Adhyaya 170

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम एकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच महापापानुयुक्तानां प्रायश्चित्तानि वच्मिते संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘பிராயச்சித்தங்கள்’ எனும் ஏகோனஸப்தத்யதிகசததம (169ஆம்) அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ஸப்தத்யதிகசததம (170ஆம்) அதிகாரம் ‘பிராயச்சித்தங்கள்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—மகாபாபங்களில் ஈடுபட்டோருக்கான பிராயச்சித்தங்களை நான் உரைப்பேன்; பத்திதனுடன் பழகுபவன் ஒரு ஆண்டுக்குள் அந்தச் சங்கதோஷத்தால் பத்திதனாகிறான்.

Verse 2

याजनाद्ध्यापनाद्यौनान्न तु यानाशनासनात् यो येन पतितेनैषां संसर्गं याति मानवः

பத்திதனுடன் யாஜனம் (அவனுடைய யாகத்தில் புரோகிதமாக இருப்பது), அத்யாபனம் (அவனுக்குக் கற்பித்தல்), மற்றும் யௌன உறவு ஆகியவற்றால் பத்தித-சங்கதோஷம் உண்டாகும்; ஆனால் வெறும் பயண வாகனம், உணவு, அல்லது ஆசனம் பகிர்வதால் அல்ல. எந்த எந்த பத்திதனுடன் மனிதன் இவ்வாறு தொடர்பு கொள்கிறானோ, அந்த அந்த நபராலேயே அவன் அந்தக் கலங்கிய சங்கத்தில் புகுந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 3

स तस्यैव व्रतं कुर्यात्तत्संसर्गस्य शुद्धये पतितस्योदकं कार्यं सपिण्डैर् बान्धवैः सह

அவனுடன் (பத்திதனுடன்) ஏற்பட்ட சங்கதோஷத்தின் சுத்திக்காக அதே வகை விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். மேலும் அந்த ‘பத்தித’ நபருக்கான உதகக் கிரியை (நீர்தர்ப்பணம்) சபிண்ட உறவினரும் பிற உறவினரும் சேர்ந்து செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

निन्दिते ऽहनि सायाह्णे ज्ञात्यृत्विग् गुरुसन्निधौ दासो घटमपां पूर्णं पर्यस्येत् प्रेतवत्पदा

அபசகுன நாளில் மாலைக்காலத்தில், உறவினர்கள், ரித்விக்கள், குரு முன்னிலையில், ஒரு பணியாளர் நீரால் நிரம்பிய குடத்தை பிரேதகாரிய விதிப்படி காலால் கவிழ்க்க வேண்டும்.

Verse 5

अहोरात्रमुपासीतन्नशौचं बान्धवैः सह निवर्तयेरंस्तस्मात्तु ज्येष्ठांशम्भाषणादिके

அவன் ஒரு அஹோராத்திரம் (பகல்-இரவு) முழுவதும் கட்டுப்பாடு/விரதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; அப்போது உறவினர்களுடன் சேர்ந்து அந்த அசௌசம் நீங்கும். ஆகவே அந்த நேரத்தில் மூத்தவர்களுடன் பேசுதல் முதலான தொடர்புகளையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 6

ज्येष्ठांशम्प्राप्नुयाच्चास्य यवीयान् गुणतो ऽधिकः महापापोपपन्नानामिति ङ प्रायश्चित्तं वदामि त इति झ प्रेतवत् सदेति ख , ग , घ , ङ च प्रायश्चित्ते तु चरिते पूर्णं कुम्भमपां नवं

இவ்விடத்தில் குணத்தில் மேம்பட்ட இளையவன் (சகோதரன்/உறவினர்) மூத்தவனின் பங்கினைப் பெற வேண்டும். மகாபாபங்களால் மாசுற்றவர்களைப் பற்றித்—பாடபேதங்களின்படி—நான் பிராயச்சித்தத்தை உரைக்கிறேன். சில பாடங்களில் ‘ப்ரேதவத்’ (அசௌசநிலை) எனக் கருத வேண்டும் என்று உள்ளது. பிராயச்சித்தம் நிறைவேறிய பின் புதிய, நீரால் நிரம்பிய பூர்ணகலசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 7

