Adhyaya 310

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामन्त्रादिर्नाम नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामूलमन्त्रादिः अग्निर् उवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुले ऽब्जके हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज इह सिंहासनाय नमः तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चत्वारश् चत्वारश् चतुरो भवेत्

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ “Tvaritā ၏ မန္တရများနှင့် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများ” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၁၀ သည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု “Tvaritā ၏ မူလမန္တရနှင့် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများ” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၁၁ စတင်၏။ အဂ္နိက ပြောသည်—“ဒīkṣā (အင်နီရှီယေးရှင်း) နှင့် အခြားအရာများကို ငါရှင်းပြမည်။ ‘Siṃha–Vajra’ ကူလာ၏ ကြာပန်းယန္တရတွင် nyāsa ပြုလုပ်ပြီးနောက် ‘he, huti, vajradanta, puru, lulu, garja; iha—siṃhāsana (ခြင်္သေ့ထိုင်ခုံ) သို့ နမස්ကာရ’ ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ မျဉ်းများကို လေးလေးစီ ဆွဲရမည်—အလျားလိုက် လေးကြောင်းနှင့် အပေါ်သို့ လေးကြောင်း; ထို့ကြောင့် လေးပိုင်းခွဲခြားမှု ဖြစ်လာသည်။

Verse 2

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्बुधः ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत्

ပညာရှိသော စီမံသူသည် မြေကွက်ကို ကိုးပိုင်းခွဲ၍ ကိုဋ္ဌ (koṣṭha) များကို တည်ဆောက်ရမည်။ အဓိကဦးတည်ရာနှင့် ကိုက်ညီသော ကိုဋ္ဌများကို လက်ခံ၍ အလယ်အလတ်ဦးတည်ရာရှိသည့် ကိုဋ္ဌများကို ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 3

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् वाह्यकोष्ठस्य वाह्ये तु मध्ये यावत् समानयेत्

အပြင်ဘက်အလွှာတွင် ကိုဋ္ဌထောင့်များ၌ “အပြင်ဘက်လိုင်းရှစ်ကြောင်း” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ အပြင်ဆုံးကိုဋ္ဌ၏ အပြင်ဘက်မှ စ၍ လိုင်းများကို အတွင်းသို့ ဆွဲယူကာ အလယ်အတိုင်းအတာထိ ရောက်အောင် ဆောင်ရမည်။

Verse 4

वज्रस्य मध्यमं शृङ्गं वाह्यरेखा द्विधार्धतः वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्बुधः

ဝဇ္ရ (vajra) တွင် အလယ်တံ (prong) ကို အပြင်လိုင်းကို နှစ်ဝက်ခွဲ၍ ဖွဲ့ရမည်။ ထိုအပြင်လိုင်းကို ကွေးအောင်လုပ်၍ ကျွမ်းကျင်သော လက်ရာရှင်သည် နှစ်ချက်ကွေး (double bend) ဖြင့် ပုံဖော်ရမည်။

Verse 5

मध्यकोष्ठं भवेत्पद्मं पीतकर्णिकमुज्ज्वलम् कृष्णेन रजसा लिख्य कुलिशासिशितोर्धता

အလယ်ကိုဋ္ဌတွင် အဝါရောင် ကဏ္ဏိကာ (pericarp) ဖြင့် တောက်ပသော ပဒ္မ (ကြာပန်း) တစ်ပွင့် ရှိရမည်။ အနက်ရောင်မှုန့်ဖြင့် ရေးဆွဲ၍ လိုင်းများကို ဝဇ္ရ သို့မဟုတ် ဓား၏ အစွန်းကဲ့သို့ ထက်မြက်မြင့်မားအောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

वाह्यतश् चतुरस्रन्तु वज्रसम्पुटलाञ्छितम् द्वारे प्रदापयेन्मन्त्री चतुरो वज्रसम्पुटान्

အပြင်ဘက်တွင် စတုရန်းပုံ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ ဝဇ္ရ-သမ္ပုဋ (Vajra-sampuṭa) အမှတ်အသားဖြင့် မှတ်သားရမည်။ တံခါးဝ၌ မန္တရသိသော အရာရှိ (မန်တရီ) သည် ဝဇ္ရ-သမ္ပုဋ လေးခုကို တင်သွင်းတပ်ဆင်ရမည်။

