Adhyaya 168

Verse 1

इत्य् आग्नेये महपुराणे ऽयुतलक्षकोटिहोमा नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः महापातकादिकथनम् पुष्कर उवाच दण्डं कुर्यान्नृपो नॄणां प्रायश्चित्तमकुर्वतां कामतो ऽकामतो वापि प्रायश्चित्तं कृतं चरेत्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘அயுதலக்ஷகோடிஹோம’ எனப்படும் 167ஆம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 168ஆம் அதிகாரம்—‘மகாபாதக முதலியவற்றின் விளக்கம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—பிராயச்சித்தம் செய்யாதவர்களுக்கு அரசன் தண்டனை விதிக்க வேண்டும். பாவம் அறிந்தோ அறியாமலோ நிகழ்ந்தாலும், விதிக்கப்பட்ட பிராயச்சித்தத்தைச் செய்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 2

जातवेदोमुखैः सौरैर् इति ख रिपुं हरेदिति ङ , ञ च मत्तक्रुद्धातुराणां च न भुञ्जीत कदाचन महापातकिनां स्पृष्टं यच्च स्पृष्टमुदक्यया

‘ஜாதவேதோமுகைḥ ஸௌரைḥ’ என்பது ‘க’ (kha) எழுத்துக் குழு; ‘ரிபும் ஹரேத்’ என்பது ‘ங’ மற்றும் ‘ஞ’ எழுத்துக் குழுக்கள். மது மயக்கம், கோபம், நோய் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டோரின் உணவை எப்போதும் உண்ணக்கூடாது; மகாபாதகிகளால் தொடப்பட்டதும், மாதவிடாயுள்ள (உதக்யா) பெண்ணால் தொடப்பட்டதும் உண்ணக்கூடாது.

Verse 3

गणान्नं गणिकान्नं च वार्धुषेर्गायनस्य च अभिशप्तस्य षण्डस्य यस्याश्चोपपतिर्गृहे

கணன் (தாழ்ந்த கூட்டம்) அளிக்கும் உணவு, கணிகையின் உணவு, வட்டி வாங்குபவன் மற்றும் தொழில்பாடகர் உணவு; மேலும் சபிக்கப்பட்டவன், ஷண்டன் (நபுஞ்சகன்), மற்றும் வீட்டில் உபபதி (பரபுருஷன்) உள்ள பெண்ணின் உணவு—இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 4

रजकस्य नृशंसस्य वन्दिनः कितवस्य च मिथ्यातपस्विनश् चैव चौरदण्डिकयोस् तथा

அதேபோல் ரஜகன் (துவைப்பவன்), கொடூரன், வந்தின் (புகழ்பாடி), கிதவன் (சூதாடி), மித்யாதபஸ்வி (போலி தவசி), மேலும் திருடன் மற்றும் தண்டிகன் (தண்டம் செய்து வாழ்பவன்/கொலைவாளன்)—இவர்களின் உணவும் விலக்கத்தக்கது.

Verse 5

कुण्डगोलस्त्रीजितानां वेदविक्रयिणस् तथा शैलूषतन्त्रवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च

குண்ட அல்லது கோல (அவிதமான பிறப்பு) உடையவன், ஸ்த்ரீஜிதன் (பெண்ணின் வசப்பட்டவன்), வேதவிக்ரயி (வேதத்தை விற்கும்வன்), ஷைலூஷன் (நடன்/அரங்கக் கலைஞன்), தந்திரவாயன் (வழுவிய தாந்திரிகன்) ஆகியோரின் உணவும், மேலும் க்ருதக்ஞன் (நன்றியில்லாதவன்) உணவும்—இவை அனைத்தும் விலக்கத்தக்கவை.

Verse 6

कर्मारस्य निषादस्य चेलनिर्णेजकस्य च मिथ्याप्रव्रजितस्यान्नम्पुंश् चल्यास्तैलिकस्य च

கர்மாரன் (இரும்புக்கொல்லன்), நிஷாதன் (வேடன்/காட்டுவாசி), சேலநிர்ணேஜகன் (துணி துவைப்பவன்), மித்யாப்ரவ்ரஜிதன் (போலி துறவி) ஆகியோரின் உணவும்; மேலும் புஞ்சலி (ஏமாற்றுப் பெண்/விபச்சாரிணி) மற்றும் தைலிகன் (எண்ணெய் வியாபாரி) உணவும் விலக்கத்தக்கது.

