Adhyaya 174
Chapter 174 — प्रायश्चित्तानि (Expiations)
அக்னி கூறுகிறார்—பூஜை, ஆச்ரமக் கடமைகள் அல்லது ஹோமம் தவறினால்/தடைப்பட்டால், சடங்கு-தூய்மையை மீட்டெடுக்கப் பிராயச்சித்த விதி செய்ய வேண்டும். தவறிய பூஜைக்குப் எட்டு நூறு ஜபம் மற்றும் இரட்டிப்பு பூஜை; தெய்வத்துடன் தொடர்பான அசுத்தத் தொடுதலுக்கு பஞ்சோபநிஷத் மந்திரங்கள், ஹோமம், பிராமண போஜனம் மூலம் சாந்தி. மாசடைந்த ஹோமப் பொருட்கள், சேதமான நைவேத்யம், மந்திர-திரவ்யக் குழப்பம் ஏற்பட்டால் மாசடைந்த பகுதியை மட்டும் நீக்கி, ப்ரோட்சணத்தால் தூய்மை செய்து, மூலமந்திர ஜபத்தை மீண்டும் செய்ய வேண்டும். விக்ரகம் விழுதல்/உடைதல்/இழத்தல் போன்ற கடுமையான தவறுகளுக்கு உபவாசமும் நூறு ஆஹுதிகளும். பின்னர் உண்மையான மனவருத்தத்தின் உச்சப் பிராயச்சித்தம் ஹரி-ஸ்மரணம் எனச் சொல்லி, சாந்திராயண, பராக, ப்ராஜாபத்யம்; காயத்ரி, பிரணவ-ஸ்தோத்திரம், சூர்ய/ஈச/சக்தி/ஸ்ரீச மந்திர ஜபங்கள்; தீர்த்த மகிமை, தானம்-மஹாதானங்கள், மேலும் ‘நான் பிரஹ்மம், பரம ஒளி’ என்ற அத்வைத தியானம் பாபநாசகங்கள் என விளக்குகிறது. முடிவில் ஹரியே எல்லா வித்யா-சாஸ்திரங்களின் மூலமும் பரிசுத்திகரிப்பவனும் என்று அக்னிபுராணத்தின் களஞ்சியத் தன்மை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः हविष्यभुगिति ग ,ट च मातृजायागमे इति ग , छ , ट च अथ चतुःसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि अग्निर् उवाच देवाश्रमार्चनादीनां प्रायश्चित्तन्तु लोपतः पूजालोपे चाष्टशतं जपेद्द्विगुणपूजनं
இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘பிராயச்சித்தங்கள்’ எனப்படும் நூற்று எழுபத்து மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது; சில பிரதிகளில் ‘ஹவிஷ்யபுக்’ என்றும், சிலவற்றில் ‘மாத்ருஜாயாகமே’ என்றும் பாடாந்தரம் உள்ளது. இப்போது ‘பிராயச்சித்தங்கள்’ எனப்படும் நூற்று எழுபத்து நான்காம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—தேவர்களின் ஆராதனை, ஆசிரமக் கடமைகளின் அర్చனை முதலியவற்றில் குறைவு (லோபம்) ஏற்பட்டால், அந்தக் குறைவுக்கேற்ப பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது; மேலும் பூஜை தவறினால் எட்டு நூறு முறை ஜபம் செய்து, இரட்டிப்பு பூஜையையும் செய்ய வேண்டும்।
Verse 2
पञ्चोपनिषदैर् मन्त्रैर् हुत्वा ब्राह्मणभोजनं सूतिकान्त्यजकोदक्यास्पृष्टे देवे शतं जपेत्
ஐந்து உபநிஷத் மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்த பின், தேவதைப் பிரசவித்த பெண், மாதவிடாய் பெண், ஆடு அல்லது அசுத்த நீர் ஆகியவற்றால் தொடப்பட்டிருந்தால், மந்திரத்தை நூறு முறை ஜபிக்க வேண்டும்।
Verse 3
पञ्चोपनिषदैः पूजां द्विगुणं स्नानमेव च विप्रभोज्यं होमलोपे होमस्नानं तथार्चनं
ஐந்து உபநிஷத்-சார்ந்த உபசாரங்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும்; இருமுறை ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; பிராமணருக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும். ஹோமம் விடுபட்டிருந்தால், ஹோமமும் ஸ்நானமும் செய்து, மீண்டும் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்।