Verse 7

पद्मनाम भवेद्वामवीथी चैव समा भवेत् गर्भं रक्तं केशराणि मण्डले दीक्षिताः स्त्रियः

ဤပုံကို «ကြာပန်း» ဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်သည့် လမ်းကြောင်း (vāmavīthī) ကိုလည်း ညီညာ၍ အချိုးကျအောင် ပြုလုပ်ရမည်။ အလယ်ဗဟို/အတွင်းသား (garbha) ကို အနီရောင်ဖြစ်စေရမည်။ မဏ္ဍလအတွင်းတွင် ကေသရ (keśara) အမျှင်များကို ဖော်ပြရမည်။ ထို့ပြင် အမျိုးသမီးပါဝင်သူများကို သင့်တော်စွာ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ပေးရမည်။

Verse 8

जयेच्च परराष्ट्राणि क्षिप्रं राज्यमवाप्नुयात् मूर्तिं प्रणवसन्दीप्तां हूंकारेण नियोजयेत्

ထိုနည်းဖြင့် သူသည် ပြည်ပနိုင်ငံများကို အောင်နိုင်၍ အလျင်အမြန် အာဏာပိုင်မှုကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် ပရဏဝ (Oṁ) ဖြင့် တောက်လောင်နေသော မူရတိ (mūrti) ကို ဟူးမ် (Hūṁ) မန္တရအက္ခရာဖြင့် ရိတုအင်အားသွင်း၍ တပ်ဆင်ရမည်။

Verse 9

मूलविद्यां समुच्चार्य मरुद्व्योमगतां द्विज प्रथमेन पुनश् चैव कर्णिकायां प्रपूजयेत्

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ မူလမန္တရ (mūla-vidyā) ကို ထင်ရှားစွာ ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ ပထမနည်း/ပထမရွတ်ဆိုမှုဖြင့် လေနှင့် ကောင်းကင်၌ တည်နေသော ထိုအင်အား/ဒေဝတကို ကြာပန်း၏ အလယ်ပိုင်း (karṇikā) တွင် ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 10

एवं प्रदक्षिणं पूज्य एकैकं वीजमादितः दलमध्ये तु विद्याङ्गा आग्नेय्यां पञ्च नैरृतम्

ထို့နည်းဖြင့် ညာဘက်လှည့် (pradakṣiṇa) အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်ကာ ပထမအက္ခရာမှ စ၍ ဘီဇ (bīja) အက္ခရာတစ်လုံးချင်းစီကို တစ်ဆင့်ချင်း ထား/ရွတ်ဆိုရမည်။ ပန်းချပ်အလယ်တွင် ဝိဒျာ၏ အင်္ဂါများ (vidyāṅga) ရှိသည်။ အရှေ့တောင် (āgneyī) တွင် ငါးခု ထားရမည်။ အနောက်တောင် (nairṛti) တွင်လည်း နိုင်ရృత အစီအစဉ်ကို သင့်တော်သလို ထားရမည်။

Verse 11

मध्ये नेत्रं दिशास्त्रञ्च गुह्यकाङ्गे तु रक्षणम् हुतयः केशरस्थास्तु वामदक्षिणपार्श्वतः

အလယ်ဗဟိုတွင် “မျက်စိ” (netra) ကို ထားရမည်။ ထို့ပြင် လေးမျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် ဒိသာစတြ (diśāstra) အား ထားရမည်။ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါ (guhya-kāṅga) ပေါ်တွင် ကာကွယ်မှုကို ချမှတ်ရမည်။ ဟုတယ (hutayaḥ) မီးပူဇော်အလှူများကို ကေသရ (keśara) အမျှင်များပေါ်တွင် ဘယ်နှင့်ညာဘက်၌ တည်စေရမည်။

Verse 12

पञ्च पञ्च प्रपूज्यास्तु स्वैः स्वैर् मन्त्रैः प्रपूजयेत् लोकपालान्न्यसेदष्टौ वाह्यतो गर्भमण्डले

သတ်မှတ်ထားသော နတ်တော်များကို ငါးပါးစီ အစုလိုက် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်၊ နတ်တော်တစ်ပါးချင်းစီကို မိမိ၏ မန္တရားဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဂర్భမဏ္ဍလ၏ အပြင်ဘက်တွင် လောကပါလ ၈ ပါးကို နျာသဖြင့် တင်သွင်းထားရမည်။

