Adhyaya 157

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्रव्यशुद्धिर्नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः शावाशौचादिः पुष्कर उवाच प्रेतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि सूतिकाशुध्हिमेव च दशाहं शावमाशौचं सपिण्देषु विधीयते

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘திரவ்ய-சுத்தி’ எனப்படும் நூற்று ஐம்பத்தாறு ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இனி நூற்று ஐம்பத்தேழாம் அதிகாரம்—‘சாவ-ஆசௌசம் முதலியவை’—தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்: ‘பிரேத-சுத்தியையும், சூதிகா-சுத்தியையும் விளக்குவேன். சபிண்ட உறவினரிடத்தில் மரணத்தால் உண்டாகும் சாவ-ஆசௌசம் பத்து நாட்கள் என விதிக்கப்பட்டுள்ளது।’

Verse 2

जनने च तथा शुद्धिर्ब्राह्मणानां भृगूत्तम द्वादशाहेन राजन्यः पक्षाद्वैश्यो ऽथ मासतः

பிறப்புச் சம்பவத்திலும், ஓ ப்ருகுவில் சிறந்தவரே, பிராமணரின் சுத்தி (பத்து நாட்களில்), க்ஷத்திரியரின் பன்னிரண்டு நாட்களில், வைசியரின் பதினைந்து நாட்களில் (பக்ஷம்), சூத்ரரின் ஒரு மாதத்தில் நிறைவேறும்।

Verse 3

शूद्रो ऽनुलोमतो दासे स्वामितुल्यन्त्वशौचकं षट्भिस्त्रिभिरथैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

அனுலோம உறவால் பிறந்த சூத்ரன் தாசனாக இருந்தால், அவனுடைய ஆசௌசம் எஜமானனுக்குச் சமம்; மேலும் க்ஷத்திரிய-, வைசிய-, சூத்ர-யோனிகளில் பிறப்பின் போது முறையே ஆறு, மூன்று, ஒரு நாள் ஆசௌசம் உண்டாகும்।

Verse 4

ब्राह्मणः शुद्धिमाप्नोति क्षत्रियस्तु तथैव च विट्शूद्रयोनेः शुद्धिः स्यात् क्रमात् परशुरामक

பிராமணன் சுத்தியை அடைகிறான்; க்ஷத்திரியனும் அதுபோலவே. வைசிய அல்லது சூத்ர யோனியில் பிறந்தவர்க்கு முறையே (விதிப்படி) சுத்தி உண்டாகும், ஓ பரசுராமா।

Verse 5

षड्रात्रेण त्रिरात्रेण षड्भिः शूद्रे तथा विशः आदन्तजननात् सद्य आचूडान्नैशिकी श्रुतिः

சூத்ரருக்கு சௌசக் காலம் ஆறு இரவுகள்; வைசியருக்கு மூன்று இரவுகள். பற்கள் முளைக்கும் தருணத்திலிருந்தே ‘நைசிகீ ஸ்ருதி’ எனப்படும் உபதேசத்தை உடனே தொடங்கி, சூடா (முதல் மொட்டை) வரை தொடர வேண்டும்.

Verse 6

त्रिरात्रमाव्रतादेशाद्दशरात्रमतः परं ऊनत्रैवार्षिके शूद्रे पञ्चाहाच्छुद्धिरिष्यते

தீட்சை-விரதமின்றி விதி கூறப்பட்டால் சுத்தி மூன்று இரவுகளில்; அதற்கு அப்பால் (வேறு நிலையில்) பத்து இரவுகளில். சூத்ரரிடத்தில் இறந்தவர் மூன்று வயதிற்குக் குறைவானவராக இருந்தால் சுத்தி ஐந்து நாட்களில் நிறைவேறும் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 7

द्वादशाहेने शुद्धिः स्यादतीते वत्सरत्रये गतैः संवत्सरैः षड्भिः शुद्धिर्मासेन कीर्तिता