Verse 4
होमद्रव्ये मूषिकाद्यैर् भक्षिते कीटसंयुते तावन्मात्रं परित्यज्य प्रोक्ष्य देवादि पूजयेत्
ஹோமப் பொருட்களை எலிகள் முதலியவை தின்றிருந்தாலோ அல்லது பூச்சிகள் புகுந்திருந்தாலோ, மாசடைந்த அளவு மட்டும் நீக்கி, மீதியைப் புனித நீரால் ப்ரோட்சணம் செய்து, தேவதை முதலியவற்றின் பூஜையை நடத்த வேண்டும்।
Verse 5
अङ्कुरार्पणमात्रन्तु छिन्नं भिन्नं परित्यजेत् अस्पृश्यैश् चैव संस्पृष्टे अन्यपात्रे तदर्पणं
முளை மட்டும் அர்ப்பணமாக இருந்தால், அது வெட்டப்பட்டதோ உடைந்ததோ என்றால் அதைத் துறக்க வேண்டும். மேலும் அது அஸ்ப்ருஷ்யரால் தொடப்பட்டிருந்தால், அந்த அர்ப்பணத்தை வேறு பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும்।
Verse 6
देवमानुषविघ्नघ्नं पूजाकाले तथैव च मन्त्रद्रव्यादिव्यत्यासे मूलं जप्त्वा पुनर्जपेत्
பூஜைக்காலத்தில் தேவ-மனுஷ்ய விக்னங்களை நீக்குவதற்கும், மந்திரம், திரவியம் முதலியவற்றில் குழப்பம் அல்லது மாற்றம் ஏற்பட்டாலும், முதலில் மூலமந்திரத்தை ஜபித்து, பின்னர் மீண்டும் (முறையாக) ஜபிக்க வேண்டும்।
Verse 7
कुम्भेनाष्टशतजपो देवे तु पतिते करात् भिन्ने नष्टे चोपवासः शतहोमाच्छुभं भवेत्
(அபிஷேகிக்கப்பட்ட) நீர்க் கலசம் தொடர்பான குறை ஏற்பட்டால் எட்டுநூறு முறை ஜபம் விதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் தேவமூர்த்தி கையிலிருந்து விழுந்தால், உடைந்தால் அல்லது தொலைந்தால் உபவாசம் செய்ய வேண்டும்; நூறு ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம் செய்தால் சுபம் உண்டாகும்.
Verse 8
शतं शहुनेदिति ख , छ च शतहोमाच्छुचिर्भवेदिति ख , घ , ञ च कृते पापे ऽनुतापो वै यस्य पुंसः प्रजायते प्रायश्चित्तन्तु तस्यैकं हरिसंस्मरणं परं
சில பாடங்களில் ‘ஷஹுன-சூத்திரத்தை நூறு முறை ஜபிக்க வேண்டும்’ என்றும், சிலவற்றில் ‘நூறு ஆஹுதிகளுடன் ஹோமம் செய்தால் தூய்மை பெறுவான்’ என்றும் கூறப்படுகிறது. ஆனால் பாவம் செய்து உண்மையான வருத்தம் (அனுதாபம்) கொண்ட மனிதனுக்கு ஒரே பரமப் பிராயச்சித்தம்—ஹரி (விஷ்ணு) ஸ்மரணம்.
Verse 9
चान्द्रायणं पराको वा प्राजापत्यमघौघनुत् सूर्येशशक्तिश्रीशदिमन्त्रजप्यमघौघनुत्
சாந்திராயண விரதம், அல்லது பராக உபவாசம், அல்லது பிராஜாபத்யப் பிராயச்சித்தம்—இவை பாவக் குவியல்களை அழிக்கின்றன. அதுபோல சூர்ய, ஈச, சக்தி, ஸ்ரீச முதலிய மந்திரங்களின் ஜபமும் பாவக் கூட்டத்தை அழிக்கிறது.
Verse 10
गायत्रीप्रणवस्तोत्रमन्त्रजप्यमघान्तकं काद्यैर् आवीजसंयुक्तैर् आद्यैर् आद्यैस्तदन्तकैः
காயத்ரீ மற்றும் பிரணவ-ஸ்தோத்திர மந்திரத்தின் ஜபம் பாவநாசகமானது. இது ‘க’ முதலிய எழுத்துகளுடன் ‘ஆவீ’ பீஜத்தை இணைத்து, ‘அ, ஆ’ முதலிய ஆரம்ப உயிரெழுத்துகளால் தொடங்கி, அதே உயிரெழுத்துகளையே இறுதியாக வைத்து செய்ய வேண்டும்.
