Adhyaya 154

Verse 1

१७च्द् नैष्ठिको ब्रह्मचारी वा देहान्तं निवसेद्गुरौ अप्_१५३ इत्य् आग्नेये महापुराणे ब्रह्मचर्याश्रमो नाम त्रिपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः विवाहः पुष्कर उवाच विप्रश् चतस्रो विन्देत भार्यास्तिस्रस्तु भूमिपः द्वे च वैश्यो यथाकामं भार्यैकामपि चान्त्यजः

நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரி வாழ்நாள் முடிவுவரை குருவிடமே தங்கி இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “பிரம்மச்சர்ய ஆச்ரமம்” எனும் 153ஆம் அத்தியாயம் நிறைவு பெறுகிறது. இப்போது 154ஆம் அத்தியாயம் “திருமணம்” தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—பிராமணன் நான்கு மனைவியரை, அரசன் (க்ஷத்திரியன்) மூன்று, வைசியன் விருப்பப்படி இரண்டு, அந்த்யஜன் ஒருத்தியையாவது பெறலாம்.

Verse 2

धर्मकार्याणि सर्वाणि न कार्याण्यसवर्णया पाणिर्ग्राह्यः सवर्णासु गृह्णीयात् क्सत्रिया शरं

தர்மப்படி விதிக்கப்பட்ட எல்லா சடங்குகளும் கடமைகளும் வேறு வர்ணப் பெண்ணுடன் செய்யப்படக் கூடாது. திருமணத்தில் சமவர்ணப் பெண்களிடமே பாணிகிரஹணம் செய்ய வேண்டும்; க்ஷத்திரியன் அம்பு-ஆயுதம் ஏற்று தன் ஸ்வதர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

Verse 3

वैश्या प्रतीदमादद्याद्दशां वै चान्त्यजा तथा सकृत् कन्या प्रदातव्या हरंस्तां चौरदण्डभाक्

வைசியப் பெண் இதற்குரிய (சரியான) மதிப்பை ஏற்க வேண்டும்; அதுபோல அந்த்யஜப் பெண்ணும் பத்து (அலகுகள்) ஏற்க வேண்டும். கன்னியாதானம் ஒருமுறை மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும்; அவளை அபகரிப்பவன் திருடனுக்குரிய தண்டனைக்கு உரியவன்.

Verse 4

अपत्यविक्रयासक्ते निष्कृतिर् न विधीयते कन्यादानं शचीयोगो विवाहो ऽथ चतुर्थिका

சந்ததி விற்பனையில் ஆசை கொண்டவனுக்கு எந்தப் பிராயச்சித்தமும் விதிக்கப்படவில்லை. (இப்போது) கன்னியாதானம், சசீ-யோகம், திருமண விதி, பின்னர் ‘சதுர்த்திகா’ விரதம் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன.

Verse 5

सतीयोग इति ख , छ च विवाहमेतत् कथितं नामकर्मचतुष्टयं नष्टे मृते प्रव्रजिते क्लीवे च पतिते पतौ

க, ச பாடங்களில் இந்தத் திருமணம் “சதீயோகம்” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. கணவன் காணாமற்போனது, இறந்தது, துறவறம் மேற்கொண்டது, நபுஞ்சகன் ஆனது, அல்லது தர்மத்திலிருந்து வீழ்ந்தது என்ற நிலைகளில் பெயர்-கிரியை சார்ந்த நான்கு விதச் சடங்குகள் நடைமுறைக்கு வரும்.

Verse 6

पञ्चस्वापत्सु नारीणां पतिरन्यो विधीयते मृते तु देवरे देयात् तदभावे यथेच्छया

ஐந்து வகைத் துன்பநிலைகளில் பெண்ணுக்கு மற்றொரு கணவரை ஏற்க அனுமதி உண்டு. கணவர் இறந்தால் இறந்தவரின் இளைய சகோதரனுக்குக் (தேவருக்கு) மணம் செய்து கொடுக்க வேண்டும்; அவர் இல்லையெனில் அவள் விருப்பப்படி.

