Adhyaya 169

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे महापातकादिकथनं नामाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः मार्जारस्यैव मारणमिति ङ अथैकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच एतत्प्रभृतिपापानां प्रायश्चित्तं वदामि ते ब्रह्महा द्वादशाब्दानि कुटीङ्कृत्वा वने वसेत्

இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘மஹாபாதகாதி-கதனம்’ எனப்படும் நூற்று அறுபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது (இதில் ‘பூனை கொலை’ முதலிய தலைப்பும் அடங்கும்). இப்போது ‘பிராயச்சித்தங்கள்’ எனப்படும் நூற்று எழுபதாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—“இவற்றிலிருந்து தொடங்கும் பாபங்களுக்கு உரிய பிராயச்சித்தங்களை உனக்குச் சொல்கிறேன். பிராமணனை கொன்றவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் குடிசை அமைத்து காட்டில் வாழ வேண்டும்.”

Verse 2

भिक्षेतात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजं प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः

ஆத்மசுத்திக்காக அவன் பிச்சை வாழ்வை மேற்கொள்ள வேண்டும்; சவத் தலைச்சின்னம் கொண்ட கொடியை அமைத்து, நன்கு எரியும் அக்னியில் தன்னைத் தானே—மூன்று முறை, தலை குனிந்தவாறு—எறிய வேண்டும்।

Verse 3

यजेत वाश्वमेधेन स्वर्जिता गोसवेन वा जपन्वान्यतमं वेदं योजनानां शतं ब्रजेत्

அவன் அஸ்வமேத யாகத்தால் யஜனம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது கோசவ விதியால் ஸ்வர்கத்தை அடைய வேண்டும்; அல்லது வேதங்களில் ஏதாவது ஒன்றை ஜபித்தபடி நூறு யோஜனங்கள் பயணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् व्रतैर् एतैर् व्यपोहन्ति महापातकिनो मलं

அல்லது தன் முழுச் செல்வத்தையும் வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும். இவ்விரதங்களால் மகாபாதகிகளும் தம் மாசை நீக்கிக் கொள்கிறார்கள்।

Verse 5

उपपातकसंयुक्तो गोघ्नो मासं यवान् पिवेत् कृतवापो वसेद्गोष्ठे चर्मणा तेन संवृतः

உபபாதகமும் சேர்ந்த கோஹந்தன் ஒரு மாதம் யவநீரை மட்டும் அருந்த வேண்டும்; மொட்டையடித்து கோசாலையில் தங்கி, அந்தத் தோலால் மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும்।

Verse 6

चतुर्थकालमश्रीयादक्षारलवणं मितं गोमूत्रेण चरेत् स्नानं द्वौ मासौ नियतेन्द्रियः

அவன் நான்காம் வேளையில் மட்டும் உணவு கொள்ள வேண்டும்; அளவாக க்ஷாரம் மற்றும் உப்பை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் புலனடக்கத்துடன் இரண்டு மாதங்கள் கோமூத்திரத்தால் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

दिवानुगच्छेद्गाश् चैव तिष्ठन्नूर्ध्वं रजः पिवेत् वृषभैकादशा गास्तु दद्याद्विचारितव्रतः

ஆழ்ந்து சிந்தித்து விரதம் மேற்கொள்வோர் பகலில் பசுக்களைப் பின்தொடர்ந்து, நின்றபடியே மேலெழும் தூசியை அருந்த வேண்டும். பின்னர் காளையுடன் பதினொன்று பசுக்களைத் தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 8

अविद्यमाने सर्वस्वं वेदविद्भ्यो निवेदयेत् पादमेकञ्चरेद्रोधे द्वौ पादौ बन्धने चरेत्

வேறு பிராயச்சித்த வழி இல்லையெனில், தன் முழுச் சொத்தையும் வேதத்தை அறிந்தோரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். தடுப்பதற்குப் பாவளவு தண்டம்; காவல்/சிறை வைத்தலுக்கு அரைத் தண்டம் விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 9

दद्यात् सुचरितव्रत इति ङ योजने पादहीनं स्याच्चरेत् सर्वं निपातने कान्तारेष्वथ दुर्गेषु विषमेषु भयेषु च