மூன்று ஆண்டுகள் கடந்தால் சுத்தி பன்னிரண்டு நாட்களில் பெறப்படும்; ஆறு ஆண்டுகள் கடந்தால் சுத்தி ஒரு மாதத்தில் நிறைவேறும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 8

स्त्रीणामकृतचूडानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता तथा च कृतचुडानां त्र्यहाच्छुद्ध्यन्ति बान्धवाः

சூடா-சம்ஸ்காரம் செய்யப்படாத பெண்களுக்கு சுத்தி ஒரு இரவில் நிறைவேறும் என ஸ்மிருதி கூறுகிறது; சூடா செய்யப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் மூன்று நாட்களில் சுத்தியடைவார்கள்.

Verse 9

विवाहितासु नाशौचं पितृपक्षे विधीयते पितुर्गृहे प्रसूतानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता

திருமணமான பெண்களுக்கு தந்தை வழியில் அசௌசம் விதிக்கப்படாது. தந்தையின் வீட்டில் பிரசவித்தவர்களுக்கு சுத்தி ஒரு இரவில் நிறைவேறும் என மரபு (ஸ்மிருதி) கூறுகிறது.

Verse 10

सूतिका दशरात्रेण शुद्धिमाप्नोति नान्यथा विवाहिता हि चेत् कन्या म्रियते पितृवेश्मनि

பிரசவித்த பெண் பத்து இரவுகள் கடந்த பின்னரே சுத்தி அடைகிறாள்; வேறு விதமில்லை. மேலும் திருமணமான மகள் தந்தையின் வீட்டில் இறந்தால், அங்கும் இதே விதி பொருந்தும்.

Verse 11

तस्यास्त्रिरात्राच्छुद्ध्यन्ति बान्धवा नात्र संशयः समानं लब्धशौचन्तु प्रथमेन समापयेत्

அவளுடைய உறவினர்கள் மூன்று இரவுகளுக்குப் பின் சுத்தி அடைவர்—இதில் ஐயமில்லை. ஆனால் சமமான உறவினர் முன்பே சௌசம் பெற்றிருந்தால், கிரியைகள் முதன்மையானவர் (அருகியவர்) மூலம் நிறைவு செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 12

असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा देशान्तरस्थः श्रुत्वा तु कुल्याणां मरणोद्भवौ

தர்மராஜன் வாக்கின்படி, சமமானவருக்கு எதிராக இரண்டாவதாக அசமானத்தை நிறுவக் கூடாது. மேலும் வேறு நாட்டில் இருப்பவரும், குலத்தாரின் மரணச் செய்தியைக் கேட்டவுடன் தர்மப்படி நடக்க வேண்டும்.

Verse 13

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवशुचिर्भवेत् अतीते दशरात्रे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

பத்து இரவுக் காலத்தில் எவ்வளவு பகுதி மீதமிருக்கிறதோ, அவ்வளவு காலமே அசௌசம் இருக்கும். ஆனால் பத்து இரவுகள் ஏற்கெனவே கடந்திருந்தால், மூன்று இரவுகள் அசௌசம் ஏற்படும்.

Verse 14

तथा संवत्सरे ऽतीते स्नात एव विशुद्ध्यति मातामहे तथातीते आचार्ये च तथा मृते

அதேபோல் ஒரு ஆண்டு கடந்துவிட்டால், குளித்தாலே சுத்தி கிடைக்கும். தாய்வழித் தாத்தா (மாதாமஹன்) பற்றியும் ஆண்டு கடந்தால் இதே விதி; ஆசிரியர் (ஆசார்யர்) இறந்தாலும் அதேபோல்.