Verse 13

वर्णान्तमग्निमारूटं षष्ठस्वरविभेदितं पञ्चदशेन चाक्रान्तं स्वैः स्वैर् नामभि योजयेत्

အက္ခရာများကို စီစဉ်ရာတွင် ဝဏ္ဏများ၏ အဆုံး၌ «အဂ္နိ» ကို တင်ထားပြီး၊ ဆဋ္ဌမ သရအသံဖြင့် ခွဲခြားကာ၊ ထို့ပြင် ပဉ္စဒသမဖြင့် ထပ်မံဖုံးလွှမ်းထားသော အက္ခရာများကို မိမိမိမိ အမည်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် ချိတ်ဆက်ရမည်။

Verse 14

शीघ्रं सिंहे कर्णिकायां यजेद् गन्धादिभिः श्रिये आग्नेयावन्नैरृतमिति ञ ज्येष्ठस्वरविभूषितमिति ख , छ च नामभिर्योजयेदित्ययं पाठः समीचीनो भवितुमर्हति नीलेति ञ श्रियमिति ञ अष्टाभिर् वेष्टयेत् कुम्मैर् मन्त्राष्टशतमन्त्रितैः

လျင်မြန်စွာ စင်္ဟာအာသနပေါ် တင်ထားသော ကဏ္ဏိကာ (အလယ်ပန်းခွံ) တွင် သရေ (လက္ခမီ) ကို အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ အဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) မှ နైరృత (အနောက်တောင်) အထိ အမည်များနှင့် ချိတ်ဆက်၍ စာဖတ်ပုံအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်၊ မန္တရားကို ‘ဇျေဋ္ဌ’ သံလေသံဖြင့် အလှဆင်ကာ ထုတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် မန္တရား ၁၀၀ ကြိမ်စီဖြင့် အာဏာပေးထားသော ကုမ္မ (အိုး) ၈ လုံးဖြင့် ဝိုင်းပတ်ရမည်။

Verse 15

मन्त्रमष्टसहस्रन्तु जप्त्वाङ्गानां दशांशकम् तोमं कुर्यादग्निकुण्डे वह्निमन्त्रेण चालयेत्

မန္တရားကို ၈,၀၀၀ ကြိမ် ဂျပ်ပြီးနောက်၊ အင်္ဂမန္တရားများအတွက် ထိုအရေအတွက်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံနှုန်းဖြင့် အဂ္နိကுண္ဍ၌ ဟိုးမ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) မန္တရားဖြင့် မီးကို ထွန်းညှိ/အသက်သွင်းရမည်။

Verse 16

निक्षिपेद् हृदयेनाग्निं शक्तिं मध्ये ऽग्निगां स्मरेत् गर्भाधानं पुंसवनं जातकर्म च होमयेत्

ဟృဒယ (နှလုံး/စိတ်အာရုံ) ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထားရမည်။ အလယ်၌ အဂ္နိအတွင်း လှုပ်ရှားသည့် သက္တိ (Śakti) ကို သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ ထို့နောက် ဂರ್ಭာဓာန (ကိုယ်ဝန်တင်ပွဲ), ပုంసဝန (သားယောက်ရစေသော ပွဲ), နှင့် ဇာတကර්မ (မွေးဖွားပွဲ) အတွက် ဟိုးမများကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

हृदयेन शतं ह्य् एकं गुह्येकं गुह्याङ्गे जनयेच्छिखिम् पूर्णाहुत्या तु विद्यायाः शिवाग्निर्ज्वलितो भवेत्

ဟృဒယ(မန္တရ)ဖြင့် အကြိမ်တစ်ရာ (ဇပ်/အဟုတိ) ပြုလုပ်ရမည်။ ဂုဟျ(မန္တရ)ဖြင့် တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြု၍ ဂုဟျာင်ဂ(မန္တရ)ဖြင့် မီးလျှံကို မွေးဖွားစေရာသည်။ ထို့နောက် ဤဝိဒျာ၏ ပြည့်စုံသော အဟုတိဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝမီးသည် အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းလာမည်။

