Adhyaya 150

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे युद्धजयार्णवे अयुतलक्षकोटिहोमो नामोनपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः मन्वन्तराणि अग्निर् उवाच मन्वन्तराणि वक्ष्यामि आद्याः स्वायम्भुवो मनुः अग्नीध्राद्यास्तस्य सुता यमो नाम तदा सुराः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தின் ‘யுத்தஜயார்ணவ’ பகுதியில் ‘அயுத-லக்ஷ-கோடி-ஹோமம்’ எனப் பெயருடைய நூற்று நாற்பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது நூற்று ஐம்பதாம் அதிகாரம் ‘மன்வந்தரங்கள்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—மன்வந்தரங்களை நான் விளக்குவேன். முதல்வன் ஸ்வாயம்புவ மனு; அவனுடைய புதல்வர்கள் அக்னீத்ர முதலியோர்; அக்காலத்தில் தேவர்களிடையே யமன் என்ற பெயர் சிறப்புற்றது.

Verse 2

और्वाद्याश् च सप्तर्षय इन्द्रश् चैव शतक्रतुः पारावताः सतुषिता देवाः स्वारोचिषे ऽन्तरे

ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில் ஔர்வ முதலிய ஏழு ரிஷிகள் இருந்தனர்; இந்திரன் சதக்ரது; தேவர்கள் பாராவதர் மற்றும் சதுஷிதர் என அழைக்கப்பட்டனர்.

Verse 3

विपश्चित्तत्र देवेन्द्र ऊर्जस्तम्भादयो द्विजाः चैत्रकिम्पुरुषाः पुत्रास्तृतीयश्चोत्तोतमो मनुः

அந்த மன்வந்தரத்தில் விபஷ்சித் மற்றும் தேவேந்திரன் இருந்தனர்; ஊர்ஜஸ்தம்ப முதலிய இருபிறப்பினர் ரிஷிகள் இருந்தனர்; புதல்வர்கள் சைத்ரர் மற்றும் கிம்புருஷர்; மூன்றாம் மனு உத்தோதமன்.

Verse 4

सुशान्तिरिन्द्रो देवाश् च सुधामाद्या वशिष्ठजाः सप्तर्षयो ऽजाद्याः पुत्राश् चतुर्थस्तामसी मनुः

சுஷாந்தி இந்திரன்; தேவர்கள் சுதாமா முதலியோர்; ஏழு ரிஷிகள் வசிஷ்டரின் புதல்வர்கள்; புதல்வர்கள் அஜ முதலியோர்; நான்காம் மனு தாமஸி மனு.

Verse 5

स्वरूपाद्याः सुरगणाः शिखिरिन्द्रः सुरेश्वरः ज्योतिर्धामादयो विप्रा नव ख्यातिमुखाः सुताः

ஸ்வரூப முதலிய தேவர் கூட்டங்கள் இவ்வாறு பெயரிடப்பட்டன; அவற்றில் ஷிகிரிந்திரன் மற்றும் சுரேஷ்வரனும் உள்ளனர்; ஜ்யோதிர்தாமன் முதலிய பிராமண ரிஷிகள்; க்யாதி தலைமையிலான ஒன்பது புதல்வர்கள்.

Verse 6

रैवते वितथश्चेन्द्रो अमिताभास् तथा सुराः हिरण्यरोमाद्या मुनयो बलबन्धादयः सुताः

ரைவத மன்வந்தரத்தில் விதத (பிரஜாபதி) மற்றும் இந்திரன் இருந்தனர்; தேவர்கள் அமிதாபாஸர் என அழைக்கப்பட்டனர்; முனிவர்கள் ஹிரண்யரோமன் முதலியோர்; புதல்வர்கள் பலபந்த முதலியோர்.

Verse 7

मनोजवश्चाक्षुषे ऽथ इन्द्रः स्वात्यादयः सुराः सुमेधाद्या महर्षयः पुरुप्रभृतयः सुताः

சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்தில் மனோஜவனே இந்திரன்; ஸ்வாதி முதலியோர் தேவர்கள்; சுமேதா முதலியோர் மகரிஷிகள்; புரு முதலியோர் புதல்வர்கள் (பிரஜைகள்) ஆவர்.

