Adhyaya 164

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे श्राद्धकल्पो नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः नवग्रहहोमः पुष्कर उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृष्ट्यायुःपुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन् पुनः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ஸ்ராத்தகல்பம்’ எனப்படும் 163ஆம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 164ஆம் அதிகாரம் ‘நவகிரக ஹோமம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—ஸ்ரீ (செழிப்பு) அல்லது சாந்தி விரும்புவோர் கிரகயாகத்தைத் தொடங்க வேண்டும்; மழை, ஆயுள், புஷ்டி விரும்புவோரும் அதுபோல; மேலும் அபிசாரக் கிரியையில் ஈடுபடுவோரும் மீண்டும் இதைச் செய்யலாம்।

Verse 2

मनुष्यादीनिति ख , छ च आयुः प्रज्ञाधनमिति ज आयुः प्रजां बलमिति घ प्रीताः पितृपितामहा इति ङ सूर्यः सोमो मङ्गलश् च बुधश्चाथ बृहस्पतिः शुक्रः शनैश् चरो राहुः केतुश्चेति ग्रहाः स्मृताः

‘மனிதர் முதலியவற்றை அளிப்பர்’—இது க மற்றும் ச (க்ஹ, ச்ஹ) க்கு; ‘ஆயுள், அறிவு, செல்வம்’—இது ஜ க்கு; ‘ஆயுள், சந்ததி, வலிமை’—இது ஘ க்கு; ‘பித்ருக்கள் மற்றும் பிதாமஹர்கள் மகிழ்வர்’—இது ங க்கு. கிரகங்கள்: சூரியன், சோமன், மங்களன், புதன், பிரகஸ்பதி, சுக்கிரன், சனிச்சரன், ராகு, கேது என நினைக்கப்படுகின்றன.

Verse 3

ताम्रकात् स्फटिकाद्रक्तचन्दनात् स्वर्णर्कादुभौ रजतादयसः शीशात् ग्रहाः कार्याः क्रमादिमे

இந்த கிரகப் பிரதிமைகள் வரிசையாக இப்பொருட்களால் செய்யப்பட வேண்டும்: செம்பு, ஸ்படிகம், சிவப்பு சந்தனம், பொன், அர்க்க மரக்கட்டை (அந்த ஜோடிக்குப் இரண்டும்), வெள்ளி, இரும்பு, ஈயம்.

Verse 4

सुवर्णैर् वायजेल्लिख्य गन्धमण्डलकेषु वा यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च

பொன்னால் (வடிவம்/எழுத்து) எழுதித் தந்து—அல்லது நறுமண மண்டலங்களில்—நியமிக்கப்பட்ட நிறத்திற்கேற்ப ஆடைகளும் மலர்களும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 5

गन्धाश् च वलयश् चैव धूपो देयस्तु गुग्गुलुः कर्तव्या मन्त्रयन्तश् च चरवः प्रतिदैवतं

நறுமணப் பொருட்களையும் வளையங்களையும் (கங்கணம்/அலங்காரப் பட்டை) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; தூபமாக குக்குலு வழங்கப்பட வேண்டும். உரிய மந்திரங்களை ஜபித்தபடி, ஒவ்வொரு தெய்வத்திற்கும் தனித்தனியாக சரு (ஹவிஸ்) தயாரித்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 6

आकृष्णेन इमं देवा अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत् उद्बुद्ध्यस्वेति च ऋचो यथासङ्ख्यं प्रकीर्तिताः

‘ஆக்ருஷ்ணேன…’, ‘இமம் தேவா…’, ‘அக்னிர்மூர்தா திவஃ ககுத்…’, ‘உத்புத்த்யஸ்வ…’ என்று தொடங்கும் ரிக்வேத ருசிகள், தத்தம் எண்ணிக்கை-வரிசைப்படி இவ்வாறு பாராயணம்/குறிப்பிடப்படுகின்றன.