Verse 15

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे विशोधनं सपिण्दे ब्राह्मणे वर्णाः सर्व एवाविशेषतः

கர்ப்பஸ்ராவம் (கர்ப்பப்பேறு கலைவு) ஏற்பட்டால், கர்ப்பம் இருந்த மாதங்களுக்கு இணையான இரவுகள் அளவிற்கு சுத்திகரிப்பு கடைபிடிக்க வேண்டும். சபிண்டன் (நெருங்கிய இரத்த உறவினர்) மற்றும் பிராமணன் விஷயத்தில் எல்லா வர்ணங்களுக்கும் வேறுபாடு இன்றி ஒரே விதியே பொருந்தும்.

Verse 16

आचडान्नैशिकी तथेति ट दशरात्रेण शुद्ध्यन्ति द्वादशाहेन भूमिपः वैश्याः पञ्चदशाहेन शूद्रा मासेन भार्गव

‘ஆசாட’ எனப்படும் உணவை உண்டதாலும், இரவுக்கால (தொடர்பு/செயல்) காரணமாகவும் உண்டாகும் அசௌசமும் இதே விதமாகக் கொள்ள வேண்டும். (பிராமணர்) பத்து இரவுகளில் சுத்தி பெறுவர்; க்ஷத்திரியர் (அரசர்) பன்னிரண்டு நாட்களில்; வைசியர் பதினைந்து நாட்களில்; சூத்ரர் ஒரு மாதத்தில்—ஓ பார்கவா.

Verse 17

उच्छिष्टसन्निधावेकं तथा पिण्डं निवेदयेत् कीर्तयेच्च तथा तस्य नमगोत्रे समाहितः

உச்சிஷ்டம் (உணவின் மீதம்) அருகில் ஒரு பிண்டத்தையும் நிவேதிக்க வேண்டும். மேலும் மனத்தை ஒருமைப்படுத்தி, அந்த (பித்ரு)வின் பெயரும் கோத்திரமும் அதேபோல் உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 18

भुक्तवत्सु द्विजेन्द्रेषु पूजितेषु धनेन च विसृष्टाक्षततोयेषु गोत्रनामानुकीर्तनैः

சிறந்த த்விஜர்கள் (பிராமணர்கள்) உணவு முடித்து, தானம் முதலியவற்றால் போற்றப்பட்டு, அக்ஷதமும் நீரும் முறையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பின்—கோத்திரப் பெயர்களின் அனுகீர்த்தனையுடன்—சடங்கு விதிப்படி தொடர்கிறது.

Verse 19

चतुरङ्गुलविस्तारं तत्खातन्तावदन्तरं वितस्तिदीर्घं कर्तव्यं विकर्षूणां तथा त्रयं

இது நான்கு அங்குல அகலமாகச் செய்யப்பட வேண்டும்; அதே அளவிற்கு நடுவில் ஒரு ‘காதம்’ (வெட்டு/குழி) இருக்க வேண்டும். நீளம் ஒரு விதஸ்தி ஆக வேண்டும்; மேலும் விகர்ஷூவிற்கும் அதேபோல் மூன்று (அளவுகள்/விதிகள்) நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 20

विकर्षूणां समीपे च ज्वालयेज् ज्वलनत्रयं सोमाय वह्नये राम यमाय च समासतः

விகர்ஷூணாம் (இழுத்த கோடுகள்) அருகிலும் அগ্নி-மூன்றையும் ஏற்ற வேண்டும்—சுருக்கமாக: சோமனுக்காக, வஹ்னி (அக்னி)க்காக, மேலும் யமனுக்காக, ஓ ராமா।

Verse 21

जुहुयादाहुतीः सम्यक् सर्वत्रैव चतुस्त्रयः पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्राग्वदेव पृथक् पृथक्

ஆஹுதிகளை முறையாக ஹோமத்தில் செலுத்த வேண்டும்; எங்கும் அவை நான்கு நான்காக அமைந்திருக்க வேண்டும். பிண்ட-நிர்வபணமும் முன் கூறிய விதிப்படி—ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாக—செய்ய வேண்டும்।