Verse 8

विवस्वतः सुतो विप्रः श्राद्धदेवो मनुस्ततः आदित्यवसुरुद्राद्या देवा इन्द्रः पुरन्दरः

ஓ பிராமணரே! விவஸ்வானின் புதல்வன் ஸ்ராத்ததேவ மனு. அவரிடமிருந்து ஆதித்யர், வசுக்கள், ருத்ரர்கள் முதலிய தேவர்கள் தோன்றினர்; அவர்களுள் புரந்தரன் எனும் இந்திரன் இருந்தான்.

Verse 9

वशिष्ठः काश्यपो ऽथात्रिर्जमदग्निः सगोतमः विश्वामित्रभरद्वाजौ मुनयः सप्त साम्प्रतं

வசிஷ்டன், காச்யபன், பின்னர் அத்ரி, ஜமதக்னி, மேலும் கோதமன்; விஸ்வாமித்ரன் மற்றும் பரத்வாஜன்—இவர்களே இப்போது உள்ள ஏழு முனிவர்கள்.

Verse 10

इक्ष्वाकुप्रमुखाः पुत्रा अंशेन हरिराभवत् स्वायम्भुवे मानसो ऽभूदजितस्तदनन्तरे

இக்ஷ்வாகு முதலிய புதல்வர்கள் ஹரியின் அंशத்தால் வெளிப்பட்டனர். ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் ‘மானஸ’ அவதாரம் தோன்றியது; அதன் பின் ‘அஜித’ அவதாரம் வெளிப்பட்டது.

Verse 11

सत्यो हरिर्देवदरो वैकुण्ठो वामनः क्रमात् छायाजः सूर्यपुत्रस्तु भविता चाष्टमो मनुः

வரிசையாக (அவர்) ஸத்ய, ஹரி, தேவதார, வைகுண்ட, வாமனன் என அழைக்கப்படுகிறார். மேலும் சாயாஜன்—சூரியனின் புதல்வன்—அவனே எட்டாவது மனுவாக வருவான்.

Verse 12

पूर्वस्य च सवर्णो ऽसौ सावर्णिर्भविताष्टमः सुतपाद्या देवगणा दीप्तिमद्द्रौणिकादयः

முன்னைய மனுவின் அதே வம்சத்தினனாக அவன் இருப்பான்; ‘சாவர்ணி’ எனப்படும் அவன் எட்டாம் மனுவாக ஆவான். தேவர்கணங்கள் சுதபா முதலியோர்; தீப்திமத், த்ரௌணிக முதலியோர் (அவர்களில் முதன்மையர்) ஆவர்.

Verse 13

मुनयो बलिरिन्द्रश् च विरजप्रमुखाः सुताः नवमो दक्षसावर्णिः पाराद्याश् च तदा सुराः

முனிவர்கள், பலி மற்றும் இந்திரன், மேலும் விரஜனைத் தலைமையாகக் கொண்ட புதல்வர்கள் (அக்காலத்தில்) இருப்பர். அப்போது ஒன்பதாம் மனு ‘தக்ஷ-சாவர்ணி’; தேவர்கள் பாரா முதலியோர் ஆகுவர்.

Verse 14

इन्द्रश् चैवाद्भुतस्तेषां सवनाद्या द्विजोत्तमाः धृतकेत्वादयः पुत्रा ब्रह्मसावर्णिरित्यतः

அவர்களிடையே இந்திரன் நிச்சயமாக ‘அத்புத’ எனப்படுவான். இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்த ரிஷிகள் சவன முதலியோர்; புதல்வர்கள் த்ருதகேது முதலியோர். இதன் பின் ‘பிரஹ்ம-சாவர்ணி’ பற்றிய விவரம் தொடர்கிறது.

Verse 15

सुखादयो देवगणास्तेषां शान्तिः शतक्रतुः हिरण्यरोमाद्या ऋषय इति ञ तथा सुरा इति छ हविष्याद्याश् च मुनयः सुक्षेत्राद्याश् च तत्सुताः

தேவர்கணங்கள் ‘சுக’ முதலிய பெயர்களால் அழைக்கப்படுவர்; அவர்களிடையே ‘சாந்தி’ மற்றும் ‘சதக்ரது’ (இந்திரன்) எனக் கூறப்படுகின்றது. ரிஷிகள் ஹிரண்யரோம முதலியோர்; அதுபோல ‘சுரா’ முதலிய தேவர்கணங்களும் உண்டு. முனிவர்கள் ஹவிஷ்ய முதலியோர்; அவர்களின் புதல்வர்கள் சுக்ஷேத்ர முதலியோர்.