Verse 7

आरूढपतितस्यान्नं विद्विष्टान्नं च वर्जयेत् तथैव ब्राह्मणस्यान्नं ब्राह्मणेनानिमन्त्रितः

பதிதன் (தர்மத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன்) உணவும், வித்விஷ்டன் (வெறுப்புடையவன்) அளிக்கும் உணவும் தவிர்க்க வேண்டும். அதுபோல அழைப்பு இல்லாமல், ஒரு பிராமணன் மற்றொரு பிராமணனின் உணவையும் ஏற்கக் கூடாது.

Verse 8

ब्राह्मणान्नञ्च शूद्रेण नाद्याच्चैव निमन्त्रितः एषामन्यतमस्यान्नममत्या वा त्र्यहं क्षपेत्

சூத்ரன் அழைக்கப்பட்டிருந்தாலும் பிராமணனுடைய அன்னத்தை உண்ணக் கூடாது. இவ்விருவரில் ஒருவரின் அன்னத்தை மற்றொருவர் அறிந்தோ அலட்சியத்தாலோ உண்டால், மூன்று இரவுகள் (மூன்று நாட்கள்) பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

मत्या भुक्त्वा चरेत् कृच्छ्रं रेतोविण्मूत्रमेव च चण्डालश्वपचान्नन्तु भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्

அறிந்தே மீன் உண்டால் க்ருச்சிரப் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; விந்து, மலம், மூத்திரம் உட்கொண்டாலும் அதே விதி. ஆனால் சாண்டாளன் அல்லது ச்வபசன் அன்னம் உண்டால் சாந்திராயணப் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

अनिर्दिशं च प्रेतान्नं गवाघ्रातं तथैव च शूद्रोच्छिष्टं शुनोच्छिष्टं पतितान्नं तथैव च

மூலம்/உரிமை தெளிவில்லாத அன்னம், பிரேதகாரியத்துடன் தொடர்புடைய அன்னம், பசு மணந்த அன்னம், சூத்ரனின் உச்சிஷ்டம், நாயின் உச்சிஷ்டம், பதிதனின் அன்னம்—இவையெல்லாம் அசுத்தமெனத் தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை.

Verse 11

तप्तकृच्छ्रं प्रकुर्वीत अशौचे कृच्छ्रमाचरेत् अशौचे यस्य यो भुङ्क्ते सोप्यशुद्धस् तथा भवेत्

அசௌச நிலையில் தப்தக்ருச்சிரப் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; (சாதாரண) அசௌசத்தில் க்ருச்சிர ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். அசௌசமுள்ளவரின் அன்னத்தை உண்ணுபவனும் அசுத்தனாகிறான்.

Verse 12

मृतपञ्चनखात् कूपादमेध्येन सकृद्युतात् गणानां गणिकानाञ्चेति ङ , ञ च चौरदाम्भिकयोस्तथेति ञ अपः पीत्वा त्र्यहं तिष्ठेत् सोपवासो द्विजोत्तमः

ஒரு கிணறு ஒருமுறையாவது அசுத்த காரணத்தால் மாசுபட்டால்—ஐந்து நகங்களுள்ள இறந்த விலங்கின் உடலால், அல்லது புறக்கணிக்கப்பட்டோர் கூட்டங்கள் மற்றும் கணிகையர், அல்லது திருடர்கள் மற்றும் வஞ்சகர்கள் போன்ற அசுத்தர்களின் தொடர்பால்—உத்தம த்விஜன் சுத்திக்காக நீர் அருந்தி, உபவாசத்துடன் மூன்று நாட்கள் (மூன்று இரவுகள்) தங்க வேண்டும்.

Verse 13

सर्वत्र शूद्रे पादः स्याद् द्वित्रयं वैश्यभूपयोः विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः

இவ்வகை எல்லாச் சூழல்களிலும் சூத்ரனுக்கு தண்டம் அளவின் நான்கில் ஒன்று; வைசியனுக்கு இரண்டு பங்கு, அரசன்/க்ஷத்திரியனுக்கு மூன்று பங்கு. பன்றி, கழுதை, ஒட்டகத்தின் மலம், கோமூத்திரம், மேலும் குரங்கு மற்றும் காக்கையின் அசுத்தம் ஆகியவற்றில் இவ்விதி பொருந்தும்.