‘தத்யாத் சுசரிதவ்ரத’ என்ற யோஜனையில் ங்-பிரத்தியயம் சேர்வதால் பாதக் குறை (யாப்பு குறை) ஏற்படும். ஆனால் நிபாதனப் பயன்பாட்டில் ‘காந்தாரேஷு, துர்கேஷு, விஷமேஷு, பயேஷு ச’ போன்ற நிலைபெற்ற/விதிவிலக்கு வடிவங்கள் அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Verse 10

यदि तत्र विपत्तिः स्यादेकपादो विधीयते घण्टाभरणदोषेण तथैवर्धं विनिर्दिशत्

அங்கு ஏதேனும் விபத்து ஏற்பட்டால் ஒரு பாதம் (பாவளவு) தண்டம் விதிக்கப்படுகிறது. அதுபோல மணி-ஆபரணக் குற்றத்திற்கும் அரைத் தண்டம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 11

दमने दमने रोधे शकटस्य नियोजने स्तम्भशृङ्खलपाशेषु मृते पादोनमाचरेत्

அடக்குதல்-ஒடுக்குதல், தடுப்பு, வண்டியைப் பணிக்குக் கட்டுதல், மேலும் தூண், சங்கிலி, கயிறு போன்ற தண்டனைகளில்—மரணம் ஏற்பட்டால் பாவளவு குறைத்த தண்டம் விதிக்க வேண்டும்.

Verse 12

शृङ्गभङ्गे ऽस्थिभङ्गे च लाङ्गूलच्छेदने तथा यावकन्तु पिवेत्तावद्यावत् सुस्था तु गौर्भवेत्

கொம்பு முறிவு, எலும்பு முறிவு, மேலும் வால் வெட்டப்பட்ட நிலை ஆகியவற்றில், பசு நலமடைந்து முழுமையாகச் சுகமடையும் வரை யவகம் (யவக் கஞ்சி) குடிக்கச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 13

गोमतीञ्च जपेद्विद्यां गोस्तुतिं गोमतीं स्मरेत् एका चेद्बहुभिर्दैवाद् यत्र व्यापादिता भवेत्

கோமதீ-வித்யையை ஜபித்து, கோமதீ எனப்படும் கோ-ஸ்துதியை நினைந்து/பாட வேண்டும். விதிவசமாக ஒரு இடத்தில் பலரால் ஒரு பசு கொல்லப்பட்டால், (பரிகாரமாக) இவ்வஜபம் விதிக்கப்படுகிறது।

Verse 14

पादं पादन्तु हत्यायाश् चरेयुस्ते पृथक् पृथक् उपकारे क्रियमाणे विपत्तौ नास्ति पातकं

அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக கொலைப் பரிகாரத்தின் நான்கில் ஒரு பங்கைச் செய்ய வேண்டும். பேரிடரில் உதவிக்காகச் செய்யப்படும் செயலில் பாவம் இல்லை।

Verse 15

एतदेव व्रतं कुर्युरुपपातकिनस् तथा अवकीर्णवर्जं शुद्ध्यर्थञ्चान्द्रायणमथापि वा

உபபாதக (சிறு பாவ) குற்றம் செய்தவர்களும் இதே விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் சுத்திக்காக சாந்திராயண விரதத்தையும் செய்யலாம்—ஆனால் ‘அவகீர்ண’ குற்றவாளியைத் தவிர்த்து।

Verse 16

अवकीर्णी तु कालेन गर्धभेन चतुष्पथे पाकयज्ञविधानेन यजेत निरृतिं निशि

ஆனால் அவகீர்ணீ (கற்பு மீறிய பெண்) நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்தில், நான்கு வழிச்சந்தியில், இரவில், பாகயஜ்ஞ விதிப்படி, கழுதையுடன் நிருதி தேவிக்குப் பலி/ஹோமம் செய்து யஜிக்க வேண்டும்।

Verse 17

कृत्वाग्निं विधिवद्धीमानन्ततस्तु समित्तृचा चन्द्रेन्द्रगुरुवह्नीनां जुहुयात् सर्पिषाहुतिं

