Mantra-shastra
Tantra & Sacred Formulae
The science of mantras, tantric rituals, yantra construction, and esoteric practices for spiritual attainment and protection.
Adhyayas in Mantra-shastra
Adhyaya 301
Chapter 301 — सूर्यार्चनं (Sūryārcana) / Sun-worship (closing colophon only)
ဤအချက်အလက်သည် ယခင်အပိုင်း၏ အဆုံးကော်လိုဖွန်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး အဓ್ಯಾಯ ၃၀၁ ကို «Sūryārcana» (နေဘုရားကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း) ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ သင်ကြားရေးစီးဆင်းမှုတွင် နေဘုရားပူဇော်မှုသည် စကြဝဠာစည်းကမ်း (ṛta/dharma) နှင့် ရိတုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ချိတ်ဆက်ပေးသော တံတားဖြစ်သည်။ Sūrya ကို အချိန်၊ အသက်ဓာတ်နှင့် သဘောပေါက်ရှင်းလင်းမှုကို ထိန်းညှိသူအဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ကာ နောက်အခန်း၏ ပိုမိုနည်းပညာဆန်သော မန္တရလုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် အလေ့အကျင့်ရှင်ကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ဤကူးပြောင်းမှုက ပုရာဏ၏ နည်းလမ်းကို ထင်ရှားစေပြီး—ဘက်တိပူဇော်မှုသည် မန္တရ-သတ္တရနှင့် ဟိုးမအခြေပြု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှ ခွဲမထားဘဲ သန့်ရှင်းမှု၊ အာဏာနှင့် စွမ်းအင်ညှိနှိုင်းမှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
Adhyaya 302
Worship by Limb-Syllables (Aṅgākṣara-arcana)
အဂ္နိဘုရားသည် တန်တရဆန်သော ညွှန်ကြားချက်ကို အာကာသလက္ခဏာများဖြင့် မင်္ဂလာအချိန်ကာလ သတ်မှတ်ခြင်းမှ စတင်သည်။ လမှာ မွေးနက္ခတ်၌ ရှိခြင်း၊ နေမှာ သတ္တမရာသီ၌ ရှိခြင်း၊ Puṣan/Puṣya အချိန်ကို ကိုက်ညီစေခြင်းတို့ကို ဆိုပြီး၊ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မီ grāsa (ဂြိုဟ်ကြတ်မှု အရွယ်အစား/အဆင့်) ကို စိစစ်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများကို အသက်တိုစေသော အကြိုသတိပေးအဖြစ် ဖော်ပြကာ မန္တရဖြင့် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ဘုရားပူဇော်ခြင်းကို သတ်မှတ်သည်။ Kruddholkā, Maholkā, Vīrolkā ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အင်အားများအတွက် śikhā-ဖော်မြူလာကို ပြပြီး၊ Vaiṣṇava အက္ခရာ ၈ လုံး မန္တရကို လက်ချောင်းအဆစ်များပေါ်တွင် စနစ်တကျ nyāsa လုပ်ပုံကို ချပြသည်။ ထို့ပြင် အက္ခရာနှင့် bīja များကို နှလုံး၊ ပါးစပ်၊ မျက်စိ၊ ခေါင်း၊ ခြေ၊ ပါးစပ်အပေါ်ပိုင်း၊ guhyā၊ လက်များ စသည့် ကိုယ်ခန္ဓာနေရာများတွင် တင်သွင်းကာ၊ ထို nyāsa ကို တရားခံယူသော အိṣṭa-devatā ပေါ်တွင်လည်း ထပ်တူပြုလုပ်၍ ကိုယ်နှင့် ဘုရားတစ်ရပ်တည်းဖြစ်မှုကို အလေးပေးသည်။ မဏ္ဍလ/ပဒ္မတင်သွင်းမှုတွင် ဓမ္မစဉ်နှင့် guṇa/śakti အစုများကို ပဒ္မဒေသများတစ်ဆင့်တစ်ဆင့် တင်သွင်းကာ နေ၊ လ၊ Dāhinī ဆိုသော စက်ဝိုင်းသုံးခုအထိ ရောက်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟရိကို ယောဂအာသနပေါ် ဖိတ်ခေါ်၍ pañcopacāra ကို mūla-mantra ဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ၊ Vāsudeva စသည့် ဦးတည်ရာပုံစံများ၊ ဦးတည်ရာအလိုက် လက်နက်/လက္ခဏာများနှင့် āvaraṇa ပူဇော်မှုတွင် Garuḍa, Viśvaksena, Someśa နှင့် အိန္ဒြာ၏ အဖွဲ့ကိုပါ ထည့်သွင်းပူဇော်၍ လစ်တူဂျီအစီအစဉ်ပြည့်စုံလျှင် အလုံးစုံအောင်မြင်မှု ရမည်ဟု ကတိပြုသည်။
Adhyaya 303
Chapter 303: Mantras for Worship Beginning with the Five-syllable (Pañcākṣara) — पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः
အဂ္နိသည် ပဉ္စာက္ṣရာ မန္တရကို အခြေခံသော ရှိုင်ဝ တန္တရ ဘုရားပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒိက္ခာပေးခြင်း စနစ်ကို သင်ကြားသည်။ ဤအခန်းတွင် ရှိဝကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၏ ဉာဏ်သဘာဝအဖြစ် နှလုံးတွင် တည်ရှိကြောင်း ဖော်ပြပြီး မန္တရအက္ခရာများကို ဓာတ်၅၊ ပရాణလေများ၊ အာရုံခံအင်္ဂါများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် ဆက်စပ်ကာ အက္ခရာ၈ ဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။ ထို့နောက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ—ဒိက္ခာနေရာ သန့်စင်ခြင်း၊ caru ပြင်ဆင်၍ သုံးပိုင်းခွဲခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် မိုးလင်းအချိန် စည်းကမ်းများ၊ မဏ္ဍလ ပူဇော်ခြင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုခြင်း၊ မြေညစ်လိမ်းခြင်းနှင့် Aghamarṣaṇa ဖြင့် တီရ္ထရေချိုးခြင်း၊ ပရాణာယာမ၊ ကိုယ်တိုင်သန့်စင်ခြင်းနှင့် နျာသ—တို့ကို ရှင်းလင်းသည်။ သဘောတရားမြင်ကွင်းတွင် အက္ခရာများကို အရောင်ရှိ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် မြင်ကာ śakti များကို ပဒ္မပွင့်ချပ်နှင့် အလယ်တွင် တင်သွင်းပြီး ရှိဝကို ကြည်လင်ဖြူစင်သော ကြက်သွေးရောင်မဟုတ်သည့် သလင်းကျောက်ကဲ့သို့၊ လက်၄၊ မျက်နှာ၅ ဖြင့် ခေါ်ယူကာ pañcabrahma (Tatpuruṣa စသည်) ကို ဦးတည်ရာအလိုက် တင်ထားသည်။ ဒိက္ခာအစီအစဉ်တွင် adhivāsa၊ gavyapañcaka၊ မျက်စိပိတ်တံဆိပ်၊ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ tattva များကို အမြင့်ဆုံးသို့ စုဆောင်းပျော်ဝင်စေပြီး sṛṣṭi-mārga ဖြင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ပတ်လည်လှည့်ခြင်း၊ ပန်းပစ်၍ အမည်/အာသန ရွေးခြင်း၊ ရှိဝမီး ဖန်တီးခြင်း၊ သတ်မှတ်မန္တရများဖြင့် homa အရေအတွက်ပြုခြင်း၊ pūrṇāhuti နှင့် astra အာဟုတီ၊ အပြစ်ဖြေခြင်း၊ kumbha ပူဇော်ခြင်း၊ abhiṣeka၊ samaya ကတိသစ္စာများနှင့် ဂုရုကို ဂုဏ်ပြုခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး ဗိṣṇုကဲ့သို့ အခြားဒေဝတားများအတွက်လည်း တူညီစွာ အသုံးချနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။