Verse 14

प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् शुष्काणि जग्ध्वा मांसानि प्रेतान्नं करकाणि च

இருமுறை பிறந்தவன் (த்விஜன்) மூத்திரம் அல்லது மலம் குடித்தாலோ, அல்லது உலர்ந்த மாமிசம், பிரேதர்க்கு அர்ப்பணிக்கும் அன்னம் (பிரேதான்னம்), அல்லது கரக வகை கழிவுகள்/உள்ளுறுப்பு துண்டுகள் உண்டாலோ, அவன் சாந்திராயணப் பிராயச்சித்த விரதம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

क्रव्यादशूकरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः गोनराश्वखरोष्ट्राणां छत्राकं ग्रामकुक्कुटं

க்ரவ்யாத (மாமிசம் உண்ணும்) விலங்குகளின் மாமிசம், பன்றி மற்றும் ஒட்டக மாமிசம்; அதுபோல் பசு மற்றும் நாய், குரங்கு மற்றும் காக்கை மாமிசம் உண்ணக் கூடாது. மேலும் கவய (காட்டுப் பசு), நர (மனிதன்), குதிரை, கழுதை, ஒட்டகம் ஆகியவற்றின் மாமிசம், காளான் (சத்ராகம்) மற்றும் ஊர்க் கோழியும் விலக்கத்தக்கது.

Verse 16

मांसं जग्ध्वा कुञ्जरस्य तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति आमश्राद्धे तथा भुक्त्वा ब्रह्मचारी मधु त्वदन्

யானை மாமிசம் உண்டால் ‘தப்தக்ருச்ச்ர’ எனும் தவத்தால் சுத்தி பெறுகிறான். அதுபோல் ‘ஆம-ச்ராத்த’த்தில் உணவு உண்ட பிரம்மச்சாரியும், தேன் (மது) உண்டவனும் விதிக்கப்பட்ட பிராயச்சித்தத்தால் சுத்தி அடைவான்.

Verse 17

लशुनं गुञ्जनं चाद्यात् प्राजापत्यादिना शुचिः भुक्त्वा चान्द्रायणं कुर्यान् मांसञ्चात्मकृतन्तथा

பூண்டு அல்லது குஞ்ஜன உண்டால் ‘ப்ராஜாபத்ய’ முதலிய பிராயச்சித்தங்களால் சுத்தி பெறலாம். மாமிசம் உண்டால் சாந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; தானே தயாரித்த மாமிசத்தை உண்டாலும் இதே விதி பொருந்தும்.

Verse 18

पेलुगव्यञ्च पेयूषं तथा श्लेष्मातकं मृदं वृथाकृशरसंयावपायसापूपशष्कुलीः

மேலும் பெலுகவ்ய, பேயூஷம் (முதல் பால்), ஶ்லேஷ்மாதக (பழம்/மரப் பொருள்), ம்ருத் (மண்) ஆகியவையும்; மேலும் க்ரிஶர, ரச, ஸம்யாவ, பாயஸ, ஆபூப, ஶஷ்குலீ போன்ற சமைத்த உணவுகள் மற்றும் இனிப்புகளும் சேர்க்கப்படுகின்றன.

Verse 19

अनुपाकृटमांसानि देवान्नानि हवींषि च गवाञ्च महिषीणां च वर्जयित्वा तथाप्यजां

முறையாகச் சமைக்கப்படாத மாம்சம், தேவர்களுக்கு உரிய நைவேத்ய அன்னம், ஹவிஸ் (யாக ஆஹுதி) ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்; பசு மற்றும் எருமை மாம்சமும் விலக்கத்தக்கது—ஆனால் சில சூழலில் அஜா (ஆடு) அனுமதிக்கப்படுகிறது.

Verse 20

सर्वक्षीराणि वर्ज्याणि तासाञ्चैवाप्यन्निर्दशं शशकः शल्यकी गोधा खड्गः कूर्मस्तथैव च

எல்லா வகை பாலும் விலக்கத்தக்கது; மேலும் அவற்றில் குறிப்பில்லாத/தெளிவற்ற வகைப் பாலும் தவிர்க்க வேண்டும்—முயல், முள்ளம்பன்றி, உடும்பு, காண்டாமிருகம், ஆமை ஆகியவற்றின் பால் போன்றவை.

Verse 21

भक्ष्याः पञ्चनखाः प्रोक्ताः परिशेषाश् च वर्जिताः पाठीनरोहितान्मत्स्यान् सिंहतुण्डांश् च भक्षयेत्

பஞ்சநக (ஐந்து நகம் உடைய) உயிரினங்களில் சாஸ்திரம் உண்ணத்தக்கது என்று கூறியவையே உண்ணத்தக்கவை; மற்றவை விலக்கத்தக்கவை. பாதீன, ரோஹித மீன்களையும் ‘ஸிம்ஹதுண்ட’ எனப்படும் மீனையும் உண்ணலாம்.

