Adhyaya 325

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अंशकादिर्नाम चतुर्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः कर्षकादिकमिति ख , छ च अथ पञ्चविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः गौर्यादिपूजा ईश्वर उवाच सौभाग्यादेरुमापूजां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां मन्त्रध्यानं मण्डलञ्च मुद्रां होमादिसाधनम्

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နేయ မဟာပုရာဏ၌ «အံśကာဒီ» ဟု အမည်ရသော ၃၂၄ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံးသည် (ခ နှင့် ဆ ရာဇဝင်များတွင် «ကర్షကာဒီ» ဟု ခေါ်သည်)။ ယခု ၃၂၅ မြောက် အခန်း «ဂေါရီ စသည့် ပူဇာ» စတင်သည်။ ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ကံကောင်းခြင်း စသည့် အကျိုးအတွက် အုမာပူဇာကို ငါဟောမည်။ ၎င်းသည် ဘုဂ္ဂ (လောကီအပျော်အပါး) နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးတတ်သည်။ မန္တရ-ဓျာန၊ မဏ္ဍလ၊ မုဒြာ နှင့် ဟောမ စသည့် သာဓနနည်းလမ်းများကိုပါ ထည့်သွင်းဟောကြားမည်။”

Verse 2

चित्रभानुं शिवं कालं महाशक्तिसमन्वितम् इडाद्यं परतोद्वृत्य सदेवः सविकारणम्

(ဒေဝတားကို) စိတ္ရဘ္ဟာနု (Citrabhānu) ဟုလည်း၊ ရှိဝ (Śiva) ဟုလည်း၊ ကာလ (Kāla—အချိန်) ဟုလည်း၊ မဟာရှက္တိ (Mahāśakti) နှင့် ပြည့်စုံသူဟုလည်း ဓျာနပြု/အသံထွက်ရမည်။ iḍā (အိဍာ) မှ စ၍၊ ထို့နောက် ‘အလွန်ဘက်မှ’ (အလွန်မြင့်သော မူလရင်းမြစ်မှ) မြှောက်တင်၍—သူသည် သေဝ (sadevaḥ)၊ နတ်တို့နှင့်အတူရှိပြီး၊ ပေါ်ထွန်းမှု၏ အကြောင်းရင်းအခြေခံ (savikāraṇam) နှင့်လည်း တကွရှိသည်။

Verse 3

द्वितीयं द्वारकाक्रान्तं गौरीप्रीतिपदान्वितं चतुर्थ्यन्तं प्रकर्तव्यं गौय्या वै मूलवाचकं

ဒုတိယ အက္ခရာအစိတ်အပိုင်းကို «dvārakākrānta» ဟူ၍ယူရမည်။ ထို့နောက် «ဂေါရီ၏ ပီတိ/နှစ်သက်မှု» ကိုဖော်ပြသော စကားနှင့်ပေါင်းစည်းကာ စတုတ္ထီ (dative) အဆုံးသတ်ဖြင့် ဖွဲ့ရမည်။ အမှန်တကယ် «gauyyā» သည် မူလအဓိပ္ပါယ်ကိုညွှန်သော အမြစ်စကားဟုဆိုထားသည်။

Verse 4

ॐ ह्रीं सः शौं गौर्यै नमः तत्रार्णत्रितयेनैव जातियुक्तं षडङ्गुलम् आसनं प्रणवेणैव मूर्तिं वै हृदयेन तु

မန္တရားမှာ «Oṃ, Hrīṃ, Saḥ, Śauṃ—ဂေါရီအား နမော» ဟူ၍အသုံးပြုရမည်။ ထိုနေရာတွင် အက္ခရာသုံးလုံး၏ သုံးစုဖြင့်ပင် jāti သတ်မှတ်ချက်ပါသော ခြောက်အင်္ဂုလ အာသနကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ပရဏဝ (Oṃ) တစ်ခုတည်းဖြင့် ရုပ်တော်ကို သာသနာတင်/သွင်းတင်ရမည်၊ ဟృဒယ (နှလုံးမန္တရား/န്യാസ) ဖြင့် အတွင်းတင်သွင်းခြင်းကို ပြုရမည်။