Adhyaya 304
Mantras for Worship Beginning with the Five-Syllabled (Mantra) — Concluding Colophon (Chapter 304 end)
ဤအধ্যာယသည် အဆုံးသတ် ကော်လိုဖွန်ဖြင့် အဓိကကိုယ်စားပြုထားပြီး pañcākṣarī (အက္ခရာငါးလုံး) မန္တရမှ စတင်သော ပူဇာ-မန္တရများအပေါ် မန္တရ-ရှာစတြာ အပိုင်း၏ ပြီးဆုံးမှုကို မှတ်သားသည်။ Agni–Vasiṣṭha သင်ကြားရေးဘောင်အတွင်း ဤကဲ့သို့ အခန်းများသည် ရိတုအင်ဂျင်နီယာပညာကဲ့သို့ ဖြစ်၍ pūjā တွင် မန္တရအသုံးချပုံ၊ ရွတ်ဆိုအစဉ်အလာနှင့် တိကျသော စကားလုံးပုံစံများကို ဓမ္မ၏ ကိရိယာအဖြစ် စည်းကမ်းတကျ သတ်မှတ်ပေးသည်။ အတွင်းပိုဒ်များ မပြည့်စုံသော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံအခန်းကဏ္ဍမှာ ရှင်းလင်းပြီး—အထွေထွေ မန္တရ-ပူဇာ နည်းလမ်းများမှ နောက်အခန်းရှိ နာမ-လိတုရ်ဂျီသို့ တံတားတစ်စင်းဖြစ်ကာ ဘုရားနာမများကို သန့်ရှင်းသော မြေဒေသ (kṣetra/tīrtha) များနှင့် ချိတ်ဆက်မည်။ ထို့ကြောင့် မန္တရကို စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပူဇာကိရိယာမှ တည်နေရာအလိုက် သန့်ရှင်းစေသော လက်တွေ့ကျင့်စဉ်သို့ ရွေ့လျားစေပြီး သာသနာယာဉ်၊ ပူဇာအလှူနှင့် သတိရခြင်းတို့ကို ပုဏ္ဏားနှင့် အတွင်းသန့်စင်မှုအတွက် အပြန်အလှန်အားဖြည့်စေသည်။
Adhyaya 305
Chapter 305 — Narasiṃha and Related Mantras (नारसिंहादिमन्त्राः)
အဂ္နိဘုရားသည် ယခင်က ဝိုင်ရှ္ဏဝ နာမလီတနီများမှ မန္တရ-ရှာစတြ (တန္တရ) အပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းကာ အင်အားပြင်းထန်သော ကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေး အသုံးချမှုများကို အဓိကထားသည်။ ထို့နောက် stambhana (တုံ့တင်း/မလှုပ်နိုင်စေ), vidveṣaṇa (ရန်ဖြစ်စေ), uccāṭana (နှင်ထုတ်), utsādana (ဖျက်ဆီး/တားဆီး), bhrama (မူးဝေမိစေ), māraṇa (သတ်ဖြတ်), vyādhi (ရောဂါ) စသည့် က္ṣုဒြ/ရန်လို ရိတိများကို ခွဲခြားဖော်ပြပြီး ၎င်းတို့၏ “mokṣa” အဖြစ် လွတ်မြောက်ရေး/ကုထုံးကို သင်ကြားမည်ဟု ဆိုကာ အသုံးချခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ဂရုစိုက်ကြောင်း ပြသည်။ ထို့နောက် သင်္ချိုင်းမြေညပိုင်း ဂျပ်ဖြင့် မူးဝေစေခြင်း၊ ပရတိမာ-ဝိဓာန (ရုပ်တုထိုးဖောက်) ဖြင့် သေစေသော ရိတိ၊ နှင့် အမှုန့်ပက်ခြင်းဖြင့် utsādana ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် စုဒර්ရှန/ချကရ အခြေပြု ကာကွယ်ရေးနည်းပညာသို့ ပြောင်းကာ nyāsa တင်ခြင်း၊ လက်နက်များနှင့် ဒေဝတားကို မြင်ယောင်ခြင်း၊ ချကရပုံစံ အရောင်သတ်မှတ်ခြင်း၊ kumbha တင်သွင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ သတ်မှတ်ပစ္စည်းနှင့် အရေအတွက် 1008 ဖြင့် စနစ်တကျ ဟောမ ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ရှင်းလင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် oṃ kṣauṃ… နရသിംဟ မန္တရဖြင့် ရာက္ခသဆန်သော အပူအနာ၊ ဖျားနာခြင်း၊ graha အနှောင့်အယှက်၊ အဆိပ်နှင့် ရောဂါတို့ကို ဖျက်ဆီးကာ နရသിംဟကို မီးကဲ့သို့ ကာကွယ်တားဆီးသော အင်အားအဖြစ် တင်ပြသည်။
Adhyaya 306
Chapter 306 — त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः (Mantras for Enchanting the Three Worlds)
အဂ္နိဘုရားသည် တြိလောကမောဟန (လောကသုံးပါးကို မောဟစေသော) မန္တရကို မိတ်ဆက်ကာ ပုရုသာဓာရ္ထ ၄ ပါးတွင် အောင်မြင်မှုကို ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် တန္တရပူဇာလုပ်ငန်းစဉ်ကို စနစ်တကျ ဖော်ပြသည်—ပဏာမပူဇာ၊ သတ်မှတ်ထားသော ဂျပ (japa) အရေအတွက်၊ အဘိသေက၊ သတ်မှတ်ပစ္စည်းနှင့် အရေအတွက်ဖြင့် ဟိုးမ (homa) ပြုလုပ်ခြင်း၊ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးကာ အာစာရျကို ဂုဏ်ပြုခြင်း။ အကျင့်ပြုသူသည် ကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် အတွင်းပိုင်း ရိတုအင်ဂျင်နီယာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်—ပဒ္မာသန၊ ကိုယ်ကို ခြောက်သွေ့/ထိန်းကျောင်းခြင်း၊ သုဒർശန ဒိဂ္န്യാസဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း၊ မျိုးစေ့သမားဓိဖြင့် အညစ်အကြေးကို ထုတ်ပယ်ခြင်း၊ သုရှုမ္နာလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အမృతရည်ကို မြင်ယောင်ခြင်း၊ ပရာဏာယာမ၊ ကိုယ်တစ်လျှောက် သက္တိ-န്യാസ ပြုလုပ်ခြင်း။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိෂ္ဏု (ကာမ/စမရ မိုတစ်ဖ်များပါ)၊ လက္ခ္မီ၊ ဂရုဍ နှင့် လက်နက်ပူဇာကို အက်စတြ-မန္တရ မျိုးစုံဖြင့် တည်သွင်းတော်မူသည်။ အဆုံးတွင် အဓိကမန္တရ “oṃ śrīṃ krīṃ hrīṃ hūṃ…,” တರ್ಪဏ နည်းလမ်းများ၊ အသက်ရှည်ရေးအတွက် ဂျပ/ဟိုးမ ပိုမိုမြင့်မားသော ပန်းတိုင်များနှင့် အာဏာပိုင်မှု၊ အသက်ရှည်မှုကို ရည်ရွယ်သော ဝရာဟ ဖော်မြူလာကို ထပ်တိုးဖော်ပြကာ မန္တရ-ရှာစတြသည် အတွင်းသန့်စင်မှုနှင့် အကျိုးရလဒ်ရည်ရွယ်သော ရိတုဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
Adhyaya 307
Trailokya-mohinī Śrī-Lakṣmī-ādi-pūjā and Durgā-yoga (Protective and Siddhi Rites)
