Adhyaya 166

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नानाधमा नाम पञ्चषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ षट्षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः वर्णधर्मादिकथनं पुष्कर उवाच वेदस्मार्तं प्रवक्ष्यामि धर्मं वै पञ्चधा स्मृतं वर्णत्वमेकमाश्रित्य यो ऽधिकारः प्रवर्तते

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘நானாதமா’ எனப்படும் நூற்று அறுபத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது நூற்று அறுபத்தாறாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—‘வர்ணதர்மம் முதலியவற்றின் விளக்கம்’. புஷ்கரர் கூறினார்—வேதமும் ஸ்மிருதிகளும் போதிக்கும், ஐந்துவகையாக நினைவுகூரப்படும் தர்மத்தை நான் உரைப்பேன்; அதாவது ஒரே வர்ணநிலையை ஆதாரமாகக் கொண்டு இயங்கும் அதிகாரமும் நடைமுறையும்.

Verse 2

धर्मं वै परमामृतमिति ख , छ च वर्णधर्ंअः स विज्ञ्येयो यथोपनयनन्त्रिषु यस्त्वाश्रमं समाश्रित्य पदार्थः संविधीयते

‘தர்மமே பரம அமிர்தம்’ என்று போதிக்கப்படுகிறது. உபநயனத் தந்திரங்களில் கூறப்பட்டபடி வர்ணதர்மத்தை அறிய வேண்டும். மேலும் எந்த ஆச்ரமத்தை ஒருவர் சார்ந்துள்ளாரோ, அதற்குரிய விதிக்கப்பட்ட ஒழுக்கநெறியே அவனுடைய ஆச்ரமதர்மம்; அதை முறையாக நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 3

उक्त आश्रमधर्मस्तु भिन्नपिण्डादिको यथा उभयेन निमित्तेन यो विधिः सम्प्रवर्तते

ஆச்ரமதர்மங்கள் கூறப்பட்டன; அதுபோல பிந்நபிண்டம் முதலிய சடங்குகளும் அறியப்பட வேண்டும்—இருவகை நிமித்தங்களின் காரணமாக இயக்கம் பெறும் விதிமுறையே இங்கு குறிக்கப்படுகிறது.

Verse 4

नैमित्तिकः स विज्ञेयः प्रायश्चित्तविधिर्यथा ब्रह्मचारी गृही चापि वानप्रस्थो यतिर् नृप

அரசே, பிரம்மச்சாரி, கிருஹஸ்தன், வானப்ரஸ்தன் அல்லது யதி—இவர்களுக்காக விதிக்கப்பட்டுள்ளபடி உள்ள பிராயச்சித்த விதிமுறையே ‘நைமித்திக’ (நிமித்தத்தால் ஏற்படும்) என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 5

उक्त आश्रमधर्मस्तु धर्मः स्यात् पञ्चधा परः षाड्गुण्यस्याभिधाने यो दृष्टार्थः स उदाहृतः

கூறப்பட்ட ஆச்ரமதர்மமே ஐந்து வகைகளாகிய உயர்ந்த தர்மமாகும். மேலும் ஷாட்குண்யம் (ஆறு கொள்கைகள்) பற்றிய விளக்கத்தில் நேரடி பயன் உடையது (த்ருஷ்டார்த்தம்) எதுவோ அதுவே இங்கு எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 6

स त्रेधा मन्त्रयागाद्यदृष्टार्थ इति मानवाः उभयार्थो व्यवहारस्तु दण्डधारणमेव च

அது (மனித முயற்சி) மூன்று வகை: மந்திர ஜபம், யாக-பூஜை முதலியவை—இவை ‘அத்ருஷ்டார்த்தம்’ (காணாத பலனுக்காக) என மக்கள் கூறுவர். ஆனால் வ்யவஹாரம் (நீதிநடைமுறை) இரு நோக்கங்களுக்கும் பயன்படும்; தண்டத்தை நிலைநிறுத்துதலும் அதுபோலவே.

Verse 7

तुल्यार्थानां विकल्पः स्याद् यागमूलः प्रकीर्तितः वेदे तु विहितो धर्मः स्मृतौ तादृश एव च

ஒரே நோக்கம் (மற்றும் பலன்) உடைய முறைகளில் விருப்பத் தேர்வு (விகல்பம்) அனுமதிக்கப்படுகிறது; இது யாகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என கூறப்படுகிறது. மேலும் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்ட தர்மம், ஸ்மிருதியிலும் அதே தன்மையிலேயே உள்ளது.

