Adhyaya 151

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे मन्वन्तराणि नाम पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथैकपञ्चाशदधिकशततनो ऽध्यायः वर्णेतरधर्माः अग्निर् उवाच मन्वादयो भुक्तिमुक्तिधर्मांश्चीर्त्वाप्नुवन्ति यान् प्रोचे परशुरामाय वरुणोक्तन्तु पुष्करः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘மன்வந்தரங்கள்’ எனும் நூற்று ஐம்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது நூற்று ஐம்பத்து ஒன்றாம் அதிகாரம்—‘வர்ண ஒழுங்கிற்கு அப்பாற்பட்ட தர்மங்கள்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—மனு முதலிய தர்மநியமகர்கள் போகமும் மோட்சமும் தரும் தர்மங்களை விளக்கி எவ்விளைவுகளை அடைந்தார்களோ அவற்றை நான் உரைப்பேன்; வருணன் உபதேசித்ததை, புஷ்கரன் வழியாக வந்ததை, பரசுராமருக்கு விளக்குகிறேன்।

Verse 2

पुष्कर उवाच वर्णाश्रमेतराणान्ते धर्मान्वक्ष्यामि सर्वदान् मन्वादिभिर् निगदितान् वासुदेवादितुष्टिदान्

புஷ்கரன் கூறினார்—வர்ண-ஆச்ரம தர்மங்களின் முடிவில், இப்போது வர்ண ஒழுங்கிற்கு அப்பாற்பட்ட எல்லாத் தர்மங்களையும் உரைப்பேன்; மனு முதலியோர் கூறியவை, வாசுதேவன் முதலிய தெய்வங்களுக்கு திருப்தி அளிப்பவை।

Verse 3

अहिंसा सत्यवचनन्दया भूतेष्वनुग्रहः तीर्थानुसरणं दानं ब्रह्मचर्यम्मत्सरः

அஹிம்சை, சத்தியவாக்கு, கருணை, உயிர்களிடத்தில் அருள், தீர்த்தத் தலங்களை நாடுதல், தானம், பிரம்மச்சரியம், பொறாமையின்மை—இவையே தர்மத்தின் இலக்கணங்கள்।

Verse 4

देवद्विजातिशुश्रूषा गुरूणाञ्च भृगूत्तम श्रवणं सर्वधर्माणां पितॄणां पूजनं तथा

ஓ ப்ருகுவில் சிறந்தவரே! தேவர்கள், த்விஜர்கள், குருமார்கள் ஆகியோருக்கு சேவை; எல்லாத் தர்ம உபதேசங்களையும் கவனமாகக் கேட்குதல்; மேலும் பித்ருக்களின் பூஜையும் (செய்ய வேண்டும்)।

Verse 5

भक्तिश् च नृपतौ नित्यं तथा सच्छास्त्रनेत्रता आनृशंष्यन्तितिक्षा च तथा चास्तिक्यमेव च

அரசனிடத்தில் நிலையான பக்தி; நல்ல சாஸ்திரங்கள் வழிகாட்டுதலின்படி நடப்பது; இரக்கம்; பொறுமை; மேலும் வேதப் பிரமாணத்தில் நம்பிக்கை (ஆஸ்திக்யம்)—இவையும் (தர்மம்)।

Verse 6

वर्णाश्रमाणां सामान्यं धर्माधर्मं समीरितं यजनं याजनं दानं वेदाद्यध्यापनक्रिया

வர்ணங்களுக்கும் ஆசிரமங்களுக்கும் பொதுவான தர்ம‑அதர்மம் கூறப்பட்டது—யாகம் செய்வது, பிறருக்காக யாகம் நடத்துவது, தானம் அளிப்பது, மேலும் வேதாதி கல்வியின் படிப்பு‑போதனை ஒழுக்கம்।

Verse 7

प्रतिग्रहञ्चाध्ययनं विप्रकर्माणि निर्दिशेत् दानमध्ययनञ्चैव यजनञ्च यथाविधिः

பிராமணனின் கடமைகள் கூறப்பட வேண்டும்—பிரதிக்ரஹம் (தானம் ஏற்றல்) மற்றும் வேதப் படிப்பு; அதுபோல தானம் அளித்தல், படிப்பு‑போதனை, மேலும் விதிப்படி யாகம் செய்தல்।

Verse 8

क्षत्रियस्य सवैश्यस्य कर्मेदं परिकीर्तितं क्षत्रियस्य विशेषेण पालनं दुष्टनिग्रहः

க்ஷத்திரியனுக்கும், வைசியனுடனும் சேர்த்து, இக்கடமை கூறப்பட்டுள்ளது; ஆனால் க்ஷத்திரியனுக்குச் சிறப்பாகப் பிரஜாபாலனம் மற்றும் தீயோரைக் கட்டுப்படுத்தி தண்டித்தல் ஆகும்।

Verse 9

कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यस्य परिकीर्तितं शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा सर्वशिल्पानि वाप्यथ

விவசாயம், பசு‑பாதுகாப்பு, வாணிபம் வைசியனின் தொழிலாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; சூத்திரனுக்கு இருமுறை பிறந்தோரின் சேவை, மேலும் எல்லா கலை‑கைத்தொழில்களும் (விதிக்கப்பட்டவை)।

Verse 10

मौञ्जीबन्धनतो जन्म विप्रादेश् च द्वितीयकं आनुलोम्येन वर्णानां जातिर्मातृसमा स्मृता