အဂ္နိဘုရားသည် ဝသိဋ္ဌအား Trailokya-mohinī Śrī (လက္ခမီ) ကိုအခြေခံသော စည်းစိမ်တိုးပွားရေးကర్మများနှင့် ကာကွယ်ရေး၊ အောင်မြင်ရေးအတွက် ဒုರ್ಗာယောဂကို ပေါင်းစည်းသည့် ရိတုအစီအစဉ်ကို သင်ကြားသည်။ အခန်းအစတွင် လက္ခမီမန္တရစီးရီးနှင့် nyāsa ဖြင့်အသုံးချရန် အင်္ဂ ၉ မန္တရဖော်မြူလာများကို ဖော်ပြပြီး ပဒ్మစေ့မလာဖြင့် ၁–၃ လက် (lakhs) အထိ ဂျပာအရေအတွက်မြင့်မားစွာ သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် Śrī သို့မဟုတ် Viṣṇu ဘုရားကျောင်းများတွင် စည်းစိမ်ထုတ်ပေးသော ပူဇော်ပွဲများ၊ homa နည်းလမ်းများ (khadira မီးတွင် ဂီလိမ်းဆန်; bilva အခြေပြု ပူဇော်မှု) နှင့် graha-śānti အတွက် မုန်ညင်းရေ abhiṣeka၊ မင်းတော်အလိုကျ (vaśyatā) ရရန် ပြုပြင်ကမ်းလှမ်းမှုများကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် Śakra ၏ တံခါး ၄ ပေါက်ရှိ မဟာမန်းရှင်း၊ တံခါးကာကွယ် Śrī-dūtī များ၊ Vyūha ၄ (Vāsudeva, Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, Aniruddha) နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ပန်းကန် ၈ ပွင့်ပဒ్మကို မြင်ယောင်သည့် သဘောတရားကို ဖော်ပြပြီး ပဒ্মအလယ်တွင် လက္ခမီ၏ ဓျာနရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အစားအသောက်နှင့် ပြက္ခဒိန်ကန့်သတ်ချက်များ၊ ပူဇော်ပစ္စည်းအစုံ (bilva, ဂီ, ပဒ্ম, pāyasa) ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဒုర్గာ၏ “hṛdaya” မန္တရနှင့် အင်္ဂများ၊ ရွက်ပေါ်တွင် နတ်မ၏ ပုံစံများကို ပူဇော်ခြင်း၊ လက်နက်ဒေဝတာများအား ပူဇော်ခြင်း၊ ရလဒ်အလိုက် homa အစားထိုးနည်းများ (vaśīkaraṇa, jaya, śānti, kāma, puṣṭi) ကို ပြောပြီး စစ်မြေပြင်တွင် အောင်ပွဲအတွက် အာဟွာနဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။
Adhyaya 308
Chapter 308 — Worship of Tvaritā (त्वरितापूजा)
အဂ္နိဘုရားသည် Trailokya-mohinī လက္ရှမီနှင့် ဆိုင်သော ယခင်အခန်းပြီးနောက် တ्वरितā-upāsanā ကို ချက်ချင်းမိတ်ဆက်သည်။ ပထမဦးစွာ bhukti နှင့် mukti နှစ်မျိုးလုံးအတွက် အားပေးခေါ်ယူသည့် mantra-aṅga များနှင့် ājñā/command ဖော်မြူလာများကို ပေးအပ်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် aṅga-nyāsa နှင့် mantra-nyāsa ကို ခေါင်းမှ ခြေထိ သတ်မှတ်နေရာများတွင် ပြုလုပ်ကာ နောက်ဆုံး vyāpaka nyāsa ဖြင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံးကို ဖုံးလွှမ်းစေသည်။ dhyāna တွင် တ्वरितā ကို kirāta/śabarī သဘောရိပ်ပါသည့် သုံးမျက်စိ၊ အမဲရောင်၊ တောပန်းကုံးနှင့် မယုရတောင်အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် အလှဆင်ကာ सिंहासन ပေါ်ထိုင်၍ वरदान နှင့် အဘယပေးသူအဖြစ် မြင်ယောင်သည်။ ထို့နောက် အဋ္ဌပဒ အာသန/ပဒ္မပူဇာတွင် ပန်းချပ်တိုင်း limb-gāyatrī များကို တင်ထားပြီး ရှေ့ဘက်နှင့် တံခါးတိုင်များတွင် śakti အစောင့်များ၊ အပြင်ဘက်ကာကွယ်သူများကို ချထားသည်။ နောက်ဆုံး yoni ပုံစံ မီးကွင်းတွင် homa အမျိုးအစားများကို ဖော်ပြကာ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပူဇော်လျှင် စည်းစိမ်ကာကွယ်မှု၊ လူထုအကြိုက်၊ သားသမီး၊ ရန်ပြုရေး စသည့် အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိကြောင်း ဆိုပြီး japa အရေအတွက်မြင့်ခြင်း၊ maṇḍala ပူဇော်ခြင်းနှင့် dīkṣā ဆိုင်ရာ အကျင့်များ (dāna, pañcagavya, caru) ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 309
Tvaritā-pūjā (The Worship of Tvaritā) — Transition Verse and Context
ဤအခန်း၏ပိတ်သိမ်းနှင့်ကူးပြောင်းချက်သည် တန္တရဘောင်ကိုတည်ဆောက်ပြီး အဂ္နိသည် ဝသိဋ္ဌကို မိန့်ကြားကာ ယခင်အကြောင်းအရာမှ တ္ဝရိတာဒေဝီ ဥပာသနာသို့ ရွှေ့ပြောင်းစေသည်။ အဓိကမှာ ထုံးတမ်း၏တိကျမှုကို ထင်ရှားစွာဖော်ပြသော သိပ္ပံတရားအဖြစ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပူဇော်ခြင်းသည် သဒ္ဓါတရားသာမက စနစ်တကျတည်ဆောက်၍ လုပ်ဆောင်ရသော အလုပ်ရုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြင်ဆင်ထားသော နေရာ (ပူရ/ကာကွယ်ထားသောနေရာ) နှင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေးဆွဲထားသော ပုံရိပ် (ရာဇို-လိခိတ) လိုအပ်သည်။ အဂ္နိက လာမည့် ဝိဒ္ယာသည် ဘုက္တိ (လောကီအကျိုးအမြတ်) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ရေးဦးတည်ချက်) နှစ်မျိုးလုံးပေးနိုင်ကြောင်း ပြောကြား၍ နည်းပညာဆန်သော ထုံးတမ်းကို ဓမ္မပညာအဖြစ် အတည်ပြုသည်။ ဤအခန်းသည် တံခါးဝဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်မှုအမည်၊ အကျိုးဖလ၊ နှင့် နောက်ဆက်တွဲညွှန်ကြားချက်များအတွက် ဒေဝီ၏ ဝဇ္ရာကူလာပုံစံကို မန္တရ-ထုံးတမ်းနှင့် ရုပ်ပုံသဘောတရားအဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးသည်။
Adhyaya 310
Tvaritā-mūla-mantra and Related Details (Dīkṣā, Maṇḍala, Nyāsa, Japa, Homa, Siddhi, Mokṣa)
အဂ္နိဘုရားသည် တ္ဝရိတာ (Tvaritā) ကိုဗဟိုထားသော တန္တရပူဇာအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ ပထမဦးစွာ Siṃha–Vajra-kula ကြာပန်းပုံစံအတွင်း nyāsa ဖြင့် ပြင်ဆင်ပြီး maṇḍala ကို တိတိကျကျ တည်ဆောက်သည်—အပိုင်း ၉ ပိုင်းခွဲခြားခြင်း၊ လက်ခံ/ပယ်ဖျက်ရမည့် ဦးတည်ရာကွက်များ၊ အပြင်ဘက်လိုင်းအစုများ၊ vajra-ကွေးညွတ်မှုနှင့် အလင်းရောင်ထွန်းသော အလယ်ကြာပန်း။ ထို့နောက် တင်သွင်းပူဇာတွင် မျိုးစေ့သံလုံးများကို နာရီလက်တံအတိုင်း တပ်ဆင်၍ vidyā-aṅga များကို ပွင့်ချပ်နှင့် အလယ်တွင် ချိတ်ဆက်ကာ diśāstra ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ်နှင့် အပြင် garbha-maṇḍala ပေါ် Lokapāla-nyāsa ကို ပြုလုပ်သည်။ ထို့ပြင် japa စုစုပေါင်း၊ aṅga အချိုးအစား၊ homa အစဉ်များကို သတ်မှတ်ပြီး pūrṇāhuti ဖြင့် dīkṣā တံဆိပ်ခတ်ကာ သင်တန်းသားကို dīkṣita ဖြစ်စေသည်။ အောင်မြင်မှု၊ အာဏာပိုင်မှု၊ ဥစ္စာ၊ siddhi စသည့် bhukti အကျိုးများနှင့်တကွ၊ karma မချည်နှောင်သော homa၊ Sadāśiva-အခြေအနေ၌ တည်မြဲခြင်း၊ “ရေသည် ရေထဲသို့ ပျော်ဝင်သကဲ့သို့” ပြန်မလာသော မောက္ခလမ်းကြောင်းကိုလည်း ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် abhiṣeka၊ kumārī-pūjā၊ dakṣiṇā နှင့် ညအချိန်/နယ်စပ်ပူဇာများ (တံခါးဝ၊ တစ်ပင်တည်းသစ်ပင်၊ သင်္ချိုင်းမြေ) ကို dūtī-mantra ဖြင့် အထွေထွေအောင်မြင်မှုအတွက် ပြုလုပ်ရန် ဖော်ပြသည်။
