Adhyaya 158

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे शावाशौचं नाम सप्तपञ्चाशदाधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः स्रावाद्यशौचं पुष्कर उवाच स्रावाशौचं प्रवक्ष्यामि मन्वादिमुनिसम्मतं सिद्धार्थकैस्तिलैर् विप्रान् यजद्वासो ऽपरं दधदिति घ , ङ , ञ च सिद्धार्थस्तिलैर् विद्वान् स्नायाद्वासो ऽपरं दधदिति ग , ट च रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे त्र्यहेण या

இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘சாவாசௌசம்’ எனும் 157ஆம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது ‘ஸ்ராவாத்ய-சௌசம்’ எனும் 158ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—மனு முதலிய முனிவர்கள் ஏற்ற ஸ்ராவத்தால் உண்டாகும் அசௌசத்தை நான் விளக்குகிறேன்; வெண்சர்சபம் (சித்தார்த்தகம்) மற்றும் எள்ளால் பிராமணர்களை பூஜித்து, ஸ்நானம் செய்து பிற (சுத்த) ஆடைகளை அணிய வேண்டும்—இது சில பாடாந்தரம். கர்ப்பஸ்ராவத்தில் மூன்று இரவுகள் அசௌசம்; பிற இடங்களில் மாதத்துக்கு இணையான இரவுகளால் கணக்கிடப்படுகிறது.

Verse 2

चातुर्मासिकपातान्ते दशाहं पञ्चमासतः राजन्ये च चतूरात्रं वैश्ये पञ्चाहमेव च

சாதுர்மாஸ்யத்தின் ‘பாத’ (முடிவு/வீழ்ச்சி) நிறைவில், ஐந்தாம் மாதத்திலிருந்து பத்து நாட்கள் விதி; ராஜன்யன் (க்ஷத்திரியன்)க்கு நான்கு இரவுகள், வைசியனுக்கு துல்லியமாக ஐந்து நாட்கள்.

Verse 3

अष्टाहेन तु शूद्रस्य द्वादशाहादतः परं स्त्रीणां विशुद्धिरुदिता स्नानमात्रेण वै पितुः

சூத்ரருக்கு எட்டு நாட்களில் சுத்தி எனக் கூறப்பட்டுள்ளது; பெண்களுக்கு பன்னிரண்டு நாட்கள் கடந்த பின் மற்றும் அதன் பின் சுத்தி உண்டாகும்; ஆனால் தந்தைக்கு வெறும் நீராடுதலால் மட்டுமே சுத்தி பெறப்படும்।

Verse 4

न स्नानं हि सपिण्डे स्यात्त्रिरात्रं सप्तमाष्टयोः सद्यः शौचं सपिण्डानामादन्तजननात्तथा

சபிண்டர் (நெருங்கிய உறவினர்) விஷயத்தில் மூன்று இரவுகள் நீராடுதல் செய்யக் கூடாது; ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் நாளில் நீராடலாம். மேலும் குழந்தை பிறப்பு முதல் பல் முளைக்கும் வரை உள்ள நிகழ்வுகளில் சபிண்டருக்கு சௌசம் (சுத்தி) உடனடியாகும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 5

आचूडादेकरात्रं स्यादाव्रताच्च त्रिरात्रकं दशरात्रं भवेदस्मान्मातापित्रोस्त्रिरात्रकं

குழந்தையின் சூடாகர்மம் (முண்டனம்) வரை ஒரு இரவு (அசௌசம்) உண்டு; விரதம் ஏற்காதவருக்கு மூன்று இரவுகள். இதற்கு அப்பால் பத்து இரவுகள் ஆகும்; ஆனால் தாய்-தந்தைக்கு (மட்டும்) மூன்று இரவுகள்.

Verse 6

अजातदन्ते तु मृते कृतचूडे ऽर्भके तथा प्रेते न्यूने त्रिभिर्वर्षैर् मृते शुद्धिस्तु नैशिल्की

பல் முளிக்காத பச்சிளம் குழந்தை இறந்தால், மேலும் சூடாகர்மம் செய்யப்பட்ட மிகச் சிறு குழந்தையும்—மூன்று வயது நிறைவதற்கு முன் இறந்தால்—சுத்தி உடனடியாகும்; நீண்ட அசௌசம் இல்லை.

Verse 7

द्व्यहेण क्षत्रिये शुद्धिस्त्रिभिर्वैश्ये मृते तथा शुद्धिः शूद्रे पञ्चभिः स्यात् प्राग्विवाहद् द्विषट्त्वहः

க்ஷத்திரியர் இறந்தால் இரண்டு நாட்களில் சுத்தி; வைசியர் இறந்தால் மூன்று நாட்களில்; சூத்ரர் இறந்தால் ஐந்து நாட்களில் சுத்தி உண்டாகும். ஆனால் திருமணத்திற்கு முன் (மரண அசௌசம்) பன்னிரண்டு நாட்கள் நீடிக்கும்.