Verse 7

पूर्वात्रितयमाग्नेयं वायव्यं चोत्तरात्रयं रोहिणौ चेति चरणे भगणः शस्यते सदा

கிழக்குப் பக்கத்தின் மூன்று சரணங்கள் அக்னி-வகை; வடக்குப் பக்கத்தின் மூன்று சரணங்கள் வாயு-வகை; ரோஹிணியிலும் அதேபோல்—சரணம்/பாதம் தொடர்பாக ‘பகண’ வகைப்பாடு எப்போதும் விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 8

नैकगोत्रान्तु वरयेन्नैकार्षेयाञ्च भार्गव पितृतः सप्तमादूर्ध्वं मातृतः पञ्चमात्तथा

ஓ பார்கவா! ஒரே கோத்திரத்திலுள்ள மணமகளையும், ஒரே ரிஷி-ப்ரவர (ஆர்ஷேய) மரபினளையும் தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது. தந்தை வழியில் ஏழாம் தலைமுறைக்கு அப்பாலும், தாய் வழியில் ஐந்தாம் தலைமுறைக்கு அப்பாலும் திருமணம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

Verse 9

आहूय दानं ब्राह्मः स्यात् कुलशीलयुताय तु पुरुषांस्तारयेत्तज्जो नित्यं कन्यप्रदानतः

மணமகனை அழைத்து வரவழைத்து கன்னியாதானம் செய்வது ‘பிராஹ்ம’ திருமணம்; இது நல்ல குலமும் நற்குணமும் உடையவர்க்கு வழங்கப்படுகிறது. அந்த இணைப்பில் பிறந்த சந்ததி, கன்னியாதானப் புண்ணியத்தால் தம் ஆண் முன்னோர்களை எப்போதும் உய்விக்கிறது.

Verse 10

तथा गोमिथुनादानाद्विवाहस्त्वार्ष उच्यते प्रार्थिता दीयते यस्य प्राजापत्यः स धर्मकृत्

அதேபோல், கோமிதுனம் (மாடு-காளை ஜோடி) தானமாக வழங்கி நடைபெறும் திருமணம் ‘ஆர்ஷ’ எனப்படுகிறது. மேலும் வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டபோது கன்னி அளிக்கப்படும் திருமணம் ‘பிராஜாபத்ய’; அத்தகையவன் தர்மத்தை ஆற்றுபவன்.

Verse 11

शुल्केन चासुरो मन्दो गान्धर्वो वरणान्मिथः राक्षसो युद्धहरणात् पैशाचः कन्यकाच्छलात्

கன்னியாதானம் சுல்கம் (மணமகள் விலை) பெற்றுச் செய்யப்படின் அது ஆசுர விவாகம்; இருவரின் பரஸ்பர வரணத்தால் காந்தர்வம்; போரின் நடுவே பலவந்தமாகக் கவர்வது ராக்ஷசம்; ஏமாற்றத்தால் கன்னியைப் பெறுவது பைசாசம் எனப்படும்।

Verse 12

वैवाहिके ऽह्नि कुर्वीत कुम्भकारमृदा शुचीं जलाशये तु तां पूज्य वाद्याद्यैः स्त्रीं गृहत्रयेत्

திருமண நாளில் குயவன் மண்ணால் ஒரு தூய (மங்கள) ஸ்த்ரீ-பிரதிமையை உருவாக்கி, நீர்நிலையருகே வாத்தியங்கள் முதலியவற்றுடன் அதை வழிபட்டு; பின்னர் மணப்பெண்ணை இல்லத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்।

Verse 13

प्रशुप्ते केशवे नैव विवाहः कार्य एव हि पोषे चैत्रे कुजदिने रिक्ताविष्टितथो न च

கேசவன் (விஷ்ணு) ‘ப்ரசுப்த’ நிலையில் இருக்கும் போது திருமணம் செய்யவே கூடாது. மேலும் பௌஷ, சைத்ர மாதங்களில், செவ்வாய்க்கிழமை, ரிக்தா மற்றும் ஆவிஷ்டி திதிகளிலும் திருமணம் செய்யக் கூடாது।