तेनैव सार्धं प्राश्येयुः स्नात्वा पुण्यजलाशये एवमेव विधिं कुर्युर्योषित्सु पपितास्वपि

புண்ணிய நீர்நிலையிலே நீராடி, அவர்கள் அவனுடன் சேர்ந்து உணவு உண்ண வேண்டும். இதே விதியை பெண்களிடத்திலும், அவர்கள் பதிதா (வீழ்ந்த நிலை) ஆனாலும், அதேபடி நடத்த வேண்டும்.

Verse 8

वस्त्रान्नपानन्देयन्तु वसेयुश् च गृहान्तिके तेषां द्विजानां सावित्री नानूद्येत यथाविधि

அவர்களுக்கு ஆடை, உணவு, பானம் அளித்து, வீட்டின் அருகே தங்கச் செய்ய வேண்டும். அந்த த்விஜர்களுக்குச் சாவித்ரீ (காயத்ரீ) மந்திர ஜபம் விதிமீறி செய்யப்படாமல், சாஸ்திர விதிப்படியே செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 9

तांश्चारयित्वा त्रीन् कृछ्रान् यथाविध्युपनाययेत् विकर्मस्थाः परित्यक्तास्तेषां मप्येतदादिशेत्

அவர்களிடம் விதிப்படி மூன்று க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தங்களைச் செய்யவைத்து, நியமப்படி மீண்டும் உபநயனம் (மறுதீட்சை) செய்ய வேண்டும். தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களில் ஈடுபட்டு விலக்கப்பட்டவர்களுக்கும் இதே கட்டளை பொருந்தும்.

Verse 10

जपित्वा त्रीणि सावित्र्याः सहस्त्राणि समाहितः मासङ्गोष्ठे पयः पीत्वा मुच्यते ऽसत्प्रतिग्रहात्

ஒருமுகச் சித்தத்துடன் சாவித்ரீ (காயத்ரீ) மந்திரத்தை மூன்று ஆயிரம் முறை ஜபித்து, கோசாலையில் ஒரு மாதம் பால் அருந்தினால், அசத் பிரதிக்ரஹம் (அயோக்ய தானம் ஏற்றல்) என்ற குற்றத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Verse 11

ब्रात्यानां याजनं कृत्वा परेषामन्त्यकर्म च अभिचारमहीनानान्त्रिभिः कृच्छैर् व्यपोहति

பிராத்யர்களுக்காக யாஜனம் (புரோகிதச் செயல்) செய்து, பிறரின் அந்த்யகர்மத்தையும் செய்தால், அத்தகைய அநுசிதச் செயலால் உண்டான தோஷம் மூன்று க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தங்களால் நீங்கும்।

Verse 12

शरणागतं परित्यज्य वेदं विप्लाव्य च द्विजः संवत्सं यताहारस्तत्पापमपसेधति

சரணாகதனை கைவிட்டு, வேதத்தை மீறி/அவமதித்த இருபிறப்பன், ஒரு ஆண்டு யதாஹாரம் (கட்டுப்படுத்திய உணவு) கொண்டு வாழ்ந்து அந்தப் பாவத்தை நீக்குவான்।

Verse 13

श्वशृगालखरैर् दष्टो ग्राम्यैः क्रव्याद्भिरेव च नरोष्ट्राश्वैर् वराहैश् च प्राणायामेन शुद्ध्यति

நாய், நரி, கழுதை போன்றவற்றாலும், வீட்டுப்பிராணிகள் மற்றும் மாமிசம் உண்ணும் உயிர்களாலும், மேலும் மனிதன், ஒட்டகம், குதிரை, வராகம் முதலியவற்றாலும் கடிக்கப்பட்டவன் பிராணாயாமத்தால் சுத்தமடைவான்।