Verse 8

यत्र त्रिरात्रं विप्राणामशौचं सम्प्रदृश्यते तत्र शूद्रे द्वादशाहः षण्णव क्षत्रवैशय्योः

பிராமணருக்கு மூன்று இரவுகள் ஆசௌசம் விதிக்கப்பட்ட இடத்தில், அதே நிலையில் சூத்ரனுக்கு பன்னிரண்டு நாட்கள்; க்ஷத்திரியனுக்கு ஆறு நாட்கள், வைசியனுக்கு ஒன்பது நாட்கள் (ஆசௌசக் காலம்) ஆகும்.

Verse 9

द्व्यब्दे नैवाग्निसंस्कारो मृते तन्निखनेद् भुवि न चोदकक्रिया तस्य नाम्नि चापि कृते सति

இரண்டு ஆண்டுகள் நிறைவடைவதற்கு முன் குழந்தை இறந்தால், அக்னிஸம்ஸ்காரம் (தகனம்) செய்யக் கூடாது; உடலை மண்ணில் புதைக்க வேண்டும். அந்தக் குழந்தைக்கு பெயரிடப்பட்டிருந்தாலும், அதற்காக உதகக் கிரியை செய்ய வேண்டியதில்லை.

Verse 10

जातदन्तस्य वा कार्या स्यादुपनयनाद्दश एकाहाच्छुद्ध्यते विप्रो यो ऽग्निवेदसमन्वितः

பற்கள் முளைத்தவருக்கு உபநயனம் செய்ய வேண்டும்; (ஆசௌசம்) பத்து நாட்கள். அக்னிவேதம் உடைய பிராமணன் ஒரே நாளில் தூய்மையடைகிறான்.

Verse 11

हीने हीनतरे चैव त्र्यहश् चतुरहस् तथा पञ्चाहेनाग्निहीनस्तु दशाहाद्ब्राह्मणव्रुवः

நியமிக்கப்பட்ட காலம் குறைந்தால் அல்லது மேலும் குறைந்தால், பிராயச்சித்தம் முறையே மூன்று நாட்கள் மற்றும் நான்கு நாட்கள். மேலும் ஐந்து நாட்கள் அக்னி பராமரிப்பின்றி இருந்தால், பத்து நாட்கள் (பிராயச்சித்தம்) என்று பிராமண மரபு கூறுகிறது.

Verse 12

विशुद्धिः कथितेति घ , ङ , ञ च द्विषट्ककमिति ट क्षत्रियो नवसप्ताहच्छुद्ध्येद्विप्रो गुणैर् युतः दशाहात् सगुणो वैश्यो विंशाहाच्छूद्र एव च

முழு தூய்மை இவ்வாறு கூறப்படுகிறது—க்ஷத்திரியன் ஒன்பது நாட்களில் தூய்மையடைகிறான்; குணங்களுடன் கூடிய பிராமணன் ஏழு நாட்களில். குணமுடைய வைசியன் பத்து நாட்களில், சூத்ரன் இருபது நாட்களில் தூய்மையடைகிறான்.

Verse 13

दशाहाच्छुद्ध्यते विप्रो द्वादशाहेन भूमिपः वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्ध्यति

பிராமணன் பத்து நாளில் சுத்தியடைவான்; அரசன் பன்னிரண்டு நாளில்; வைசியன் பதினைந்து நாளில்; சூத்ரன் ஒரு மாதத்தில் சுத்தியடைவான்.

Verse 14

गुणोत्कर्षे दशाहाप्तौ त्र्यहमेकाहकं त्र्यहे एकाहाप्तौ सद्यः शौचं सर्वत्रैवं समूहयेत्

உறவின் உயர்வு அதிகமாயின் அசௌசம் பத்து நாள் நீடிக்கும்; ‘மூன்று நாள்’ வகையில் அது ஒரு நாளாகும்; ‘ஒரு நாள்’ வகையில் சௌசம் உடனடியாகும். இவ்வாறு எல்லாச் சூழலிலும் விதியை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்.

Verse 15

दासान्तेवासिभृतकाः शिष्याश् चैवात्र वासिनः स्वामितुल्यमशौचं स्यान्मृते पृथक् पृथग्भवेत्

தாசர்கள், அந்தேவாசிகள் (வீட்டில் தங்கிப் படிக்கும் மாணவர்கள்), கூலியாளர்கள், மேலும் இங்கு வாழும் சீடர்கள்—எஜமானன் இறந்தால் இவர்களின் அசௌசம் எஜமானனுக்குச் சமம்; ஆனால் இவர்களில் யாரேனும் இறந்தால், அசௌசம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக (தம் உறவின்படி) அனுசரிக்க வேண்டும்.

Verse 16

मरणादेव कर्तव्यं संयोगो यस्य नाग्निभिः दाहादूर्ध्वमशौचं स्याद्यस्य वैतानिको विधिः

வேத அக்கினிகளுடன் (ஶ்ரௌதாக்னி) தொடர்பில்லாதவர்க்கு கடமை மரணக் கணத்திலிருந்தே தொடங்க வேண்டும்; வைதானிக (ஶ்ரௌத-அக்கினி) முறையைப் பின்பற்றுவோர்க்கு அசௌசம் தகனச் சடங்குக்குப் பின் கணிக்கப்படுகிறது.