Verse 11
सूर्येशशक्तिश्रीशादिमन्त्राः कोट्यधिकाः पृथक् ओंह्रीमाद्याश् चतुर्थ्यन्ता नमोन्ताः सर्वकामदाः
சூர்ய, ஈச, சக்தி, ஸ்ரீச முதலியவற்றால் தொடங்கும் மந்திரங்கள் தனித்தனியாக ஒரு கோடியை விட அதிகம் எனக் கூறப்படுகிறது. ‘ஓம்’, ‘ஹ்ரீம்’ என்று தொடங்கி, சதுர்த்தி வேற்றுமை (தத்திவ்) முடிவுடன் இருந்து, ‘நமः’ என்று நிறைவுபெறும் மந்திரங்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவை.
Verse 12
नृसिंहद्वादशाष्टार्णमालामन्त्राद्यघौघनुत् आग्नेयस्य पुराणस्य पठनं श्रवणादिकं
நரசிம்மனின் த்வாதசாக்ஷரி, அஷ்டாக்ஷரி முதலிய மந்திரமாலையின் ஜபம் பாபப் பெருக்கை அகற்றும்; அதுபோல அக்னி புராணத்தின் பாராயணம் மற்றும் அதைக் கேட்பது முதலியனவும்.
Verse 13
द्विविद्यारूपको विष्णुरग्निरूपस्तु गीयते परमात्मा देवमुखं सर्ववेदेषु गीयते
விஷ்ணு இருவகைத் தெய்வீக அறிவின் வடிவம் எனப் போற்றப்படுகிறார்; அவர் அக்னி வடிவமாகவும் புகழப்படுகிறார். பரமாத்மாவாக அவர் ‘தேவர்களின் வாய்’ என எல்லா வேதங்களிலும் பாடப்படுகிறார்.
Verse 14
प्रवृत्तौ तु निवृत्तौ तु इज्यते भुक्तिमुक्तिदः अग्निरूपस्य विष्णोर्हि हवनं ध्यानमर्चनं
பிரவிருத்தி அல்லது நிவிருத்தி—இரு வழிகளிலும் போகமும் மோட்சமும் அளிப்பவராகிய அவரையே வழிபட வேண்டும். அக்னி வடிவ விஷ்ணுவின் வழிபாடு ஹவனம், தியானம், அர்ச்சனை ஆகியவையாகும்.
Verse 15
जप्यं स्तुतिश् च प्रणतिः शारीराशेषाघौघनुत् दशस्वर्णानि दानानि धान्यद्वादशमेव च
ஜபம், ஸ்துதி, பிரணாமம் ஆகியவை உடல்சார்ந்த எல்லாப் பாபக் கூட்டத்தையும் அகற்றும்; அதுபோல பத்து பொன் தானங்களும், பன்னிரண்டு (அளவு) தானிய தானமும்.
Verse 16
तुलापुरुषमुख्यानि महादानानि षोडश अन्नदानानि मुख्यानि सर्वाण्यघहराणि हि
துலாபுருஷம் முதலிய பதினாறு மகாதானங்கள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன; ஆனால் எல்லாத் தானங்களிலும் அன்னதானமே முதன்மை, ஏனெனில் எல்லாத் தானங்களும் பாபநாசகங்களே.