Adhyaya 311
The Root-Mantra of Tvaritā (Tvaritā-mūla-mantra)
ဤအခန်းသည် အကူးအပြောင်းဆိုင်ရာ အဆုံးသတ်မှတ်တမ်းနှင့် သဘောတရားဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်ချက်ဖြစ်သည်။ တွရိတာ၏ မူလမန္တရ (mūla-mantra) အကြောင်း သင်ကြားချက်ကို ပိတ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခန်းတွင် တွရိတာ-ဗိဒ္ဓယာ (Tvaritā-vidyā) ကို ပိုမိုနည်းပညာဆန်စွာ ရှင်းလင်းမည့်အကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။ အဂ္နేయ ပုံစံအတွင်း မူလမန္တရကို နောက်ပိုင်း ပူဇော်ရေးအသုံးချမှု (prayoga) နှင့် ယန္တရ/စက္ကရ ပုံဖော်အသုံးချမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည့် မျိုးစေ့အာဏာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ မူလကို အရင်တည်ထောင်ပြီးမှ စည်းကမ်းတကျ အစဉ်လိုက်၊ နျာသ (nyāsa) နှင့် ယန္တရ/စက္ကရ တည်ဆောက်မှုတို့ဖြင့် ခွဲခွာတိုးချဲ့သည့် ပူရာဏပညာပေးနည်းကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့ပြင် သင်္ခါရ-ဆက်စပ်မှုနှင့် စာတမ်းဆက်လက်မှုကို ခိုင်မာစေကာ နောက်အခန်းကို သီးခြားမန္တရများမဟုတ်ဘဲ သမ္မာကျမ်းစည်းကမ်းအောက်တွင် ဓမ္မ-ကာမ-အර්ထ အကျိုးရလဒ်များကို ရည်ညွှန်းသည့် စနစ်တကျ နည်းပညာအဖြစ် ဖတ်ရှုရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Adhyaya 312
Chapter 312 — Various Mantras (नानामन्त्राः)
အဂ္နိဘုရားသည် မန္တရ-ရှာစတြာ အစီအစဉ်တိုကို သင်ကြားပြီး၊ ပထမဦးစွာ ဝိနာယက (ဂဏေရှ) ပူဇော်မှုတွင် ādhāra-śakti နှင့် ကြာပန်းဖွဲ့စည်းပုံ နေရာချခြင်း၊ “hūṃ phaṭ” ပါသော ကဝစ၊ နှင့် ဗိဃ္နေရှကို အပြင်/အတွင်း ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို အမည်ဂုဏ်ပုဒ်များနှင့် ဦးတည်ရာအလိုက် တည်နေရာချကာ ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် တြိပုရာ ပူဇော်မှုသို့ ပြောင်း၍ ဘိုင်ရဝ/ဝဋုက အမည်များနှင့် ဆက်စပ်နာမစဉ်များ၊ ဘီဇ (aiṁ, kṣeṁ, hrīṁ) နှင့် ရုပ်သင်္ကေတ (abhaya, စာအုပ်, varada, mālā) ကို ဖော်ထုတ်သည်။ jāla မန္တရကွန်ယက်၊ hṛdayādi-nyāsa နှင့် kāmaka (ဆန္ဒပြည့်) အဆုံးသတ်နည်းကို ရှင်းလင်းသည်။ လက်တွေ့ပူဇော်နည်းများတွင် အမည်ပေးထားသော ယန္တရဖြင့် uccāṭana၊ သင်္ချိုင်းမြေ မီဒီယာအသုံးပြုမှု၊ ကြိုးချည်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ စစ်ပွဲအတွက် ကာကွယ်/အောင်မြင် မန္တရများနှင့် စီးပွားချမ်းသာ၊ နေဘုရားနှင့် Śrī ဖိတ်ခေါ်မှုများကိုလည်း ပေးသည်။ ထို့ပြင် အသက်ရှည်၊ မကြောက်မရွံ့၊ သက်သာစေခြင်းနှင့် vaśīkaraṇa နည်းများ (tilaka/añjana, ထိတွေ့ခြင်း, tila-homa, သန့်စင်အစားအစာ) ကို ဖော်ပြပြီး၊ နိတျယကလိန္နာ၏ မူလမန္တရ၊ ṣaḍaṅga၊ အနီရောင် တြိဂံ သမားဓိ၊ ဦးတည်ရာတပ်ဆင်မှု၊ Kāma ငါးမျိုး သုံးသပ်မှု၊ mātrikā အပြည့်အစုံ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ādhāra-śakti/ကြာပန်း/ခြင်္သေ့အာසန နှင့် နှလုံးဗဟို တည်စေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 313
Tvaritājñānam (Knowledge of Tvaritā, the Swift Goddess) — Agni Purana, Adhyāya 314 (as introduced after 313)
အဂ္နိဘုရားသည် မန္တရများကို စာရင်းပြုစုထားသည့် အပိုင်းမှ ထွက်ကာ တ္ဝရိတာ (Tvaritā) နှင့် ဆက်စပ်သော ကာကွယ်/နှိမ်နင်း နည်းပညာများကို အဓိကထားသည့် တန္တရ-ပူဇော်ရေး လက်စွဲသို့ ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ အခန်းအစတွင် ဘီဇာများပြည့်ဝသော တ္ဝရိတာမန္တရ၊ nyāsa ဖြင့် ပူဇော်နည်း၊ တ္ဝရိတာကို လက် ၂ လက် သို့မဟုတ် လက် ၈ လက် အဖြစ် မြင်ယောင်သည့် ပုံစံများ၊ ādhāra-śakti တည်ဆောက်ခြင်း၊ ပဒ్మာသန (ကြာပန်းထိုင်ခုံ)၊ စင်္ဟာယာန (ခြင်္သေ့စီး) နှင့် hṛd-ādi အင်္ဂါတင်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဦးတည်ရာအလိုက် မဏ္ဍလအစီအစဉ်တွင် Gāyatrī နှင့် မိန်းမသက္တိများကို ပူဇော်ပြီး အလယ်တည်ရာနှင့် တံခါးစောင့်များ (Jayā, Vijayā, Kiṅkara) ကို တင်ထားသည်။ နောက်တစ်ဆင့်တွင် nāma-vyāhṛti ဖြင့် နာဂဘုရင်များ (Ananta, Kulikā, Vāsuki, Śaṅkhapāla, Takṣaka, Mahāpadma, Karkoṭa, Padma/Padmā) ထံ အပူဇော်တင်ကာ ၈၁ ပဒပါရှိ Nigraha-cakra ကို ရေးဆွဲနည်း၊ ရေးနိုင်သည့် မျက်နှာပြင်များနှင့် sādhya အမည်ထားရာကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ အခန်းနောက်ပိုင်းတွင် Kālī/Kālarātrikā အစိတ်အပိုင်းများ၊ ယမနယ်နိမိတ် ပုံရိပ်များ၊ ကာကွယ်ရေး လျှို့ဝှက်အသံထွက်များဖြင့် ပြင်းထန်ကာကွယ်မှုနှင့် māraṇa ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ချဲ့ထွင်ပြီး မင်ချက်နည်း၊ သင်္ချိုင်းမြေ/လမ်းဆုံကဲ့သို့ နယ်စပ်နေရာများတွင် ရေးသားခြင်းနှင့် kumbha အောက်၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်၊ vibhītaka သစ်ပင်အောက် စသည့် တင်ထားရာနေရာများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများဖြင့် Anugraha-cakra ကို ရှင်းလင်းကာ Rudra/vidyā အက္ခရာအစီအစဉ်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း တင်ပြပြီး Pratyaṅgirā ဖော်မြူလာများနှင့် ၆၄ နေရာပါ Nigraha–Anugraha ပေါင်းစည်း cakra သို့ ရောက်စေသည်။ နိဂုံးတွင် Amṛtī/Vidyā အဓိက (krīṃ saḥ hūṃ)၊ tri-hrīṃ ဝိုင်းကာကွယ်မှုနှင့် တာလစ်မန်အဖြစ် ထိန်းထားခြင်း၊ နားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပြောခြင်းတို့ဖြင့် ရန်သူနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်းကို ဓမ္မစည်းကမ်းအောက်တွင် မန္တရသီအိုရီ၊ ယန္တရအင်ဂျင်နီယာနှင့် လက်တွေ့ပူဇော်ရလဒ်များ ပေါင်းစည်းသည့် ပုရာဏာလက္ခဏာအဖြစ် ပြသသည်။
