Adhyaya 305

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामानि नाम चतुरधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नारसिंहादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भो विद्वेषणोच्चाट उत्सादो भ्रममारणे व्याधिश्चेति स्मृतं क्षुत्रं तन्मोक्षो वक्ष्यते शृणु

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘விஷ்ணுவின் ஐம்பத்தைந்து நாமங்கள்’ எனும் 304ஆம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 305ஆம் அதிகாரம்—‘நரசிம்ஹாதி மந்திரங்கள்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: ஸ்தம்பம், வித்வேஷணம், உச்சாடம், உத்ஸாதம், ப்ரமம், மாரணம், வ்யாதி—இவை ‘க்ஷுத்ர’ கர்மங்கள் என நினைக்கப்படுகின்றன; அவற்றிலிருந்து விடுதலை/பரிகாரம் நான் உரைப்பேன், கேள்.

Verse 2

ॐ नमो भगवते उन्मत्तरुद्राय भ्रम भ्रामय अमुकं वित्रासय उद्भ्रामय रौद्रेण रूपेण हूं फठ् ठ श्मशाने निशि जप्तेन त्रिलक्षं मधुना हुनेत् चिताग्नौ धूर्तसमिदुभिर्भ्राम्यते सततं रिपुः

‘ஓம் நமோ பகவதே உன்மத்தருத்ராய...’ என்று மயானத்தில் இரவில் மூன்று லட்சம் முறை ஜபித்து, சிதை நெருப்பில் ஊமத்தை குச்சிகளைக் கொண்டு தேன் ஆகுதி அளிக்க வேண்டும்; இதனால் எதிரி தொடர்ந்து குழப்பத்தில் அலைகிறான்.

Verse 3

हेमगैरिकया कृष्णा प्रतिमा हैमसूचिभिः जप्त्वा विध्येच्च तत्कण्ठे हृदि वा मियते रिपुः

மந்திர ஜபத்திற்குப் பிறகு, காவி மண் கலந்த கருப்பு நிற உருவத்தை தங்க ஊசிகளால் எதிரியின் கழுத்திலோ அல்லது இதயத்திலோ குத்த வேண்டும்; இதனால் எதிரி இறக்கிறான்.

Verse 4

खरबालचिताभस्म ब्रह्मदण्डी च मर्कटी गृहे वा मूर्ध्नि तच्चूर्णं जप्तमुत्सादकृत क्षिपेत्

கழுதை முடி, சிதை சாம்பல், பிரம்மதண்டி மற்றும் பூனைக்காலி - இவற்றின் பொடியை மந்திரத்தால் உருேற்றி, உச்சாடனத்திற்காக (விரட்டுவதற்காக) எதிரியின் வீட்டிலோ அல்லது தலையிலோ வீச வேண்டும்.

Verse 5

भृग्वाकाशौ सदीप्ताग्निर्भृगुर्वह्निश् च वर्म फट् एवं सहस्रारे हूं फट् आचक्राय स्वाहा हृदयं विचक्राय शिवः शिखाचक्रायाथ कवचं विचक्रायाथ नेत्रकम्

‘ப்ருகு’ மற்றும் ‘ஆகாயம்’: எரியும் நெருப்பு; ‘ப்ருகு’ மற்றும் ‘வன்னி’—(இவ்வாறு) கவச மந்திரம்: “பட்”. ஸஹஸ்ராரத்தில் “ஹூம் பட்”; ஆ-சக்கரத்திற்கு “ஸ்வாஹா”. இதயத்திற்கு வி-சக்கரம் “சிவ” உடன்; பிறகு சிகா-சக்கரம்; அதன்பின் வி-சக்கரத்திற்கு கவசம்; மற்றும் அதன்பின் கண்களுக்கு (நேத்ரம்) நியாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

सञ्चक्रायास्त्रमुदिष्टं ज्यालाचक्राय पूर्ववत् शार्ङ्गं सुदर्शनं क्षुद्रग्रहहृत् सर्वसाधनम्

ஸஞ்சக்ராவிற்கு அஸ்திரம் கூறப்பட்டுள்ளது; ஜ்வாலாசக்ராவிற்கு இதை முன்போலவே பயன்படுத்த வேண்டும். சார்ங்கம் மற்றும் சுதர்சனம் ஆகியவை சிறு கிரக தோஷங்களை நீக்குபவை மற்றும் அனைத்து காரியங்களையும் சாதிக்கும் கருவிகளாகும்.