Verse 17

सर्वेषामेव वर्णानान्त्रिभागात् स्पर्शनम्भवेत् त्रिचतुःपञ्चदशभिः स्पृश्यवर्णाः क्रमेण तु

எல்லா வர்ணங்களிலும் (ஒலிகளிலும்) ஸ்பர்ஶம் மூன்று பகுப்பால் உண்டாகும்; மேலும் ஸ்ப்ருஶ்ய-வர்ணங்கள் முறையே மூன்று, நான்கு, பதினைந்து என்ற குழுக்களாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 18

चतुर्थे पञ्चमे चैव सप्तमे नवमे तथा अस्थिसञ्चयनं कार्यं वर्णानामनुपूर्वशः

நான்காம், ஐந்தாம், ஏழாம், ஒன்பதாம் நாள்களிலும் அஸ்தி-சஞ்சயனச் சடங்கைச் செய்ய வேண்டும்; அது நான்கு வர்ணங்களுக்கும் முறையே விதிக்கப்பட்டது.

Verse 19

अहस्त्वदत्तकन्यासु प्रदत्तासु त्र्यहं भवेत् पक्षिणी संस्कृतास्वेव स्वस्रादिषु विधीयते

‘ஹஸ்ததானம்’ இன்றி திருமணத்தில் அளிக்கப்பட்டு வெறும் ‘பிரதத்தா’ எனக் கருதப்படும் கன்னியர்க்கு மூன்று நாட்கள் (சௌசம்/ஆசாரம்) விதிக்கப்படுகிறது. ‘பக்ஷிணீ’ அனுஷ்டானம் முறையாகச் சடங்குகளால் ஸம்ஸ்க்ருத (ஸம்ஸ்காரமடைந்த) பெண்கள்—சகோதரி முதலியோருக்கே—விதிக்கப்பட்டது.

Verse 20

पितृगोत्रं कुमारीणां व्यूढानां भर्तृगोत्रता जलप्रदानं पित्रे च उद्वाहे चोभयत्र तु

கன்னியர்க்கு பித்ரு-கோத்திரமே உரியது; திருமணமான பெண்களுக்கு பர்த்ரு-கோத்திரமே உரியது. தந்தைக்கு ஜல-ப்ரதானம் திருமணச் சூழலிலும் செய்ய வேண்டும்—உண்மையில் இரு நிலையிலும்.

Verse 21

दशाहोपरि पित्रोश् च दुहितुर्मरणे त्र्यहं सद्यः शौचं सपिण्डानां पूर्वं चूडाकृतेर्द्विज

ஓ த்விஜா! தாய்-தந்தையருக்கான சௌசம் பத்து நாட்களை மீறும்; ஆனால் மகளின் மரணத்தில் மூன்று நாட்கள். ஸபிண்ட உறவினர்க்கு சௌசம் உடனடியாக (ஸத்ய:) அமையும்—மேலும் சூடாக்ருதி (முண்டனச் சடங்கு) செய்வதற்கு முன்பும் இந்நியமம் பொருந்தும்.

Verse 22

एकाहतो ह्य् आविविहादूर्ध्वं हस्तोदकात् त्र्यहं पक्षिणी भ्रातृपुत्रस्य सपिण्डानां च सद्यतः

திருமணத்திற்கு முன் நிலை (அவிவாஹித) வரை ஒரு நாள் சௌசம்; ‘ஹஸ்தோதகம்’ (கையால் ஜல-ப்ரதானம்/கிருஹ்ய உறவு) காரணமாக மூன்று நாட்கள். இல்லத்துப் பெண், சகோதரன் மகன், மேலும் ஸபிண்ட உறவினர்க்கு சௌசம் உடனடியாக (ஸத்ய:) எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 23

दशाहाच्छुद्ध्यते विप्रो जन्महानौ स्वयोनिषु षद्भिस्त्रिभिरहैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

தம் வர்ணக் குழுவினுள் பிறப்பு அல்லது மரண அசௌசம் ஏற்பட்டால் பிராமணன் பத்து நாளில் சுத்தியடைவான்; க்ஷத்திரியன் ஆறு நாளில், வைசியன் மூன்று நாளில், சூத்ரன் ஒரு நாளில் சுத்தியடைவான்.

Verse 24

एतज्ज्ञेयं सपिण्डानां वक्ष्ये चानौरसादिषु अनौरसेषु पुत्रेषु भार्यास्वन्यगतासु च

இது சபிண்ட உறவினருக்குரியதாக அறியப்பட வேண்டும்; மேலும் அனௌரச (உயிரியல் அல்லாத) புதல்வர்கள் முதலியவற்றைப் பற்றியும், அனௌரச புதல்வர்கள் மற்றும் பிறரிடம் சென்ற மனைவிகள் பற்றியும் நான் விளக்குவேன்.

