Adhyaya 306

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नारसिंहादिमन्त्रा नाम पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः अग्निर् उवाच वक्ष्ये मन्त्रं चतुर्वर्गसिद्ध्यै त्रैलिक्यमोहनम् ः ॐ पुरुषोत्तम त्रिभुवनमदोन्मादकर हूं फट् हृदयाय नमः कर्षय महाबल हूं फट् अस्त्राय त्रिभुवनेश्वर सर्वजनमनांसि हन दारय मम वशमानय हूं फट् नेत्राय त्रैलोक्यमोहन हृषीकेशाप्रतिरूप सर्वस्त्रीहृदयाकर्षण आगच्छ नमः सङ्गाक्षिण्यायकेन न्यासं मूलवदीरितं

ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ “နရစിംဟာနှင့် အခြား မန္တရများ” ဟူသော အခန်း (၃၀၅) ပြီးဆုံးသည်။ ယခု “သုံးလောက မောဟန မန္တရများ” ဟူသော အခန်း (၃၀၆) စတင်သည်။ အဂ္နိက ပြောသည်—“ဓမ္မ၊ အရ္ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ ဟူသော လူ့ရည်မှန်းချက်လေးပါးကို အောင်မြင်စေသော သုံးလောကမောဟန မန္တရကို ငါကြေညာမည်—‘အုံ၊ ပုရုရှောတ္တမ၊ သုံးဘုံကို မူးယစ်ဝေဝါးစေသူ—ဟူးံ ဖတ်—နှလုံး (ဟృဒယ) သို့ နမော။ အလွန်အင်အားကြီးသူ၊ ဆွဲယူလော့—ဟူးံ ဖတ်—အက်စတြာ (astra) သို့။ သုံးဘုံ၏ အရှင်၊ လူအပေါင်း၏ စိတ်ကို ထိုးနှက်၍ ခွဲဖောက်ကာ ငါ့အာဏာအောက်သို့ ဆောင်ယူလော့—ဟူးံ ဖတ်—မျက်စိ (နేత్ర) သို့ နမော။ သုံးလောကမောဟန၊ ဟೃṣīကေś၏ တူညီသော ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ မိန်းမအပေါင်း၏ နှလုံးကို ဆွဲဆောင်၍ လာလော့—နမော’” ဟု။ “သင်္ဂာක්ෂိဏီ” စသည်တို့ဖြင့် မူလမန္တရတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 2

इष्ट्वा सञ्जप्य पञ्चाशत्सहस्रमभिषिच्य च कुण्डेग्नौ देविके वह्नौ कृत्वा शतं हुनेत्

ပူဇော်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ဇပ ၅၀,၀၀၀ ကြိမ်ကို ပြီးစီးစွာ ရွတ်ဆို၍ အဘိသေက (abhiṣeka) ကိုလည်း ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ မီးကွန်ဒ် (fire-pit) ထဲတွင် သန့်ရှင်းသော မီးကို—အို ဒေဝီ—ထိုမီး၌ တည်စေကာ၊ ဟုမ (homa) အာဟုတိ ၁၀၀ ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

पृथग्दधि घृतं क्षीरं चरुं साज्यं पयः शृतं द्वादशाहुतिमूलेन सहस्रञ्चाक्षतांस्तिलान्

သီးခြားသီးခြား အာဟုတိအဖြစ် ဒဓိ (curd)၊ ဂျီ (ghee)၊ နို့၊ ချာရု (caru—ဆန်ပူဇော်အစာ) နှင့် ဂျီရောထားသော ချက်နို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အခြေခံ ၁၂ အာဟုတိကို ယူနစ်အဖြစ်ယူ၍ မကွဲသော ဆန်စေ့ (akṣata) နှင့် နှမ်းစေ့ကို စုစုပေါင်း ၁,၀၀၀ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 4

यवं मधुत्रयं पुष्पं फलं दधि समिच्छतं हुत्वा पूर्णाहुतिं शिष्टं प्राशयेत्सघृतं चरुं

မုယောစပါး၊ ပျားရည်သုံးမျိုး၊ ပန်း၊ အသီးနှင့် ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကို သင့်လျော်သော မီးထိုးတံများနှင့်အတူ ဟုတဝါ ပူဇော်ပြီး၊ ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အဆုံးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိသည့် ရှိဋ္ဌ (śiṣṭa) ဖြစ်သော ဂီ (ghee) နှင့်ရောထားသည့် ချာရု (caru) ကို စားသုံးရမည်။