Verse 7

मूर्धाक्षिमुखहृद्गुह्यपादे ह्य् अस्याक्षरान्न्यसेत् चक्राब्जासनमग्न्याभं दंष्ट्रणञ्च चतुर्भुजम्

இந்த மந்திரத்தின் அక్షரங்களைத் தலை, கண்கள், வாய், இதயம், குஹ்யப் பகுதி, பாதங்கள் ஆகிய இடங்களில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் அக்னித் தேஜஸால் ஒளிரும், தாமரையாசனத்தில் அமர்ந்த, சக்கரதாரி, தந்தங்கள் வெளிப்படும், நான்கு கரங்களுடைய தெய்வத்தைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 8

शङ्खचक्रगदापद्मशलाकाङ्कुशपाणिनम् चापिनं पिङ्गकेशाक्षमरव्याप्तत्रिपिष्टपं

சங்கு, சக்கரம், கதா, தாமரை, சலாகா, அங்குசம் ஆகியவற்றைத் தம் கரங்களில் ஏந்தி, வில்லையும் உடையவராக, செம்மஞ்சள் நிறக் கூந்தலும் கண்களும் கொண்டவராக, மூன்று உலகங்களிலும் பரவி, மாரன் (மரணம்) மீது வெற்றி கொண்ட தெய்வத்தைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 9

नाभिस्तेनाग्निना विद्धा नश्यन्ते व्याधयो ग्रहाः पीतञ्चक्रं गदा रक्ताः स्वराः श्याममवान्तरं

அந்த அக்னியால் நாபிப் பகுதி வேதிக்கப்பட்டு/சிகிச்சை செய்யப்படின் நோய்களும் கிரகத் தாக்கங்களும் அழிகின்றன. இவ்விதத்தில் சக்கரமும் கதையும் மஞ்சள்; ஸ்வரங்கள்/அட்சரங்கள் சிவப்பு; உள்நிலைப் பகுதி கருமை (ஷ்யாமம்) ஆகும்.

Verse 10

नेमिः श्वेता वहिः कृष्णवर्णरेखा च पार्थिवी मध्येतरेमरे वर्णानेवं चक्रद्वयं लिखेत्

நேமி (விளிம்பு) வெண்மையாக இருக்க வேண்டும்; வெளிப்புறத்தில் பார்திவத் தன்மை கொண்ட கருநிறக் கோடு இருக்க வேண்டும். நடுவிலுள்ள மற்ற வளையப் பகுதியில் முறையாக நிறங்களைப் பூசி—இவ்வாறு இரு சக்கரங்களை வரைய வேண்டும்.

Verse 11

आदावानीय कुम्भोदं गोचरे सन्निधाय च दत्त्वा सुदर्शनं तत्र याम्ये चक्रे हुनेत् क्रमात्

முதலில் கும்பத்தின் நீரை கொண்டு வந்து யாகப் பரிசரத்தில் அருகில் வைக்க வேண்டும். பின்னர் அங்கே சுதர்ஷனத்தை நிறுவி, சக்கர மண்டலத்தின் தெற்கு (யாம்ய) வட்டத்தில் முறையாக ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

आज्यापामार्गसमिधो ह्य् अक्षतं तिलसर्षपौ पायसं गव्यमाज्यञ्च सहस्राष्टकसंख्यया

நெய், அபாமார்க சமித்து, அக்ஷதம், எள் மற்றும் கடுகு, பாயசம், மேலும் பசு-நெய்—இவை அனைத்தும் ஸஹஸ்ராஷ்டக (1008) எண்ணிக்கையில் அர்ப்பணிக்க/பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 13

हुतशेषं क्षिप्तेत् कुम्भे प्रतिद्रव्यं विधानवित् प्रस्थानेन कृतं पिण्डं कुम्भे तस्मिन्निवेशयेत्

விதானம் அறிந்தவர், ஹோமத்திற்குப் பின் மீதமுள்ள ஹுதசேஷத்தை ஒவ்வொரு திரவியத்திற்கும் ஏற்ப கும்பத்தில் இட வேண்டும்; மேலும் ஒரு பிரஸ்த அளவில் செய்த பிண்டத்தையும் அதே கும்பத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 14