Adhyaya 314
Adhyaya 314 — Tvaritājñāna (Immediate/Quick Knowledge) (Colophon/Transition)
ဤအধ্যာယသည် အဆုံးသတ် ကော်လိုဖွန်ဖြင့်သာ ကိုယ်စားပြုထားပြီး «Tvaritājñāna» (ချက်ချင်း/မြန်ဆန်သော ဉာဏ်ပညာ) အပိုင်း၏ ပြီးဆုံးမှုကို မှတ်သားစေသည်။ အဂ္နేయ ပို့ဆောင်ပုံစံအရ ကော်လိုဖွန်သည် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်ချက်တစ်ခုဖြစ်၍ ဗိဒ္ယာ-မော်ဂျူးတစ်ခုကို ပိတ်ပြီး နောက်ထပ် နည်းပညာဆိုင်ရာ အစီအစဉ်သို့ ချက်ချင်း ကူးပြောင်းကြောင်းကို ပြသည်။ မန္တရ-ရှာစတြ (တန်တြ) ခေါင်းစဉ်အတွင်း ဤကူးပြောင်းမှုများသည် တည်းဖြတ်ရေးသာမက သင်ရိုးအစီအစဉ်ကို ညွှန်ပြပြီး မြန်ဆန်သော ဉာဏ်ပညာမှ လက်တွေ့ မန္တရ-လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသို့ ဆက်သွားစေသည်။ ဇာတ်ဘောင်မှာ မပြောင်းလဲဘဲ အရှင် အဂ္နိက ဖော်ပြသူ၊ ဝသိဋ္ဌက လက်ခံသူဖြစ်သဖြင့် ‘မြန်နည်း’ များသည် ဓမ္မပညာရေးအတွင်းရှိပြီး သီးသန့် မာယာချက်နည်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။
Adhyaya 315
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
မန္တရ-ရှာစတြာ အစဉ်ကို ဆက်လက်၍ အဂ္နိဘုရားသည် ဘီဇာအက္ခရာများနှင့် phaḍ ကဲ့သို့ အမိန့်သဘော အဆုံးသတ်များပါသော အသုံးချပုံစံ (prayoga) မန္တရများကို မိတ်ဆက်သည်။ အခန်းအစတွင် hūṃ ဖြင့် စ၍ “khecch(e)” ဟူသော ပဒဖြင့် အလှဆင်ကာ အားပြင်းသော အဆုံးသတ်သံများဖြင့် ပြီးစီးစေသည့် တန်ထရ မန်နွယ်ပုံစံကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် လုပ်ဆောင်ချက်များကို သေချာခွဲခြားပေးပြီး “အခမ်းအနားအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော” ဗိဒ္ဓာသည် အဆိပ်နှင့် ဆက်စပ်ဒုက္ခများကို ဖယ်ရှားကာ သေမင်းနီးပါးဖြစ်သူကို အဆိပ်သေ သို့မဟုတ် သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်မှုမှ ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ အခြားတိုတောင်းသော မန္တရများကိုလည်း အဆိပ်နှင့် ရန်သူကို ချေမှုန်းခြင်း၊ အပြစ်မှ ဖြစ်သော ရောဂါများကို အနိုင်ယူခြင်း၊ အတားအဆီးနှင့် မကောင်းသော အင်အားများကို ကာကွယ်ခြင်းတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ပြင် vaśīkaraṇa (သြဇာသက်ရောက်/နှိမ်နင်း) ဆိုင်ရာ အသုံးချမှုတစ်ရပ် ပါဝင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် “အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော” ဟု မှတ်ယူသည့် ကုဗ္ဇိကာ-ဗိဒ္ဓာ (နတ်မ မန္တရ အစဉ်အဆက်) ကို တင်ပြသည်။ အဂ္နိဘုရားသည် အီရှာက စကန္ဒအား သင်ကြားခဲ့သော မန္တရများကို ဆက်လက်လွှဲပြောင်းမည်ဟု ဆိုကာ မျိုးဆက်လိုင်းအခြေပြု ပုရာဏ သဘောတရားကို ထိန်းသိမ်းသည်။
Adhyaya 316
Derivation (Uddhāra) of the Sakalādi Mantra (सकलादिमन्त्रोद्धारः)
အဂ္နိဘုရား (အစပိုင်းတွင် ဣရှ္ဝရအဖြစ်) သည် စကလာဒီ/ပရာသာဒ မန္တရစနစ်ကို ထုတ်ယူ (uddhāra)၍ အသုံးချရန် တန္တရပညာဆိုင်ရာ နည်းဗျူဟာကို ဖော်ပြသည်။ a မှ kṣa အထိ အက္ခရာစဉ် (ka-စဉ်) ကို နတ်ရုပ်ပုံများနှင့် ပူဇော်ရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးပြီး၊ စကလ (ထင်ရှား), နိစ္စကလ (အစိတ်အပိုင်းမဲ့), သုည (ဗလာ) ဟူသော အတ္တဗေဒအခြေအနေများမှ စ၍ မန္တရအင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းသို့ ရွှေ့သည်။ နတ်နာမစာရင်းများ၊ ရုပ်ပုံညွှန်းချက်များ (kṣa ကို နရသിംဟ; ဝိශ්ဝရူပ အချိုးအစား) နှင့် မျက်နှာငါးပါး (ဣရှာန, တတ္ပုရုရှ, အဃောရ/ဒက္ခိဏ, ဝါမဒေဝ, သဒ္ယောဇာတ) အပေါ် အခြေခံသော နျာသ တင်ရာများကို သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် ဟృဒယ, ရှိရ, ရှိခာ, နေတရ, အစတြ မန္တရများနှင့် အဆုံးသတ်သံ (namaḥ, svāhā, vauṣaṭ, hūṃ, phaṭ) ကို ဖော်ပြပြီး၊ အလုပ်အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသည်ဟု ဆိုသော “sarva-karmakara” ပရာသာဒမန္တရဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စကလပရာသာဒနှင့် နိစ္စကလ စဒါရှိဝ ပုံစံကို နှိုင်းယှဉ်ကာ သုညဆန်သော ဖုံးကွယ်မှုကို ဆွေးနွေးပြီး၊ ထုတ်ယူထားသော စနစ်များကို ဝိဒ္ယေရှ္ဝရ (အရှင် ၈ ပါး) အမျိုးအစားအတွင်း ထားရှိကာ မေတ္တာဗေဒ၊ အသံဗေဒ၊ ရုပ်ပုံဗေဒနှင့် ပူဇော်ရေးအကျင့်ကို စနစ်တကျ ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Adhyaya 317
सकलादिमन्त्रोद्धारः (Sakalādi-mantra-uddhāra) — Chapter Colophon/Transition
ဤအခန်းသည် အဓိကအားဖြင့် အဆုံးသတ်ကော်လိုဖွန်/အပြောင်းအလဲအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ယခင်အခန်း «Sakalādi Mantra-uddhāra» ( “sakala” ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို ထုတ်ယူ/ဖော်ထုတ်ခြင်း) ပြီးဆုံးကြောင်းကို မှတ်သားပေးသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ မန္တရ-ရှာစတြာ အစဉ်အလာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကော်လိုဖွန်များသည် စာအုပ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ချိတ်ဆက်ပေးပြီး မန္တရထုတ်ယူခြင်းနှင့် အသံထွက်/ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတို့ကို တရားဝင်ပညာရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း ပြသသည်။ ထို့နောက် «Gaṇa-pūjā» သို့ ကူးပြောင်းရန် ပြင်ဆင်ပေးကာ မန္တရနည်းပညာကို ကာကွယ်ရေးပူဇော်မှုနှင့် အတားအဆီးဖယ်ရှားရေးတွင် အသုံးချမည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ပုရာဏပညာပေးသဘောတရားအရ မန္တရကို တိကျစွာ ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် ဓမ္မပူဇော်ပွဲနှင့် စိဒ္ဓိရည်ရွယ်သော အလေ့အကျင့်များအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းနှင့် မှန်ကန်သော ရည်ရွယ်ချက်အောက်တွင်သာ တည်ရှိသည်။