மௌஞ்ஜீ‑பந்தனம் (உபநயனம்) மூலம் (த்விஜனின்) பிறப்பு; பிராமணரின் உபதேசம் மூலம் இரண்டாம் பிறப்பு. ஆனுலோம்ய (ஒழுங்கான வரிசை) இணைவுகளில் பிள்ளையின் ஜாதி தாய்க்குச் சமம் என ஸ்மிருதி கூறுகிறது।

Verse 11

चण्डालो ब्राह्मणीपुत्रः शूद्राच्च प्रतिलोमतः सूतस्तु क्षत्रियाज्जातो वैश्याद्वै देवलस् तथा

பிராமணிப் பெண்ணுக்கு சூத்ர ஆணால் பிரதிலோமச் சேர்க்கையில் பிறந்த மகன் சண்டாளன் எனப்படுகிறான். க்ஷத்திரியத் தந்தை, வைசியத் தாய் மூலம் சூதன் பிறக்கிறான்; அதுபோல தேவலனும் கலப்பு-வர்ண வகைப்பாட்டில் கூறப்படுகிறான்.

Verse 12

पुक्कसः क्षत्रियापुत्रः शूद्रात् स्यात् प्रतिलोमजः मागधः स्यात्तथा वैश्याच्छूद्रादयोगवो भवेत्

க்ஷத்திரியப் பெண்ணுக்கு சூத்ர ஆணால் பிரதிலோமமாகப் பிறந்த மகன் புக்கசன் எனப்படுகிறான். அதுபோல் வைசியப் பெண்ணுக்கு சூத்ரனால் பிறந்தவன் மாகதன்; சூத்ரப் பெண்ணுக்கு வைசிய ஆணால் பிறந்தவன் அயோகவன் ஆவான்.

Verse 13

वैश्यायां प्रतिलोमेभ्यः प्रतिलोमाः सहस्रशः धर्मरूपमिति ग , घ , ङ , ञ च विवाहः सदृशैस्तेषां नोत्तमैर् नाधमैस् तथा

வைசியப் பெண்ணில் பிரதிலோமச் சேர்க்கைகளால் ஆயிரக்கணக்கான பிரதிலோமக் குலங்கள் தோன்றுகின்றன. அவர்களுக்கான தர்மசம்மத திருமணமுறை ‘க, க, ங, ஞ’ (ga, gha, ṅa, ña) வகைகளால் குறிக்கப்படுகிறது; திருமணம் சமநிலையோருடனே—மேலோருடனும் அல்ல, கீழோருடனும் அல்ல.

Verse 14

चण्डालकर्म निर्दिष्टं बध्यानां घातनं तथा स्त्रीजीवन्तु तद्रक्षाप्रोक्तं वैदेहकस्य च

சண்டாளனுக்குரிய தொழில் மரணதண்டனைக்குரியவர்களை நிறைவேற்றுதல் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் வாழ்வாதாரத்தால் வாழும் பெண்களைப் பாதுகாப்பது வைதேஹகனின் கடமை எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 15

सूतानामश्वसारथ्यं पुक्कसानाञ्च व्याधता स्तुतिक्रिया माघ्धानां तथा चायोगशस्य च

சூதர்களின் தொழில் அஸ்வசாரத்யம்—குதிரைகளை ஓட்டி ரதம் செலுத்துதல். புக்கசர்களின் தொழில் வேட்டையாடுதல். மாகதர்களின் தொழில் ஸ்துதிக்ரியா—புகழ்பாடல்/பிரசஸ்தி; அதுபோல அயோகசவனுக்கும் ஸ்துதி-சேவை சார்ந்த தொழில் கூறப்படுகிறது.

Verse 16

रङ्गावतरणं प्रोक्तं तथा शिल्पैश् च जीवनं वहिर्ग्रामनिवासश् च मृतचेलस्य धारणं

மேடையில் இறங்கும் முறை கூறப்பட்டது; அதுபோல கலை/கைத்தொழில்களால் வாழ்வாதாரம் ஈட்டுதல், கிராமத்துக்கு வெளியே வசித்தல், மேலும் இறந்தவரின் ஆடைகளை அணிதல் (புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையின் குறியீடாக) எனவும் உரைக்கப்பட்டது।

Verse 17

न संस्पर्शस्तथैवान्यैश् चण्डालस्य विधीयते ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा देहत्यागो ऽत्र यः कृतः

அதேபோல் சண்டாளனை மற்றவர்கள் உடல்தொடர்பு கொள்ளக் கூடாது என்று விதிக்கப்படுகிறது. இவ்விடத்தில் பிராமணரின் நலனுக்காகவோ அல்லது பசுவின் நலனுக்காகவோ செய்யப்படும் தேகத்யாகம் புண்ணியச் செயல் எனப் போற்றப்படுகிறது।

Verse 18

स्त्रीबालाद्युपपतो वा वाह्याणां सिद्धिकारणं सङ्करे जातयो ज्ञेयाः पितुर्मातुश् च कर्मतः

பெண்கள், குழந்தைகள் முதலியோருடன் அநாசார உறவு அல்லது வெளிப்புறத்தவருடன் சேர்க்கை—இவற்றிலும் (சமூக) அங்கீகாரத்தின் காரணம் கூறப்படுகிறது. கலப்பில் தோன்றும் ஜாதிகள் தந்தை, தாய் இருவரின் கர்மம்/ஒழுக்கம்-தொழில் படி அறியப்பட வேண்டும்।