Adhyaya 318

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गणपूजा नाम सप्तदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः वागीश्वरीपूजा ईश्वर उवाच वागीश्वरीपूजनञ्च प्रवदामि समण्डलम् ऊहकं कालसंयुक्तं मनुं वर्णसमायुतम्

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஆக்நேய மகாபுராணத்தில் ‘கணபூஜை’ எனும் முந்நூற்று பதினேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது முந்நூற்று பதினெட்டாம் அதிகாரம்—‘வாகீஸ்வரீபூஜை’ தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—மண்டலத்துடன் கூடிய வாகீஸ்வரீ வழிபாட்டை, தியானமுறை, காலசேர்க்கை, மந்திரம் (மனு) மற்றும் வர்ணவின்யாசத்துடன் நான் உரைப்பேன்।

Verse 2

निषाद ईश्वरं कार्यं मनुना चन्द्रसूर्यवत् अक्षरन्न हि देयं स्यात् ध्यायेत् कुन्देन्दुसन्निभां

மனத்தால் சந்திரன்-சூரியன் போல நிலைத்த ஒளியுடன் ஈச்வரனை உள்ளத்தில் நிறுவ வேண்டும். எழுத்துகளை (ரகசிய பீஜ/குறிகள்) பிறர்க்கு அளிக்கவோ வெளிப்படுத்தவோ கூடாது; குந்தமலரும் நிலவும் போன்ற பிரகாசமான ரூபத்தைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 3

पञ्चाशद्वर्णमालान्तु मुक्तास्रग्दामभूषिताम् वरदाभयाक्षसूत्रपुस्तकाढ्यां त्रिलोचनां

அவள் ஐம்பது வர்ணங்களால் அமைந்த மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; முத்துமாலைகளும் மலர்மாலைகளும் அணிந்தவள். வரத-அபய முத்திரைகளைத் தாங்கி, ஜபமாலையும் நூலும் ஏந்தி, திரிநேத்திரியாக விளங்குகிறாள்।

Verse 4

लक्षं जपेन्मस्तकान्तं स्कन्धान्तं वर्णमालिकां अकारादिक्षकारान्तां विशन्तीं मानवत् स्मरेत्

‘அ’ முதல் ‘க்ஷ’ வரை உள்ள வர்ணமாலையை, தலைச்சிகரம் முதல் தோள்கள் வரை கற்பனை செய்து, ஒரு லட்சம் ஜபம் செய்ய வேண்டும். அது மனித உருவம் போல உடலுக்குள் புகுகின்றதாக நினைவில் கொள்ள வேண்டும்।

Verse 5

कुर्याद् गुरुश् च दीक्षार्थं मन्त्रग्राहे तु मण्डलम् सूर्याग्रमिन्दुभक्तन्तु भागाभ्यां कमलं हितं

தீட்சைக்காக குரு மந்திரம் பெறும்/அளிக்கும் நேரத்தில் மண்டலத்தை அமைக்க வேண்டும். விதிக்கப்பட்ட பகுதிப்பிரிவுகளின்படி தாமரை வடிவம் சிறந்தது—முன்புறத்தில் சூரியனையும், உரிய பங்கில் சந்திரனையும் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 6

चन्द्रमसायुतमिति ञ कृतमिति ख वीथिका पदिका कर्या पद्मान्यष्टौ चतुष्पदे वीथिका पदिका वाह्ये द्वाराणि द्विपदानि तु

(திட்டக் குழுக்கள்) எழுத்துக் குறியீடுகளால் குறிக்கப்படுகின்றன— ‘ஞ’ என்பது ‘சந்திரமஸாயுதம்’ (சந்திரனுடன் இணைந்தது), ‘க’ என்பது ‘க்ருதம்’ (செய்யப்பட்டது/நிர்மிக்கப்பட்டது) என. சதுஷ்பத அமைப்பில் வீதிகா, பதிகா ஆகியவை எட்டு ‘பத்ம’ பிரிவுகளுடன் அமைக்கப்பட வேண்டும். வெளிப்புறத்தில் வீதிகா–பதிகா வளையத்தில் இருபத அளவின்படி கதவுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 7

उपद्वाराणित द्वच्च कोणबान्धं द्विपट्टिकम् सिदानि नव पद्मानि कर्णिका कनकप्रभा

உபத்வாரங்கள் இருக்க வேண்டும்; இருவகை அமைப்பும் வேண்டும். மூலைகள் கோணபந்தம் (சாய்வு கட்டு) மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு, இருபட்டிக (இரு கதவுத் தாள்) அமைப்பில் கதவுகள் செய்யப்பட வேண்டும். ஒன்பது சித்த ‘பத்மங்கள்’ வரைய/நிறுவப்பட வேண்டும்; அவற்றின் கர்ணிகை பொன் ஒளியால் பிரகாசிக்கும்.

Verse 8

केशराणि विचित्राणि कोणान्रक्तेन पूरयेत् व्योमरेखान्तरं कृष्णं द्वाराणीन्द्रेभमानतः

கேசரங்களை விதவிதமாக அலங்காரமாக வரைய வேண்டும்; மூலைகளை சிவப்பு நிறத்தால் நிரப்ப வேண்டும். ‘வ்யோமரேகை’களுக்கிடையிலான இடைவெளி கருப்பு நிறமாக இருக்க வேண்டும். கதவுகள் இந்திரேப-மானம் (நியம அளவு) படி அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 9

मध्ये सरस्वतीं पद्मे वागीशी पूर्वपद्मके हृल्लेखा चित्रवागीशी गायत्री विश्वरूपया

பத்மத்தின் நடுவில் சரஸ்வதியை நிறுவி/தியானிக்க வேண்டும்; கிழக்கு பத்மத்தில் வாகீஷியை. பின்னர் ஹ்ரல்லேகா, பின்னர் சித்ரவாகீஷி, இறுதியில் விஸ்வரூபிணி காயத்ரியை தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 10

शाङ्करी मतिर्धृतिश् च पूर्वाद्या ह्रीं स्ववीजकाः ध्येया सरस्वतीवच्च कपिलाज्येन होमकः संस्कृतप्राकृतकविः काव्यशास्त्रादिविद्भवेत्

சாங்கரி, மதி, த்ருதி— முன் கூறிய சக்திகளுடன்— மேலும் ‘ஹ்ரீம்’ என்பதையும் தத்தம் பீஜாக்ஷரங்களுடன் சரஸ்வதி-ஸ்வரூபமாகத் தியானிக்க வேண்டும். கபிலா பசுவின் நெய்யால் ஹோமம் செய்தால், அவர் சம்ஸ்கிருதமும் பிராகிருதமும் அறிந்த கவியாகவும், காவ்யசாஸ்திர முதலிய அறிவுகளில் தேர்ந்தவராகவும் ஆவார்.