Adhyaya 318
वागीश्वरीपूजा (Worship of Vāgīśvarī)
အဂ္နိဘုရားသည် မန္တရ-ရှာစတြာ၏ သင်ကြားမှုအတွင်း ရှင်ဝသိဋ္ဌအား ဝါဂီရှွရီ (စရஸဝတီ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်) ကို မဏ္ဍလ၊ သမားတော်အာရုံစိုက်နည်း၊ အချိန်ကာလ၊ မန္တရဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အက္ခရာအုပ်စုများ (ဝර්ဏ) အပါအဝင် ဘုရားပူဇော်နည်းကို သင်ပေးသည်။ အစပိုင်းတွင် တောက်ပတည်ငြိမ်သော သမาธိဖြင့် အီရှွရကို အတွင်း၌ တည်ထောင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော သရအသံများကို ကာကွယ်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်းကို အလေးပေးသည်။ ဝါဂီရှွရီကို အက္ခရာ ၅၀ မာလာ (ဝර්ဏမာလာ) ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး မျက်စိသုံးလုံးရှိကာ မုဒြာဖြင့် အပေးအယူနှင့် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပြသ၍ မာလာနှင့် စာအုပ်ကို ကိုင်ဆောင်သည့်အဖြစ် သမားတော်မြင်ကွင်းဖော်သည်။ အဓိကကျင့်စဉ်မှာ ဝර්ဏမာလာ-ဇပ ၁သိန်းဖြစ်ပြီး ‘a’ မှ ‘kṣa’ ထိ အက္ခရာများကို ခေါင်းထိပ်မှ ပခုံးသို့ ဆင်းသက်ကာ ကိုယ်အတွင်းသို့ လူရုပ်သဏ္ဍာန်သံလှိုင်းအဖြစ် ဝင်ရောက်သည်ဟု စိတ်ကူးကာ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒိက္ခာအတွက် ဂုရုသည် နေ-လ တည်နေရာများ၊ လမ်းကြောင်း၊ တံခါးများ၊ ထောင့်ဘန်ဒ်များနှင့် အရောင်စည်းကမ်းများပါသော ကြာပန်းမဏ္ဍလကို တည်ဆောက်သည်။ ကြာပန်းခွဲခြမ်းများတွင် ဒေဝီ/ရှက္တိများကို တင်သွင်းကာ အလယ်တွင် စရஸဝတီ၊ အနီးတွင် ဝါဂီရှီနှင့် ဆက်စပ်အင်အားများ (ဟ္ရလ္လေခာ၊ စိတ္တရဝါဂီရှီ၊ ဂါယတြီ၊ ရှာင်ကရီ၊ မတိ၊ ဓြတိ၊ နှင့် ဟ္ရီṃ-ဘီဇ ရုပ်များ) ကို တည်စေသည်။ ဂီအဟုတိများဖြင့် စာဓကသည် သံစကရစ်နှင့် ပရကရစ် ကဗျာပညာကျွမ်းကျင်မှု၊ ကာဗျ-ရှာစတြာနှင့် ဆက်စပ်သိပ္ပံများတွင် အရည်အချင်းကို ရရှိကာ ဝိညာဉ်ရေးကျင့်စဉ်နှင့် ယဉ်ကျေးမှု-ပညာရေးအောင်မြင်မှုတို့ ပေါင်းစည်းမှုကို ပြသသည်။
Adhyaya 319
वागीश्वरीपूजा (The Worship of Vāgīśvarī)
ဤအধ্যာယသည် မန္တရ-ရှာစတြာအတွင်းရှိ အထူးပြု ပူဇော်ရေးအပိုင်းကို အဆုံးသတ်ကာ၊ စကား၊ ပညာနှင့် မန္တရအာနုဘော်နှင့် ဆက်နွယ်သော သက္တိရূপ Vāgīśvarī ကို ပူဇော်နည်းကို ဖော်ပြသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ စွယ်စုံသင်ကြားမှုအရ ဤပူဇော်မှုသည် အခြေခံဗိဒ္ယာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဝါင်မယ (စကား/မန္တရရွတ်ဆိုမှု) ကို တည်ငြိမ်စေကာ မှတ်ဉာဏ်ကို ထက်မြက်စေပြီး နည်းပညာဆိုင်ရာ ရိတုအခမ်းအနားများကို မှန်ကန်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်စေသည်။ အကြောင်းအရာအစဉ်မှာ မန္တရနှင့် ၎င်း၏ အုပ်စိုးသတ္တိကို ပထမဦးစွာ ကျွမ်းကျင်စေပြီးနောက်မှ မဏ္ဍလ-ဗိဓိ (ပုံရေးဆောက်လုပ်နည်း) သို့ ဝင်ရောက်သင်ကြားသည်။ ထို့ကြောင့် Vāgīśvarī-pūjā သည် ဘာဝနာဆန်သကဲ့သို့ လက်တွေ့အသုံးဝင်လည်းဖြစ်၍ ဓမ္မကို မှန်ကန်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း၊ လိတုဂျီအခမ်းအနားကို တိကျစွာ ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် နောက်တစ်ဆင့်ရှိ သာသနာရေး-ဗိသုကာ ပုံစံများအတွက် တိုင်းတာခြင်း၊ တည်နေရာချခြင်း၊ မန္တရရေးထိုးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းကို ထောက်ပံ့သည်။
Adhyaya 320
Aghīrāstra-ādi-Śānti-kalpaḥ (Rite for Pacification of Aghora-Astra and Other Weapons)
အဂ္နိဘုရား (ဣရှ္ဝရ) သည် လုပ်ဆောင်မှုမတိုင်မီ စစ်ရေးနှင့် ကောစ्मिक အင်အားများကို ရိုးရာပူဇော်ကာ ညှိနှိုင်းသန့်စင်ပြီးမှ ကာကွယ်ရေးစနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရန် သင်ကြားသည်။ အစတွင် astra-yāga—အုပ်စိုးသော လက်နက်များကို ပူဇော်ခြင်း—ကို အခမ်းအနားအားလုံးအတွက် အောင်မြင်မှုပေးသော အထွေထွေကိစ္စအဖြစ် ဦးစားပေးပြီး မဏ္ဍလပုံစံဖြင့် ရှိဝ၏ လက်နက်ကို အလယ်တွင်ထားကာ Vajra နှင့် အခြားလက်နက်များကို အရှေ့မှစ၍ ဦးတည်ရာအလိုက် စီစဉ်သည်။ ထို့အတူ graha-pūjā တွင် နေကို အလယ်တွင်ထားပြီး ကျန်ဂြိုဟ်များကို အရှေ့ဘက်နေရာမှ စတင်စီစဉ်ကာ ကောင်းမွန်သော အကျိုးရလဒ်အတွက် ဂြိုဟ်ညှိနှိုင်းမှုကို မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်း ပြသည်။ အဓိကသင်ကြားချက်မှာ Aghora-Astra ကို japa နှင့် homa ဖြင့် astra-śānti ပြုလုပ်၍ graha-doṣa၊ ရောဂါများ၊ ရန်သူအင်အား (māri) နှင့် Vināyaka ဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို သက်သာစေခြင်းဖြစ်သည်။ lakṣa/ayuta/sahasra အလိုက် ရေတွက်ပမာဏများနှင့် tila, ghṛta, guggulu, dūrvā, akṣata, javā စသည့် ပစ္စည်းများကို မိုးကျကြယ်၊ မြေငလျင်၊ တောဝင်ခြင်း၊ သွေးကဲ့သို့ သစ်ရည်ယိုခြင်း၊ ရာသီမဟုတ်သီးပွင့်ခြင်း၊ ကပ်ရောဂါ၊ ဆင်ရောဂါ၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်း၊ ခရီးသွားအနိမိတ် စသည့် အနိမိတ်များနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် nyāsa နှင့် မျက်နှာငါးပါး သတ္တိကြီးသော ဒေဝတါကို သမาธိပြုကာ အောင်ပွဲနှင့် အမြင့်ဆုံး siddhi ကို ရယူစေသည်။
Adhyaya 321
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