Verse 5

सम्भोज्य विप्रानाचार्यं तोषयेत्सिध्यते मनुः स्नात्वा यथावदाचम्य वाग्यतो यागमन्दिरं

ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီး အာချာရျ (ācārya) ဆရာကို စိတ်ကျေနပ်စေသော် မန္တရားပြုသူသည် အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် ရေချိုးပြီး သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း အာစမန (ācamana) ပြုကာ စကားကို ထိန်းချုပ်လျက် ယာဂမန်ဒိရ (yāga-mandira) သို့ ဝင်ရမည်။

Verse 6

गत्वा पद्मासनं बद्ध्वा शोषयेद्विधिना वपुः रक्षोघ्नविघ्नकृद्दिक्षु न्यसेदादौ सुदर्शनम्

ပဒ္မာသန (padmāsana) ဖြင့် ထိုင်ပြီး သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့/ထိန်းသိမ်းစည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ရက္ခသများကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားရန် အရင်ဆုံး ဒိဿာများတွင် စုဒർശန (Sudarśana) ကို နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 7

पञ्चबीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकम् अशेषं कल्मषं देहात् विश्लेषयदनुस्मरेत्

နာဗိအလယ်၌ တည်နေသော ပဉ္စဘီဇ (pañcabīja) မန္တရားကို အာရုံပြုရမည်။ ၎င်းသည် မီးခိုးရောင်ဖြစ်၍ ကြမ်းတမ်းသော လေ၏ သဘောတရားရှိသည်ဟု သတိပြုကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အညစ်အကြေးအားလုံးကို ခွဲထုတ်၍ ဖယ်ရှားနေသည်ဟု အနုသ္မရေတ် (အာရုံစူးစိုက်) ပြုရမည်။

Verse 8

रंवीजं हृदयाब्जस्थं स्मृत्वा ज्वालाभिरादहेत् उर्ध्वाधस्तिर्यगाभिस्तु मूर्ध्नि संप्लावयेद्वपुः

နှလုံးပန်းကန် (ဟృဒယအဗ္ဇ) အတွင်း တည်နေသော မန္တရားစေ့ “ရံ” (raṁ) ကို အာရုံပြု၍ မီးလျှံများဖြင့် အညစ်အကြေးကို လောင်ကျွမ်းစေရမည်။ ထိုမီးလျှံများကို အပေါ်၊ အောက် နှင့် ဘေးဘက်သို့ လှုပ်ရှားစေကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ဦးခေါင်းထိပ် (မူර්ဓ္န) အထိ ပြည့်နှံ့စေရမည်။

Verse 9

ध्यात्वामृतैर् वहिश्चान्तःसुषुम्नामार्गगामिभिः एवं शुद्धवपुः प्राणानायम्य मनुना त्रिधा

သုရှုမ္နာလမ်းကြောင်းအတိုင်း အပြင်သို့လည်း အတွင်းသို့လည်း စီးဆင်းသော အမృతရေစီးကြောင်းများကို ဓ്യာနပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်စေပြီးနောက် မန္တရဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပရာဏ (အသက်ရှု) ကို ထိန်းညှိရမည်။

Verse 10

विन्यसेन्न्यस्तहस्तान्तः शक्तिं मस्तकवक्त्रयोः गुह्ये गले दिक्षु हृदि कक्षौ देहे च सर्वतः

လက်ဖြင့် နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ရှက္တိ (Śakti) ကို ခေါင်းနှင့် မျက်နှာပေါ်၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါပေါ်၊ လည်ချောင်းပေါ်၊ အရပ်ဒిశများတွင်၊ နှလုံးပေါ်၊ လက်ခေါက်အောက် (ကက်ရှ) တွင်၊ ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံးအနှံ့ တင်ထားရမည်။

Verse 11

आवाह्य ब्रह्मरन्ध्रेण हृत्पद्मे सूर्यमण्डलात् तारेण सम्परात्मानं स्मरेत्तं सर्वलक्षणं

နေမဏ္ဍလမှ ဘြဟ္မရန္ဓ္ရ (brahmarandhra) ကိုဖြတ်၍ နှလုံးပဒ్మ (lotus) ထဲသို့ အထွဋ်အမြတ် အတ္တမန် (Supreme Self) ကို အာဝါဟန (invocation) ပြု၍၊ ထို့နောက် တာရ (Tāra) မဟာမန်တရ၏ အားဖြင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာ အပြည့်အစုံရှိသော ထိုပရမအတ္မာကို သတိပြုဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 12