Verse 25

परपूर्वासु च स्त्रीषु त्रिरात्राच्छुद्धिरिष्यते वृथासङ्करजातानां प्रव्रज्यासु च तिष्ठतां

திருமணமாகி பிற குடும்பத்திற்குச் சென்ற பெண்களுக்கு மூன்று இரவுகளில் சுத்தி விதிக்கப்படுகிறது; அதுபோலவே ஒழுங்கற்ற/அகதியான கலப்பில் பிறந்தவர்களுக்கும், பிரவ்ரஜ்யா (துறவு) நிலையில் இருப்பவர்களுக்கும் அதே மூன்று இரவுச் சுத்தி ஏற்கப்படுகிறது.

Verse 26

आत्मनस्त्यागिनाञ्चैव निवर्तेतोदकक्रिया मात्रैकया द्विपितरौ भ्रतरावन्यगामिनौ

தம் உரிமை/கோரிக்கையைத் துறந்தவர்களுக்கு உதக-கிரியா (நீர்-தர்ப்பணம்) நிறுத்தப்படுகிறது. தாயின் மூலம் மட்டும் இரண்டு பிதர்கள் (இயற்கைத் தந்தை மற்றும் மாற்றுத் தந்தை) சேவிக்கப்படலாம்; ஆனால் பிற குடும்பத்திற்குச் சென்ற சகோதரர்கள் விலக்கப்படுவர்.

Verse 27

एकाहः सूतके तत्र मृतके तु द्व्यहो भवेत् सपिण्डानामशौचं हि समानोदकतां वदे

சூதகம் (பிறப்பு அசௌசம்) ஏற்பட்டால் அங்கு ஒரு நாள் அசௌசம்; மரணம் (மரண அசௌசம்) ஏற்பட்டால் இரண்டு நாள். சபிண்ட உறவினரின் அசௌசம் ‘சமானோதக’ (ஒரே இறுதிநீர்-அர்ப்பண உறவு) வரையென கூறப்படுகிறது.

Verse 28

बाले देशान्तरस्थे च पृथक्पिण्डे च संस्थिते सवासा जलमाप्लुत्य सद्य एव विशुद्ध्यति

குழந்தை தொடர்பாகவும், அயல்நாட்டில் இருப்பினும், தனிப் பிண்டம்/தனியாகப் பிரிக்கப்பட்ட பகுதியில் இருப்பினும், உடையுடன் நீரில் நீராடினால் உடனே சுத்தி அடைகிறான்।

Verse 29

दशाहेन सपिण्डास्तु शुद्ध्यन्ति प्रेतसूतके त्रिरात्रेण सुकुल्यास्तु स्नानात् शुद्ध्यन्ति गोत्रिणः

பிரேத-சூதக அசௌசத்தில் சபிண்ட உறவினர் பத்து நாளில் சுத்தி அடைவர்; சுகுல்ய உறவினர் மூன்று இரவுகளில்; ஒரே கோத்திரத்தார் நீராடுதலால் சுத்தி அடைவர்।

Verse 30

सपिण्डता तु पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते समानोदकभावस्तु निवर्तेताचतुर्दशात्

ஆண் வழித் தலைமுறையில் சபிண்டத் தொடர்பு ஏழாம் தலைமுறையில் முடிவடைகிறது; ஆனால் சமானோதக நிலை (ஒரே உதகதான மரபு) பதினான்காம் தலைமுறைக்குப் பின் நீங்குகிறது।

Verse 31

जन्मनामस्मृते वैतत् तत्परं गोत्रमुच्यते विगतन्तु विदेशस्थं शृणुयाद्यो ह्य् अनिर्दशं

பிறப்புப் பெயர் நினைவுக்கு வந்தால் அதற்கேற்ப கோத்திரம் கூறப்பட வேண்டும். ஆனால் ஒருவர் சென்றுவிட்டு அயல்நாட்டில் வாழ்ந்தால், அவனுடைய (கோத்திரம் முதலியவை) ‘அநிர்தச’—நேரடியாகச் சுட்டிக் காட்ட இயலாத—ஒருவரிடமிருந்து கேட்டு அறிய வேண்டும்।

Verse 32

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवाशुचिर्भवेत् अतिक्रान्ते दशाहे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

பத்து இரவுகளான அசௌசக் காலத்தில் எவ்வளவு மீதமிருக்கிறதோ, அவ்வளவு காலமே அசுத்தம் நீடிக்கும். ஆனால் பத்து நாட்கள் கடந்துவிட்டால், மூன்று இரவுகள் மட்டுமே அசுத்தம் உண்டாகும்।

Verse 33

संवत्सरे व्यतीते तु स्पृष्ट्वैवापो विशुद्ध्यति मृतके तु त्र्यहो भवेदिति घ , ङ , ञ च मतके तु तथा भवेदिति झ स्नाता इति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च मातुले पक्षिणो रात्रिः शिष्यत्विग्बान्धवेषु च

ஒரு ஆண்டு கடந்தபின் நீர் தொடுதலால் மட்டுமே தூய்மையடையும். மృతகத்தில் மூன்று நாள் அசௌசம் உண்டு என்று ‘க, ங, ஞ’ (gha, ṅa, ña) பாடங்கள் கூறுகின்றன; மாதகத்திலும் அதேபோல் என்று ‘஝’ (jha) பாடம் கூறுகிறது. ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும் என்று ‘க, க, க, ங, ச, ஜ’ (kha, ga, gha, ṅa, cha, ja) பாடங்கள் விதிக்கின்றன. மாதுலன், பக்ஷிண் (அந்த்யேஷ்டி செய்பவர்), சீடன், ரித்விக் மற்றும் உறவினருக்கு ஒரு இரவு அசௌசம்.