Verse 5

उदकाञ्च तथा कालं शिववीजं समुद्धरेत् प्राणं दीर्घस्वराक्रान्तं षडङ्गं जातिसंयुतम्

ထို့အတူ “ရေ” နှင့် “ကာလ/အချိန်” အတွက် မန္တရားပုံစံများကို ထုတ်ယူ (ဆင်းသက်) ရမည်၊ ထို့ပြင် ရှိဝဗီဇ (Śiva-bīja) ကိုလည်း ထုတ်ယူရမည်။ ထိုဗီဇကို prāṇa (နှာသံ/အသက်ရှူသံတုန်ခါမှု) ပါဝင်စေ၍ ရှည်သံ (long vowel) ဖြင့် အမှတ်အသားပြုကာ ṣaḍaṅga (အင်္ဂခြောက်ပါး) နှင့် jāti (အသံအမျိုးအစား) တို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားရမည်။

Verse 6

आसनं प्रणवेनात्र मूर्तिन्यासं हृदाचरेत् यामलं कथितं वत्स एकवीरं वदाम्य् अथ

ဤနေရာတွင် ပရဏဝ (Oṃ) ဖြင့် အာသနကို အရင်တည်ထောင်ရမည်၊ ထို့နောက် ဟృဒယ (နှလုံး) အတွင်း၌ မူရတိ-န്യാസ (mūrti-nyāsa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ယာမလ (Yāmala) ကို မင်းအတွက် ရှင်းပြပြီးပြီ၊ ချစ်သားရေ; ယခု ငါသည် ဧကဝီရာ (Ekavīrā) အကြောင်းကို ပြောမည်။

Verse 7

व्यापकं सृष्टिसंयुक्तं वह्निमायाकृशानुभिः शिवशक्तिमयं वीजं वीजं हृदयादिविवर्जितं

ထိုဗီဇ (bīja) သည် အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့၍ စೃṣṭi (ဖန်ဆင်းပေါ်ထွန်းမှု) နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ ၎င်းသည် vahni (မီး)၊ māyā (မాయာ) နှင့် kṛśānu (စကားသံအတွင်းရှိ မီးဓာတ်/အက္ခရာမီး) တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုဗီဇသည် Śiva နှင့် Śakti ၏ သဘောတရားဖြစ်ပြီး ဟృဒယ စသည့် ထင်ရှားသော န്യാസများမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 8

गौरीं यजेद्धेमरूप्यां काष्ठजां शैलजादिकां पञ्चपिण्डां तथाव्यक्तां कोणे मध्ये तु पञ्चमं

ဂေါရီ (Gaurī) ကို ရွှေ သို့မဟုတ် ငွေဖြင့် ပြုလုပ်သော ရုပ်တုအဖြစ်၊ သစ်၊ ကျောက် စသည့်အရာများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အဝျက်တ (avyakta) ကိုပါ ထည့်သွင်းသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်အစု ငါးခုကို ထောင့်လေးထောင့်တွင်ထား၍ ငါးခုမြောက်ကို အလယ်တွင်ထားရမည်။

Verse 9

ललिता सुभगा गौरी क्षोभणी चाग्नितः क्रमात् पञ्चमी इति ञ वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना वृत्ते पूर्वादितो यजेत्

မီးဦးတည်ရာ (Agni) မှ စ၍ အစဉ်လိုက် လလိတာ (Lalitā)၊ သုဘဂါ (Subhagā)၊ ဂေါရီ (Gaurī)၊ က္ရှိုဘဏီ (Kṣobhaṇī) ဟူ၍ နတ်မကို ပူဇော်ရမည်။ ငါးမြောက်ကို «ဉ» (Ña) ဟု ဆိုသည်။ ဝృတ္တ (vṛtta) စက်ဝိုင်းစီမံမှုတွင် အရှေ့မှ စ၍ ဝာမာ (Vāmā)၊ ဂျေဋ္ဌာ (Jyeṣṭhā)၊ ကရိယာ (Kriyā)၊ ဉာဏာ (Jñānā) တို့ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