त्रैलोक्यमोहनाय विद्महे स्मराय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् आत्मार्चनात् क्रतुद्रव्यं प्रोक्षयेच्छुद्धपात्रकं कृत्वात्मपूजां विधिना स्थण्डिले तं समर्चयेत्

«သုံးလောကကို မောဟစေသူကို ငါတို့ သိ၏; စ္မရ (ကာမ) ကို ငါတို့ ဓ്യာနပြု၏; ဗိဿနုသည် ငါတို့ကို လှုံ့ဆော်ညွှန်ကြားပါစေ» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆို၍၊ အတ္တမပူဇာ (self-adoration) ပြုပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော ပാത്രဖြင့် ရေဖျန်းကာ ယဇ္ဉဒြဗ္ယ (ရိတုဝတ္ထုများ) ကို သန့်စင်စေ၍၊ စည်းကမ်းအတိုင်း အတ္တပူဇာကို ပြီးစီးလျှင် စ္ထဏ္ဍိလ (ပြင်ဆင်ထားသော ယဇ္ဉမြေ) ပေါ်တွင် ထိုဘုရားကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

कर्मादिकल्पिते पीठे पद्मस्थं गरुडोपरि मर्वाङ्गसुन्दरं प्राप्तवयोलावण्ययौवनं

စည်းကမ်းအတိုင်း ကర్మကိစ္စများဖြင့် စီမံထားသော ပီဋ္ဌ (pīṭha) ပေါ်တွင်၊ ဂရုဍအပေါ်၌ တင်ထားသော ပဒ္မပေါ်၌ ထိုင်နေသော (ဘုရား) ကို မြင်ယောင်ရမည်။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပ၍၊ ပြည့်စုံသော အရွယ်၏ တောက်ပမှု၊ အလှအပနှင့် ယုဝန၏ အားမာန်ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

Verse 14

मदाघूर्णितताम्राक्षमुदारं स्मरविह्वलिं दिव्यमाल्याम्वरलेपभूषितं सस्मिताननं

မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်လုံးနီ၍ လှည့်လည်နေသကဲ့သို့၊ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားကာ ကာမ (ကာမဒေဝ) ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနာကျင်၍၊ ဒေဝမလားနှင့် အထူးသန့်ရှင်းသော အနံ့ဆီလိမ်းအလှဆင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသည်။

Verse 15

विष्णुं नानाविधानेकपरिवारपरिच्छदम् लोकानुग्रहणं सौम्यं सहस्रादित्यतेजसं

ဗိဿနုကို သမาธိပြုစဉ်းစားပါ—အမျိုးမျိုးသော အဖွဲ့အပေါင်းနှင့် အစေခံများဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ လောကတို့အား ကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးပေးသူ၊ မျက်နှာသွင်ပြင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အာဒိတျတစ်ထောင်၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပသူ။

Verse 16

पञ्चवाणधरं प्राप्तकामैक्षं द्विचतुर्भुजम् देवस्त्रीभिर्वृतं देवीमुखासक्तेक्षणं जपेत्

ပဉ္စဝါဏ (မြားငါးစင်း) ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝတাকে စိတ်တွင်တည်၍၊ မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့် ဆန္ဒများ ပြည့်စုံစေသူ၊ လက်နှစ်လက် သို့မဟုတ် လက်လေးလက်ဖြင့် ဖော်ပြထားသူ၊ ဒေဝမိန်းမများ ဝန်းရံထားပြီး နတ်မ၏ မျက်နှာသို့ မျက်စိတည်နေသူကို အာရုံပြုကာ ဇပ (japa) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

चक्रं शङ्खं धनुः खड्गं गदांमुषलमङ्कुशं पाशञ्च विभ्रतं चार्चेदावाहादिविसर्गतः

စက်ရ (discus)၊ သင်္ခ (conch)၊ ဓနု (လေး)၊ ခဋ္ဂ (ဓား)၊ ဂဒါ (တုတ်မောင်း)၊ မုသလ (ပက်လုံး)၊ အင်္ကုရှ (ချွန်တံ) နှင့် ပါရှ (ကြိုးချည်) ကို ကိုင်ဆောင်သော (ဒေဝတাকে) အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) မှ စ၍ ဝိသာရ္ဇန (ပြန်လွှတ်ခြင်း) အထိ အစဉ်အလာအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