Verse 14

स्नातकव्रतलोपे च कर्मत्यागे ह्य् अभोजनं हुङ्कारं ब्राह्मणस्योक्त्वा त्वङ्करञ्च गरीयसः

ஸ்நாதகன் தன் விரதங்களை மீறினாலும், கடமைக் கர்மங்களை விட்டாலும் ‘அபோஜனம்’ (உண்ணாமை/உபவாசம்) பிராயச்சித்தம். பிராமணனை நோக்கி ‘ஹுங்’ எனச் சொல்லுதல், மேலும் கடுமையான ‘த்வங்-கர’ என உரைத்தலும் தோஷம் தரும்।

Verse 15

स्नात्वानश्नन्नहःशेषमभिवाद्य प्रसादयेत् अवगूर्य चरेक्षच्छ्रमतिकृच्छ्रन्निपातने

குளித்து, நாளின் மீதிப் பகுதி முழுவதும் உணவு உண்ணாமல், வணங்கி அருள்பிரசாதம்/அனுகிரகம் வேண்ட வேண்டும். தூய்மையுடன் எச்சரிக்கையாக நடக்க வேண்டும்; விழுந்தால் சிரமமும் மிகுந்த துன்பமும் உண்டாகும்।

Verse 16

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं कुर्वीत विप्रस्योत्पाद्य शोणितं न युज्येतेति ख कृच्छ्रैर् विशुद्ध्यति इति ग , घ , ङ च नरोष्टविड्वराहैश्चेति ङ क्रूङ्कारमिति ख , घ , छ च ओङ्कारमिति ग , ङ च हङ्कारञ्चेति ख चाण्डालादिरविज्ञातो यस्य तिष्ठेत वेश्मनि

ஒருவன் பிராமணனின் இரத்தம் சிந்தச் செய்தால், அவன் ‘க்ருச்ச்ராதிக்ருச்ச்ர’ எனும் மேலும் கடுமையான க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். சில பாடங்களில் ‘அல்லாமல் அது உரியது அல்ல’ என்றும், சிலவற்றில் ‘க்ருச்ச்ர விரதங்களால் சுத்தி உண்டாகும்’ என்றும் கூறப்படுகிறது. சில பிரதிகளில் மனிதன், ஒட்டகம், பன்றி, வராகம் முதலியவற்றால் உண்டாகும் அசுத்தமும், ‘க்ரூங்’, ‘ஓம்’, ‘ஹம்’ போன்ற பிராயச்சித்த உச்சாரணங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. யாருடைய வீட்டிலும் அறியப்படாத சாண்டாளாதி தங்கினால், அதற்கும் சுத்திகரிப்பு விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 17

सम्यग् ज्ञातस्तु कालेन तस्य कुर्वीत शोधनं चान्द्रायणं पराकं वा द्विजानान्तु विशोधनं

குற்றம்/அசுத்தம் அதன் உரிய காலம் மற்றும் சூழ்நிலையுடன் சரியாக அறியப்பட்டபின், அதற்கான சுத்திகரிப்பைச் செய்ய வேண்டும்—சாந்திராயணப் பிராயச்சித்தமோ அல்லது பராகப் பிராயச்சித்தமோ; இதுவே த்விஜர்களின் சுத்தி வழி எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 18

प्राजापत्यन्तु शूद्राणां शेषन्तदनुसारतः गुंडङ्कुसुम्भं लवणं तथा धान्यानि यानि च

சூத்ரர்களுக்கான வாழ்வாதார முறை ‘ப்ராஜாபத்ய’ வகை எனக் கூறப்படுகிறது; மீதியவை அதற்கேற்ப பின்பற்றப்பட வேண்டும். அவர்கள் குண்ட, குசும்ப (சாஃப்ளவர்), உப்பு மற்றும் பலவகை தானியங்களில் வாணிபம்/பரிவர்த்தனை செய்யலாம்।

Verse 19

कृत्वा गृहे ततो द्वारि तेषान्दद्याद्धुताशनं मृणमयानान्तु भाण्डानां त्याग एव विधीयते