सपीठे वामभागे तु शिवस्याव्यक्तरूपकम् व्यक्ता द्विनेत्रा त्र्यक्षरा शुद्धा वा शङ्करान्विता

ပီဋ္ဌ (ပလ္လင်) ပေါ်တွင် ရှိဝ (Śiva) ၏ ဘယ်ဘက်၌ အဝျက်တ (avyakta) ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို စိတ်တွင် သမားဓိဖြင့် ထင်မြင်ရမည်။ ပေါ်လွင်လာသောအခါ နတ်မသည် မျက်စိနှစ်လုံးရှိ၍ သုံးအက္ခရာ မန္တရရုပ် (triyakṣara) ဖြစ်ကာ သန့်ရှင်းပြီး သင်္ကရ (Śaṅkara/Śiva) နှင့် ပေါင်းစည်းနေသည်။

Verse 11

पीठपद्मद्वयं तारा द्विभुजा वा चतुर्भजा सिंहस्था वा वृकस्था वा अष्टाष्टादशसत्करा

တာရာ (Tārā) ကို နှစ်ထပ်ကြာပန်းအာසန (double lotus) ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ဟု မြင်ယောင်ရမည်။ သူမသည် လက်နှစ်ဖက် သို့မဟုတ် လက်လေးဖက် ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ခြင်္သေ့ပေါ် သို့မဟုတ် ဝံပုလွေပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကောင်းမြတ်သော လက် ၈ ဖက် သို့မဟုတ် ၁၈ ဖက် ရှိနိုင်သည်။

Verse 12

स्रगक्षसूत्रकलिका गलकोत्पलपिण्डिका शरं धनुर्वा सव्येन पाणिनान्यतमं वहत्

ပန်းကုံးကို ဝတ်ဆင်၍ ရုဒ္ရాక్ష (rudrākṣa) ပုတီးကြိုးနှင့် ပန်းဖူးအလှဆင်ကိုလည်း တပ်ဆင်ကာ၊ လည်ပင်းအလှဆင်နှင့် ကြာပန်းအစုကိုပါ ဆောင်ထားသည်။ ထို့နောက် ဘယ်လက်တွင် မြား သို့မဟုတ် လေး သို့မဟုတ် အခြားလက်နက်တစ်မျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 13

वामेन पुस्तताम्बूलदण्डाभयकमण्डलुम् गणेशदर्पणेष्वासान्दद्यादेकैकशः क्रमात्

ဘယ်လက်ဖြင့် အစဉ်လိုက် တစ်ခုချင်းစီ ချထားရမည်မှာ—စာအုပ်၊ တမ္ဗူလ (ဘီတယ်ရွက်ပူဇော်)၊ တံတား/တောင်တံ (ဒဏ္ဍ)၊ အဘယမုဒြာ (မကြောက်မရွံ့ အမူအရာ) နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) တို့ကို ဂဏေရှရုပ်တော်၌ ထား၍၊ ထို့ပြင် မှန်နှင့် လေးကိုလည်း ထားရမည်။

Verse 14

व्यक्ताव्यक्ताथवा कार्या पद्ममुद्रा स्मृतासने तिङ्गमुद्रा शिवस्योक्ता मुदा चावाहनी द्वयोः

သတ်မှတ်ထားသော အာသန၌ ထိုင်နေစဉ်၊ ပဒ္မမုဒြာကို—ဒေဝတ၏ ပေါ်လွင်သော (ဗျက္တ) သို့မဟုတ် မပေါ်လွင်သော (အဗျက္တ) ရုပ်သဘောအတွက်ဖြစ်စေ—ပြုလုပ်ရမည်။ တိင်္ဂမုဒြာသည် ရှိဝ၏ မုဒြာဟု သင်ကြားထားပြီး၊ အာဝါဟနီမုဒြာ (ဖိတ်ခေါ်မုဒြာ) ကိုတော့ နှစ်ပါးလုံးအတွက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

शक्तिमुद्रा तु योन्याख्या चतुरस्रन्तु मण्डलं चतुरस्रं त्रिपत्राब्जं मध्यकोष्ठचतुष्टये

