Adhyaya 152

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वर्णान्तरधर्मा नामैकपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ द्विपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः गृहस्थवृत्तिः पुष्कर उवाच आजीवंस्तु यथोक्तेन ब्राह्मणः स्वेन कर्मणा क्षत्रविट्शूद्रधर्मेण जीवेन्नैव तु शूद्रजात्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘வர்ணாந்தர-தர்மம்’ எனும் 151ஆம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 152ஆம் அத்தியாயம் ‘கிருஹஸ்த-விருத்தி’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—பிராமணன் சாஸ்திரத்தில் கூறிய தன் கடமையாலேயே வாழ்வாதாரம் நடத்த வேண்டும்; அவசரத்தில் க்ஷத்திரிய, வைசிய அல்லது சூத்ர தர்மத்தினாலும் வாழலாம்; ஆனால் சூத்ரஜாத (சூத்ர சார்பு/சூத்ரஜன்ய) வாழ்வாதாரத்தால் அல்ல।

Verse 2

कृषिबाणिज्यगोरक्ष्यं कुशीदञ्च द्विजश् चरेत् गोरसं गुडलवणलाक्षामांसानि वर्जयेत्

இருபிறப்பன் (பிராமணன்) விவசாயம், வாணிபம், மாட்டுப் பாதுகாப்பு, மேலும் குசீதம் (வட்டிக்குக் கடன் கொடுத்தல்) ஆகியவற்றையும் மேற்கொள்ளலாம்; ஆனால் கோரசம் (பசு-உற்பத்திகள்), வெல்லம், உப்பு, அரக்கு, மற்றும் மாம்சம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 3

श्रीजीवनञ्च तत्र स्यात् प्रोक्तमिति ग , घ , ङ , ञ च भूमिं भित्वौषधीश्छित्वा हुत्वा कोटपिपीलिकान् पुनन्ति खलु यज्ञेन कर्षका देवपूजनात्

அங்கே செழுமையான வாழ்வாதாரம் உண்டாகும் என்று (க, க்ஹ, ங, ஞ) பாடவேறுபாடுகளில் கூறப்பட்டுள்ளது. விவசாயிகள் நிலத்தைப் பிளந்து, மூலிகை/தாவரங்களை வெட்டி, உழவின்போது கோடிக்கணக்கான எறும்புகளை அக்னியில் ஹோமம் செய்தாலும், யாகமும் தேவர் பூஜையும் அவர்களை நிச்சயமாகத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன।

Verse 4

हलमष्टगवं धर्म्यं षड्गवं जीवितार्थिनां चर्तुर्गवं नृशंसानां द्विगवं धर्मघातिनां

நாங்கல்/கலப்பை (ஹலம்) எடுத்தல்/பயன்படுத்தல் குறித்த அபராதம்—தர்மப்படி நடப்பவர்க்கு எட்டு பசுக்கள்; வாழ்வாதாரம் நாடுபவர்க்கு ஆறு; கொடூரனுக்கு நான்கு; தர்மத்தைத் தகர்ப்பவனுக்கு இரண்டு பசுக்கள் என நிர்ணயம்.

Verse 5

ऋतामृताभ्यां जीवेत मृतेन प्रमृतेन वा सत्यानृताभ्यामपिवा न स्ववृत्त्या कदा च न

஋தம், அம்ருதம் ஆகியவற்றால் அல்லது ம்ருதம், ப்ரம்ருதம் ஆகியவற்றால் வாழ்வை நடத்த வேண்டும்; உண்மையுடன் பொய் கலந்திருந்தாலும் சில வேளைகளில் ஏற்கலாம்—ஆனால் நல்வழக்கத்தைச் சிதைக்கும் தாழ்ந்த சொந்த வாழ்வாதாரத்தால் எப்போதும் வாழக் கூடாது।