Verse 14

न शुक्रजीवे ऽस्तमिते न शशाङ्के ग्रहार्दिते अर्कार्कभौमयुक्ते भे व्यतीपातहते न हि

சுக்கிரன், குரு அஸ்தமித்திருக்கும் போது அல்ல; சந்திரன் கிரகங்களால் பீடிக்கப்படும் போது அல்ல; சூரியன், சூரியனுக்கு ஒப்பான தீய கிரகம், மேலும் செவ்வாய் சேரும் நக்ஷத்திரத்தில் அல்ல; வ்யதீபாதம் தாக்கிய காலத்திலும் அல்ல—இக்காலங்களில் சடங்கு செய்யத் தகாது।

Verse 15

सोम्यं पित्र्यञ्च वायव्यं सावित्रं रोहिणी तथा वैवाहिकेब्दे इति घ , ङ , ञ , ट च वाद्यौघैर् इति ग , घ , ञ च उत्तरात्रितयं मूलं मैत्रं पौष्णं विवाहभं

திருமணத்திற்கு சோம்ய, பித்ர்ய, வாயவ்ய, சாவித்ர, மேலும் ரோஹிணீ நக்ஷத்திரங்கள் மங்களமானவை. அதுபோல விவாகப் பிரகரணத்தில் ‘க’, ‘ங’, ‘ஞ’, ‘ட’ எழுத்துகளால் குறிக்கப்பட்ட நக்ஷத்திரங்களும்; ‘வாத்யௌகைர்’ என்ற குறிப்பில் ‘க’, ‘க’, ‘ஞ’ எனச் சுட்டப்பட்டவையும். மேலும் மூன்று உத்தரைகள், மூலம், மைத்ரம், பௌஷ்ணம்—இவை திருமண நக்ஷத்திரங்கள் என கூறப்பட்டன।

Verse 16

मानुषाख्यस् तथा लग्नो मानुषाख्यांशकः शुभः तृतीये च तथा षष्ठे दशमैकादशे ऽष्टमे

அதேபோல் லக்னம் ‘மானுஷ’ எனப்படுகிறது; ‘மானுஷ’ அம்சகம் சுபம்—சிறப்பாக 3, 6, 10, 11, 8 ஆகிய ஸ்தானங்களில்।

Verse 17

अर्कार्किचन्दतनयाः प्रशस्ता न कुजो ऽष्टमः सप्तान्त्याष्टमवर्गेषु शेषाः शस्ता ग्रहोत्तमाः

சூரியன், சனி, சந்திரபுத்திரன் (புதன்) பிரசஸ்தம்; அஷ்டமத்தில் செவ்வாய் சுபமல்ல. 7, அந்த்ய (12), 8 ஆகிய வகுப்பு/பாவங்களில் மீதமுள்ள சிறந்த கிரகங்கள் அனுகூலம்.

Verse 18

तेषामपि तथा मध्यात् षष्ठः शुक्रो न शस्यते वैवाहिके भे कर्तव्या तथैव च चतुर्थिका

அவற்றிலும், வெள்ளிக்கிழமையில் வரும் ஷஷ்டி திதி பரிந்துரைக்கப்படாது. திருமணச் சடங்கு சுப நக்ஷத்திரத்தில் சந்திரன் இருப்போது செய்ய வேண்டும்; சதுர்த்தி திதியும் அதேபோல் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 19

न दातव्या ग्रहास्तत्र चतुराद्यास्तथैकगाः पर्ववर्जं स्त्रियं गच्छेत् सत्या दत्ता सदा रतिः

அந்தச் சூழலில் சதுர்த்தி முதலான திதிகளும், ‘ஏகக’ (ஒற்றை/விசம) திதிகளும் நிர்ணயிக்கக் கூடாது. பர்வ தினங்களைத் தவிர மனைவியிடம் அணுக வேண்டும்; சத்தியப் பிரமாணத்துடன் அளிக்கப்பட்ட மனைவியுடன் கூடிய ரதி எப்போதும் தர்ம்யமும் புண்யபலதாயினும் ஆகும்.