Adhyaya 156

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे आचाराध्यायो नाम पञ्चपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः द्रव्यचुद्धिः पुष्कर उवाच द्रव्यशुद्धिं प्रवक्ष्यामि पुनःपाकेन मृण्मयं शुद्ध्येन् मूत्रपुरीषाद्यैः स्पृष्टाम्रं सुवर्णकं

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ஆசார’ எனும் நூற்றைம்பத்தைந்தாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘திரவ்ய-சுத்தி’ எனும் நூற்றைம்பத்தாறாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—திரவ்யங்களின் சுத்தியை விளக்குகிறேன்; மண் பாத்திரங்கள் மீண்டும் சுடுவதால் சுத்தமாகும்; மூத்திரம், மலம் முதலியவற்றால் தொடப்பட்ட செம்பும் பொன்னும் விதிப்படி சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 2

आवर्तितञ्चान्यथा तु वारिणाम्ल्लेन ताम्रकं क्षारेण कांस्यलोहानां मुक्तादेः क्षालनेन तु

மற்றொரு முறையில் செம்பு புளித்த நீர் (அமிலத் திரவம்) கொண்டு சுத்தமாகும்; வெண்கலம் மற்றும் இரும்பு காரத் திரவம் கொண்டு சுத்தமாகும்; முத்து முதலியவை கழுவுவதால் சுத்தமாகும்।

Verse 3

अब्जानां चैव भाण्डानां सर्वस्याश्ममयस्य च शाकरज्जुमूलफलवैदलानां तथैव च

இதே விதி நீரில் பிறக்கும் பொருட்கள், பாத்திரங்கள், கல்லால் செய்யப்பட்ட அனைத்துப் பொருட்கள், மேலும் காய்கறிகள், கயிறுகள், வேர், பழம், மூங்கில்/நாணல் பொருட்களுக்கும் அதேபோல் பொருந்தும்।

Verse 4

मार्जनाद्यज्ञपात्राणां पाणिना यज्ञकर्मणि उष्णाम्बुना सस्नेहानां शुद्धिः सम्मार्जनाद्गृहे

யாகக் கிரியைகளில் யாகப் பாத்திரங்களின் சுத்தி துடைத்தல் (மார்ஜனம்) மற்றும் கையால் (தேய்த்து) செய்வதனால் ஏற்படும். எண்ணெய்/கொழுப்பு படிந்த பொருட்கள் சூடுநீரால் சுத்தமாகும்; வீட்டில் சுத்தம் முறையாகத் துடைத்து-சுத்தம் செய்வதால் நிலைபெறும்।

Verse 5

दुष्टानामिति ट शोधनान्म्रक्षणाद्वस्त्रे मृत्तिकाद्भिर्विशोधनं बहुवस्त्रे प्रोक्षणाच्च दारवाणाञ्च तक्षणात्

அசுத்தமான பொருட்கள் சுத்திகரிப்பு மற்றும் துடைத்தல் மூலம் சுத்தமாகும். துணி மண் முதலியனும் நீரும் கொண்டு சுத்திகரிக்கப்படுகிறது; பல துணிகள் தெளித்தல் (ப்ரோக்ஷணம்) மூலம் சுத்தமாகும்; மரப் பொருட்கள் சீவி/உரசி (ரந்தா செய்து) சுத்தமாகும்।

Verse 6

प्रोक्षणात् संहतानान्तु द्रवाणाञ्च तथोत्प्लवात् शयनासनयानानां शूर्पस्य शकटस्य च

ஒன்றுகூடிய (சேர்க்கப்பட்ட) பொருட்கள் மந்திரநீர் தெளிப்பால் (ப்ரோக்ஷணம்) சுத்தமாகும்; திரவப் பொருட்கள் நீரை மேலெழும்பச் செய்து (உத்ப்லவம்) அதேபோல் சுத்தமாகும். படுக்கை, இருக்கை, வாகனம், சூர்ப்பம் (சலனி) மற்றும் சகடம் (வண்டி) ஆகியவற்றிற்கும் இதே விதி.

Verse 7

शुद्धिः सम्प्रोक्षणाज् ज्ञेया पलालेन्धनयोस् तथा शुद्धार्थकानाङ्कल्केन शृङ्गदन्तमयस्य च

சுத்தி என்பது மந்திரநீர் தெளிப்பால் (ஸம்ப்ரோக்ஷணம்) என அறிய வேண்டும்; வைக்கோல்/புல் மற்றும் எரிவிறகுக்கும் அதே. கொம்பு அல்லது பல் (யானைத்தந்தம்) ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட பொருட்கள், சுத்திக்குரிய பொருட்களின் கல்கம் (லேபம்/அவசேஷம்) கொண்டு உரசுவதால் சுத்தமாகும்.

Verse 8

गोबालैः पलपात्राणामस्थ्नां स्याच्छृङ्गवत्तथा निर्यासानां गुडानाञ्च लवणानां च शोषणात्

கோபாலம் (மாட்டின் முடி) கொண்டு கட்டி, எலும்பிலிருந்து பல அளவுக்குரிய பாத்திரங்களை உருவாக்கலாம்; அதுபோல் கொம்புபோன்ற வடிவிலும் செய்யலாம். நிர்யாசம் (ரெசின்), வெல்லம் மற்றும் உப்புகள் உலர்த்துதல் (சோஷணம்) மூலம் திடமாகின்றன.