Verse 22

अन्नेन दध्ना मधुना तथा मांसेन पूरयेत् मध्ये चेदधिमासः स्यात् कुर्यादभ्यधिकन्तु तत्

அன்னம், தயிர், தேன், மேலும் மாம்சம் ஆகியவற்றால் (விதியை) நிறைவு செய்ய வேண்டும். நடுவில் அதிமாசம் ஏற்பட்டால், அந்த (அனுஷ்டானத்தை) அதிக அளவில் செய்ய வேண்டும்।

Verse 23

अथवा द्वादशाहेन सर्वमेतत् समापयेत् संवत्सरस्य मध्ये च यदि स्यादधिमासकः

அல்லது பன்னிரண்டு நாட்களுக்குள் இவை அனைத்தையும் நிறைவு செய்ய வேண்டும்; ஆண்டின் நடுவில் அதிமாசம் ஏற்பட்டாலும் (இதே விதி பொருந்தும்)।

Verse 24

तदा द्वादशके श्राद्धे कार्यं तदधिकं भवेत् संवत्सरे समाप्ते तु श्राद्धं श्राद्धवदाचरेत्

அப்போது த்வாதசக-ஸ்ராத்தத்தில் கர்மம் கூடுதல் (அதிக) அர்ப்பணங்களுடன் செய்யப்பட வேண்டும். ஒரு ஆண்டு நிறைவுற்ற பின், ஸ்ராத்தத்தை சாஸ்திரோಕ್ತ ஸ்ராத்த விதிப்படியே நடத்த வேண்டும்।

Verse 25

प्रेताय तत ऊर्धवं च तस्यैव पुरुषत्रये पिण्डान् विनिर्वपेत्तद्वच्चतुरस्तु समाहितः

பின்னர் பிரேதத்திற்கும், அதன் பின் உயர்ந்த பித்ரு நிலைகளுக்குமாக, அதே மூன்று ‘புருஷர்’ (மூன்று பித்ருக்கள்)க்கு விதிப்படி பிண்டங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதே முறையில் அமைதியான கர்த்தா நான்கு பிண்டங்களையும் முறையாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 26

सम्पूज्य दत्वा पृथिवी समाना इति चाप्यथ धनेषु चेति क , ख , घ , ङ , छ , ज , ञ च योजयेत् प्रेतपिण्डं तु पिण्डेष्वन्येषु भार्गव

முறையாகப் பூஜை செய்து அர்ப்பணம் அளித்து, ‘ப்ருதிவீ ஸமானா’ என்றும் ‘தநேஷு’ என்றும் மந்திரங்களை உச்சரித்தபடி, க, க, ஘, ங, ச, ஜ, ஞ ஆகிய எழுத்துக் குழுக்களின் குறிப்பு படி, ஓ பார்கவா, பிரேத-பிண்டத்தை மற்ற பிண்டங்களுக்கிடையில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 27

प्रेतपात्रं च पात्रेषु तथैव विनियोजयेत् पृथक् पृथक् प्रकर्तव्यं कर्मैतत् कर्मपात्रके

அதேபோல் பிரேத-பாத்திரத்தையும் மற்ற பாத்திரங்களுக்குள் உரியவாறு ஒதுக்க வேண்டும். இந்த கர்ம-பாத்திரக் குழுவில் இச்சடங்கு ஒவ்வொரு பாத்திரத்திற்கும் தனித்தனியாகச் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 28

मन्त्रवर्जमिदं कर्म शूद्रस्य तु विधीयते सपिण्डीकरणं स्त्रीणां कार्यमेवं तदा भवेत्

இந்தச் சடங்கு சூத்ரருக்கு மந்திரமின்றி விதிக்கப்பட்டது. அதேபோல் பெண்களுக்கான சபிண்டீகரணமும் இம்முறையிலேயே செய்ய வேண்டும்; அப்பொழுது அது முறையாக நிறைவேறும்.