श्रियं वामोरुजङ्घास्थां श्लिष्यन्तीं पाणिना पतिं साब्जचामरकरां पीनां श्रीवत्सकौस्तुभान्वितां

သရီး (လက္ခ္မီ) ကို သမาธိပြုစဉ်းစားပါ—အရှင်၏ ဘယ်ဘက်ပေါင်နှင့် ခြေထောက်အောက်ပိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ လက်ဖြင့် မိမိ၏ သခင်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး၊ လက်များတွင် ကြာပန်းနှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ကို ကိုင်ထားကာ၊ ရင်သားပြည့်ဝသည့် အလှတရားရှိသည်။ ထိုအရှင်သည် Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်နှင့် Kaustubha ရတနာဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 19

मालिनं पीतवस्त्रञ्च चक्राद्याढ्यं हरिं यजेत् वाहा खड्गतीक्ष्ण छिन्द खड्गाय नमः शारङ्गाय सशराय हूं फट् भूतग्रामाय विद्महे चतुर्विधाय धीमहि तन्नो ब्रह्म प्रचोदयात् सम्बर्तक श्वसन पोथय हूं फट् स्वाहा पाश बन्ध आकर्षय हूं फट् अङ्कुशेन कट्ट हूं फट् क्रमाद्भुजेषु मन्त्रैः स्वैर् एभिरस्त्राणि पूजयेत्

ပန်းကုံးဆင်၍ အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ကာ စက်ရ (ချကရ) နှင့် အခြားအာယုဓများပြည့်စုံသော ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို ပူဇော်ရမည်။ အာယုဓမန္တရများကို ရွတ်ဆို၍—«ဝါဟာ! ဓားထက်မြက်—ဖြတ်တောက်! ဓားသို့ နမဿကာရ။ ရှာရင်ဂ (လေး) နှင့် မြား—ဟူṃ ဖတ်။ သတ္တဝါအစုကို သိ၏၊ လေးမျိုးစနစ်ကို သာဓကပြု၏၊ ထိုဗြဟ္မန်က ကျွန်ုပ်တို့ကို လှုံ့ဆော်ပါစေ။ စမ္ဗရ္တက လေ—ထိုးနှက်ချေမှုန်း! ဟူṃ ဖတ် စွာဟာ။ ကြိုးပတ်—ချည်နှောင်၊ ဆွဲခေါ်—ဟူṃ ဖတ်။ အင်ကူရှ (ချွန်တံ) ဖြင့် ထိုး—ဟူṃ ဖတ်»။ ထိုသို့ အစဉ်လိုက် မန္တရတော်များဖြင့် ဘုရား၏ လက်မောင်းများပေါ်ရှိ ဒိဗ္ဗအာယုဓများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

ॐ पक्षिराजाय ह्रूं फट् तार्क्ष्यं यजेत् कर्णिकायामङ्गदेवान् यथाविधि शाक्तिरिन्द्रादियन्त्रेषु तार्क्ष्याद्या धृतचामराः

«အိုṃ၊ ငှက်တို့၏ ဘုရင်သို့—ဟြူṃ ဖတ်» ဟူသော မန္တရဖြင့် တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ကို ယန္တရ၏ အလယ်ဗဟို (ကဏ္ဏိကာ) တွင် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အင်္ဂဒေဝတားများကို သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ အင်္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ ယန္တရများတွင် သက္တိ (Śakti) နှင့် တာရ္ක්ෂျမှ စသော အစုကို ချာမရ (cāmara) ပန်ကာများကို ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ပုံဖော်ရမည်။

Verse 21

शक्तयो ऽन्ते प्रयोज्यादौ सुरेशाद्याश् च दण्डिना पीते लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिप्रीतिजयाः सिताः

သက္တိများကို ပူဇော်မှု၏ အဆုံးတွင် ထည့်သုံးရမည်။ အစတွင်တော့ အင်္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားများကို ဒဏ္ဍင် (တံတောင်ကိုင်သူ) နှင့်အတူ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ လက္ခ္မီနှင့် စရஸဝတီကို အဝါရောင်အဖြစ်၊ ရတိ၊ ပရိတိ၊ ဇယာတို့ကို အဖြူရောင်အဖြစ် မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 22