வீட்டிற்குள் கர்மத்தைச் செய்து முடித்த பின், வாசலில் அந்த (மீதமுள்ள/பயன்பட்ட பொருட்களை) ஹுதாசன அக்கினிக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மண் பாத்திரங்களின் விஷயத்தில் அவற்றைத் துறந்து விடுதல் மட்டுமே விதியாகும்।

Verse 20

द्रव्याणां परिशेषाणां द्रव्यशुद्धिर्विधीयते कूपैकपानसक्ता ये स्पर्शात्सङ्कल्पदूषिताः

பொருட்களின் மீதமுள்ள பகுதிகளுக்குப் பொருள்-சுத்தி விதிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக ஒரே கிணற்றின் நீரையே குடிப்பதில் பற்றுள்ளவர்கள், (அசுத்த) சங்கல்பத்தால் தொடுதலினாலேயே மாசுபடுவர்—அவர்களுக்குச் சிறப்பு சுத்தி விதி கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 21

शुद्ध्येयुरुपवासेन पञ्चगव्येन वाप्यथ यस्तु संस्पृश्य चण्डालमश्नीयाच्च स्वकामतः

உபவாசத்தினாலோ அல்லது பஞ்சகவ்யம் அருந்துவதினாலோ சுத்தி பெறலாம். ஆனால் சண்டாளனைத் தொட்டு அறிந்தே விருப்பத்துடன் உண்பவன் அசௌசத் தோஷம் அடைந்து, பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டியவன் ஆவான்.

Verse 22

द्विजश्चान्द्रायणं कुर्यात्तप्तकृच्छ्रमथापि वा भाण्डसङ्कलसङ्कीर्णश्चाण्डालादिजुगुप्सितैः

இருமுறை பிறந்தவன் (த்விஜன்) சண்டாளன் முதலிய இழிந்தவர்களுடன் தொடர்புடைய பாத்திரங்கள், சங்கிலி முதலியவற்றைத் தொடுவதால் மாசடைந்தால், சந்திராயணப் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது மாற்றாக தப்த-க்ருச்சிரம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 23

भुक्त्वापीत्वा तथा तेषां षड्रात्रेण विशुद्ध्यति अन्त्यानां भुक्तशेषन्तु भक्षयित्वा द्विजातयः

அவர்களுடன் தொடர்புடைய உணவு அல்லது பானத்தை உண்டு/அருந்தினால் ஆறு இரவுகளில் சுத்தி பெறலாம். ஆனால் த்விஜர்கள் அந்த்யஜர்களின் உண்ட மீதியை (ஜூத்தைக்) கொண்டால் அது கடுமையான குற்றம்; விதிப்படி பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

व्रतं चान्द्रायणं कुर्युस्त्रिरात्रं शूद्र एव तु चण्डालकूपभाण्डेषु अज्ञानात्पिवते जलं

சூத்ரன் அறியாமையால் சண்டாளனின் கிணற்றிலோ அல்லது சண்டாளனின் பாத்திரங்களிலோ இருந்து நீர் அருந்தினால், சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; அல்லது மூன்று இரவுகள் விரதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 25

द्विजः शान्तपनं कुर्याच्छूद्रश्चोपवसेद्दिनं चण्डालेन तु संस्पृष्टो यस्त्वपः पिवते द्विजः

த்விஜன் சாந்தபனப் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; சூத்ரன் ஒரு நாள் உபவாசம் இருக்க வேண்டும். மேலும் சண்டாளன் தொட்ட பின் நீர் அருந்தும் த்விஜனும் விதிப்படி நிர்ணயிக்கப்பட்ட பிராயச்சித்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 26

त्रिरात्रन्तेन कर्तव्यं शूद्रश्चोपवसेद्दिनं उच्छिष्टेन यदि स्पृष्टः शुना शूद्रेण वा द्विजः