ဤအধ্যာယသည် အဂ္ဃောရနှင့် ဆက်စပ်သော အာஸ္တရများအပေါ် ရှာန္တိ-ကల్ప ပြီးနောက် ဆက်လက်တည်နေရာချပြီး «ပါရှုပတ-ရှာန္တိ» ကို စတင်ညွှန်ကြားသည်။ ဘုရားရှင်သည် ပါရှုပတ လက်နက်-မန္တရကို အခြေခံသော ရှာန္တိပူဇာကို ဂျပ (japa) နှင့် ကြိုတင်အသုံးချမှုများမှ စတင်သင်ကြားသည်။ နည်းပညာအရေးကြီးချက်မှာ မန္တရ၏ လုပ်ဆောင်စဉ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး အတားအဆီးဖျက်ခြင်းကို «ခြေ/အစပိုင်းတင်ခြင်း» (pādatas-pūrva) မှ စတင်ကာ နျာသ (nyāsa) သို့မဟုတ် ဦးတည်ချက်အလိုက် တပ်ဆင်သည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ ထို့နောက် «phaṭ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အာஸ္တရ-အော်ဟစ်ချက်များကို ချုပ်ချုပ်တင်ပြပြီး နေ၊ လ၊ ဝိဃ္နేశ్వర အာஸ္တရတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးစေ၊ ဖုံးကွယ်၊ အမြစ်ဖြုတ်၊ ကြောက်လန့်စေ၊ ပြန်လည်အသက်သွင်း၊ နှင်ထုတ်၊ ကံမကောင်းမှုဖျက်စီး စသည့် အမိန့်ပုံစံ ကရိယာများကို ဖော်ပြသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုလည်း တိတိကျကျဆိုထားပြီး တစ်ကြိမ်ရွတ်ဆိုလျှင် အတားအဆီးပျောက်ကင်း၊ တစ်ရာကြိမ်ရွတ်ဆိုလျှင် မကောင်းသင်္ကေတများပယ်ဖျက်ကာ စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂျီ (ghee) နှင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ဖြင့် ဟောမ (homa) ပြုလုပ်ကာ ခက်ခဲသော ရည်မှန်းချက်များကိုပါ ပြီးမြောက်စေပြီး «ရှာස්တရ-ပါရှုပတ» ရွတ်ဆိုခြင်းသည် ပြည့်စုံသော ရှာန္တိကို ပေးသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။
Adhyaya 322
The Six Limbs (Ṣaḍaṅga) of the Aghora-Astra (अघोरास्त्राणि षडङ्गानि)
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ယခင် ပာရှုပတ-ရှာန္တိ အကြောင်းမှ ကူးပြောင်းကာ အဃောရ-အာஸ္တရ၏ ṣaḍaṅga (မန္တရ “အင်္ဂါ” ခြောက်ပါး) ကို ဇပ၊ ဟိုးမ၊ ညာသ၊ ကဝစ စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများဖြင့် အသက်သွင်းအသုံးချပုံကို နည်းပညာဆန်စွာ ရှင်းလင်းသည်။ ဣရှ္ဝရသည် သေမင်းနှင့် ရောဂါကို နှိမ်နင်းရန် haṃsa အခြေပြု အတိုချုံး မန္တရကို သင်ကြားပြီး śānti နှင့် puṣṭi အတွက် dūrvā မြက်ဖြင့် အကြီးအကျယ် အဟုတိ ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထို့နောက် mohanī, jṛmbhanī, vaśīkaraṇa, antardhāna စသည့် ကာကွယ်ရေးနှင့် အတင်းအကျပ် vidyā များကို စနစ်တကျ စုစည်းပြသကာ သူခိုး၊ ရန်သူ၊ graha ဒုက္ခများကို တားဆီးရန် Kṣetrapāla-bali နှင့် ပြန်လှန်/ပြန်ပို့ အယူအဆများပါဝင်သည်။ ဆန်ကို မန္တရဖြင့် ဆေးခြင်း၊ တံခါးဝတွင် ရွတ်ဆိုခြင်း၊ မီးခိုးဖျန်း ဆေးဖော်မြူလာများ၊ tilaka လိမ်းဆေးပေါင်းစပ်မှုများကဲ့သို့ ရိတုအလုပ်များနှင့်အတူ အငြင်းပွားမှုအောင်မြင်ရေး၊ ဆွဲဆောင်မှု၊ ကံကောင်းခြင်း၊ သားသမီးရရှိရေး ကုထုံးများကိုပါ ထည့်သွင်းကာ မန္တရနည်းပညာနှင့် ဆေးဝါးပစ္စည်းဗေဒ ပေါင်းစည်းသဘောကို ပြသည်။ နိဂုံးတွင် Śaiva သဒ္ဓါတရားကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြ၍ Īśāna နှင့် Pañcabrahman (Sadyojāta, Vāmadeva, Aghora, Tatpuruṣa, Īśāna) ကို အင်္ဂါခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် အသေးစိတ် ကဝစဖြင့် အာဟွာန်ကာ Sadāśiva ကို ဗဟိုထားသော ကာကွယ်အင်အားနှင့် ဘောဂနှင့် မောက္ခ နှစ်ပါးလုံး၏ ကတိကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
Adhyaya 323
Chapter 323 — The Six-Limbed Aghora Astras (षडङ्गान्यघोरस्त्राणि)
ဤအধ্যာယသည် အန္ဓောရအஸ္တရ (Aghorāstra) လက်နက်မန်တရကို တိုတောင်းသော်လည်း နည်းပညာဆန်သော ဖော်မြူလာအဖြစ် တင်ပြကာ အင်အားပြင်းထန်သော ကာကွယ်ရေးအသုံးချမှုအတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ အဂ္နေယ မန္တရ-ရှာစတြာ စီးကြောင်းအတွင်း အஸ္တရများကို ရိတုအခမ်းအနားဖြင့် အသက်သွင်းရသော “ကိရိယာ” ဟုယူဆပြီး အသံထွက်မှန်ကန်မှု၊ သင်္ကల్ప (saṅkalpa) နှင့် အင်္ဂ/အင်္ဂါဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ထည့်သွင်းလုပ်ဆောင်မှုတို့ပေါ် မူတည်သည်ဟုဆိုသည်။ ရုဒြ-ရှာန္တိ မတိုင်မီ အဆုံးတွင်ထားခြင်းက သင်ကြားရေးအစီအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်—အန္တရာယ်ဖယ်ရှားရန် အပေါထရိုပိက မန်တရနည်းပညာကို ပထမပေးပြီး နောက်တစ်ဆင့်တွင် ငြိမ်းချမ်းစေခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ရိတုများသို့ ကူးပြောင်းကာ လေ့ကျင့်သူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စေသည်။ ဤအခန်းသည် အကြမ်းကာကွယ်မှုမှ သဟဇာတပြုပြင်မှုသို့ ချိတ်ဆက်ပေးသော တံတားဖြစ်သည်။
Adhyaya 324
Rudra-śānti (रुद्रशान्ति)
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ရုဒြ-ရှာန္တိ (Rudra-śānti) ကို အခြေခံသော ပူဇော်-သီအိုလောဂျီပိုင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒြအင်အားကို မင်္ဂလာသဟဇာတနှင့် ညီမျှအောင် ချိန်ညှိပေးသည့် သက်သာစေမှုစနစ်ကို ဖော်ပြသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ မန္တရ-ရှာစတြာ လမ်းကြောင်းတွင် ရှာန္တိအကြောင်းအရာသည် ဘက္တိနှင့် နည်းလမ်းတကျ အကျင့်ကို ချိတ်ဆက်သော တံတားဖြစ်ပြီး၊ အကျင့်ပြုသူသည် ရုဒြကို ချီးမွမ်းရုံမက မှန်ကန်စွာ စီစဉ်ထားသော ရိတုအခမ်းအနားများဖြင့် အင်အားကို သဟဇာတဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရသည်ဟု ဆိုသည်။ အဓ್ಯಾಯ၏ တည်နေရာက ရှာန္တိဖြင့် သက်သာစေခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်စေခြင်းမှ နောက်အဓ್ಯಾಯတွင် ပိုမိုအသေးစိတ်သော တန္တရနည်းစနစ်နှင့် မန္တရတည်ဆောက်မှုသို့ ကူးပြောင်းမည်ကို ညွှန်ပြသည်။ Agneya Vidyā ၏ စွယ်စုံကျမ်းဆန်သော လောဂစ်အရ ရှာန္တိသည် သာမန်ဘာသာရေးပူဇော်မှုမဟုတ်ဘဲ မန္တရ-စိဒ္ဓိအတွက် အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက်များ၊ ဓာတ်တော်ဆက်စပ်မှုများနှင့် ဆရာစဉ်ဆက်အမှတ်အသားများအပါအဝင် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် အကျင့်ပြုသူ၊ ရိတုနေရာနှင့် လျှို့ဝှက်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Adhyaya 325