ရှက္တိမုဒြာကို ယောနီ(မုဒြာ) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ မဏ္ဍလသည် စတုရသ္ရ (စတုဂံ/စတုရန်း) ဖြစ်ရမည်။ ထိုအတွင်း၌ စတုရန်းတစ်ခု ထပ်ရေး၍ အလယ်ဗဟို အခန်းလေးခန်း၏ အစုအတွင်း သုံးပွင့်ကြာပန်းကို တင်ထားရမည်။

Verse 16

त्र्यश्रोर्धे चार्धचन्द्रस्तु द्विपदं द्विगुणं क्रमात् द्विगुणं द्वारकण्ठन्तु द्विगुणादुपकण्ठतः

တြိအရှရ (ထောင့်သုံးထောင့်) အစိတ်အပိုင်း၏ အပေါ်တွင် အာဓ္ဓစန္ဒြ (လဝက်ပုံ) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ နောက်တစ်ဆင့် အတိုင်းအတာကို ပဒ နှစ်ပဒ အဖြစ်ထား၍၊ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် နောက်လာသော အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို နှစ်ဆ (ဒွိဂုဏ) ပြုလုပ်ရမည်။ ဒွာရကဏ္ဍ (တံခါးလည်ပင်း) သည် မတိုင်မီအတိုင်းအတာ၏ နှစ်ဆ ဖြစ်ရမည်၊ အုပကဏ္ဍ (လည်ပင်းခွဲ) သည် ထို၏ နှစ်ဆ ဖြစ်ရမည်။

Verse 17

द्वारत्रयं त्रयं दिक्षु अथ वा भद्रके यजेत् स्थण्डिले वाथ संस्याप्य पञ्चगव्यामृतादिना

တံခါး သုံးခုကို စီစဉ်ရမည်—ဦးတည်ရာ အရပ်များတွင် သုံးခုစီ။ သို့မဟုတ် ဘဒ္ရက (Bhadraka) မဏ္ဍလတွင် ယဇ္ဉ (ပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ထားသော မြေဗေဒိ (sthāṇḍila) ပေါ်တွင် တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya)၊ အမృత နှင့် အစရှိသဖြင့် သန့်စင်ကာ အဘိသေက (သိက္ခာ/သန့်ရှင်းပြု) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

रक्तपुष्पाणि देयानि पूजयित्वा ह्य् उदङ्मुखः शतं हुत्वामृताज्यञ्च पूर्णादः सर्वसिद्धिभाक्

အနီရောင်ပန်းများကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ပူဇော်ပြီးနောက် မြောက်ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ အမృతကဲ့သို့သော ဂီ (ghee) ဖြင့် ဟောမ ၁၀၀ ကြိမ် လှူရမည်။ ထို့နောက် ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အပြီးလှူကို ပြုလျှင် စိဒ္ဓိ အားလုံးကို ရရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 19

बलिन्दत्वा कुमारीश् च तिस्रो वा चाष्ट भोजयेत् नैवेद्यं शिवभक्तेषु दद्यान्न स्वयमाचरेत्

ပထမဦးစွာ ဘလိ (bali) ပူဇော်ပြီးနောက် ကုမာရီ (မိန်းကလေးငယ်) သုံးဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦးကို ကျွေးမွေးရမည်။ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ကို ရှိဝဘက္တ (Śiva ကိုသက်ဝင်ယုံကြည်သူများ) အကြား ဖြန့်ဝေရမည်၊ ကိုယ်တိုင် မစားသုံးရ။

Verse 20

सिंहस्थावाह्यसिंहस्थेति ख , छ , ञ , ट च स्त्रियो वाष्ट च भोजयेदिति ख , छ च कन्यार्थौ लभते कन्यां अपुत्रः पुत्रमाप्नुयात् दुर्भगा चैव सौभाग्यं राजा राज्यं जयं रणे

kha, cha, ña, ṭa ဟူသော အက္ခရာများကို «siṃhasthā-vāhya-siṃhasthā» မန္တရနှင့် တွဲဖက်၍ ရွတ်ဆို/အသုံးပြုကာ၊ ထို့ပြင် «မိန်းမများနှင့် ရှစ်ဦးကို ကျွေးမွေးရမည်» ဟူသော အမိန့်အတိုင်း ပြုလုပ်လျှင်—အကျိုးရလဒ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးလိုသူသည် မိန်းကလေးရ; သားမရှိသူသည် သားရ; ကံမကောင်းသော မိန်းမသည် ကံကောင်းခြင်းရ; ဘုရင်သည် အာဏာနှင့် စစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရသည်။