Verse 34

मृटे जामातरि प्रेते दैहित्रे भगिनीसुते श्यालके तत्सुते चैव स्नानमात्रं विधीयते

மருமகன் இறந்தால், அல்லது மகளின் மகன், சகோதரியின் மகன், மைத்துனன் (ஷ்யாலகன்) மற்றும் அவன் மகன் இறந்தால்—தூய்மைக்காக ஸ்நானம் மட்டும் விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 35

मातामह्यां तथाचार्ये मृते मातामहे त्र्यहं दुर्भिक्षे राष्ट्रसम्पाते आगतायां तथापदि

மாதாமஹி இறந்தால், அதுபோல ஆசார்யர் இறந்தால், மேலும் மாதாமஹன் இறந்தால்—மூன்று நாள் (அசௌச/அனுஷ்டான) காலம் உண்டு. பஞ்சம், நாட்டின் பேரழிவு, மற்றும் அத்தகைய அபத்து வந்தடைந்தபோதும் இதே விதி.

Verse 36

उपसर्गमृतानाञ्च दाहे ब्रह्मविदान्तथा सत्रिव्रति ब्रह्मत्तारिसङ्ग्रामे देशविप्लवे

உபசர்கம் (தொற்று/மகாமாரி) காரணமாக இறந்தவர்களின் தகனச் சடங்கில், மேலும் பிரஹ்மவித் (பிரஹ்மஞானி) தகனத்திலும்; சத்ர யாகத்தில் ஈடுபட்டவர், விரதஸ்தர், பிரஹ்மச்சாரி ஆகியோரின் விஷயத்திலும்; நிலைபெற்ற ஒழுங்கை குலைக்கும் போர், மற்றும் தேசவிப்லவம்/நிலப்பேரழிவு நேர்ந்தபோதும் (அதே விதி பொருந்தும்).

Verse 37

दाने यज्ञे विवाहे च सद्यः शौचं विधीयते विप्रगोनृपहन्तॄणामनुक्तं चात्मघातिनां

தானம், யாகம், திருமணம் ஆகியவற்றில் உடனடி சௌசம் (சத்யஃ-சுத்தி) விதிக்கப்படுகிறது. பிராமணன், பசு அல்லது அரசனை கொன்றவர்களுக்கும், மேலும் தற்கொலை செய்தவர்களுக்கும்—இங்கு விதி தெளிவாகக் கூறப்படவில்லை.

Verse 38

असाध्यव्याधियुक्तस्य स्वाध्याये चाक्षमस्य च प्रायश्चित्तमनुज्ञातमग्नितोयप्रवेशनं

குணப்படாத நோயால் பீடிக்கப்பட்டும் வேதஸ்வாத்யாயம் செய்ய இயலாதவருக்கும், பிராயச்சித்தமாக அக்கினியிலோ நீரிலோ பிரவேசிப்பது சாஸ்திரத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது।

Verse 39

अपमानात्तथा क्रोधात् स्नेहात्परिभवाद्भयात् उद्बध्य म्रियते नारी पुरुषो वा कथञ्चन

அவமானம், கோபம், பற்றுதல், இழிவு, பயம் ஆகிய காரணங்களால் பெண்ணோ ஆணோ எப்படியோ தூக்கிட்டுக் கொண்டு (தன்னைத் தானே நெரித்து) இறக்கலாம்।

Verse 40

आत्मघाती चैकलक्षं वसेत्स नरके शुचौ वृद्धः श्रौतस्मृतेर्लुप्तः परित्यजति यस्त्वसून्

தற்கொலை செய்தவன் ‘சுச’ எனப்படும் நரகத்தில் ஒரு இலட்சம் ஆண்டுகள் தங்குவான். அதுபோல, முதுமையடைந்திருந்தாலும் ஸ்ருதி‑ஸ்மிருதி விதிகளிலிருந்து வழுவி தன் செயலில் உயிரை விட்டவனும் அங்கேயே செல்கிறான்।

Verse 41

त्रिरात्रं तत्र शाशौचं द्वितीये चास्थिसञ्चयं तृतीये तूदकं कार्यं चतुर्थे श्राद्धमाचरेत्

அங்கே (தகனம் முடிந்த பின்) ஆசௌசம் மூன்று இரவுகள். இரண்டாம் நாளில் அஸ்தி-சஞ்சயம் செய்ய வேண்டும்; மூன்றாம் நாளில் உதக-கிரியா செய்ய வேண்டும்; நான்காம் நாளில் ஸ்ராத்தம் நடத்த வேண்டும்।