Verse 22

यवगोधूमजं सर्वं पयसश् चैव विक्रियाः वागषाड्गवचक्रादीन् सस्नेहमुषितं तथा

யவம், கோதுமை ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட அனைத்துப் பொருட்களும், மேலும் பாலும் அதன் மாற்றுப்பொருட்களும்; அதுபோல வாகஷாட்கவ, கவ, சக்ர முதலியவை—நெய்/எண்ணெய் போன்ற ஸ்நேஹத்துடன் வைத்துப் ‘உஷித’ (நிறுத்தி முதிர்த்த) நிலையில் இருப்பின்—அவை உரிய முறையில் அந்த வகையாகக் கணிக்கப்படுகின்றன.

Verse 23

द्वितीयं वैश्यशूद्रयोरेति क , ख , ङ , ञ च शुष्काणि दग्धमंसानि इति ङ प्राजापत्याद्द्विजः शुचिरिति ख अग्निहोत्रपरीद्धाग्निर्ब्राह्मणः कामचारतः चान्द्रायणं चरेन्मासं वीरवध्वासनं हितं

வைசியன், சூத்ரன் ஆகியோருக்கு இரண்டாம் (தாழ்ந்த) பிராயச்சித்த நிலை விதிக்கப்படுகிறது—க, க, ங, ஞ என்ற பாடபேதங்களில் இவ்வாறு உள்ளது. ங-பாடத்தில் ‘உலர்ந்த அல்லது தீயில் வாட்டிய மாமிசம்’ எனக் கூறப்படுகிறது; க-பாடத்தில் ‘பிராஜாபத்ய விரதத்தால் த்விஜன் தூய்மையடைகிறான்’ என உள்ளது. காமவசத்தால் அக்னிஹோத்திரத்திற்காக அக்னிகளை எரியவைத்திருக்கும் பிராமணன் ஒரு மாதம் சாந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; இது ‘வீரவத்வாசனம்’ என்றும் சொல்லப்படும், நன்மை தரும் பிராயச்சித்தம்।

Verse 24

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः महान्ति पातकान्याहुः संयोगश् चैव तैः सह

பிராமணஹத்தி, சுராபானம், திருட்டு, குருவின் மனைவியுடன் சேர்தல்—இவை மகாபாதகங்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன; மேலும் அவைகளுடன் தொடர்பு/உடன்பாடு (பாவம் அல்லது பாவியுடன் சேர்தல்) கூட பாவமாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 25

अनृते च समुत्कर्षो राजगामि च पैशुनं गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानं ब्रह्महत्यया

பொய்மீது நின்ற தன்னை உயர்த்திக் கூறுதல், அரசரிடம் சென்று சேரும் புகார்-சாடி, தீய புறநிந்தை, மேலும் குருவின் மீது பொய்க் குற்றச்சாட்டை பிடிவாதமாகச் சுமத்துதல்—இவை பிராமணஹத்தியைக்கு சமமான பாவங்கள் எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 26

ब्रह्मोज्झ्यवेदनिन्दा च कौटसाक्ष्यं सुहृद्बधः गर्हितान्नाज्ययोर्जग्धिः सुरापानसमानि षट्

பிராமணக் கடமைகளைப் புறக்கணித்தல், வேத நிந்தை, பொய்ச் சாட்சி, நண்பன் கொலை, கண்டிக்கப்பட்ட/அசுத்த உணவு உண்ணுதல் மற்றும் (தகாத/அசுத்த) நெய் உண்ணுதல்—இவ்வாறு ஆறு செயல்கள் சுராபானத்துக்கு சமமான பாவங்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 27

निक्षेपस्यापहरणं नराश्वरजतस्य च भूमिवज्रमणीनाञ्च रुक्मस्तेयसमं स्मृतं

ஒப்படைக்கப்பட்ட நிக்ஷேபத்தை அபகரித்தல், மனிதன்/குதிரை/வெள்ளி திருட்டு, மேலும் நிலம், வைரம், மணிகள் ஆகியவற்றின் திருட்டு—இவை அனைத்தும் பொன் திருட்டுக்கு சமம் என ஸ்மிருதி கூறுகிறது।

