்பட்ட திரவியங்களால் சித்தியை அடைய வேண்டும்; யோனி வடிவக் குண்டத்தில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அர்ஜுன மரத்தால் ஆஹுதி அளித்தால் பொன் லாபம்; தானியமும் கோதுமையும் புஷ்டி மற்றும் செல்வச் செழிப்பை அளிக்கும்.
Verse 12
यवैर् धान्यैस्तिलैः सर्वसिद्धिरीतिविनाशनम् अक्षैर् उन्मत्तता शत्रोः शाल्मलीभिश् च मारणम्
யவம், தானியம், எள் ஆகியவற்றால் முழுச் சித்தியும், தொற்று/அபாயங்களின் நாசமும் உண்டாகும். அக்ஷ விதையால் பகைவருக்கு பித்துநிலை ஏற்படும்; சால்மலீ சார்ந்த திரவியங்களால் மாரணம் (கொல்லுதல்) நிகழும்.
Verse 13
जम्बुभिर्धनधान्याप्तिस्तुष्टिर्नीलोत्पलैर् अपि रक्तात्पलैर् महापुष्टिः कुन्दपुष्पैर् महोदयः
ஜம்பூ பழங்களால் செல்வமும் தானியமும் கிடைக்கும்; நீலத் தாமரையால் திருப்தி. சிவந்த தாமரையால் மிகுந்த புஷ்டியும் ஆரோக்கியச் செழிப்பும்; குந்த மலர்களால் பெரிய உயர்வு உண்டாகும்.
Verse 14
मल्लिकाभिः पुरक्षोभः कुमुदैर् जनवर् लभः अशोकैः पुत्रलाभः स्यात् पाटलाभिः शुभाङ्गना
மல்லிகா (மல்லி) மலர்களால் நகரத்தில் கலக்கம் உண்டாகும்; குமுத மலர்களால் மக்களிடையே வரலாபம் (பொது ஆதரவு) கிடைக்கும். அசோக மலர்களால் புத்ரலாபம் உண்டாகும்; பாடலா மலர்களால் நற்குணமிக்க, மங்களமான பெண் கிடைப்பாள்.
Verse 15
आम्रैर् आयुस्तिलैर् लक्ष्मीर्बिल्वैः श्रीश् चम्पकैर् धनम् इष्टं मधुकपुष्पैश् च बिल्वैः सर्वज्णतां लभेत्
மாம்பழம் அர்ப்பணித்தால் ஆயுள் பெருகும்; எள்ளால் லக்ஷ்மி; பில்வப் பழத்தால் ஸ்ரீ-மங்களம்; சம்பக மலரால் விரும்பிய செல்வம் கிடைக்கும். மதூக மலரும் பில்வமும் அர்ப்பணித்தால் சர்வஞ்ஞத்துவம் பெறுவர்.
Verse 16
त्रिलक्षजप्यात्सर्वाप्तिर्होमाद्ध्यानात्तथेज्यया मण्डले ऽभ्यर्च्य गायत्र्या आहुतीः पञ्चविंशतिम्
மூன்று லட்சம் ஜபத்தால் முழு சித்தி கிடைக்கும்; அதுபோல ஹோமம், தியானம், பூஜையாலும். மண்டலத்தில் அர்ச்சித்து, காயத்ரியுடன் இருபத்தைந்து ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்.
Verse 17
दद्याच्छतत्रयं मूलात् पल्लवैर् दीक्षितो भवेत् पञ्चगव्यं पुरा पीत्वा चरुकं प्राशयेत्सदा
தன் வளத்திலிருந்து முந்நூறு (தானம்) அளிக்க வேண்டும்; இளந்தளிர்களை அர்ப்பணித்தால் அவர் தீக்ஷை பெற்றவராவார். முதலில் பஞ்சகவ்யம் அருந்தி, எப்போதும் சரு (யாக அன்னம்) உண்ண வேண்டும்.
Frequently Asked Questions
It proceeds from mantra-aṅga recitation to aṅga/mantra-nyāsa across bodily loci, then vyāpaka-nyāsa, Devī dhyāna, eightfold throne-lotus worship with attendants and guardians, and finally homa in a yoni-shaped kuṇḍa with substance-specific outcomes.
The chapter emphasizes tantric ritual engineering: precise nyāsa placement (head-to-feet sequence), structured maṇḍala/throne worship with petal-wise order, and a detailed dravya–phala mapping for homa offerings.
Tvaritā’s mantra-aṅgas are explicitly said to bestow both enjoyment and liberation; the same discipline—purified body via nyāsa, concentrated dhyāna, and dharmically framed worship—supports pragmatic siddhis while orienting the practitioner to spiritual completion.
She is three-eyed and dark-hued, adorned with forest garlands and ornaments, associated with kirāta/śabarī motifs, marked by peacock-feather emblems and a peacock-plume parasol, and enthroned on a lion-seat with varada and abhaya gestures.