विष्णादि सर्वं तत्रैव न्यसेत् तत्रैव दक्षिणे नमो विष्णुजनेभ्यः सर्वशान्तिकरेभ्यः प्रतिगृह्णन्तु शान्तये नमः दद्यादनेन मन्त्रेण हुतशेषाम्भसा बलिं

அங்கேயே விஷ்ணு முதலிய அனைத்திற்கும் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; தெற்குப் பக்கத்திலும் அதேபோல். பின்னர்—“விஷ்ணுஜனங்களுக்கு நமஸ்காரம்; எல்லா சாந்தியையும் அளிப்பவர்களுக்கு நமஸ்காரம்; சாந்திக்காக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்—நமः”—என்ற மந்திரத்தால் ஹுதசேஷ நீரால் பலி அளிக்க வேண்டும்।

Verse 15

फलके कल्पिते पात्रे पलाशं क्षीरशाखिनः गव्यपूर्णे निवेश्यैव दिक्ष्वेवं होमयेद्द्विजैः

பலகையில் தயாரித்த பாத்திரத்தில் பால் சுரக்கும் கிளைகள் உடைய மரத்தின் பலாசக் கட்டையை வைத்து, அதை பசு-உற்பத்திகளால் நிரப்பி, த்விஜர்கள் இவ்விதமாக திசைகளில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 16

सदक्षिणमिदं होमद्वयं भूतादिनाशनम् वर्णद्वयमिति ख गव्याक्तपत्रलिखितैर् निष्पर्णैः क्षुद्रमुद्धृतम्

தக்ஷிணையுடன் செய்யப்படும் இந்த இரட்டை ஹோமம் பூதாதி தீய தாக்கங்களை அழிக்கும். ‘க’ முதலிய இரண்டு எழுத்துகளை பசு-உற்பத்தி பூசப்பட்ட இலைகளில் எழுதி, அந்த இலைத் துண்டுகளால் க்ஷுத்ரம் (லாஜா/வறுத்த தானியம்) எடுத்து ஹவியாக ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்।

Verse 17

दूर्वाभिरायुषे पद्मैः श्रिये पुत्रा उडुग्बरैः गोसिद्ध्यै सर्पिषा गोष्ठे मेधायै सर्वशाखिना

தூர்வா புல்லால் ஆயுள் பெருகும்; தாமரையால் திருமகள் அருள் எனும் செல்வம்; உதும்பரத்தால் புத்திரலாபம்; நெய்யால் கோசித்தி; கோஷ்டத்தில் அனைத்துக் கிளைகளும் உடைய புனித மரம்/கட்டையால் மேதைமை பெறப்படும்।

Verse 18

ॐ क्षौं नमो भगवते नारसिंहाय ज्वालामालिने दीप्तदंष्ट्रायाग्निनेत्राय सर्वरक्षोघ्नाय सर्वभूतविनाशाय सर्वज्वरविनाशाय दह पच रक्ष हूं फट् मन्त्रोयं नारसिंहस्य मकलाघ्निवारणः जप्यादिना हरेत् क्षुद्रग्रहमारीविषामयान् चूर्णमण्डूकवयसा जलाग्निस्तम्भकृद्भवेत्

“ஓம் க்ஷௌம்—ஜ்வாலாமாலையணிந்த, தீவிரப் பற்களுடைய, அக்னிநேத்திரனான பகவான் நரசிம்ஹருக்கு நமஸ்காரம்; எல்லா ராக்ஷஸர்களையும் அழிப்பவர், எல்லா பகைமைப் பூதங்களை நாசிப்பவர், எல்லா ஜ்வரங்களையும் நீக்குபவர்—‘தஹ, பச, ரக்ஷ’—ஹூம் பட்।” இது நரசிம்ஹ மந்திரம்; தீய உபத்ரவங்களைத் தடுக்கும். ஜபம் முதலிய முறைகளால் சிறு கிரஹபீடை, মহামாரி, விஷபீடை, நோய்கள் நீங்கும். ‘மண்டூகவயஸா’ பொடியால் நீரும் நெருப்பும் ஸ்தம்பனம் ஆகும் என்றும் கூறப்படுகிறது।