Verse 8

अनुवादं स्मृतिः सूते कार्यार्थमिति मानवाः गुणार्थः परिसङ्ख्यार्थो वानुवादो विशेषतः

ஸ்மிருதி ‘அனுவாதம்’ என்பது நடைமுறை பயன்பாட்டிற்காகச் செய்யப்படும் மறுஉரைத்தல் எனக் கூறுகிறது என்று மக்கள் சொல்கின்றனர். குறிப்பாக அனுவாதம் இரண்டு வகை: (1) குணார்த்தம், (2) பரிசங்க்யார்த்தம்.

Verse 9

विशेषदृष्ट एवासौ फलार्थ इति मानवाः स्यादष्टचत्वारिंशद्भिः संस्कारैर् ब्रह्मलोकगः

இந்தப் பயன் விசேஷத்ருஷ்டம், அதாவது சாஸ்திரத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; மனிதர்களே, அஷ்டசத்வாரிம்ஷத் ஸம்ஸ்காரங்களால் பிரஹ்மலோகத்தை அடைவான்.

Verse 10

गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनः ततः जातकर्म नामकृतिरन्नप्राशनचूडकं

கர்ப்பாதானம், பும்ஸவனம், அதன் பின் சீமந்தோன்னயனம்; பின்னர் ஜாதகர்மம், நாமக்ருதி (நாமகரணம்), அன்னப்ராஷனம், சூடாகர்மம் (முண்டனம்).

Verse 11

संस्कारश्चोपनयनं वेदव्रतचतुष्टयं स्नानं स्वधर्मचारिण्या योगः स्याद्यज्ञपञ्चकं

ஸம்ஸ்காரங்களில் உபநயனம், நான்கு வேதவ்ரதங்கள், ஸ்வதர்மம் கடைப்பிடிப்பவரின் சுத்திஸ்நானம், யோக ஒழுக்கம், மேலும் யஜ்ஞப் பஞ்சகம் அடங்கும்.

Verse 12

धर्म एष सनातन इति ङ अर्थवादं स्मृतिः सूत इति ख , छ च वार्थवादो विशेषत इति ख , छ च देवयज्ञः पितृयज्ञो मनुष्यभूतयज्ञकौ ब्रह्मयज्ञः सप्तपाकयज्ञसंस्थाः पुरो ऽष्टकाः

“இதுவே சனாதன தர்மம்” என்று கூறப்படுகிறது. சூதரே, ஸ்மிருதியும் அர்த்தவாதம் (புகழ்ச்சி/விளக்க உரை) என அழைக்கப்படுகிறது; அர்த்தவாதம் சிறப்பாகப் புகழ்ச்சித் தன்மை உடையது. யஜ்ஞங்கள்—தேவயஜ்ஞம், பித்ருயஜ்ஞம், மனுஷ்யயஜ்ஞம் மற்றும் பூதயஜ்ஞம், மேலும் பிரஹ்மயஜ்ஞம். பாகயஜ்ஞ அமைப்புகள் ஏழு; புரோ’ஷ்டகா எனும் விதிகளும் உள்ளன.

Verse 13

पार्वणश्राद्धं श्रावण्याग्रहायणी च चैत्र्यपि आश्वयुजी सप्तहविर्यज्ञसंस्थास्ततः स्मृताः

பார்வண-ஸ்ராத்தம், ஸ்ராவணீ, ஆக்ரஹாயணீ, சைத்ரீ, மற்றும் ஆஷ்வயுஜீ—இவையே ஹவிர்யஜ்ஞங்களின் ஏழு நிறுவப்பட்ட வடிவங்களாக ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 14

अग्न्याधेयमग्निहोत्रं दर्शः स्यात् पशुबन्धकः चातुर्मास्याग्रहायेष्टिर्निरूढः पशुबन्धकः

அக்ன்யாதானமும் அக்னிஹோத்ரமும் அக்னி-சம்பந்தமான கர்மங்கள். தர்ஶ யாகம் பசுபந்த (பசு-அர்ப்பண) யாகமாகக் கூறப்படுகிறது. சாத்துர்மாஸ்யங்கள், ஆக்ரஹாயணேஷ்டி, நிரூட பசுபந்தமும் அதே வகையிலே அடங்கும்.