ஒரு த்விஜன் உச்சிஷ்டம், நாய் அல்லது சூத்ரன் தொடுதலால் தீண்டப்பட்டால், மூன்று இரவுகள் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; சூத்ரன் ஒரு நாள் உபவாசம் இருக்க வேண்டும்।

Verse 27

स्पर्शसङ्कल्पभूषिता इति झ संसृष्ट इति क यदेति ख , ग , घ , ङ , छ च उपोष्य रजनीमेकां पञ्चगव्येन शुद्ध्यति वैश्येन क्षत्रियेणैव स्नानं नक्तं समाचरेत्

‘தொடுதலின் போது சங்கல்பத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டது’, ‘கலந்தது/மாசடைந்தது’, ‘அப்படியானால்’ போன்ற இடங்களில்—ஒரு இரவு உபவாசம் இருந்து பஞ்சகவ்யம் எடுத்தால் சுத்தி பெறும்; வைசியனும் க்ஷத்திரியனும் விதிப்படி நக்தஸ்நானம் (மாலை ஸ்நானம்) செய்ய வேண்டும்।

Verse 28

अध्वानं प्रस्थितो विप्रः कान्तारे यद्यनूदके पक्वान्नेन गृहीतेन मूत्रोच्चारङ्करोति वै

பயணத்தில் சென்ற பிராமணன் நீரில்லா காட்டுப்பகுதியில் இருந்தால், தன்னுடன் எடுத்துச் சென்ற சமைத்த அன்னத்தைப் பயன்படுத்தி மூத்திரவிடுதல் செய்ய வேண்டும்।

Verse 29

अनिधायैव तद्द्रव्यं अङ्गे कृत्वा तु संस्थितं शौचं कृत्वान्नमभ्युक्ष्य अर्कस्याग्नेयश् च दर्शयेत्

அந்தப் பொருளை கீழே வைக்காமல், உடலில் வைத்துக் கொண்டு நிலையாக இருந்து சௌசம் செய்து; பின்னர் அன்னத்தின் மீது நீர் தெளித்து, ஆக்னேய திசையில் அர்க்கன் (சூரியன்) மற்றும் அக்னிக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 30

म्लेच्छैर् गतानां चौरैर् वा कान्तारे वा प्रवासिनां भक्ष्याभक्ष्यविशुद्ध्यर्थं तेषां वक्ष्यामिनिष्कृतिं

ம்லேச்சர்களுடன் சென்றவர்கள், அல்லது திருடர்களுடன் இருந்தவர்கள், அல்லது காட்டில் பயணிகளாக வாழ்ந்தவர்கள்—இவர்களுக்கு உண்ணத்தக்கது/உண்ணக்கூடாதது தொடர்பான சுத்திக்காக அவர்களுடைய பிராயச்சித்த முறையை நான் கூறுகிறேன்।

Verse 31

पुनः प्राप्य स्वदेशञ्च वर्णानामनुपूर्वशः कृच्छ्रस्यान्ते ब्राह्मणस्तु पुनः संस्कारमर्हति

மீண்டும் தன் நாட்டை அடைந்து, வர்ணங்களின் ஒழுங்கின்படி மீள நிறுவப்பட்ட பின், க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தம் முடிவுற்றதும் பிராமணன் மறுபடியும் ஸம்ஸ்காரத்தைச் செய்யத் தகுதியுடையவன் ஆவான்।

Verse 32

पादोनान्ते क्षत्रियश् च अर्धान्ते वैश्य एव च पादं कृत्वा तथा शूद्रो दानं दत्वा विशुद्ध्यति

பிராயச்சித்தத்தில் நான்கில் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமிருக்கையில் க்ஷத்திரியன் சுத்தமடைவான்; பாதி மீதமிருக்கையில் வைசியன் சுத்தமடைவான்; அதுபோல சூத்ரன் நான்கில் ஒன்றைச் செய்து தானம் அளித்த பின் சுத்தமடைவான்।

Verse 33

उदक्या तु सवर्णा या स्पृष्टा चेत् स्यादुदक्यया तस्मिन्नेवाहनि स्नाता शुद्धिमाप्नोत्यसंशयं