Verse 29

श्राद्धं कुर्याच्च प्रत्यब्दं प्रेते कुम्भान्नमब्दकं गङ्गायाः सिकता धारा यथा वर्षति वासवे

பிரேதத்திற்காக ஆண்டுதோறும் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; ஆண்டுதோறும் கும்பான்னம் (கலசத்துடன் அன்னதானம்) அளிக்கவும் வேண்டும். கங்கையின் மணல்-நீர்த் தாரை போல, வாசவனுக்காக (இந்திரனுக்காக) மழை பொழிகிறது.

Verse 30

शक्या गणयितुं लोके नत्वतीताः पितामहाः काले सततगे स्थैर्यं नास्ति तस्मात् क्रियां चरेत्

இந்த உலகில் கடந்துபோன பிதாமகர்களையும் எண்ணலாம்; ஆனால் இடையறாது நகரும் காலத்தில் நிலைத்தன்மை இல்லை. ஆகவே விதிப்படி உடனே தர்மக் கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 31

देवत्वे यातनास्थाने प्रेतः श्राद्धं कृतं लभेत् नोपकुर्यान्नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव वा

இறந்தவர் தேவநிலையை அடைந்தாலும், வேதனை இடத்தில் வீழ்ந்தாலும், செய்யப்படும் ஸ்ராத்தம் பிரேதனுக்குச் சேரும். ஆகவே பிரேதனுக்காகவோ தன்னுக்காகவோ துயர்ந்து உதவிக் கிரியையை விடக்கூடாது; ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 32

भृग्वग्निपाशकाम्भोभिर्मृतानामात्मघातिनां पतितानां च नाशौचं विद्युच्छस्त्रहताश् च ये

உயரத்திலிருந்து விழுதல், தீ, கயிறு/தூக்கு, நீர் ஆகியவற்றால் இறந்தோர்; தற்கொலை செய்தோர்; பதிதர் (விலக்கப்பட்டோர்); மேலும் மின்னல் அல்லது ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டோர்—இவர்களுக்கு குடும்ப மரண அசௌசம் இல்லை।

Verse 33

यतिब्रतिब्रह्मचारिनृपकारुकदीक्षिताः राजाज्ञाकारिणो ये च स्नायाद्वै प्रेतगाम्यपि

யதிகள், விரதம் கொண்டோர், பிரம்மச்சாரிகள், அரசர், கலைஞர்/தொழிலாளர், தீக்ஷிதர், மேலும் அரசாணைப்படி செய்பவர்கள்—இவர்கள் குளிக்க வேண்டும்; பிரேதச் சடங்கிற்கு செல்லுபவரும் நிச்சயமாக குளிக்க வேண்டும்।

Verse 34

मैथुने कटधूमे च सद्यः स्नानं विधीयते द्विजं न निर्हरेत् प्रेतं शूद्रेण तु कथञ्चन

மைதுனத்திற்குப் பிறகும், சிதை புகை பட்டபின்பும் உடனடி குளியல் விதிக்கப்படுகிறது. சூத்ரன் எந்த நிலையிலும் த்விஜனின் பிரேதம் (மரண உடல்) எடுத்துச் செல்லுதல்/அகற்றுதல் செய்யக்கூடாது।

Verse 35

न च शूद्रं द्विजेनापि तयोर्दोषो हि जायते अनाथविप्रप्रेतस्य वहनात् स्वरगलोकभाक्

இருமுறை பிறந்தவனும் சூத்ரனைத் தவிர்க்க வேண்டாம்; இருவருக்கும் குற்றம் உண்டாகாது. ஆதரவற்ற பிராமணனின் பிணத்தைச் சுமப்பவன் ஸ்வர்கலோகப் பங்காளி ஆவான்.