Verse 18

होमयेम्मूलमन्त्रेण शतञ्चाङ्गं दशांशतः निवेदयेत्ततो देव्यास्ततः शिष्यं प्रवेशयेत्

မူလမန္တရဖြင့် ဟိုးမကို အဟုတိတစ်ရာ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အင်္ဂမန္တရများကို ဒသांशအတိုင်း (တစ်ဆယ်စီ) ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝီထံ ပူဇော်တင်ပြ၍ နောက်တစ်ဆင့်တွင် သిష္ယကို ဝင်ရောက်စေ (တရားဝင် လက်ခံ/ဒိက္ခာပေး) ရမည်။

Verse 19

अस्त्रेण ताडनं कृत्वा गुह्याङ्गानि ततो न्यसेत् विद्याङ्गैश् चैव सन्नद्धं विद्याङ्गेषु नियोजयेत्

အஸ္တြမန္တရ (Astra-mantra) ဖြင့် တိုက်ခတ်ခြင်း (တားဍန) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်အင်္ဂါများပေါ်သို့ နျာသ (nyāsa) ကို တင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဝိဒျာ၏ အင်္ဂါများ (vidyā-aṅga) ဖြင့် ကိုယ်ကို ကာကွယ်အင်အားဖြင့် စန့်နဒ္ဓ (armed/protected) လုပ်ပြီး၊ ထိုကာကွယ်မှုကို ဝိဒျာ၏ အင်္ဂါများပေါ်တွင်ပင် ချမှတ်အသုံးချရမည်။

Verse 20

पुष्पं क्षिपाययेच्छिष्यमानयेदग्निकुण्डकम् यवैर् द्वान्यैस्तिलैर् आज्यैर् मूलविद्याशतं हुनेत्

ပန်းများကို ဖြန့်ချစေပြီး သిష္ယအား မီးကွန်ဒ (agni-kuṇḍa) ကို ယူလာစေရာသည်။ ထို့နောက် မုယား (barley)၊ အခြားသီးနှံအစေ့များ၊ နှမ်းစေ့နှင့် ဂီ (ghee) တို့ဖြင့် မူလဝိဒျာ (mūla-vidyā) ကို အကြိမ်တစ်ရာ ရွတ်ဆိုကာ အဟုတိတစ်ရာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

स्थावरत्वं पुरा होमं सरीसृपमतः परं पक्षिमृगपशुत्वञ्च मानुषं ब्राह्ममेव च

ပထမဦးစွာ မလှုပ်မရှားသော အခြေအနေ (စတားဝရ—အပင်ကဲ့သို့) ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လျှောလျှောသွားသည့် သတ္တဝါများ (စရီစృပ—တွားသွား) ၏ အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ငှက်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်၊ သို့မဟုတ် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ခြင်း၊ ထို့နောက် လူဖြစ်ခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဗြဟ္မာအဆင့် (အမြင့်ဆုံးအခြေအနေ) သို့ ရောက်သည်။

Verse 22

विष्णुत्वञ्चैव रुद्रत्वमन्ते पूर्णाहुतिर्भवेत् एकया चैव ह्य् आह्त्या शिष्यः स्याद्दीक्षितो भवेत्

အဆုံးတွင် ပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အပြည့်အစုံကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ဗိဿဏုတ്വ (viṣṇutva) နှင့် ရုဒ္ရတ്വ (rudratva) အခြေအနေတို့ကို ဖိတ်ခေါ်၍ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အာဟုတိတစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် တပည့်သည် ဒိက္ခိတ (dīkṣita) အဖြစ် အစပြုခံရသည်။

Verse 23

अधिकारो भवेदेवं शृणु मोक्षमतः परम् सुमेरुस्थो यदा मन्त्री सदाशिवपदे स्थितः

ဤသို့ဖြင့် ဤဝိနယအတွက် အခွင့်အရေး/အရည်အချင်း (adhikāra) ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယခု မောက္ခ၏ အမြင့်ဆုံး သဘောတရားကို နားထောင်လော့—မန္တရပညာရှင်သည် စုမေရုတောင်ပေါ်၌ တည်နေ၍ စဒါရှိဝ (Sadāśiva) အဆင့်၌ တည်မြဲလာသောအခါ။

Verse 24

परे च होमयेत् स्वस्थो ऽकर्मकर्मशतान् दश पूर्णाहुत्या तु तद्योगी धर्माधर्मैर् न लिप्यते

ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ကျန်းမာကောင်းမွန်စွာဖြင့် ဟိုးမ (homa) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်—ကာမကံကို မချည်နှောင်သော ကံအဖြစ် အာဟုတိ တစ်ရာဆယ်ကြိမ် (စုစုပေါင်း တစ်ထောင်) ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ဖြင့် ယောဂီသည် ဓမ္မ သို့မဟုတ် အဓမ္မကြောင့် မညစ်ပတ်တော့။

Verse 25

मोक्षं याति परंस्थानं यद्गत्वा न निवर्तते यथा जले जलं क्षिप्तं जलं देही शिरस् तथा

သူသည် မောက္ခကို—အမြင့်ဆုံး အနေအထားကို—ရောက်ရှိသည်၊ ထိုသို့ ရောက်ပြီးနောက် ပြန်မလာတော့။ ရေကို ရေထဲသို့ လောင်းချလျှင် မခွဲခြားနိုင်သကဲ့သို့ ရေဖြစ်သွားသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါလည်း ပျော်ဝင်သွားသောအခါ ထိုအမြင့်ဆုံး သတ္တိတရားအဖြစ် ဖြစ်သွားသည်။

Verse 26

कुम्भैः कुर्याच्चाभिषेकं जयराज्यादिसर्वभाक् कुमारी ब्राह्मणी पूज्या गुर्वादेर्दक्षिणां ददेत्

ကုံဘ (kumbha) ရေခွက်များဖြင့် အဘိသေက (abhiṣeka) သန့်စင်ပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ကြောင့် အောင်ပွဲနှင့် အာဏာပိုင်မှု စသည့် အကျိုးफल အားလုံးကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာသည်။ အပျို ဘြာဟ္မဏီ မိန်းကလေးကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်၊ ထို့ပြင် ဂုရုနှင့် အခြား အရာရှိ/အကြီးအကဲတို့အား သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးရမည်။

Verse 27

यजेत् सहस्रमेकन्तु पूजां कृत्वा दिने दिने तिलाज्यपुरहोमेन देवी श्रीः कामदा भवेत्

ဤဝိဓိကို တစ်ထောင်ပြည့်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ နေ့စဉ်ပူဇော်ပြီးနောက် နှမ်း၊ ဂီ (ထောပတ်ကြည်) နှင့် ပူရ (ချိုမုန့်) ဖြင့် ဟောမမီးပူဇော်လျှင် သရီဒေဝီသည် လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 28

ददाति विपुलान् भोगान् यदन्यच्च समीहते जप्त्वा ह्य् अक्षरलक्षन्तु निधानाधिपतिर्भवेत्

၎င်းသည် အလွန်များပြားသော သာယာခံစားမှုများနှင့် အခြားလိုအင်ဆန္ဒသမျှကို ပေးသနားသည်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အက္ခရာတစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကို ဇပ်ပ (japa) ရွတ်ဆိုပြီးလျှင် ဓနသိုက်၏ အရှင်၊ ဥစ္စာပိုင်ရှင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 29

द्विगुणेन भवेद्राज्यं त्रिगुणेन च यक्षिणी चतुर्गुणेन ब्रह्मत्वं ततो विष्णुपदं भवेत्

ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆတိုးလျှင် ရာဇအာဏာ (နိုင်ငံအုပ်ချုပ်မှု) ကို ရရှိသည်။ သုံးဆတိုးလျှင် ယက္ခိဏီ၏ အဆင့်ကို ရရှိသည်။ လေးဆတိုးလျှင် ဗြဟ္မာဘဝ (Brahmahood) ကို ရရှိသည်။ ထို့ထက်လွန်လျှင် ဗိဿနု၏ အမြင့်ဆုံး နေရာ (Viṣṇupada) ကို ရောက်သည်။

Verse 30

षड्गुणेन महासिद्धिर् लक्षेणैकेन पापहा दश जप्त्वा देहशुद्ध्यै तीर्थस्नानफलं शतात्

ခြောက်ဆတိုးလျှင် မဟာစိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှုကြီး) ရရှိသည်။ တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ဖြင့် ပာပ (အပြစ်) ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ရန် ဒသကြိမ် (၁၀) ဇပ်ပ ရွတ်ဆိုလျှင် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင် ရေချိုးခြင်း အကျိုးကို တစ်ရာဆ ရရှိသည်။