Worship of Gaurī and Others (Gauryādi-pūjā) — Mantra, Maṇḍala, Mudrā, Homa, and Mṛtyuñjaya Kalaśa-Rite
ဤအধ্যာယသည် ဥမာ/ဂေါရီကိုးကွယ်မှုကို ဘုက္ခတိနှင့် မုက္ခတိ နှစ်မျိုးလုံးပေးနိုင်သော စာဓနာစနစ်အပြည့်အစုံဟု သတ်မှတ်ကာ မန္တရ-ဓျာန၊ မဏ္ဍလပုံစံ၊ မုဒြာနှင့် ဟောမ အစီအစဉ်များကို ကိရိယာတစ်စုအဖြစ် ကတိပြု၍ စတင်သည်။ ထို့နောက် မန္တရဖွဲ့စည်းပုံအညွှန်းများ (ဘီဇာတည်ဆောက်မှု၊ အသံ/ဇာတိခွဲခြားမှု၊ ဆဋ္အင်္ဂ ဆက်စပ်မှု) ကို ဖော်ပြပြီး အခြေခံရိတုအဆင့်များ—ပရာဏဝဖြင့် အာသနတည်ခြင်း၊ ဟృဒယအခြေပြု မူရတိ-ညာသ ပြုလုပ်ခြင်း၊ ကိုးကွယ်ပစ္စည်းနှင့် ရုပ်တုမီဒီယာ (ရွှေ၊ ငွေ၊ သစ်၊ ကျောက်) သတ်မှတ်ခြင်း—ကို ညွှန်ကြားသည်။ အဗျက္တကို အလယ်/ထောင့်များတွင် ထားသော ပိဏ္ဍာငါးမျိုး စီမံကိန်းနှင့် ဦးတည်ရာ/ဝိုင်းပတ်အလိုက် ဒေဝတာအစဉ်ကို သတ်မှတ်ကာ မဏ္ဍလ၏ လိတုဂျီမြေပြင်ကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်သည်။ တာရာ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ရွေးချယ်စရာများ (လက်အရေအတွက်၊ ယာန၊ လက်တွင်ကိုင်ပစ္စည်း) ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြပြီး မုဒြာခွဲခြားမှု (ပဒ္မ၊ တိင်္ဂ၊ အာဝါဟနီ၊ ရှက္တိ/ယောနီ) နှင့် အချိုးအစားတိုးချဲ့မှု၊ တံခါးများပါသော စတုရန်းမဏ္ဍလကို တိုင်းတာသတ်မှတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင်ပန်းဖြင့် ပူဇော်ခြင်း၊ မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ ဟောမ၊ ပူර්ဏာဟုတိ၊ ဘလိနှင့် ကုမာရီများကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ နိုင်ဝေဒျာဝေမျှခြင်းတို့ကို ဓမ္မတရားနှင့်အတူ ညွှန်ကြားကာ ကြီးမားသော ဇပဖြင့် ဝါက်-သိဒ္ဓိ ရနိုင်ကြောင်းဆိုသည်။ ထို့ပြင် မృత్యုဉ္ဇယ ကလသ-ပူဇာကို ဟောမပစ္စည်းများနှင့် မန္တရရေတွက်ချက်များဖြင့် သီးသန့်ပြုလုပ်စေ၍ ကျန်းမာရေး၊ အသက်ရှည်မှုနှင့် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှုမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
Adhyaya 326
Chapter 326 — देवालयमाहात्म्यम् (The Glory of Temples)
မန္တရ-ရှာစတြာ အစဉ်အလာအတွင်း ဤအধ্যာယသည် ဝရတပြီးစီးပွဲများမှ ဘုရားကျောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ သန့်ရှင်းသော စီးပွားရေးသဘောသို့ ကူးပြောင်းသည်။ ကာကွယ်ရေးနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားရေးအတွက် ချည်ကြိုး၊ ပုတီး၊ တာလစ်စမန် စသည့် ပူဇော်ကိရိယာများကို ဖော်ပြပြီး၊ ဂျပ (japa) စည်းကမ်း—စိတ်တွင်းရွတ်ဆိုခြင်း၊ မေရု ပုတီးစည်းကမ်း၊ ပုတီးကျလျှင် ပြစ်ဒဏ်ဖြေခြင်း—ကို သတ်မှတ်သည်။ ခေါင်းလောင်းသံကို ကိရိယာတို့၏ အနှစ်သာရဟု ဆိုကာ အိမ်၊ သရဏ၊ လင်္ဂတို့ကို သန့်စင်ရန် သန့်စင်ပစ္စည်းများကို ညွှန်ပြသည်။ မန္တရသင်ကြားမှု၏ အလယ်ဗဟိုမှာ «Namaḥ Śivāya» ၅/၆ အက္ခရာပုံစံများဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး «Oṃ namaḥ śivāya» ကို လင်္ဂပူဇာအတွက် အမြင့်ဆုံး မန္တရဟု ထားကာ ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ ကရုဏာရင်းမြစ်ဟု ချီးမြှောက်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားကျောင်းနှင့် လင်္ဂ တည်ထောင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံး ပုဏ္ဏားဖြစ်စေသည့် အကျိုးတိုးပွားမှုဟု ဆိုပြီး ယဇ္ဉ၊ တပသ၊ ဒါန၊ တီရ္ထ၊ ဝေဒပညာလေ့လာမှုတို့၏ အကျိုးကို မျိုးပွားစေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ပူဇော်သေးသေးကြီးကြီး မခွဲဘဲ ဘက္တိအဓိကဖြစ်လျှင် အကျိုးတူကြောင်းလည်း အလေးပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တည်ဆောက်ပစ္စည်း ပိုမိုခံ့ခိုင်သလို ပုဏ္ဏားအဆင့်တိုးသည့် စကေးကို ပြပြီး အနည်းငယ်ကူညီတည်ဆောက်ခြင်းတောင် ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးကြီးမားကြောင်း ဆိုသည်။
Adhyaya 327
Chapter 327 — छन्दःसारः (Chandas-sāra: The Essence of Metres)
ဤအခန်းသည် ဘုရားကျောင်းနှင့် မန္တရပရယောဂမှ ထွက်၍ ဝေဒဗျာဒိတ်ကို ထိန်းသိမ်းသော ဘာသာဗေဒသိပ္ပံ—ချန်ဒတ် (chandas) သို့ ရွှေ့သည်။ အဂ္နိသည် Piṅgala နှင့်ကိုက်ညီသော သင်ရိုးကို တင်ပြကာ အခြေခံ သရအက္ခရာယူနစ်များနှင့် gaṇa (သုံးလုံးတစ်စု) စနစ်ဖြင့် laghu (ပေါ့) နှင့် guru (လေး) ပုံစံများကို ကုဒ်ရေးသတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် ဝေဒနှင့် śāstra ရွတ်ဆိုမှုမှန်ကန်ရန် လိုအပ်သော စည်းကမ်းအခြေပြု ခြွင်းချက်များကို ရှင်းလင်းသည်—pāda အဆုံးတွင် အတိုသရကို အရှည်အဖြစ်ယူနိုင်ခြင်း၊ သံတူစု (consonant clusters)၊ visarga၊ anusvāra နှင့် jihvāmūlīya၊ upadhmānīya တို့ကြောင့် လေးမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မီတာပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသံ၏ အပြုအမူကို စနစ်တကျ သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် နည်းပညာသိပ္ပံများသည် သာသနာတော်ကို ထောက်ပံ့သော သန့်ရှင်းရာ အထောက်အကူဖြစ်ကြောင်းကို အခန်းက အတည်ပြုသည်—မှန်ကန်သော ရွတ်ဆိုမှုက မန္တရ၏ အာနိသင်၊ စာသားတိကျမှုနှင့် ပူဇော်ပွဲပညာ၏ မျိုးဆက်ဆက် ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို ကာကွယ်သည်။