
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
ဤအধ্যာယသည် အဂ္ဃောရနှင့် ဆက်စပ်သော အာஸ္တရများအပေါ် ရှာန္တိ-ကల్ప ပြီးနောက် ဆက်လက်တည်နေရာချပြီး «ပါရှုပတ-ရှာန္တိ» ကို စတင်ညွှန်ကြားသည်။ ဘုရားရှင်သည် ပါရှုပတ လက်နက်-မန္တရကို အခြေခံသော ရှာန္တိပူဇာကို ဂျပ (japa) နှင့် ကြိုတင်အသုံးချမှုများမှ စတင်သင်ကြားသည်။ နည်းပညာအရေးကြီးချက်မှာ မန္တရ၏ လုပ်ဆောင်စဉ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး အတားအဆီးဖျက်ခြင်းကို «ခြေ/အစပိုင်းတင်ခြင်း» (pādatas-pūrva) မှ စတင်ကာ နျာသ (nyāsa) သို့မဟုတ် ဦးတည်ချက်အလိုက် တပ်ဆင်သည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ ထို့နောက် «phaṭ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အာஸ္တရ-အော်ဟစ်ချက်များကို ချုပ်ချုပ်တင်ပြပြီး နေ၊ လ၊ ဝိဃ္နేశ్వర အာஸ္တရတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးစေ၊ ဖုံးကွယ်၊ အမြစ်ဖြုတ်၊ ကြောက်လန့်စေ၊ ပြန်လည်အသက်သွင်း၊ နှင်ထုတ်၊ ကံမကောင်းမှုဖျက်စီး စသည့် အမိန့်ပုံစံ ကရိယာများကို ဖော်ပြသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုလည်း တိတိကျကျဆိုထားပြီး တစ်ကြိမ်ရွတ်ဆိုလျှင် အတားအဆီးပျောက်ကင်း၊ တစ်ရာကြိမ်ရွတ်ဆိုလျှင် မကောင်းသင်္ကေတများပယ်ဖျက်ကာ စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂျီ (ghee) နှင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ဖြင့် ဟောမ (homa) ပြုလုပ်ကာ ခက်ခဲသော ရည်မှန်းချက်များကိုပါ ပြီးမြောက်စေပြီး «ရှာස්တရ-ပါရှုပတ» ရွတ်ဆိုခြင်းသည် ပြည့်စုံသော ရှာန္တိကို ပေးသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे अघोरास्त्रादिशान्तिकल्पे नाम विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः व्यालकाके इति ख अथैकविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पाशुपतशान्तिः ईश्वर उवाच वक्ष्ये पाशुपतास्त्रेण शान्तिजापादि पूर्वतः पादतःपूर्वनाशो हि फडन्तं चापदादिनुत्
ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «အဃောရအာသ္တရနှင့် အခြားတို့ဆိုင်ရာ ရှာန္တိ-ကလ္ပ» ဟူသော အခန်းသည် သုံးရာနှစ်ဆယ်မြောက် အခန်းဖြစ်သည် (အချို့ ရေစင်ရှင်များတွင် “vyāla-kāke” ဟု မှတ်သားထားသည်)။ ယခု သုံးရာနှစ်ဆယ်တစ်မြောက် အခန်း «ပာရှုပတ-ရှာန္တိ» စတင်သည်။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— «ပာရှုပတ အာသ္တရ-မန္တရဖြင့် ပြုလုပ်သော အပူဇော်သက်သာရေးကို ရှင်းလင်းမည်၊ ရှာန္တိ-ဇပနှင့် ဆိုင်ရာ ပဏာမအဆင့်များမှ စတင်မည်။ အတားအဆီးဖျက်ဆီးခြင်းသည် ‘ခြေ’ (အစပိုင်း/တည်နေရာချ) မှ ပထမဦးစွာ ဖြစ်စေပြီး၊ ‘phaḍ’ ဟူသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရကို ကပ်ဘေးနှင့် အလားတူအရာများ ဖယ်ရှားရန် အသုံးချရမည်»။
Verse 2
रास्त्राय फट् भास्करास्त्राय फट् चन्द्रास्त्राय फट् विघ्नेश्वरास्त्राय फट् ख्रों ख्रौं फट् ह्रौं ह्रों फट् भ्रामय फट् छादय फट् उन्मूलय फट् त्रासय फट् सञ्जीवय फट् विद्रावय फट् सर्वदुरितं नाशय फट् सकृदावर्तनादेव सर्वविघ्नान् विनाशयेत् शतावर्तेन चोत्पातान्रणादौ विजयो भवेत्
«ကာကွယ်ရေး အာသ္တရသို့—phaṭ! နေ အာသ္တရသို့—phaṭ! လ အာသ္တရသို့—phaṭ! ဝိဃ္နేశ్వర အာသ္တရသို့—phaṭ! khroṃ khrauṃ—phaṭ! hrauṃ hroṃ—phaṭ! လှုပ်ရှားလှည့်ပတ်စေ—phaṭ! ဖုံးကွယ်စေ—phaṭ! အမြစ်ဖြုတ်စေ—phaṭ! ကြောက်လန့်စေ—phaṭ! ပြန်လည်အသက်သွင်းစေ—phaṭ! မောင်းထုတ်စေ—phaṭ! မကောင်းမှုအားလုံး ဖျက်စီးစေ—phaṭ!» တစ်ကြိမ်ပြန်ဆိုရုံဖြင့်ပင် အတားအဆီးအားလုံး ပျက်စီးစေပြီး၊ အကြိမ်တစ်ရာ ပြန်ဆိုလျှင် အနိမိတ်ဆိုး/အပတ်အတန်များကို တားဆီးနိုင်ကာ စစ်ပွဲစသည့်အရာများတွင် အောင်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 3
घृतगुग्गुलुहोमाच्च असाध्यानपि साधयेत् पठनात्सर्वशान्तिः स्यच्छस्त्रपाशुपतस्य च
ဂျီ (ghee) နှင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ဖြင့် မီးပူဇော်ဟိုးမ ပြုလုပ်လျှင် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည့်အရာတောင် ပြီးမြောက်စေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် «Śastra-Pāśupata» မန္တရကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် အနာရောဂါနှင့် အတားအဆီးတို့ကို အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်းစေသည်။
The chapter emphasizes operational sequencing and force-termination: obstacle-destruction is applied from the initial ‘feet’ placement, and the mantra is repeatedly ended with “phaṭ” to effect protective, expelling, and pacifying functions.
By framing protection, obstacle-removal, and pacification as dharma-supporting disciplines, it stabilizes the practitioner’s life and ritual environment, enabling sustained sādhanā while aligning worldly safety (bhukti) with spiritual steadiness (mukti-oriented practice).