Verse 18
तिथिवारर्क्षसङ्क्रान्तियोगमन्वादिकालके ब्रतादि सूर्येशशक्तिश्रीशादेरघघातनं
திதி, வாரம், நக்ஷத்திரம், சங்க்ராந்தி, யோகம் மற்றும் மன்வாதி போன்ற புனித காலங்களில் விரதாதி கர்மங்கள் செய்யப்படின், சூரியன், ஈசன் (சிவன்), சக்தி, ஸ்ரீசன் (விஷ்ணு) முதலியோரின் ஆராதனையால் அவை பாபநாசகமாகும்।
Verse 19
गङ्गा गया प्रयागश् च काश्ययोध्या ह्य् अवम्तिका प्रवृत्तैस्तु निवृत्तैस्तु इज्यते भुक्तिमुक्तिद इति घ , ङ , झ , ञ च अघनाशनमिति ग कुरुक्षेत्रं पुष्करञ्च नैमिषं पुरुषोत्तमः
கங்கை, கயா, பிரயாகம், காசி, அயோத்தி, அவந்திகா—இவற்றை உலகச் செயலில் ஈடுபட்டவர்களும் துறந்தவர்களும் வழிபடுகின்றனர்; இவை போகம் (புக்தி) மற்றும் விடுதலை (முக்தி) அளிப்பவை எனக் கூறப்படுகிறது. இவை ‘, ங, , ஞ’ எழுத்துகளால் குறிக்கப்படுகின்றன; ‘அகநாசன’ குழு ‘க’ எனச் சுட்டப்படுகிறது; அதுபோல குருக்ஷேத்திரம், புஷ்கரம், நைமிஷம், புருஷோத்தமமும் ஆகும்।
Verse 20
शालग्रामप्रभासाद्यं तीर्थञ्चघोघघातकं अहं ब्रह्म परं ज्योतिरिति ध्यानमघौघनुत्
சாலகிராமம், பிரபாசம் முதலிய தீர்த்தங்கள் பாபக்கூட்டங்களை அழிப்பவை; அதுபோல ‘நான் பிரம்மம், பரம ஒளி’ எனும் தியானமும் பல பாபங்களை நீக்குகிறது।
Verse 21
पुराणं ब्रह्म चाग्नेयं ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः अवताराः सर्वपूजाः प्रतिष्ठाप्रतिमादिकं
இங்கே புராணமும் ஆக்நேயப் புனித ஞானமும் விளக்கப்படுகின்றன—பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர்; அவதாரங்கள்; எல்லா பூஜை முறைகள்; மேலும் பிரதிஷ்டை, பிரதிமை நிறுவல் முதலிய நடைமுறைகள் மற்றும் தொடர்புடையவை।
Verse 22
ज्योतिःशास्त्रपुराणानि स्मृतयस्तु तपोव्रतं अर्थशास्त्रञ्च सर्गाद्या आयुर्वेदो धनुर्मतिः
ஜோதிடசாஸ்திரமும் புராணங்களும்; ஸ்மிருதிகளும் தவம்-விரத ஒழுக்கங்களும்; அர்த்தசாஸ்திரமும் ஸர்கம் முதலான பொருள்களும்; ஆயுர்வேதமும் தனுர்வேதமும் (தனுர்மதி)—இவை அறியத்தக்க போதனைகள்।
Verse 23
शिक्षा छन्दो व्याकरणं निरुक्तञ्चाभिधानकं कल्पो न्यायश् च मीमांसा ह्य् अन्यत् सर्वं हरिः प्रभुः
சிக்ஷா, சந்தஸ், வியாகரணம், நிருக்தம், அபிதானம், கல்பம், நியாயம், மீமாம்சை—இவையும் மற்ற அனைத்தும்—அனைத்து அறிவுகளுக்கும் அதிபதி பரமப் பிரபு ஹரியே।
Verse 24
एके द्वयोर्यतो यस्मिन् यः सर्वमिति वेद यः तं दृष्ट्वान्यस्य पापानि विनश्यन्ति हरिश् च सः
அவர் ஒருவன்; இருமையின் மூலமென சிலர் கூறுவது அவரே; அனைத்தும் அவருள் நிலைபெற்றது; “இவை அனைத்தும் அவரே” என்று அறிந்தவர் அவரே. அவரைத் தரிசித்தால் பிறருடைய பாவங்களும் அழியும்; அவரே ஹரி।
Verse 25
विद्याष्टादशरूपश् च सूक्ष्मः स्थूलो ऽपरो हरिः ज्योतिः सदक्षरं ब्रह्म परं विष्णुश् च निर्मलः
ஹரி பதினெட்டு கல்விகளின் வடிவம்; அவர் நுண்ணும் பெருமும், ஆயினும் பரமன். அவர் ஒளி; அவர் புனித அక్షரத்துடன் கூடிய அழியாத பிரம்மம்; அவர் மாசற்ற பரம விஷ்ணு।
Frequently Asked Questions
Agni states that when formal worship (pūjā) is omitted, one should perform eight hundred repetitions (japa) and then perform the worship twice over (a doubled worship sequence).
It gives precise corrective rites (japa, homa, fasting, feeding brāhmaṇas, dāna, tīrtha) for defined ritual faults, yet declares that for one who genuinely repents after sin, the supreme single atonement is Hari-smaraṇa (remembrance of Viṣṇu), integrating moral interiority with ritual repair.