Verse 42

विद्युदग्निहतानाञ्च त्र्यहं शुद्धिः सपिण्डिके पाषण्डाश्रिता भर्तृघ्न्यो नाशौचोदकगाः स्त्रियः

மின்னல் அல்லது தீயால் இறந்தவர்களுக்குச் சபிண்ட உறவினரின் சுத்தி மூன்று நாட்கள். பாஷண்ட மதத்தைச் சார்ந்த, கணவனை கொன்ற (அல்லது கொலைக்குக் காரணமான), அல்லது ஆசௌசம் மற்றும் உதகதானம் கடைப்பிடிக்காத பெண்களுக்கு ஆசௌச‑உதகாதி வழக்கமான கிரியைகளில் உரிமை இல்லை।

Verse 43

पितृमात्रादिपाते तु आर्द्रवासा ह्य् उपोषितः प्रेते, भगिनीसुत इत्य् अपि इति ट यतिव्रतीति ज अपमानादथेति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च विद्युदादिहतानाञ्च त्र्यहाच्छुद्धिर्विधीयते इति ट अतीतेब्दे प्रकुर्वीत प्रेतकार्यं यथाविधि

தந்தை, தாய் முதலியோர் இறந்தால் ஈர (கழுவிய/தையலில்லா) ஆடை அணிந்து உபவாசம் செய்ய வேண்டும்; சகோதரியின் மகன் இறப்பினும் இதே விதி. மின்னல் முதலிய காரணங்களால் இறந்தவர்களுக்கு மூன்று நாட்கள் கழித்து சுத்தி விதிக்கப்படுகிறது. ஒரு ஆண்டு கடந்தால் விதிப்படி பிரேதகாரியம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 44

यः कश्चित्तु हरेत् प्रेतमसपिण्डं कथञ्चन स्नात्वा स्चेलः स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति

யாரேனும் எவ்விதமாகவாயினும் தன் சபிண்ட உறவினர் அல்லாத சடலத்தை எடுத்துச் சென்றால், அவர் ஆடையுடன் நீராடி, அக்னியைத் தொடிந்து, நெய் அருந்தினால் சுத்தி பெறுகிறார்.

Verse 45

यद्यन्नमत्ति तेषान्तु दशाहेनैव शुद्ध्यति अनदन्नन्नमह्न्येव न वै तस्मिन् गृहे वसेत्

அவர்களின் உணவை ஒருவர் உண்டால், அவர் பத்து நாட்களிலேயே சுத்தி பெறுகிறார். ஆனால் அவர்களின் உணவை உண்ணாவிட்டால், அந்த வீட்டில் ஒரு நாள்கூட தங்கக் கூடாது.

Verse 46

अनाथं व्राह्मणं प्रेतं ये वहन्ति द्विजातयः पदे पदे यज्ञफलं शुद्धिः स्यात् स्नानमात्रतः

உறவினரில்லாத பிராமணனின் சடலத்தை இருமுறை பிறந்தோர் எடுத்துச் சென்றால், அவர்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் யாகப் பலன் பெறுவர்; அவர்களின் சுத்தி நீராடுதல் மட்டுமால் நிறைவேறும்.

Verse 47

प्रेतीभूतं द्विजः शूद्रमनुगच्छंस्त्र्यहाच्छुचिः मृतस्य बान्धवैः सार्धं कृत्वा च परिदेवनं

பிரேதநிலையை அடைந்த சூத்ரனின் இறுதிச்சடங்கு ஊர்வலத்தை ஒரு இருமுறை பிறந்தவன் பின்தொடர்ந்தால், இறந்தவரின் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து பரிதேவனம் (அழுகை/புலம்பல்) செய்து மூன்று நாட்கள் கழித்து சுத்தி பெறுவான்.

Verse 48

वर्जयेत्तदहोरात्रं दानश्राद्धादि कामतः शूद्रायाः प्रसवो गेहे शूद्रस्य मरणं तथा

வீட்டில் சூத்ரப் பெண்ணுக்கு பிரசவம் நிகழ்ந்தாலோ, சூத்ரன் மரணம் ஏற்பட்டாலோ, அந்த முழு பகல்-இரவு தானம், ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்களை விதிப்படி தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 49

भाण्डानि तु परित्यज्य त्र्यहाद्भूलेपतः शुचिः न विप्रं स्वेषु तिष्ठत्सु मृतं शूद्रेण नाययेत्

மாசடைந்த பாத்திரங்களைத் துறந்து, மூன்று நாட்கள் கழித்து நிலத்தில் மண் பூசுவதால் தூய்மை பெறப்படும். தம் மக்கள் இருக்கையில் இறந்த பிராமணனை சூத்ரனால் எடுத்துச் செல்லச் செய்யக் கூடாது।

Verse 50

नयेत् प्रेतं स्नापितञ्च पूजितं कुसुमैर् दहेत् नग्नदेहं दहेन् नैव किञ्चिद्देहं परित्यजेत्

இறந்த உடலைக் குளிப்பாட்டி முறையாகப் பூஜித்து, மலர்களுடன் தகனம் செய்ய வேண்டும். நிர்வாண உடலைத் தகனம் செய்யக் கூடாது; உடலின் எந்தப் பகுதியையும் எஞ்ச விடக்கூடாது।