कीर्तिकान्त्यौ सिते श्यामे तुष्टिपुष्ट्यौ स्मरोदिते लोकेशान्तं यजेद्देवं विष्णुमिष्टार्थसिद्धये

ကီရ္တိနှင့် ကာန္တိကို အဖြူနှင့် အမဲ/ရှျာမ အဖြစ်သော အဖော်မများအဖြစ်၊ ထုෂ္ဋိနှင့် ပုෂ္ဋိ၊ စ္မရနှင့် ဥဒိတိတို့နှင့်အတူ၊ လောကေရှ (လောက၏ အရှင်) ကို သက်သာစေသော ဒေဝ ဗိဿဏုကို မိမိလိုအင်ဆန္ဒ ပြည့်စုံရန် ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

ध्यायेन्मन्त्रं जपित्वैनं जुहुयात्त्वभिशेचयेत् ॐ श्रीं क्रीं ह्रीं हूं त्रैलोक्यमोहनाय विष्णवे नमः एतत्पूजादिना सर्वान् कामानाप्नोति पूर्ववत्

ဤမန္တရကို စိတ်တွင် သာဓကပြု၍ ဂျပ (japa) ဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဟောမ (homa) အာဟုတိများကို ပူဇော်ကာ ထို့နောက် အဘိသေက (abhiṣeka) ဖြင့် ရေသွန်းသန့်စင်ပူဇော်ရမည်။ «အိုṃ śrīṃ krīṃ hrīṃ hūṃ—သုံးလောကကို မောဟစေသူ ဗိဿဏုသို့ နမဿ»။ ဤမန္တရဖြင့် စတင်သော ပူဇော်မှုအားဖြင့် ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရသည်။

Verse 24

तोयैः सम्मोहनी पुष्पैर् नित्यन्तेन च तर्पयेत् ब्रह्मा सशक्रश्रीदण्डी वीजं त्रैलोक्यमोहनम्

ရေဖြင့် တർပဏ (libation) ပြု၍ «သမ္မෝဟနီ» ပန်းများနှင့် «နိတျန္တ» ဟုခေါ်သော ပစ္စည်းဖြင့်လည်း နိတျတံ တర్పယेत။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာကို သက္ကရ (အိန္ဒြာ)၊ သရီ၊ ဒဏ္ဍီတို့နှင့်အတူ အာဟ్వာနပြုကာ တ్రိုင်လောကကို မောဟနစေသော ဘီဇမန်တရကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 25

जप्त्वा त्रिलक्षं हुत्वा च लक्षं बिल्वैश् च साज्यकैः तण्डुलैः फलगन्धाद्यैः दूर्वाभिस्त्वायुराप्नुयात्

ဂျပ် (japa) သုံးလက္ခ (၃၀၀,၀၀၀) ပြီးစီးပြီးနောက်၊ ဘိလွာရွက်ကို ဂhee (အာဇျ) နှင့်ရောကာ ဟုတ (homa) တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ပြုလျက်၊ ထို့ပြင် ဆန်စေ့၊ အသီးအနှံ၊ အနံ့သာပစ္စည်းတို့နှင့် ဒူರ್ವာ မြက်တို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်ပါက အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 26

तयाभिषेकहोमादिक्रियातुष्टो ह्य् अभीष्टदः फलपुष्पाद्यैर् इति ट ॐ नमो भगवते वराहाय भूर्भुवः स्वःपतये भूपतिद्वं मे देहि हृदयाय स्वाह पञ्चाङ्गं नित्यमयुतं जप्त्वायूराज्यमाप्नुयात्

အဘိသေက (abhiṣeka)၊ ဟုမ (homa) စသည့် ကရိယာများကြောင့် ပရဘုရားသည် ပီတိတော်မူ၍ အလိုရှိသမျှ အကျိုးပေးတော်မူ၏။ အသီး၊ ပန်း စသဖြင့် ပူဇော်လျက်— «ॐ နမော ဘဂဝတေ ဝရာဟာယ ဘူರ್ಭုဝಃ သွဟ်ပတယေ၊ ဘူပတိတွံ မေ ဒေဟိ၊ ဟృဒယာယ သွာဟာ» ဟူသော မန္တရကို ဆိုရမည်။ ဤ ပဉ္စာင်္ဂ (pañcāṅga) မန္တရကို နေ့စဉ် တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ပါက အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် အာဏာပိုင်မှုကို ရရှိသည်။