ஒரே வர்ணத்தைச் சேர்ந்த ரஜஸ்வலையான பெண், மற்றொரு ரஜஸ்வலையால் தொடப்பட்டால், அன்றே நீராடினால் அவள் ஐயமின்றி சுத்தியடைவாள்।

Verse 34

रजस्वला तु नाश्नीयात् संस्पृष्टा हीनवर्णया यावन्न शुद्धिमाप्नोति शुद्धस्नानेन शुद्ध्यति

ரஜஸ்வலையான பெண் அந்த நிலையில் உணவு உண்ணக் கூடாது. தாழ்ந்த வர்ணத்துப் பெண் தொட்ந்திருந்தால், சுத்தி பெறும் வரை விலகியிருக்க வேண்டும்; முறையான சுத்தி-நீராடலால் அவள் சுத்தமடைவாள்।

Verse 35

मूत्रं कृत्वा व्रजन्वर्त्म स्मृतिभ्रंशाज्जलं पिवेत् अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

வழியில் சென்று கொண்டிருக்கையில் சிறுநீர் கழித்த பின், நினைவிழப்பால் (அவிவேகமாக) நீர் குடித்துவிட்டால், ஒரு நாள் ஒரு இரவு (பரிகார நிலையில்) இருந்து பஞ்சகவ்யத்தை எடுத்துக்/பயன்படுத்தி சுத்தமடைவான்।

Verse 36

मूत्रोच्चारं द्विजः कृत्वा अकृत्वा शौचमात्मनः मोहाद्भुक्त्वा त्रिरात्रन्तु यवान् पीत्वा विशुद्ध्यति

ஒரு த்விஜன் சிறுநீர் கழித்த பின் மயக்கத்தால் தனிச்சௌசம் செய்யாமல் உண்பானாயின், மூன்று இரவுகள் யவோதகம் (பார்லி நீர்) அருந்தி சுத்தி பெறுவான்।

Verse 37

ये प्रत्यवसिता विप्राः प्रव्रज्यादिबलात्तथा भक्ष्यभोज्यविशुद्ध्यर्थमिति झ लोभाद्भुक्त्वेति ख , ग , घ , ङ , छ च अनाशकनिवृताश् च तेषां शुद्धिः प्रचक्ष्यते

நியத ஒழுக்கத்தில் நிலைத்திருக்கும் பிராமணர்கள், மேலும் பிரவ்ரஜ்யா முதலிய சூழ்நிலைகளின் கட்டாயத்தால் செய்தவர்கள், ‘உண்ணத்தக்க-பானத்தக்கவற்றின் சுத்திக்காக’ என்று எண்ணி உண்டவர்கள், ஆசையால் உண்டவர்கள், நோன்பை முறித்தவர்கள்—இவர்களுக்கான சுத்தி (பிராயச்சித்தம்) இப்போது கூறப்படுகிறது।

Verse 38

चारयेत्त्रीणि कृच्छ्राणि चान्द्रायणमथापि वा जातकर्मादिसंस्कारैः संस्कुर्यात्तं तथा पुनः

அவன் மூன்று க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தங்களைச் செய்ய வேண்டும், அல்லது சாந்திராயண விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; பின்னர் ஜாதகர்மம் முதலிய ஸம்ஸ்காரங்களால் அவனை மீண்டும் விதிப்படி ஸம்ஸ்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 39

उपानहममेध्यं च यस्य संस्पृशते मुखं मृत्तिकागोमयौ तत्र पञ्चगव्यञ्च शोधनं

பாதரட்சை (உபானஹ) அல்லது ஏதேனும் அசுத்தப் பொருள் வாயைத் தொடுமானால், அங்கு மண் மற்றும் கோமயத்தால் சுத்திகரித்து, பஞ்சகவ்யத்தாலும் சுத்தி செய்ய வேண்டும்।