Verse 9

कुशुम्भकुसुमानाञ्च ऊर्णाकार्पासयोस् तथा शुद्धन्नदीगतं तोयं पुण्यन्तद्वत् प्रसारितं

குசும்ப (குசும) மலர்கள், கம்பளி மற்றும் பருத்தி—மேலும் நதியிலிருந்து எடுத்த தூய நீர்—பரப்பி/விரித்து பயன்பாட்டிற்கு வைத்தால், அதேபோல் புனிதப்படுத்துவதாக (பாவனமாக) கருதப்படும்.

Verse 10

मुखवर्जञ्च गौः शुद्धा शुद्धमश्वाजयोर्मुखं नारीणाञ्चैव वत्सानां शकुनीनां शुनो मुखं

மாட்டின் வாய் தவிர மற்றவை சுத்தமானதாகக் கருதப்படுகிறது. குதிரை மற்றும் யானையின் வாயும் சுத்தமானதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதுபோல் பெண்கள், கன்றுகள், பறவைகள் மற்றும் நாய்களின் வாயும் சுத்தமானதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 11

मुखैः प्रस्रवणे वृत्ते मृगयायां सदा शुचि भुक्त्वा क्षुत्वा तथा सुप्त्वा पीत्वा चाम्भो विगाह्य च

உடலின் துவாரங்களில் இருந்து மலநீர் போன்ற கழிவுகள் வெளியேறும் போது, வேட்டையாடும் காலத்திலும் எப்போதும் தூய்மையுடன் இருக்க வேண்டும்; அதுபோல உணவு உண்ட பின், தும்மிய பின், உறங்கிய பின், நீர் அருந்திய பின், நீரில் மூழ்கி நீராடிய பினும் சௌசம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்।

Verse 12

रथ्यामाक्रम्य चाचामेद्वासो विपरिधाय च मार्जारश् चङ्क्रमाच्छुद्धश् चतुर्य्थे ऽह्नि रजस्वला

தெரு/பொது வழியில் கால்வைத்த பின் ஆச்சமனம் செய்து தூய ஆடை அணிய வேண்டும்; மேலும் பூனை நடந்து சென்றால் (அதன் மேல் நடந்த பொருள்) தூயதாகக் கருதப்படுகிறது. மாதவிடாய் உள்ள பெண் நான்காம் நாளில் தூய்மை அடைகிறாள்।

Verse 13

स्नाता स्त्री पञ्चमे योग्या दैवे पित्र्ये च कर्मणि पञ्चापाने दशैकस्मिन्नुभयोः सप्त मृत्तिकाः

நீராடிய பின் பெண் ஐந்தாம் நாளில் (அனுஷ்டானங்களுக்கு) தகுதியடைகிறாள்; தெய்வச் சடங்குகளுக்கும் பித்ருக் கிரியைகளுக்கும் இரண்டிற்கும் உரிமையுடையவள். மலவிடுதலையின் பின் சௌசத்திற்கு ஐந்து மண் கட்டிகள், சிறுநீர் விடுதலையின் பின் பத்து, இரண்டும் சேர்ந்தால் ஏழு மண் கட்டிகள் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 14

एकां लिङ्गे मृदं दद्यात् करयोस्त्रिद्विमृत्तिकाः ब्रह्मचारिवनस्थानां यतीनाञ्च चतुर्गुणं

உருப்பில் ஒரு அளவு மண் தடவ வேண்டும்; கைகளில் முறையே மூன்று மற்றும் இரண்டு அளவு மண். பிரம்மச்சாரி, வானப்ரஸ்தர், யதி (சந்நியாசி) ஆகியோருக்கு இந்த அளவு நான்கு மடங்கு எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 15

श्रीफलैर् अंशुपट्टानां क्षौमाणाङ्गौरसर्षपैः शोधनाभ्युक्षणाद्वस्त्रे इति घ , ङ च शुद्धिः पर्युक्ष्य तोयेन मृगलोम्नां प्रकीर्तिता

அம்சுபட்ட (பட்டு) ஆடைகள் ஸ்ரீபல (தேங்காய்) மூலம் தூய்மையடைகின்றன; க்ஷௌம (ஆளி/சணல்) ஆடைகள் கௌர-ஸர்ஷப (வெள்ளை கடுகு) மூலம்—சுத்தம் செய்து, புனித நீர் தெளித்து—தூய்மையடைகின்றன. மிருகலோம (மான் முடி) பொருட்கள் நீர் தெளிப்பால் தூய்மை பெறும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 16

पुष्पाणाञ्च फलानाञ्च प्रोक्षणाज्जलतो ऽखिलं

மலர்களும் கனிகளும் முதலிய அனைத்தும் நீர் தெளிப்பினால் (விதிப்படி) முழுமையாகத் தூய்மையடைகின்றன।