விதிப்படி புனித அக்கினியை அமைத்த ஞானி, பின்னர் சமித்-மந்திரத்தைச் சொல்லி சந்திரன், இந்திரன், குரு (பிரகஸ்பதி) மற்றும் அக்னி ஆகியோருக்காக அக்கினியில் நெய் ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 18

अथवा गार्धभञ्चर्म वसित्वाब्दञ्चरेन्महीं हत्वा गर्भमविज्ञातं ब्रह्महत्याव्रतं चरेत्

அல்லது கழுதைத் தோலை அணிந்து ஒரு ஆண்டு பூமியெங்கும் அலைந்து திரிய வேண்டும்; அறியாமல் கருவை அழித்திருந்தால், பிரம்மஹத்த்யா-பரிகார விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 19

जुहुयात्सर्पिषाहुतीरिति ख , ङ , ज च सरां पीत्वा द्विजो मोहादग्निवर्णां सुरां पिवेत् गोमूत्रमग्निवर्णं वा पिवेदुदकमेव वा

‘க’, ‘ங’, ‘ஜ’ என்ற எழுத்துகளை உச்சரித்து நெய் ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும். இருபிறப்பன் மயக்கத்தால் ‘சரா’ (புளித்த பானம்) குடித்திருந்தால், அக்கினி நிறமுடைய சுராவை குடிக்க வேண்டும்; அல்லது அக்கினி நிறமுடைய கோமூத்திரம்; அல்லது நீரையே மட்டும் குடிக்க வேண்டும்।

Verse 20

सुवर्णस्तेयकृद्विप्रो राजानमभिगम्य तु स्वकर्म ख्यापयन् व्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

தங்கத் திருட்டை செய்த பிராமணன் அரசனை அணுகி, தன் செயலை வெளிப்படுத்தி—“அரசே, என்னை ஒழுங்குபடுத்தி (தண்டித்து) அருள்க” என்று சொல்ல வேண்டும்।

Verse 21

गृहीत्वा मुशलं राजा सकृद्धन्यात् स्वयङ्गतं बधेन शुद्ध्यते स्तेयो ब्राह्मणस्तपसैव वा

அரசன் கையில் உலக்கையை எடுத்துக் கொண்டு, தானாக வந்த திருடனை ஒருமுறை அடிக்க வேண்டும்; அந்த உடல் தண்டனையால் திருடன் சுத்தி பெறுகிறான். ஆனால் திருட்டுக் குற்றமுள்ள பிராமணன் தவத்தினாலேயே சுத்தி பெறுவான்।

Verse 22

गुरुतल्पो निकृत्यैव शिश्नञ्च वृषणं स्वयं निधाय चाञ्चलौ गच्छेदानिपाताच्च नैरृतिं

குருவின் படுக்கையைத் தீண்டியவன் (குருவின் மனைவியுடன் தவறு செய்தவன்), தன் ஆணுறுப்பையும் விதைகளையும் தானே அறுத்து கையில் ஏந்திக்கொண்டு, இறக்கும் வரை தென்மேற்கு திசையை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 23

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यसेन्नियतेन्द्रियः जातिभ्रंशकरं कर्म कृत्वान्यतममिच्छया

அல்லது, சாதியை இழக்கச் செய்யும் செயலை விரும்பிச் செய்திருந்தால், புலன்களை அடக்கி மூன்று மாதங்கள் சாந்திராயண விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 24

चरेच्छान्तपनं कृच्छ्रं प्राजापत्यमनिच्छया सङ्करीपात्रकृत्यासु मासं शोधनमैन्दवं

விரும்பாமல் கலப்புப் பாத்திரச் செயல்களைச் செய்திருந்தால், சாந்தபன கிருச்சரம் மற்றும் பிராஜாபத்திய விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்; இதற்கு ஒரு மாத ஐந்தவத் தூய்மைச் சடங்கு உரியது.