Verse 40

वापनं विक्रयञ्चैव नीलवस्त्रादिधारणं तपनीयं हि विप्रस्य त्रिभिः कृछ्रैर् विशुद्ध्यति

தகாத காரணங்களுக்காக மொட்டையடித்தல், வாணிகத்தைத் தொழிலாகச் செய்தல், நீல ஆடைகள் முதலியவற்றை அணிதல்—இவை பிராமணனுக்கு ஒழுக்கக்கேடானவை; அவன் மூன்று க்ருச்ச்ரப் பிராயச்சித்தங்களால் சுத்தி பெறுவான்।

Verse 41

अन्त्यजातिश्वपाकेन संस्पृष्टा स्त्री रजस्वला चतुर्थे ऽहनि शुद्धा सा त्रिरात्रं तत्र आचरेत्

அந்த்யஜாதி ச்வபாகன் தொடுதலால் தீண்டப்பட்ட ரஜஸ்வலையான பெண் நான்காம் நாளில் சுத்தமடைகிறாள்; அதன் பின் அங்கே மூன்று இரவுகள் விதிக்கப்பட்ட நியமங்களை அனுசரிக்க வேண்டும்।

Verse 42

चाण्डालश्वपचौ स्पृष्ट्वा तथा पूयञ्च सूतिकां शवं तत्स्पर्शिनं स्पृष्ट्वा सद्यः स्नानेन शुद्ध्यति

சாண்டாளன் அல்லது ச்வபசனைத் தொடுதல், அதுபோல புழை, சூதிகை (பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய அசௌச நிலையிலுள்ள பெண்), சவம், அல்லது சவத்தைத் தொட்டவரைத் தொடுதல் ஆகியவற்றால்—உடனடியாக ஸ்நானத்தால் சுத்தமடைகிறான்।

Verse 43

नारं स्पृष्ट्वास्थि सस्नेहं स्नात्वा विप्रो विशुद्ध्यति रथ्यार्कद्दमतोयेन अधीनाभेर्मृदोदकैः

மனிதச் சவம் அல்லது சஸ்நேஹம் (மாமிசச் சாயல்) உள்ள எலும்பைத் தொட்டால், பிராமணன் ஸ்நானத்தால் சுத்தமடைவான்—தெருநீர், சூரிய வெப்பமடைந்த நீர், சேற்றுநீர், அல்லது நாபிக்குக் கீழுள்ள நீராலும்.

Verse 44

वान्तो विविक्तः स्नात्वा तु घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति स्नानात् क्षुरकर्मकर्ता कृच्छ्रकृद्ग्रहणे ऽन्नभुक्

வாந்தி செய்தவன் தனிமையில் இருக்க வேண்டும்; ஸ்நானம் செய்து நெய் பருகினால் சுத்தமடைவான். ஸ்நானத்தால் க்ஷௌரகர்மம் (முண்டனம்/சவரம்) செய்பவன் சுத்தமடைவான்; க்ருச்ச்ர விரதம் ஏற்கும் போது விதிப்படி அன்னம் உண்ண வேண்டும்।

Verse 45

अपाङ्क्तेयाशी गव्याशी शुना दष्टस् तथा शुचिः कृमिदष्टश्चात्मघाती कृच्छ्राज्जप्याच्च होमतः

அபாங்க்த்யமான உணவு உண்டவன், மாட்டிறைச்சி உண்டவன், நாயால் கடிக்கப்பட்டவன், மேலும் அசௌசத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன்; புழு/பூச்சி கடித்தவன், தற்கொலை செய்தவனும்—க்ருச்ச்ர தபஸ், விதிக்கப்பட்ட ஜபம், ஹோமம் ஆகியவற்றால் சுத்தமடைவார்கள்।

Verse 46

होमाद्यैश्चानुतापेन पूयन्ते पापिनो ऽखिलाः

ஹோமம் முதலான யாகக் கிரியைகளாலும், உள்ளமார்ந்த மனவருத்தத்தாலும் எல்லாப் பாவிகளும் தூய்மையடைகின்றனர்।