Verse 21

अष्टलक्षैश् च वाक्सिद्धिर्देवाद्या वशमाप्नुयुः न निवेद्य न चास्नीयाद्वामहस्तेन चार्चयेत्

အကြိမ်ရေ ရှစ်လက္ခ (၈၀၀,၀၀၀) ဂျပ (japa) ပြုလျှင် ဝါက်စိဒ္ဓိ (vāk-siddhi) — စကားအာဏာကို ရရှိပြီး၊ ဒေဝတားတို့အပါအဝင် အခြားသူများပါ ကိုယ်၏ အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာကြသည်။ နိဝေဒျ (nivedya) မပူဇော်ရ၊ အစာမစားရ၊ ထို့ပြင် ဘယ်လက်ဖြင့် မပူဇော်ရ။

Verse 22

अष्टम्याञ्च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः मृत्युञ्चयार्चनं वक्ष्ये पूजयेत् कलसोदरे

အဋ္ဌမီ (၈ ရက်မြောက်)၊ စတုရ္ဒသီ (၁၄ ရက်မြောက်) နှင့် အထူးသဖြင့် တృతီယာ (၃ ရက်မြောက်) တွင် မృత్యုဉ္ဇယ (Mṛtyuñjaya) ကို ပူဇော်နည်းကို ငါ ဖော်ပြမည်။ သန့်စင်ထားသော ကလသ (kalaśa) အိုး၏ အတွင်းပိုင်း၌ပင် ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

हूयमानञ्च प्रणवो मूर्तिरोजस ईदृशं मूलञ्च वौषडन्तेन कुम्भमुद्रां प्रदर्शयेत्

ဟောမပူဇော်ရာတွင် ပရဏဝ «အိုမ်» ကို အသံထွက်ကာ အားမာန်ဖြင့် ဤသို့ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ထင်ရှားစေ၏။ ထို့နောက် မူလမန္တရကို «ဝေါရှတ်» ဟူသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး ကုမ္ဘမုဒြာ (အိုးပုံလက်ဟန်) ကို ပြသရမည်။

Verse 24

होमयेत् क्षीरदुर्वाज्यममृताञ्च पुनर्नवाम् पायसञ्च पुराडाशमयुतन्तु जपेन्मनुं

နို့၊ ဒူర్వာမြက်နှင့် ဂီ (ထောပတ်ဆီ) တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမృతာ (ဂုဍူစီ) နှင့် ပုနර්နဝာ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပာယသ (နို့ထမင်း) နှင့် ပုရိုဍာသ (ယဇ်ကိတ်) တို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 25

चतुर्मुखं चतुर्वाहुं द्वाभ्याञ्च कलसन्दधत् वरदाभयकं द्वाभ्यां स्नायाद्वैकुम्भमुद्रया

နတ်/ရုပ်တုကို မျက်နှာလေးဖက်၊ လက်လေးဖက်ရှိသကဲ့သို့ စိတ်ကူးတည်ကာ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကလသ (ရေအိုး) ကို ထား/ကိုင်စေပြီး၊ ကျန်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဝရဒ (ကောင်းချီးပေး) နှင့် အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုဖယ်) မုဒြာတို့ကို ပြသကာ၊ ဝိုင်ကుంఠ မုဒြာဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 26

आरोग्यैश् चर्यदीर्घायुरौषधं मन्त्रितं शुभम् अपमृत्युहरो ध्यातः पूजितो ऽद्भुत एव सः

မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ အာသီသဖြစ်စေထားသော ကောင်းမြတ်သော ဆေးသည် ကျန်းမာရေး၊ ကောင်းသော အကျင့်စရိုက်နှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးသည်။ ၎င်းကို သမาธိဖြင့် စိတ်ကူးတည်၍ ပူဇော်လျှင် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်း (အပမೃತ்யု) ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။