Verse 51

गोत्रजस्तु गृहीत्वा तु चितां चारोपयेत्तदा आहिताग्निर्यथान्यायं दग्धव्यस्तिभिरग्निभिः

அப்போது அதே கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் உடலை எடுத்துச் சிதையில் ஏற்ற வேண்டும். ஆஹிதாக்னி உடையவர் விதிப்படி நியமிக்கப்பட்ட யாகஅக்னிகளால் தகனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 52

अनाहिताग्निरेकेन लौकिकेनापरस् तथा अस्मात् त्वमभिजातो ऽसि त्वदयं जायतां पुनः

ஒருவர் அனாஹிதாக்னி; மற்றொருவர் சாதாரண இல்லத்தீயை மட்டும் பேணுபவர். இதிலிருந்து நீ பிறந்தாய்; இந்தப் பிள்ளை உன்னிடமிருந்து மீண்டும் பிறக்கட்டும்।

Verse 53

असौ स्वर्गाय लोकाय सुखाग्निं प्रददेत्सुतः सकृत्प्रसिञ्चन्त्युदकं नामगोत्रेण बान्धवाः

அவரின் ஸ்வர்கலோகப் பெறுதலுக்காக மகன் சுபமான தகனஅக்னியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். உறவினர்கள் பெயர்–கோத்திரம் கூறி ஒருமுறை நீரைத் தெளிக்க வேண்டும்.

Verse 54

दानश्राद्धादिकर्म चेति झ एवं मातामहाचार्यप्रेतानाञ्चोदकक्रिया काम्योदकं सखिप्रेतस्वस्रीयश्वश्रुरर्त्विजां

இவ்வாறு தானம், ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும். அதுபோல மாதாமஹன், ஆசார்யன் முதலிய பிரேதர்களுக்கான உதகக்ரியையும் செய்யப்பட வேண்டும். நண்பன், நண்பன் தொடர்புடைய பிரேதன், சகோதரியின் மகன், மாமியார், ரித்விஜர்கள் ஆகியோருக்குக் காம்ய-உதகமும் செய்யலாம்.

Verse 55

अपो नः शोशुचिदयं दशाहञ्च सुतो ऽर्पयेत् ब्राह्मणे दशपिण्डाः स्युः क्षत्रिये द्वादश स्मृताः

மகன் ‘அபோ நஃ ஷோஷுசிதயம்’ என்ற மந்திரத்தால் உதக அர்ப்பணம் செய்து, தசாஹக் கர்மத்தையும் நிறைவேற்ற வேண்டும். பிராமணனுக்கு பத்து பிண்டங்கள்; க்ஷத்திரியனுக்கு பன்னிரண்டு என்று ஸ்மிருதி கூறுகிறது.

Verse 56

वैश्ये पञ्चदश प्रोक्ताः शूद्रे त्रिंशत् प्रकीर्तिता पुत्रो वा पुत्रिकान्यो वा पिण्डं दद्याच्च पुत्रवत्

வைசியனுக்கு பதினைந்து, சூத்ரனுக்கு முப்பது (பிண்டத்திற்குரியோர்) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மகனோ அல்லது மகளின் மகனோ, மகனுக்கு இணையாகப் பிண்டம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 57

विदिश्य निम्बपत्राणि नियतो द्वारि वेश्मनः आचम्य चाग्निमुदकं गोमयं गौरसर्षपान्

ஒழுக்கத்துடன் இல்லத்தின் வாசலில் வேப்பிலை வைத்து ஆசமனம் செய்து, பின்னர் சுத்தி-பாதுகாப்பிற்காக அக்னி, உதகம், கோமயம், மஞ்சள் கடுகை பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 58

प्रविशेयुः समालभ्य कृत्वाश्मनि पदं शनैः अक्षरलवणान्नः स्युर् निर्मांसा भूमिशायिनः

விதியைத் தொட்ந்து அவர்கள் அந்த நியமத்தில் நுழைந்து, மெதுவாகக் கல்லின் மீது பாதம் வைத்து படிப்படியாகச் செல்ல வேண்டும். ஒரு எழுத்தளவு அளவிட்ட உணவும் உப்புச் சேர்த்த உணவும் உண்டு, மாமிசத்தைத் தவிர்த்து, தரையில் உறங்க வேண்டும்.

Verse 59

क्रीतलब्धाशनाः स्नाता आदिकर्ता दशाहकृत् अभावे ब्रह्मचारी तु कुर्यात्पिण्डोदकादिकं

நீராடிய முதன்மை கர்த்தா—தேவையான உணவுப் பொருட்களை வாங்கியும் பெற்றவராயினும்—தசாஹக்ருத் (பத்து நாள்) கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும். அவர் இல்லையெனில் பிரம்மச்சாரி பிண்டதானம், உதகதர்ப்பணம் முதலியவற்றை விதிப்படி செய்ய வேண்டும்.