Verse 31

पटे वा प्रतिमायां वा शीघ्रां वै स्थण्डिले यजेत् शतं सहस्रमयुतं जपे होमे प्रकीर्तितम्

ပတ် (ပန်းချီပုံ) ရှေ့၌ဖြစ်စေ၊ ပရတိမာ (ရုပ်တု) ရှေ့၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ထားသော စ္ထဏ္ဍိလ (ပူဇော်မြေပြင်) ပေါ်၌ဖြစ်စေ အလျင်အမြန် ပူဇော်ရမည်။ ဇပ်ပ (japa) နှင့် ဟောမ (homa) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်မှာ တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 32

एवं विधानतो जप्त्वा लक्षमेकन्तु होमयेत् महिषाजमेषमांसेन नरजेन पुरेण वा

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဂျပ်ပ (japa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အာဟုတ (ပူဇော်အပ်သော အလှူ) တစ်သိန်းကို ဟောမ (homa) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုအခါ ကျွဲ၊ ဆိတ်၊ သိုး၏ အသားဖြင့်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် နရဇ (လူမှ ဖြစ်ပေါ်သော အစားထိုးပစ္စည်း) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဂီ (ghee) ဖြင့်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 33

तिलैर् यवैस् तथा लाजैर् व्रीहिगोधूमकाम्रकैः श्रीफलैर् आज्यसंयुक्तैर् होमयित्वा व्रतञ्चरेत्

နှမ်းစေ့၊ ယဝ (barley)၊ လာဇ (ပေါင်မုန့်ကဲ့သို့ မီးကင်စပါး)၊ ဆန်၊ ဂျုံနှင့် သရက်သီးတို့ကို သုံး၍၊ ထို့ပြင် သရီးဖလ (အုန်းသီး) ကို ဂီ (ghee) နှင့် ရောစပ်ကာ မီးထဲသို့ ဟောမအာဟုတများ ပူဇော်ပြီးနောက် ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်သီလ) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 34

अर्धरात्रेषु सन्नद्धः खड्गचापशरादिमान् एकवासा विचित्रेण रक्तपीतासितेन वा

အလယ်ညတွင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထား၍ ဓား၊ လေး၊ မြား စသည့် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဝတ်တစ်ထည်တည်းကို ဝတ်ရမည်။ ထိုအဝတ်သည် အရောင်စုံဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အနီ၊ အဝါ၊ အနက် တို့ထဲမှ တစ်ရောင်ဖြစ်စေ ရသည်။

Verse 35

नीलेन वाथ वस्त्रेण देवीं तैर् एव चार्चयेत् व्रजेद्दक्षिणदिग्भागं द्वारे दद्याद्बलिं बुधः

အပြာရောင် အဝတ် (သို့) အပြာရောင် ဝတ်စုံဖြင့် ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများကိုပင် အသုံးပြုကာ ဒေဝီကို အာရ္ချနာ (ပူဇော်) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသော အကျင့်သမားသည် တောင်ဘက်သို့ သွား၍ တံခါးဝ၌ ဘလိ (bali) ဟုခေါ်သော ရိုးရာပူဇော်အလှူကို တင်ရမည်။

Verse 36

तिलाज्यप्लवहोमेनेति ख , छ च प्लवेनेति ख , छ च दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके एवञ्च सर्वकामाप्तिर्भुङ्क्ते सर्वां महीं नृपः

စာမူအချို့တွင် «နှမ်းနှင့် ဂီ (ghee) ကို အပေါ်ယံပေါ် လွင့်မျောစေသော ပလဝ (plava) အာဟုတဖြင့် ဟောမပြုသည်» ဟု ဖတ်ကြပြီး၊ အခြားစာမူများတွင် «ပလဝ (လွင့်မျောသော အာဟုတ) ဖြင့်» ဟုသာ ဖတ်ကြသည်။ တံခါးဝ စသည့်နေရာများ၊ တစ်ပင်တည်းရှိသော သစ်ပင်အနီး၊ သင်္ချိုင်း/မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (śmaśāna) တွင် ဒူတီမန်တရ (Dūtī-mantra) ကို အသုံးချ၍ ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားများအားဖြင့် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလာပြီး၊ မင်းသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို အုပ်စိုးခံစားရသည်။