Verse 16

धर्मसावर्णिकश्चाथ विहङ्गाद्यास्तदा सुराः गणेशश्चेन्द्रो नश् चराद्या मुनयः पुत्रकामयोः

அப்போது ‘தர்ம-சாவர்ணிக’ மனு ஆவான். தேவர்கள் விஹங்க முதலியோர்; கணேசனும் குறிப்பிடப்படுகிறான். இந்திரன் ‘நஷ்’ என அழைக்கப்படுவான்; புத்ரகாம்ய யாகத்துடன் தொடர்புடைய முனிவர்கள் ‘சர’ முதலியோர் ஆவர்.

Verse 17

सर्वत्रगाद्या रुद्राख्यः सावर्णिभविता मनुः ऋतधामा सुरेन्द्रश् च हरिताद्याश् च देवताः

சர்வத்ரகா முதலிய தேவர்கள் கூறப்படுகின்றனர்; ருத்ராக்யன் இந்திரன்; சாவர்ணி மனுவாக வருவான்; ருததாமன் தேவர்களின் அதிபதி (சுரேந்திரன்) எனப் பெயர்பெற்றவன்; ஹரித முதலிய தேவகணங்களும் அறிவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 18

तपस्याद्याः सप्तर्षयः सुता वैदेववन्मुखाः मनुस्त्रयोदशो रौच्यः सूत्रामाणादयः सुराः

ரௌச்ய எனப்படும் பதின்மூன்றாம் மன்வந்தரத்தில் தபஸ்யா முதலிய சப்தரிஷிகள் இருப்பர்; புதல்வர்களில் வைதேவவத் முதன்மை பெறுவர்; தேவர்களில் சூத்ராமாண முதலியோர் தலைமை வகிப்பர்।

Verse 19

इन्द्रो दिवस्पतिस्तेषां दानवादिविमर्दनः निर्मोहाद्याः सप्तर्षयश्चित्रसेनादयः सुताः

அவர்களிடையே திவஸ்பதி இந்திரன்—தானவர்கள் முதலியோரைக் குலைக்கும் வீரன்—முதன்மையானவன். நிர்மோஹ முதலியோர் சப்தரிஷிகள்; சித்ரசேன முதலியோர் அவர்களின் புதல்வர்கள்.

Verse 20

मनुश् चतुर्दशो भौत्यः शुचिरिन्द्रो भविष्यति चाक्षुषाद्याः सुरगणा अग्निबाह्णादयो द्विजाः

பதினான்காம் மனு பௌத்யன்; சுசி இந்திரனாக இருப்பான். தேவர்கணங்கள் சாக்ஷுஷ முதலியோர்; இருபிறப்பாளர் ரிஷிகள் அக்னிபாஹு முதலியோர்.

Verse 21

चतुर्दशस्य भौत्यस्य पुत्रा ऊरुमुखा मनोः प्रयर्तयन्ति देवांश् च भुवि सप्तर्षयो दिवः

பதினான்காம் பௌத்ய மன்வந்தரத்தில் மனுவின் ஊருமுக முதலிய புதல்வர்கள் பூமியில் தேவகாரியங்களைச் செயல்படுத்துவர்; பூமியில் சப்தரிஷிகள் இருப்பர், விண்ணில் தேவர்கள் நிலைபெறுவர்।

Verse 22

देवा यज्ञभुजस्ते तु भूः पुत्रैः परिपाल्यते ब्रह्मणो दिवसे ब्रह्मन्मनवस्तु चतुर्दश

தேவர்கள் யாகங்களின் போக்தர்கள்; அவர்களின் புதல்வர்கள் பூமியைப் பாதுகாக்கின்றனர். ஓ பிராமணரே, பிரம்மாவின் ஒரு நாளில் உண்மையாகவே பதினான்கு மனுக்கள் உள்ளனர்.