Verse 36

कार्यमेव तथा भवेदिति छ , ङ , ञ च कार्यमेतत्तथा भवेदिति झ राजाज्ञाकारका इति ट न निर्दहेदिति ख तयोर्दोषो ऽभिजायते इति ङ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति प्रेते ऽनाथे च काष्ठदः सङ्कल्प्य बान्धवं प्रेतमपसव्येन तां चितिं

“இச்செயல் அப்படியே செய்யப்பட வேண்டும்” என்று கூறப்படுகிறது; “இந்தக் கருமம் அவ்வாறே நிறைவேற வேண்டும்” என்றும். அரச ஆணையின்படி செய்பவர்களும் இதில் அடங்குவர். முறையற்ற/அனுமதியற்ற தகனம் செய்யக்கூடாது; இல்லையேல் இருபுறத்திற்கும் குற்றம் உண்டாகும். உறவில்லா இறந்தவர்க்கு சிதைக்கட்டைகள் அளிப்பவன் போரில் வெற்றி பெறுவான்; இறந்தவரை மனத்தில் உறவினனாகக் கருதி, யஜ்ஞோபவீதத்தை அபசவ்யமாக அணிந்து அந்தச் சிதையை அணுக வேண்டும்.

Verse 37

परिक्रम्य ततः स्नानं कुर्युः सर्वे सवाससः प्रेताय च तथा दद्युस्त्रींस्त्रींश् चैवोदकाञ्जलीन्

சுற்றிவந்து பின்னர் அனைவரும் ஆடையுடன் நீராட வேண்டும். மேலும் பிரேதத்திற்காக மூன்று மூன்று அஞ்சலி நீரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 38

द्वार्यश्मनि पदं दत्वा प्रविशेयुस् तथा गृहं अक्षतान्निक्षिपेद्वह्नौ निम्बपत्रं विदश्य च

வாசலின் திண்ணைக் கல்லில் கால்வைத்து பின்னர் வீட்டிற்குள் நுழைய வேண்டும். நெருப்பில் அக்ஷதத்தை இட வேண்டும்; மேலும் வேப்பிலையை மென்று கொள்ள வேண்டும்.

Verse 39

पृथक् शयीरन् भूमौ च क्रीतलब्धाशनो भवेत् एकः पिण्दो दशाहे तु श्मश्रुकर्मकरः शुचिः

அவன் தனியாக உறங்கி தரையில் படுக்க வேண்டும்; வாங்கிப் பெற்ற உணவினாலேயே வாழ வேண்டும். பத்து நாட்கள் ஒரே பிண்டம் (நியத அளவு உணவு) மட்டும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; சவரம்/க்ஷௌரக் கிரியை செய்த பின் தூய்மையடைவான்.

Verse 40

सिद्धार्थकैस्तिलैर् विद्वान् मज्जेद्वासोपरं दधत् अजातदन्ते तनये शिशौ गर्भस्रुते तथा

பண்டிதன் வெண்சர்சபம் (சித்தார்த்தகம்) மற்றும் எள்ளுடன் நீரில் முழுகி ஸ்நானம் செய்து, பின்னர் மேலாடை அணிய வேண்டும்; பல் முளைக்காத மகன், சிசு, மேலும் கர்ப்பஸ்ராவம் (கருக்கலைவு/இரத்தச்ராவம்) நிகழ்விலும் இதே விதி.

Verse 41

कार्यो नैवाग्निसंस्कारो नैव चास्योदकक्रिया चतुर्थे च दिनेकार्यस् तथास्थ्नां चैव सञ्चयः

அவருக்காக மீண்டும் அக்னிஸம்ஸ்காரம் (தகனச் சடங்கு) செய்ய வேண்டாம்; அவருக்கான உதகக்ரியையும் (நீராஞ்சலி/தர்ப்பணம்) செய்ய வேண்டாம்; நான்காம் நாளில் அஸ்தி-சஞ்சயம் மட்டும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 42

अस्थिसञ्चयनादूर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते

அஸ்தி-சஞ்சயத்திற்குப் பின் அங்கஸ்பரிசம் (உடல் தொடுதல்) செய்யுதல் விதியாக்கப்பட்டுள்ளது.