Verse 25

मलिनीकरणीयेषु तप्तं स्याद्यावकं त्र्यहं तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतः

மாலினீகரணம் (அழுக்காக்கும்) செயல்களுக்கு மூன்று நாட்கள் சூடான யாவகக் கஞ்சியை அருந்த வேண்டும். சத்திரியனைக் கொன்றால் பிரம்மஹத்தி தோஷத்திற்கான பரிகாரத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 26

वैश्ये ऽष्टमांशे वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः मार्जरनकुलौ हत्वा चासं मण्डूकमेव च

வைசியனைக் கொன்றால் எட்டில் ஒரு பங்கும், சூத்திரனைக் கொன்றால் பதினாறில் ஒரு பங்கும் பரிகாரம் அறியப்பட வேண்டும். பூனை, கீரிப்பிள்ளை மற்றும் தவளையைக் கொன்றாலும் இதுவே பொருந்தும்.

Verse 27

श्वगोधोलूककाकांश् च शूद्रहत्याव्रतं चरेत् चतुर्णामपि वर्णानां नारीं हत्वानवस्थितां

நாய், உடும்பு, ஆந்தை அல்லது காகம் ஆகியவற்றைக் கொன்றால், சூத்திரனைக் கொன்றதற்கான விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். நான்கு வர்ணங்களைச் சேர்ந்த பாதுகாப்பற்ற பெண்ணைக் கொன்றாலும் இதே பரிகாரத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

अमत्यैव प्रमाप्य स्त्रीं शूद्रहत्याव्रतं चरेत् सर्पादीनां बधे नक्तमनस्थ्नां वायुसंयमः

தெரியாமல் ஒரு பெண்ணைக் கொன்றுவிட்டால், சூத்திரனைக் கொன்றதற்கான விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். பாம்பு போன்றவற்றுக்கு இரவு உணவு மட்டும் உட்கொள்ள வேண்டும்; எலும்பில்லாத உயிரினங்களுக்குப் பிராணாயாமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 29

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः चरेच्छान्तपनं कृच्छं व्रतं निर्वाप्य सिद्ध्यति

வேறொருவர் வீட்டிலிருந்து குறைந்த மதிப்புள்ள பொருட்களைத் திருடினால், 'சாந்தபன கிருச்சரம்' என்ற விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; அதை முறையாக முடிப்பதன் மூலம் தூய்மை அடையலாம்.

Verse 30

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

உணவுப் பொருட்கள், வாகனம், படுக்கை, இருக்கை, பூக்கள், வேர்கள் மற்றும் பழங்களைத் திருடினால், பஞ்சகவ்யம் உட்கொள்வதன் மூலம் பரிகாரம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 31

तृणकाष्ठद्रुमाणान्तु शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणान्तु त्रिरात्रं स्यादभोजनं

புல், விறகு, மரங்கள், உலர்ந்த உணவு, வெல்லம், துணி, தோல் மற்றும் இறைச்சி ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய குற்றங்களுக்கு, மூன்று இரவுகள் உண்ணா நோன்பு இருக்க வேண்டும்.

Verse 32

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयःकांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

மணி, முத்து, பவளம், செம்பு, வெள்ளி மேலும் இரும்பு, காஞ்சம், கல் முதலியவற்றை (உண்டதால் உண்டாகும்) குற்றத்திற்கு பன்னிரண்டு நாட்கள் கṇānna (எளிய தானிய உணவு) மட்டும் கொண்டு பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 33

कार्पासकीटजीर्णानां द्विशफैकशफस्य च पक्षिगन्धौषधीनान्तु रज्वा चैव त्र्यहम्पयः

பருத்திப்புழு காரணமான நோய், இருகுளம்பு–ஒற்றைக்குளம்பு விலங்குகளுடன் தொடர்புடைய வியாதி, மேலும் பறவைகள் மற்றும் துர்நாற்றமுள்ள மருந்துப் பொருட்களால் ஏற்பட்ட குற்றத்திற்கு—கயிற்றால் தொடர்புபடுத்திய பாலை மூன்று நாட்கள் அருந்துதல் விதியாகும்.