Verse 60

यथेदं शावमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते जननेप्येवं स्यान्निपुणां शुद्धिमिच्छतां

சபிண்ட உறவினரிடத்தில் சாவால் உண்டாகும் ஆசௌசம் விதிக்கப்பட்டிருப்பதுபோல, பிறப்பின்போதும் அதேபோலவே இருக்க வேண்டும்—சரியான சுத்தியை நாடும் விவேகிகளுக்காக.

Verse 61

सर्वेषां शावमाशौचं मातापित्रोश् च सूतकं सूतकं मातुरेव स्यादुपस्पृश्य पिता शुचिः

அனைவருக்கும் சாவினால் சாவாசௌசம் உண்டு; தாய்-தந்தை இருவருக்கும் சூதகம் (பிறப்பாசௌசம்) எனக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் சூதகம் தாய்க்கே உரியது; தந்தை நீரைத் தொடுதல்/ஆசமனம் செய்து சுத்தனாவான்.

Verse 62

पुत्रजन्मदिने श्राद्धं कर्तव्यमिति निश्चितं तदहस्तत्प्रदानार्थं गोहिरण्यादिवाससां

மகன் பிறந்த நாளில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும் என்பது உறுதியாக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அதே நாளில் உடனடி தானத்திற்காக பசுக்கள், ஹிரண்யம் (தங்கம்) முதலியனவும் ஆடைகளும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 63

मरणं मरणेनैव सूतकं सूतकेन तु उभयोरपि यत् पूर्वं तेनाशौचेन शुद्ध्यति

மரணத்தால் உண்டாகும் அசௌசம் ம்ருதக அசௌசக் காலத்தாலேயே நீங்கும்; பிறப்பால் (சூதகம்) உண்டாகும் அசௌசம் சூதகக் காலத்தாலேயே நீங்கும். இரண்டும் ஏற்பட்டால் முதலில் ஏற்பட்ட அசௌசத்தாலேயே சுத்தி உண்டாகும்.

Verse 64

सूतके मृतकं चेत्स्यान् मृतके त्वथ सूतकं तत्राधिकृत्य मृतकं शौचं कुर्यान्न सूतकं

சூதகக் காலத்தில் ம்ருதகம் (மரண அசௌசம்) ஏற்பட்டாலும், ம்ருதகக் காலத்தில் சூதகம் ஏற்பட்டாலும்—அங்கு ம்ருதகத்தையே முன்னிட்டு ம்ருதகச் சுத்தியையே செய்ய வேண்டும்; சூதகச் சுத்தி அல்ல.

Verse 65

समानं लघ्वशौचन्तु प्रथमेन समापयेत् असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा

சமமான (ஒத்த) லகு-அசௌசத்தை முதல் விதிப்படி நிறைவு செய்ய வேண்டும்; சமமல்லாததை இரண்டாம் விதிப்படி—தர்மராஜன் (யமன்) உரைத்தபடி.

Verse 66

शावान्तः शाव आयाते पूर्वाशौचेन शुद्ध्यति गुरुणा लघु बाध्येत लघुना नैव तद्गुरु

ம்ருதக அசௌசம் முடிவில் மீண்டும் மரணம் ஏற்பட்டால், முன் ஓடிக்கொண்டிருந்த அசௌசத்தாலேயே சுத்தி உண்டாகும். கனமான அசௌசம் இலகுவானதை மேலிடும்; இலகுவானது கனமானதை மேலிடாது.

Verse 67

मृतके सूतके वापि रात्रिमध्ये ऽन्यदापतेत् तच्छेषेणैव सुद्ध्येरन् रात्रिशेषे द्व्यहाधिकात्

ம்ருதக அல்லது சூதக அசௌசத்தில் இரவு நடுப்பகுதியில் இன்னொரு நிகழ்வு ஏற்பட்டால், அந்த இரவின் மீதிப் பகுதியை மட்டும் கணக்கிட்டு சுத்தி பெறுவர்; இரவின் பிந்தைய பகுதியில் ஏற்பட்டால் இரண்டு நாட்கள் கூடுதலாக அசௌசம் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

Verse 68

प्रभाते यद्यशौचं स्याच्छुद्धेरंश् च त्रिभिर्दिनैः उभयत्र दशाहानि कुलस्यान्नं न भुज्यते

காலையில் ஆசௌசம் ஏற்பட்டால், சுத்தியின் ஒரு பகுதி மூன்று நாட்களில் நிறைவேறும்; ஆனால் இரு நிலையிலும் பத்து நாட்கள் குடும்பத்தின் சமைத்த அன்னத்தை உண்ணக் கூடாது।

Verse 69

दानादि निनिवर्तेत कुलस्यान्नं न भुज्यते अज्ञाते पातकं नाद्ये भोक्तुरेकमहो ऽन्यथा

தானம் முதலியவற்றைத் தவிர்த்து, அந்தக் குடும்பத்தின் அன்னத்தை உண்ணாதிருப்பான். (குற்றம்) அறியாமல் இருந்தால் உணவில் பாவம் இல்லை; இல்லையெனில் பாவம் உண்ணுபவனுக்கே உண்டாகும்।