Verse 7

वृहस्पते अतियदर्यस्तथैवाल्पात् परिश्रुतः शन्नो देवीस् तथा काण्डात् केतुं कृन्वन्निमास् तथा

ஓ ப்ருஹஸ்பதே! பெரியதாயினும் சிறியதாயினும் எந்த மூலத்திலிருந்தும் பரவலாகப் புகழ்பெற்ற அந்த ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) எங்களுக்கு நன்மை செய்யட்டும். தேவியரும் எங்களுக்கு மங்களம் அருளட்டும்; மேலும் ஆபத்து (காண்ட) நீங்க இப்பிரார்த்தனைகளை கேது (காவல்-கொடி/சின்னம்) ஆகக் கொண்டு எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 8

अर्कः पालाशः खदिरो ह्य् अपामार्गोथ पिप्पलः उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात्

வரிசைப்படி சமித் (எரிகுச்சிகள்) இவை—அர்க்கம், பலாசம், கதீரம், அபாமார்கம், பிப்பலம், உதும்பரம், சமீ; மேலும் துர்வா புல் மற்றும் குச புல்.

Verse 9

एकैकस्यात्राष्टशतमष्टाविंशतिरेव वा होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्विताः

இங்கே ஒவ்வொரு (மந்திரம்/தேவதை) க்கும் 128 ஆஹுதிகள் அல்லது 28 ஆஹுதிகள் அளிக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு ஆஹுதியும் தேன், நெய், தயிர் ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து இருக்க வேண்டும்.

Verse 10

गुडौदनं पायसं च हविष्यं क्षीरयष्टिकं दध्योदनं हविः पूपान् मांसं चित्रान्नमेव च

வெல்லம் கலந்த அன்னம், பாயசம், ஹவிஷ்யம், பால் வகை உணவுகள், தயிர் அன்னம், நெய் ஹவி, பூபம் (கேக்/அப்பம்), மாம்சம், மேலும் சித்ரான்னம்—இவை அனைத்தும் அர்ப்பணிக்கத் தக்கவை.

Verse 11

दद्याद्ग्रहक्रमदेतद्द्विजेभ्यो भोजनं बुधः शक्तितो वा यथालाभं सत्कृत्य विधिपूर्वकं

அறிவுடையவன் இவ்வுணவை கிரஹ-கிரமப்படி த்விஜர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும்; தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப அல்லது கிடைப்பதற்கேற்ப, அவர்களை மரியாதையுடன் போற்றி விதிமுறையின்படி வழங்க வேண்டும்.

Verse 12

धेनुः शङ्खस् तथानड्वान् हेम वासो हयस् तथा खदिरस्त्वपामार्गो ऽथेति ग , घ , ञ च कृष्णा गौरायसश्छाग एता वै दक्षिणाः क्रमात्

வரிசைப்படி தக்ஷிணையாக பால் தரும் பசு, சங்கம், காளை, பொன், ஆடை, குதிரை அளிக்க வேண்டும்; மேலும் கதீர மரக்கட்டை மற்றும் அபாமார்கமும். க, க்ஹ, ஞ குழுக்களுக்கு முறையே கருப்புப் பசு, கோர/வெள்ளைப் பசு, இரும்புக் கருவி, ஆடு—இவையே தக்ஷிணைகள்.

Verse 13

यश् च यस्य यदा दूष्यः स तं यत्नेन पूजयेत् ब्रह्मणैषां वरो दत्तः पूजिताः पूजितस्य च

யார் யாரை எந்நேரமும் தீங்கு செய்ய வல்லவரோ, அவர் அந்த நபரையே முயற்சியுடன் மரியாதித்து வழிபட வேண்டும். ஏனெனில் பிரம்மா இத்தகையோர்க்கு வரம் அளித்துள்ளார்—அவர்கள் வழிபடப்பட்டால் வழிபடுபவரும் வழிபடப்படுவார்.

Verse 14

ग्रहाधीना नरेन्द्राणा मुछ्रयाः पतनानि च भावभावो च जगतस्तस्मात् पूज्यतमा ग्रहाः

அரசர்களின் உயர்வும் வீழ்ச்சியும் கிரகங்களின் ஆதீனமே; உலகின் ‘பாவ-அபாவம்’ எனும் செழிப்பும் சிதைவும் அவற்றின்மேலே சார்ந்தது. ஆகையால் கிரகங்கள் மிகப் போற்றத்தக்கவை.