Verse 34

गुरुतल्पव्रतं कुर्याद्रेतः सिक्त्वा स्वयोनिषु सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु कुमारोष्वन्त्यजासु च

தனக்குத் தடைசெய்யப்பட்ட சொந்தக் குலப் பெண்களில், நண்பனின் மனைவியில், மகனின் மனைவியில், திருமணமாகாத கன்னியரில், மேலும் அந்த்யஜ (தாழ்ந்த/புறக்கணிக்கப்பட்ட) பெண்களில் விந்தைச் சிந்தினால் ‘குருதல்ப-விரதம்’ எனும் பிராயச்சித்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 35

पितृस्वस्रेयीं भगिनीं स्वस्रीयां मातुरेव च मातुश् च भ्रातुराप्तस्य गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

தந்தையின் சகோதரியின் மகள், சகோதரி, தாயின் சகோதரியின் மகள், தன் தாய், மேலும் சகோதரனின் மனைவி—இவர்களுடன் தவறான உறவு கொண்டால் ‘சாந்திராயண’ பிராயச்சித்த விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 36

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं शान्तपनञ्चरेत्

மனிதரல்லாத பெண்ணினத்தில் (விலங்கு முதலியவை), மாதவிடாய் உள்ள பெண்ணில், அயோனி (தடைசெய்யப்பட்ட இடம்) யில், மேலும் நீரில் விந்தைச் சிந்தினால், அந்த ஆண் ‘க்ருச்ச்ர’ மற்றும் ‘சாந்தபன’ என்ற இரு பிராயச்சித்தங்களையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 37

मैथुनन्तु समासेव्य पुंसि योषिति वा द्विजः गोयाने ऽप्सु दिवा चैव सवासाः स्नानमाचरेत्

மைதுனம் செய்த பின்—ஆணோடு அல்லது பெண்ணோடு—த்விஜன் கோஸ்தானம்/கோசாலை தொடர்புடைய இடத்தில், நீரில், பகல் நேரத்தில், ஆடையுடன் தூய்மை ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 38

चण्डालान्त्यस्त्रियो गत्वा भुक्त्वा च प्रतिगृह्य च पतत्यज्ञानतो विप्रो ज्ञानात् साम्यन्तु गच्छति

சண்டாள முதலிய அந்த்யஜப் பெண்களிடம் சென்று, அங்கே உணவு உண்டு, அவர்களிடமிருந்து தானம்/உணவை ஏற்றுக் கொண்டால்—பிராமணன் அறியாமையில் செய்தால் பதிதனாகிறான்; அறிந்தே செய்தால் அவர்களுக்குச் சமமான நிலையையே அடைகிறான்.

Verse 39

विप्रदुष्टां स्त्रियं भर्ता निरुन्ध्यादेकवेश्मनि यत् पुंसः परदारेषु तदेनाञ्चारयेद्व्रतं

பிராமணனால் கெடுப்புக்குள்ளான பெண்ணை கணவன் ஒரே இல்லத்தில் அடக்கி வைக்க வேண்டும்; மேலும் பிறனுடைய மனைவியுடன் உறவு கொண்ட ஆணுக்குக் கூறப்பட்ட பிராயச்சித்த வ்ரதத்தை அவளிடமும் கடைப்பிடிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

साचेत्पुनः प्रदुष्येत सदृशेनोपमन्त्रिता कृच्छ्रञ्चाद्रायणञ्चैव तदस्याः पावनं स्मृतं

அவள் மீண்டும் களங்கமடைந்தால்—சமநிலையுடைய ஆணின் தூண்டுதல்/வசீகரிப்பால்—அவளின் தூய்மைக்காக க்ருச்ச்ர பிராயச்சித்தமும் சாந்த்ராயண விரதமும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 41

वेणुचर्मामिषाणाञ्चेति झ यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः तद्भैक्ष्यभुक् जपेन्नित्यं त्रिभिर्वषैर् व्यपोहति

த்விஜன் ஒரே இரவில் சூத்ரப் பெண்ணுடன் சேர்ந்து செய்யும் குற்றம்—மூங்கில், தோல், மாமிசம் தொடர்பான அசுத்தச் செயல்களுக்கு ஒப்பானது—பிச்சை உணவால் வாழ்ந்து, தினமும் ஜபம் செய்து, மூன்று ஆண்டுகளில் நீங்கச் செய்கிறான்.