Adhyaya 160
Vānaprastha-āśrama (The Forest-Dweller Stage of Life)
தர்மசாஸ்திரத் தொடரில் புஷ்கரர் வானப்ரஸ்தன் மற்றும் வனத் தவசியின் கட்டுப்பட்ட வாழ்வை விளக்குகிறார்—கிருஹஸ்தக் கடமையிலிருந்து முழு சந்நியாசத்திற்கிடையிலான ஒழுக்கப் பாலமாக. ஜடாதாரணம், அக்னிஹோத்ரப் பேணல், தரையில் உறக்கம், மான் தோல் அணிதல் ஆகிய வெளிப்புறக் குறிகள் சமூக விலகலிலும் வேதச் சடங்கின் தொடர்ச்சியைச் சுட்டுகின்றன. வனவாசத்தில் கட்டுப்பட்ட உணவு (பால், கிழங்கு-வேர், நீவார காட்டு அரிசி, பழங்கள்), தானம் ஏற்காமை, தினம் மூன்று முறை நீராடல், பிரம்மச்சரியம் ஆகியவை நோக்கத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி சார்பை குறைக்கின்றன. தேவர் வழிபாடு, விருந்தினர் மரியாதை சமூக தர்மம்; யதிகளுக்கு மூலிகைகளால் வாழ்வாதாரம் கூறப்படுகிறது. பிள்ளைகள், பேரர்கள் நிலைபெற்றதைப் பார்த்தால் கிருஹஸ்தன் வனத்தை அடைக்கலம் கொள்ளலாம். பருவத் தவம்—கோடையில் பஞ்சாக்னி, மழைக்காலத்தில் வானமும் மழையும் தாங்குதல், குளிர்காலத்தில் ஈர ஆடையுடன் கடும் சாதனை; இறுதியில் திரும்பாமை எனும் முன்னே செல்வதற்கான விரதம், தர்ம வைராக்யத்தின் மாற்றமற்ற உறுதியை குறிக்கிறது.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आद्याग्नेये महापुराणे शौचं नामैकोनष्ट्यधिकतशततमो ऽध्यायः अथ षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः वानप्रस्थाश्रमः पुष्कर उवाच वानप्रस्थयतीनाञ्च धर्मं वक्ष्ये ऽधुना शृणु जटित्वमग्निहोत्रित्वं भूशय्याजिनधारणं
இவ்வாறு ஆத்ய-ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘சௌசம்’ எனப்படும் நூற்று ஐம்பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது நூற்று அறுபதாம் அதிகாரம்—‘வானப்ரஸ்த ஆச்ரமம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—இப்போது வனவாசிகளும் யதிகளும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தர்மத்தைச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள்—ஜடா வைத்தல், அக்னிஹோத்ரம் நடத்தல், தரையில் உறங்கல், மான் தோல் அணிதல்।
Verse 2
वने वासः पयोमूलनीवारफलवृत्तिता प्रतिग्रहनिवृत्तिश् च त्रिःस्नानं ब्रह्मचारिता
காட்டில் வாழ்தல்; பால், வேர்கள், நீவாரம் (காட்டு அரிசி), பழங்கள் ஆகியவற்றால் வாழ்தல்; தானம் ஏற்காமை; நாளில் மூன்று முறை நீராடல்; பிரம்மச்சரியம்—இவை விதிகள்।
Verse 3
देवातिथीनां पूजा च धर्मो ऽयं वनवासिनः औषधादीति क यतीनान्तु इति ङ गृही ह्य् अपत्यापत्यञ्च दृष्ट्वारण्यं समाश्रयेत्
வனவாசிகளின் தர்மம் இது—தேவர்களைப் பூஜித்தலும் விருந்தினரைப் போற்றலும். யதிகளின் வாழ்வு மூலிகைகள் முதலியவற்றால். இல்லறத்தான் தன் பிள்ளைகள், பேரப்பிள்ளைகள் நிலைபெற்றதைப் பார்த்து காட்டை அடைய வேண்டும்।
Verse 4
तृतीयमायुषो भागमेकाकी वा सभार्यकः ग्रीष्मे पञ्चतपा नित्यं वर्षास्वभ्राविकाशिकः
ஆயுளின் மூன்றில் ஒரு பகுதி வரை, தனியாகவோ மனைவியுடன் சேரவோ, கோடைக்காலத்தில் தினமும் ‘பஞ்சதபா’ தவம் செய்ய வேண்டும்; மழைக்காலத்தில் மேகங்களிடையே வெளியில் தங்கி இருப்பதெனும் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும், அதாவது வானமும் மழையும் நேரடியாகப் படுமாறு அனாவரணமாக இருக்க வேண்டும்।
Verse 5
आर्द्रवासाश् च हेमन्ते तपश्चोग्रञ्चरेद्बली अपरावृत्तिमास्थाय व्रजेद्दिशमजिह्मगः
ஹேமந்த (குளிர்கால) பருவத்தில் வலிமைமிக்க தவசி ஈரமான ஆடைகளை அணிந்து கடுமையான தவம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ‘அபராவிருத்தி’—திரும்பிப் போகாமை என்ற விரதத்தை ஏற்று, வளைவு இன்றி நேரான திசையில் உறுதியாகச் செல்ல வேண்டும்।
Frequently Asked Questions
Forest residence; matted hair; Agnihotra; sleeping on the ground; deer-skin wearing; a restrained forest diet; refusal of gifts; thrice-daily bathing; brahmacarya; worship of gods and honoring guests.
By prescribing graded restraints (diet, celibacy, non-acceptance) and seasonal tapas while retaining Vedic ritual, it trains detachment and steadiness, making withdrawal from social life a structured dharmic progression toward renunciation.