Verse 15

सौत्रामणिसप्तसोमसंस्थाग्निष्टोम आदितः अत्यग्निष्टोम उक्थश् च षोडशी वाजपेयकः

அக்னிஷ்டோமம் முதலாக சோம யாகங்கள் ஏழு சோம-ஸம்ஸ்தைகளாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் வகைகளில் சௌத்ராமணி, அத்யக்னிஷ்டோமம், உக்த்யம், ஷோடஷி, வாஜபேயமும் அடங்கும்.

Verse 16

अतिरात्रास् तथा स्तोम अष्टौ चात्मगुणास्ततः दया क्षमानसूया च अनायासो ऽथ मङ्गलं

அதேபோல் அதிராத்திர யாகங்களும் ஸ்தோம யாகங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன; பின்னர் ஆத்மாவின் எட்டு குணங்கள் கூறப்படுகின்றன—தயை, பொறுமை, அனசூயை (த்வேஷமின்மை), அனாயாசம் (அக்லேசம்), மங்களம் (சுபம்) முதலியன.

Verse 17

अकार्पण्यास्पृहाशौचं यस्यैते स परं व्रजेत् प्रचारे मैथुने चैव प्रस्रावे दन्तधावने

அகார்ப்பண்யம் (கஞ்சத்தன்மையின்மை), அஸ்ப்ருஹா (ஆசையின்மை), சௌசம் (தூய்மை) யாரிடம் உள்ளதோ அவர் பரம இலக்கை அடைவார். நடமாட்டம், மைதுனம், சிறுநீர் விடுதல், பல் துலக்குதல் ஆகியவற்றிலும் இந்நியமங்கள் கடைபிடிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 18

स्नानभोजनकाले च पट्सु मौनं समाचरेत् पुनर्दानं पृथक्पानमाज्येन यपसा निशि

குளிக்கும் நேரத்திலும் உணவு உண்ணும் நேரத்திலும், விதிக்கப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்திருக்கும் போதும் மௌனம் கடைபிடிக்க வேண்டும். பின்னர் கூடுதல் தானமும் செய்ய வேண்டும்; மேலும் இரவில் நெய்யுடன், யபஸ் விரதத்தோடு, தனியாகப் பானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 19

दन्तच्छेदनमुष्णं च सप्त शक्तुषु वर्जयेत् स्नात्वा पुष्पं न गृह्णीयाद् देवायोग्यन्तदीरितं

சப்த சக்து விரதங்களில் பல் சுத்தம் செய்வது (தந்தச்சேதனம்) மற்றும் சூடான (நீர்/உணவு) பயன்பாடு தவிர்க்கப்பட வேண்டும். குளித்த பின் மலர்களை பறிக்கக் கூடாது; அது தேவார்ப்பணத்திற்கு அயோக்யம் என கூறப்படுகிறது.

Verse 20

अन्यगोत्रोप्यसम्बद्धः प्रेतस्याग्निन्ददाति यः पिण्डञ्चोदकदानञ्च स दशाहं समापयेत्

வேறு கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த, தொடர்பில்லாதவரும் இறந்தவருக்குச் சிதாக்னி அளித்து, பிண்டதானமும் உதகதானமும் செய்தால், அவர் விதிப்படி தசாஹக் கிரியைகளை நிறைவு செய்யலாம்.

Verse 21

उदकञ्च तृणं भस्म द्वारम्पन्थास्तथैव च अग्न्याधानमग्निहोत्रमिति ख , छ च अन्यगोत्रो ऽन्यसम्बन्ध इति ख , घ , ञ च एभिरन्तरितं कृत्वा पङ्क्तिदोषो न विद्यते

உணவுப் பந்தியில் நடுவில் நீர், புல், சாம்பல், வாசல் அல்லது பாதை ஆகியவற்றை வைத்து இடைவெளி ஏற்படுத்தினால், மேலும் அக்ன்யாதானம், அக்னிஹோத்ரம் போன்றவற்றால் இடைநிறுத்தம் செய்யப்பட்டால் ‘பங்க்தி-தோஷம்’ உண்டாகாது. அதுபோல வேறு கோத்திரம் அல்லது வேறு தொடர்புடையவர்களிடையே இவ்வாறு இடைவெளி செய்தாலும் பங்க்தி-தோஷம் இல்லை.

Verse 22

पञ्च प्राणाहुतीर्दद्यादनामाङ्गुष्ठयोगतः

அனாமிகை மற்றும் பெருவிரல் இணைப்பு (முத்திரை) மூலம் ஐந்து பிராணாஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்.