Verse 28

रेतःसेकः स्वयोन्याषु कुमारीष्वन्त्यजासु च सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु गुरुतल्पसमं विदुः

தன் குலத்துப் பெண்கள், கன்னியர், அந்த்யஜப் பெண்கள், மேலும் நண்பன் அல்லது மகனின் மனைவியுடன் ரேதஸ்ஸேகம் (உடலுறவு) செய்வது குருதல்பாபராதத்துக்கு இணை என அறிவிக்கப்படுகிறது।

Verse 29

गोबधो ऽयाज्य संयाज्यं पारदार्यात्मविक्रियः गुरुमातृपितृत्यागः स्वाध्ययाग्न्योः सुतस्य च

பசுக்கொலை; யாஜ்யமல்லாதவருக்காக யாகம் நடத்துதல் அல்லது அதில் பங்கேற்பது; பரஸ்த்ரீகமனம்; ஆத்மவிக்ரயம் (தன்னை விற்றுக்கொள்வது); குரு, தாய், தந்தையைத் துறத்தல்; மேலும் ஸ்வாத்யாயம், புனித அக்கினிகள், மகன் ஆகியவற்றை அலட்சியம் செய்தல்—இவை கண்டிக்கத்தக்க செயல்கள்।

Verse 30

परिवित्तितानुजेन परिवेदनमेव च तयोर्दानञ्च कन्यायास्तयोरेव च याजनं

திருமணம் ஆகாத மூத்த அண்ணன் (பரிவித்த) இருக்க, இளையவன் திருமணம் செய்தால் ‘பரிவேதனம்’ (சடங்கான அறிவிப்பு/பரிகாரம்) செய்ய வேண்டும்; மேலும் கன்னியாதானமும் யாஜனமும் அந்த இருவருக்கே உரியது என கூறப்படுகிறது।

Verse 31

कन्याया दूषणञ्चैव वार्धुष्यं व्रतलोपनं तडागारामदाराणामपत्यस्य च विक्रियः

கன்னியைத் துஷிப்பது/அவமதிப்பது; வார்துஷ்யம் (வட்டிக்கடன்); விரதலோபனம் (விரதம் முறித்தல்); மேலும் குளங்கள், உபவனங்கள், மனைவி, பிள்ளைகள் ஆகியவற்றை விற்பது—இவையும் பாவச் செயல்கள் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 32

व्रात्यता बान्धवत्यागो भृताध्यापनमेव च भृताच्चाध्ययनादानमविक्रेयस्य विक्रयः

விராத்யத்துவம் (வேத ஒழுக்கத்திலிருந்து வீழ்ச்சி); உறவினரைத் துறத்தல்; கூலிக்காகக் கற்பித்தல்; வேதஅಧ್ಯயனம்/பாராயணத்திற்கு கூலி பெறுதல்; மேலும் விற்கக்கூடாததை விற்பது—இவை அதர்மமாகக் கண்டிக்கப்படும் செயல்கள்।

Verse 33

समानि ब्रह्महत्ययेति ख , ङ , ञ च गर्हितानामन्नजग्धिरिति ङ सख्युः सुतस्य चेति ङ सर्वाकारेष्वधीकारो महायन्त्रप्रवर्तनं हिंसौषधीनां स्त्र्याजीवः क्रियालङ्गनमेव च

“பிரம்மஹத்திக்கு ஒப்பான” செயல்கள்—என்று க-, ங-, ஞ-பாடங்கள் கூறுகின்றன. “கண்டிக்கப்படுவோரின் மீதமுள்ள அன்னத்தை உண்ணுதல்”—இது ங-பாடம்; மேலும் “நண்பனின் மகனின் மனைவியுடன் உறவு”—இதும் ங-பாடம். மேலும்: தகுதி இன்றியே எல்லாத் துறைகளிலும் அதிகாரம் எடுத்துக்கொள்வது, பெருயந்திரங்களை இயக்குதல், வன்மையான/விஷமருந்துகளைப் பயன்படுத்துதல், பெண்களின் வருமானத்தில் வாழ்தல், விதிநியமக் கிரியைகளை மீறுதல்—இவை நிந்தனீயமானவை।

Verse 34

इन्धनार्थमशुष्काणां दुमाणाञ्चैव पातनं योषितां ग्रहणञ्चैव स्त्रीनिन्दकसमागमः

எரிபொருளுக்காக மட்டும் பச்சை/உலராத மரங்களை வெட்டுதல், பெண்களை கடத்துதல், மற்றும் பெண்களை இகழ்வோருடன் பழகுதல்—இவை கண்டிக்கத்தக்க செயல்கள்।