Verse 23

मन्वाद्याश् च हरिर्वेदं द्वापरान्ते विभेद सः आद्यो वेदश् चतुष्पादः शतसाहस्रसम्मितः

மனு முதலான ஆதியரிஷிகளுடன் ஹரி (விஷ்ணு) த்வாபர யுகத்தின் முடிவில் வேதத்தைப் பிரித்தார். ஆதிவேதம் நான்கு பாதங்களுடையது; ஒரு இலட்சம் மந்திர அளவுடையது.

Verse 24

एकश्चासीद् यजुर्वेदस्तं चतुर्धा व्यकल्पयत् आध्वर्यवं यजुर्भिस्तु ऋग्भिर्होत्रं तथा मुनिः

யஜுர்வேதம் முன்பு ஒன்றே இருந்தது; அந்த முனிவர் அதை நான்கு பிரிவுகளாக அமைத்தார். யஜுஸ் மந்திரங்களால் அத்வர்யுவின் கர்மம், ரிக் பாடல்களால் ஹோத்ரியின் கர்மம் நிர்ணயித்தார்.

Verse 25

औद्गात्रं सामभिओश् चक्रे ब्रह्मत्वञ्चाप्यथर्वभिः प्रथमं व्यासशिष्यस्तु पैलो ह्य् ऋग्वेदपारगः

அவர் சாம மந்திரங்களால் உத்காதாவின் (ஔத்காத்ர) பணியை அமைத்தார்; அதர்வ மந்திரங்களால் பிரம்மப் புரோகிதரின் (பிரம்மத்துவம்) நிலையையும் நியமித்தார். வியாசரின் சீடர்களில் முதல்வன் பைலன்; அவன் ரிக் வேதத்தில் தேர்ந்தவன்.

Verse 26

इन्द्रः प्रमतये प्रादाद्वास्कलाय च संहितां बौध्यादिभ्यो ददौ सोपि चतुर्धा निजसंहितां

இந்திரன் பிரமதிக்கும் வாஸ்கலனுக்கும் ஸம்ஹிதையை அளித்தான். வாஸ்கலன் தன் ஸம்ஹிதையை நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரித்து பௌத்ய முதலியோருக்கு வழங்கினான்.

Verse 27

यजुर्वेदतरोः शाखाः सप्तविंशन्महामतिः वैशम्पायननामासौ व्यासशिष्यश् चकार वै

வ்யாசரின் சீடரான மகாத்மா வைசம்பாயனர் யஜுர்வேத மரத்தின் இருபத்தேழு சாகைகளை உறுதியாக நிறுவினார்।

Verse 28

काण्वा वाजसनेयाद्या याज्ञवल्क्यादिभिः स्मृताः सामवेदतरोः शाखा व्यासशिष्यः सजैमिनिः

காண்வ, வாஜஸநேயி முதலிய சாகைகள் யாஜ்ஞவல்க்யர் முதலியோரால் நினைவுகூரப்படுகின்றன. சாமவேத மரத்தின் சாகையாக வ்யாசரின் சீடர் ஜைமினி கருதப்படுகிறார்।

Verse 29

सुमन्तुश् च सुकर्मा च एकैकां संहितां ततः गृह्णते च सुकर्माख्यः सहस्रं संहितां गुरुः

பின்னர் சுமந்து மற்றும் சுகர்மா தலா ஒரு சம்ஹிதையை ஏற்றனர்; மேலும் ‘சுகர்மா’ எனப்படுபவர் தம் குருவிடமிருந்து ஆயிரம் சம்ஹிதைகளைப் பெற்றார்।

Verse 30

सुमन्तुश्चाथर्वतरुं व्यासशिष्यो विभेद तं शिष्यानध्यापयामास पैप्यलादान् सहस्रशः

வ்யாசரின் சீடர் சுமந்து அதர்வவேத மரபைச் சாகைகளாகப் பிரித்து, பைப்ப்யல முதலிய சீடர்களை ஆயிரக்கணக்கான மரபுகளில் அதைப் பயிலச் செய்தார்।

Verse 31

पुराणसंहितां चक्रे सुतो व्यासप्रसादतः

வ்யாசரின் அருளால் சூதர் புராணங்களின் சம்ஹிதை, அதாவது தொகுப்பு நூலை, இயற்றினார்।