
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
மந்திரசாஸ்திரத் தொடரில் இவ்வத்யாயத்தில் அக்னிதேவர் பீஜாக்ஷரங்களுடன், ‘பட்’ போன்ற ஆணைமுறைக் கடைசிச் சொற்கள் கொண்ட பிரயோக மந்திரங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறார். ‘ஹூம்’ எனத் தொடங்கி, ‘கேச்சே’ பதத்தால் அலங்கரித்து, வலிமையான முடிவுகளுடன் மந்திர அமைப்பு விதி கூறப்படுகிறது. பின்னர் ‘சர்வகர்மசாதினி’ வித்யையின் பயன்—விஷம் மற்றும் தொடர்புடைய துன்பங்களை நீக்குதல், உயிர்க்கொல்லி விஷம் அல்லது கொடிய தாக்குதலால் மரணநிலையடைந்தவரை மீட்டெழுப்புதல்—விளக்கப்படுகிறது. மேலும் சில குறு மந்திரங்கள் விஷம், பகைவரை அடக்குதல், பாபத்தால் உண்டான நோய்களை வெல்லுதல், தடைகள் மற்றும் தீய சக்திகளைத் தடுக்குதல் ஆகியவற்றிற்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன; வசீகரணப் பிரயோகமும் இடம்பெறுகிறது. இறுதியில் ‘குப்ஜிகா-வித்யா’ விரிவான தேவிமந்திரமாக ‘சர்வசித்தி’ தருவதாக வழங்கப்பட்டு, ஈசன் ஸ்கந்தனுக்கு உபதேசித்த மந்திர பரம்பரையின் தொடர்ச்சியும் சுட்டப்படுகிறது।
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे स्तम्भनादिमन्त्रा नाम चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच आदौ हूंकारसंयुक्ता खेचछे पदभूषिता वर्गातीतविसर्गेण ह्रीं हूंक्षेपफडन्तका
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ஸ்தம்பனாதி மந்திரங்கள்’ எனும் 314ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 315ஆம் அதிகாரம் ‘நானா மந்திரங்கள்’ தொடங்குகிறது. அக்னி உரைத்தார்—ஆரம்பத்தில் ‘ஹூம்’ காரம் இணைந்ததாகவும், ‘கேச்சே’ என்ற பதத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும், வர்காதீத விசர்கத்துடன் ‘ஹ்ரீம்—ஹூம்—க்ஷேப—பட்’ இணைந்து மந்திரத்தின் முடிவாகவும் அமைய வேண்டும்।
Verse 2
सर्वकर्मकरी विद्या विषसन्धादिमर्दनी ॐ क्षेचछेतिप्रयोगश् च कालदष्टस्य जीवने
இந்த வித்யை எல்லாக் கர்மங்களையும் நிறைவேற்றுவதாகவும், விஷம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய துன்பங்களை நசுக்கும் வல்லமையுடையதாகவும் கூறப்படுகிறது. ‘ஓம் க்ஷேச்சே’ எனத் தொடங்கும் மந்திரப் பயன்பாடு, காலத்தால் தாக்கப்பட்ட (மரணநிலை அடைந்த) ஒருவரை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க உதவும் என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது।
Verse 3
ॐ हूं केक्षः प्रयोगोयं विषशत्रुप्रमर्दनः स्त्रीं हूं फडितियोगोयं पापरोगादिकं जयेत्
‘ஓம் ஹூம் கேக்ஷஃ’—இந்தப் பயன்பாடு விஷத்தையும் பகைவர்களையும் நசுக்கும். மேலும் ‘ஸ்த்ரீம் ஹூம் பட்’—இந்த யோகம் பாபத்தால் உண்டான நோய்கள் முதலியவற்றை வெல்லும்.
Verse 4
खेछेति च प्रयोगो ऽयं विघ्नदुष्टादि वारयेत् ह्रूं स्त्रीं ओमितियोगो ऽयं योषिदादिवशीकरः
‘கே’ எனும் உச்சரிப்புடன் செய்யும் இந்தப் பயன்பாடு தடைகள், தீய சக்திகள் முதலியவற்றைத் தடுக்கிறது. ‘ஹ்ரூம் ஸ்த்ரீம் ஓம்’ இணைந்த பயன்பாடு பெண்கள் முதலியவர்களை வசப்படுத்துவதற்கானது.
Verse 5
खे स्त्रीं खे च प्रयोगो ऽयं वशाय विजयाय च ऐं ह्रीं श्रीं स्फें क्षौं भगवति अम्बिके कुब्जिके स्फें ॐ भं तं वशनमो अघोराय सुखे व्रां व्रीं किलि किलि विच्चा स्फ्रौं हे स्फ्रं श्रीं ह्रीं ऐं श्रीमिति कुब्जिकाविद्या सर्वकरा स्मृता भूयः स्कन्दाय यानाह मन्त्रानीशश् च तान् वदे
‘கே ஸ்த்ரீம் கே’—இந்தப் பயன்பாடு வசீகரணத்திற்கும் வெற்றிக்குமானது. (மந்திரம்:) ‘ஐம் ஹ்ரீம் ஸ்ரீம் ஸ்பேம் க்ஷௌம்—பகவதி அம்பிகே, குப்ஜிகே—ஸ்பேம்; ஓம் பம் தம்—வசநமோ; அகோராய; ஹே ஸுகே—வ்ராம் வ்ரீம்; கிலி கிலி; விச்சா; ஸ்ப்ரௌம்; ஹே ஸ்ப்ரம்; ஸ்ரீம் ஹ்ரீம் ஐம் ஸ்ரீம்।’ இதுவே குப்ஜிகா-வித்யை; எல்லா காரியங்களையும் சாதிப்பதாக ஸ்மிருதியில் நினைக்கப்படுகிறது. மேலும் ஈசன் ஸ்கந்தனுக்குக் கூறிய மந்திரங்களையும் நான் உரைப்பேன்।
The chapter foregrounds mantra-formation and deployment: bīja-syllable sequencing (e.g., hūṃ/hrīṃ/strīṃ), inclusion of a defining pada (“khecch(e)”), and forceful terminations like phaḍ, each tied to a specific prayoga (application).
It presents applied powers—protection, healing, obstacle removal, and control—as dharma-situated technologies within the Purāṇic worldview, implying that efficacy should be governed by restraint, right intent, and alignment with higher puruṣārthas rather than mere coercive gain.