Verse 35

आत्मार्थञ्च क्रियारम्भो निन्दितान्नदनन्तथा अनाहिताग्नितास्तेयमृणानाञ्चानपक्रिया

தன்நலத்திற்காக மட்டும் கிரியைகளைத் தொடங்குதல், கண்டிக்கப்பட்ட அன்னத்தை தானமாக அளித்தல், நிறுவப்பட்ட புனித அக்னிகள் இன்றி இருப்பது, திருட்டு, மற்றும் கடன்களைச் செலுத்தத் தவறுதல்—இவை குற்றமாகக் கணிக்கப்படுகின்றன।

Verse 36

असच्छास्त्राधिगमनं दौःशील्यं व्यसनक्रिया धान्यकुप्यपशुस्तेयं मद्यपस्त्रीनिषेवणं

பொய்யான/ஏமாற்று சாஸ்திரங்களைப் படித்தல், தீயொழுக்கம், அடிமைச் சுகவாசனைகளில் ஈடுபடுதல், தானியம்/செல்வம்/மாடுகள் திருடுதல், மதுபானம், மற்றும் பிறன் மனைவியுடன் உறவு—இவை அழிவைத் தரும் தீச்செயல்கள்।

Verse 37

स्त्रीशूद्रविट्क्षत्रबधो नास्तिक्यञ्चोपपातकं ब्राह्मणस्य रुजः कृत्यं घ्रातिरघ्रेयमद्ययोः

பிராமணனுக்குப் பெண், சூத்ரன், வைசியன் அல்லது க்ஷத்திரியன் கொலை, மேலும் நாஸ்திகம்—இவை உபபாதகம் (இரண்டாம் நிலைப் பாவம்). அதுபோல, காயப்படுத்தி வேதனை அளித்தல் (ருஜா), க்ருத்யா (அபிசாரம்/கருந் தந்திரம்), மற்றும் மணக்கக் கூடாதவற்றையும் மதுவின் மணத்தையும் மணத்தல்—இவையும் (உபபாதகம்) ஆகும்।

Verse 38

जैंभं पुंसि च मैथुन्यं जातिभ्रंशकरं स्मृतं श्वखरोष्ट्रमृगेन्द्राणामजाव्योश् चैव मारणं

ஆணுடன், மேலும் (மனிதரல்லாத) ஜைம்பத்துடன் மைதுனம் செய்வது ஜாதி வீழ்ச்சியை உண்டாக்கும் என்று ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதுபோல நாய், கழுதை, ஒட்டகம், சிங்கம், மேலும் ஆடு மற்றும் செம்மறியாடு கொல்வதும் கண்டிக்கத்தக்கது.

Verse 39

सङ्कीर्णकरणं ज्ञेयं मीनाहिनकुलस्य च निन्दितेभ्यो धनादानं बाणिज्यं शूद्रसेवनं

சங்கீர்ண (கலப்பு) பிறப்பினரின் தொழில்களாக மீன் பிடித்தல், மீன் மற்றும் நகுலம் (முங்கூஸ்) தொடர்பான தொழில் ஆகியவற்றையும் அறிய வேண்டும்; பழிக்கத்தக்கவர்களுக்கு பணம் வழங்குதல், வாணிகம் செய்தல், சூத்ரருக்கு சேவை செய்தல் ஆகியனவும் அதில் அடங்கும்.

Verse 40

अपात्रीकरणं ज्ञेयमसत्यस्य च भाषणं कृमिकीटवयोहत्या मद्यानुगतभोजनं

தகுதியுள்ளவரை அபாத்திரனாக்குதல், பொய் பேசுதல், புழு-பூச்சிகள் மற்றும் பறவைகளை கொல்லுதல், மேலும் மதுவுடன் தொடர்புடைய உணவை உண்ணுதல்—இவை பாபச் செயல்களென அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 41

फलैधःकुसुमस्तेयमधैर् यञ्च मलावहं

பழங்கள், எரிக்கட்டைகள் (விறகு), மலர்கள் ஆகியவற்றைத் திருடுதல், மேலும் அநியாயமாக/நேர்மையற்ற முறையில் எதையாயினும் எடுத்தல்—இவை அனைத்தும் மாசு (அசௌசம்) உண்டாக்கும்.